contemptu ſequit̉ illa delectatō: ita ꝙ aliqn̄ redit hō adiſtam delectatōeꝫ ex ꝯtemptu tanꝙͣ ad ſibi placēs. vt alquādo a contemptu boni incōmutabilis dei ꝓpter alinociuū vel punitiuū vel aliud hmōi reſilit ad placendū⁊ delectandū immutabili bono. ⁊ relinquit bonū incōmutabile. vnde hoc modo nō venit magis vnū ex alio ꝙͣecōuerſo. ⁊ hoc mō vana gloria nō eſt filia ſuꝑbie. ¶ Itealio mō accipit̉ vana gloria ꝓut dicit delectationē in revaniſſima que eſt laus hūana. ⁊ hoc mō naſcit̉ ex ſuperbia: ⁊ eſt filia ſuꝑbie. quia ſuꝑbia eſt amor excellētie. illeaūt qui appetit laudē hoīm. nō ꝓpter aliud niſi vt excellat appetit: quia ſignū excellētie eſt ⁊ ꝙ debeat hō excellēuādo ip̄e laudat̉ reſpectu eiꝰ qui non laudat̉. ⁊ hoc mōſe habet ꝑ poſteriꝰ ad ſuꝑbiā que naſcit̉ ex illa. nec ſe habent equaliter ẜm ambituꝫ. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝙ diuerſa ſunt appetibilia laus hūana ⁊ excellentia in diuitijs vel honoribꝰ. Dicendū ꝙ verū eſt formalit̓ ſūt diuerſa. qꝛ vnū nō eſt alterū: tn̄ vnū eſt ꝓpter aliud. vnde vnūnaſcit̉ ab alio .ſ. laus hūana ab excellētia. qꝛ nō appetitlaudē niſi vt ꝑ hoc excellit. vnde excellētia mouet ad ip̄ꝫlaudis appetitū ⁊ ad hoc ꝙ velit hō laudari. ⁊ ſic licꝫ diuerſa ſint vt vnū nō ſit alterū: vnū tamē naſcit̉ ex alio. ⁊ſic inanis gloria de ſuꝑbia. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. Iſtevult ſcire vt laudet̉ iſte vult ſcire vt ſciat̉ duo ſunt mouetia ⁊ diuerſa: gͦ nō vtrūqꝫ eſt vana gloria. Dicendū ꝙ licet ſint diuerſa diuiſa in ſe: vnū tn̄ eſt ꝓpter alterū. qꝛ ille qui vult ſcire vt ſciat̉: appetit hͦ vt excellat in laude. vn̄excellētia in laude hoīm mouet ip̄m ⁊ ex hͦ naſcit̉. ¶ Adterciā ratōeꝫ ptꝫ ſolutō. qm̄ loquit̉ Criẜ. de vana gl̓ia ꝓut dicit quacūqꝫ delectatōneꝫ in quacūqꝫ re vana. ⁊ iſtomō bene ꝯcedendū eſt ꝙ nō eſt filia ſuꝑbie ſꝫ equalis eſtambitꝰ cū illa. ¶ Deinde querit̉ vtꝝ oīs inaniter glorians ſit infidelis. ⁊ ita vana gl̓ia ſit ſub infidelitate. oſtēdit̉ aūt ꝙ ſic Ioh̓. v. quō poteſtis crede̓ qui gl̓iaꝫ ab inuicē accipitis ⁊ gl̓iaꝫ q̄ a ſolo deo ē nō queritis. q. d. nullo mō. ſꝫ oīs vane glorioſus ē hmōi qui querit gl̓iam abgl̓iaꝫ dei nō q̄rit. gͦ oīs talis ē infidelis. ¶ Itēalio hoīeIob .xxxj. Si oſculatꝰ ſum manū meā ori meo q̄ eſt iniꝗtas maxima ⁊ negatō ꝯtra deū altiſſimū. gͦ ille ꝗ oſculatur manū ſuā negat deū ſꝫ oſculari manū ſuā ē vane gloriari de oꝑbꝰ ſuis. vn̄ dic glo. manū ſuā oſculat̉ ore ſuoqui laudat qd̓ facit. ⁊ talis ē ꝗ inaniter gl̓iat̉. gͦ talis negat deū. gͦ eſt infidelis. ¶ Ad qd̓ dicēdū ꝙ infidelis dicit̉ duobꝰ modis. vel qꝛ cadit a fide informi. vel qꝛ cadita fide formata ſi gͦ appellet̉ īfidelis qꝛ cadit a fide formata. hoc mō dico generalit̓ ꝙ oīs qui inanit̉ gl̓iat̉ ꝓut dico ē mortale pct̄m: ē infidelis. qꝛ expellit gr̄aꝫ ſiue caritatem que ē forma fidei. ſꝫ ſi dicat̉ infidelis ꝑ caſum a fideinformi: hoc mō dicit̉ infidelis ſimplicit̓. hoc mō nō oīsqui inaniter gl̓iat̉ ē infidelis. ⁊ ꝙ dicebat dn̄s iſtos eſſeinfideles hͦ erat qꝛ nō credebāt ip̄m eſſe dei filiū. qd̓ tn̄ tenebant̉ crede̓. nec ꝙ ab ip̄o aliqd̓ boni haberēt. hͦ aūt eſtgl̓ia dei. ⁊ ꝓpter hͦ dicit gl̓iaꝫ dei nō q̄ritis ſꝫ gl̓iaꝫ vr̄amqꝛ creditis habe̓ a vobis q̄ habetis a xp̄o dei filio incarnato. Un̄ ceciderūt etiā a fide informi nōſolū formata.¶ Ad ſcd̓m ſatis ptꝫ rn̄ſio. qm̄ aliꝗs pōt oſculari manūhoc ē delectari in ſuis oꝑbꝰ duplicit̓. vel ponēdo bonuꝫa ſe nō a deo: vel nō p̄cludēdo quin bonū illud ſit a deo:tn̄ inordinate ibi delectat̉. ſꝫ hoc ſcd̓o mō dico ꝙ nō ē negatio apud altiſſimū. ſi at̄ pͥmo mō vt ponat oꝑa ſua bona a ſe ⁊ delectet̉ ī illis qͣſi ſint a ſe ⁊ nō a deo. dicimꝰ ꝙtalis negat gr̄am dei ſic̄ dīc ibi glo. auctoris ſui negaregr̄am ꝯuincit̉: quiſꝗs ſibi tribuit bonū qd̓ oꝑat̉. ⁊ hͦ mōeſt negatio apud altiſſimum ⁊ infidelitas ſicut delectari in ſuis operibus. talis enim tenetur credere ꝙ om̄iahabet a deo ẜm ꝙ dicit apl̓us. jͣ. Corin. iiij. quid habesquod non accepiſti quid gloriaris quaſi non acceperisvnde talis ſimpliciter eſt infidelis.¶ Alembrū ſextū

Exto querit̉ vtrum inanis gloria ſit tm̄ inhomine an etiam in dyabolo. ⁊ videt̉ ꝙ ſitin dyabolo. inanis em̄ gl̓ia pͥmo naſcit̉ deſuꝑbia ſic̄ dic̄ Greg. cum gͦ non tm̄ ſuꝑbiaſit in dyabolo ſꝫ etiam aliqͣ de filiabꝰ eius: illa maximeerit q̄ pͥmo naſcit̉ de ſuꝑbia. ⁊ ita inanis gl̓ia erit ī dyabolo. ¶ Item eſt q̄dam gl̓ia in malicia. ſic̄ dr̄ in psͣ. ꝗd glriaris in malicia. ſꝫ ꝗs eſt ꝗ magis gloriat̉ in malicia qͣdyabolus. ⁊ illa eſt vana gl̓ia: gͦ vana gl̓ia eſt in dyabolo. ¶ Item. iiij. Lu. hr̄ ꝙ dyabolus temptauit pͥmum hominem de vana gloria. Et hͦ idem hr̄. iiij. Math̓. vbi dr̄⁊ gloriaꝫ eoꝝ. Glo. de gloria vana temptauit cum dixiteritis ſic̄ dij. ſꝫ illa p̄ma temptatio fuit in qͣ ſuggeſſit primo homini ſimile pct̄m ꝑ qd̓ ceciderat. gͦ dyabolus ceciderat ꝑ vanam gl̓iam. gͦ inanis gl̓ia eſt pctm̄ in dyabolo. ¶ Contra ſuꝑ illud psͣ. vt cantem gl̓iam tuam. Glegloria eſt ore multoꝝ celebrata laudatio. ſꝫ dyabolus noappetit laudatōnem hmōi. non em̄ q̄rit fauorem ſiue laudem tanꝙͣ ſibi vtilem. gͦ in ipſo n̄ eſt inanis gloria. ¶ Itēſuꝑ illud. xxxj. ꝓuerb̓. fallax gloria. Glo. fallax eſt glorialaudis quam ab hoīe accipit ſꝫ talis non eſt in dyabologͦ inanis gloria non eſt in dyabolo. ¶ Item Greg. qͣſi latrunculus ꝗdam eſt appetitus laudis humane. ꝗ rectitinere gͣdientibꝰ ē latere iungit̉. gͦ inanis gloria non eſt īdyabulo. ¶ Item Greg. ꝗſꝗs ꝓ v̓tute quam agit humanum fauorem deſiderat. rem magni meriti vili p̄cio venalem portat. ſꝫ hͦ nō ꝯuenit dyabolo: gͦ motus inanis glorie non eſt in ipſo. gͦ nec inanis gloria. ¶ Ad qd̓ dicenꝙ inanis gloria d̓r multis modis. vno modo ẜm ꝙ ſpūsintendit placere ſibi ꝯtempta voluntate dei. Un̄ ſuꝑ illud. j. ad coꝝ. x. cum homo ꝓpter ſe placet .i. ꝓpter puatam ⁊ ꝓpriam gloriam ſuꝑbia eſt. hec eſt ſeq̄la ſuꝑbie. ⁊ hͦmō pt̄ dici de dyabolo. v. Ioh̓. ꝗ gloriam adinuicem q̄retis. E. cui oꝑa ſua placent ⁊ aliꝗd boni putat ex ſe illeq̄rit gloriam ſuam. cum gͦ hoc ꝯueniat dyabolo ẜm huncmodum erit inanis gloria in dyabolo. vn̄ Yſa. x. Nunꝗtgloriabit̉ ſecuris ⁊cͣ. ꝑ ſecurim ⁊ ſerram ſignat̉ dyaboꝗ gloriat̉ ꝯͣ deum. Alio v̓o mō dr̄ ẜm ph̓m. gloria q̄ nullo ꝯſciente non feſtinaret ineſſe. ⁊ iteꝝ gloria eſt multoꝝore celebrata laudatio. ⁊ hͦ modo non ꝯuenit. vn̄ ſic̄ inuidia dr̄ ꝯuenie dyabº ita inanis gloria ꝓut inuidia gignitinuidiā ⁊ eſt ꝯcomitans ſuꝑbiam. ¶ Ad ſcd̓m v̓o dd̓m ꝙgl̓iari in malicia eſt inaniter gloriari. ẜm illum modumẜm quem inaniter gloriat̉ cui oꝑa ſua placent non ꝓpterdeum. ſic̄ ille vere gloriat̉ cui oꝑa dei placent ⁊ non ſuaꝓpter ſe. in ip̄a em̄ malicia ꝓut eſt deformitas oeꝑm: noneſt ꝑ ſe gloriatio. ⁊ ſic pt̄ ꝯuenire dyabolo. ¶ Ad terciumd̓o dd̓m ꝙ vana gloria accipit̉ ibi ꝓ ſuꝑbia ꝙͣtum ad reꝫvn̄ ſic̄ dyabolus temptauit pͥmum hoīem de ſuꝑbia. imp̄mendo ei ſuam ſimilitudinem ⁊ diſſimilitudinē dei. itaſuggeſſit inanem gloriam. hec delectatio eſt in pͥma vanitate.¶ Membrum ſeptimumEptimo querit̉ vtꝝ maius ſit pct̄m inanisgloria in ꝗbuſdam ꝑſonis vt in religioſisꝙͣ in alijs. ⁊ videt̉ ꝙ ſit maius pct̄m in religioſis ꝙͣ in alijs ſecularibꝰ ꝑ ſil̓e d̓ ſuꝑbia.dic̄ em̄ Bern̄. ꝗd facit ſuꝑbia ſub pannis hūilitatis ih̓uq. d. ibi n̄ debe̓t eē. minꝰ gͦ hn̄t incentiuū. tantomaius eſtalijs ꝑibꝰ pct̄m. gͦ maior ē ſuꝑbia in viris religioſis parirōe ⁊ vana gl̓ia q̄ pͥmo ſeꝗt̉ ſuꝑbiam. Itē bern̄. non magnū ē hūilem eē in abiectōe mag. ꝓrſus ⁊ rara v̓tꝰ hūilitas honorata. minor gͦ eſt hūilitas in religioſis ꝑſonis q̄ꝯtemptibiles ſunt md̓o: ꝙͣ ſit in his ꝑſonis q̄ honorant̉a md̓o. ⁊ hͦ eſt qꝛ abiectio inclinat ad hūilitate: honor v̓oad ſuꝑbiā. pari rōe videt̉ de vana gl̓ia materiā em̄ vanegloriandi hn̄t multiplicē q̄ ſunt in md̓o. n̄ tantā v̓o materiā hn̄t ꝗ renūciauer̄t md̓o. videt̉ em̄ minꝰ eē pctm̄ vanegl̓ie in ſecularibꝰ ꝙͣ in clauſtralibꝰ. ¶ Itē maiꝰ erat pct̄m̄