terea cum ſint tres differentie poteſt queri. vtrum blaſphemia eque dicat̉ de eis. an magis de vna ꝙͣ de altera.Uidet̉ em̄ ꝙ maxima blaſphemia ſit cum attribuit̉ deoqd̓ ei nō ꝯuenit. vn̄ horrendū eſt de deo aliquid falſi dicēet ſi ad laudē eius videat̉ ꝑtinere. nō em̄ minori ſꝫ maiori ſcelere fortaſſis in deo laudat̉ falſitas ꝙͣ vituꝑat̉ veritas: gͦ maior blaſphemia videt̉ eſſe cuꝫ attribuit̉ deo qd̓ei nō ꝯuenit: ꝙͣ cū remouet̉ ab eo qd̓ ei ꝯuenit. ¶ Cont̄.plus ē mali deū aſſerere deū nō eſſe. ꝙͣ ſupponendo ipſuꝫeſſe aliꝗd et ei attribuere qd̓ nō ꝯuenit. Sꝫ cū quicꝗd indeo ē idem ſit qd̓ deus: remouere aliꝗd ab eo qd̓ ei cōuenit eſt remouere ab eo eſſe: gͦ maior blaſphemia eſt cū remouet̉ ab eo qd̓ ei ꝯuenit: ꝙ cū attribuit̉ ei qd̓ ei nō conuenit. gͦ maior blaſphemia ē cū vituꝑatur veritas ꝙͣ cuꝫlaudat̉ falſitas. ¶ Ad qd̓ dicendū. ꝙ tres dr̄ie q̄ dāturintelligi in pͥma diuiſione: ꝯtinētur ſub vna dr̄ia alteriꝰdiuiſionis. ſub illa .ſ. qͦ attribuitur aliquid deo qd̓ ei nōꝯuenit. vn̄ nō eſt pͥma diuiſio blaſphemie ſed ſcd̓a. ¶ Adicd̓m v̓o dicendū. ꝙ nō ſunt due dre blaſphemie reſpct̄ucreat̉e: ſic̄ ſunt due r̄ſpectu creatoris. oīs eī dr̄ia blaſphemie aliqͦ modo ad creatorē ſicut ad deū refertur. cuꝫ em̄attribuit̉ creature aliquid qd̓ ſoli deo ꝯuenit: iniuria eſtcreatoris. ſi v̓o remouet̉ a creatura qd̓ deo ꝯuenit vel nōꝯuenit: nulla ex hoc fit deo iniuria. ⁊ ita reſpectu creature eſt tm̄ vna dr̄ia blaſphemie: in attribuendo .ſ. nō ī remouendo: reſpectu v̓o creatoris vtroqꝫ mō. ¶ Ad terciūv̓o dicendum. ꝙ differūt he tres dr̄ie ẜm gradꝰ. vt primaſit cū laudat̉ falſitas. ſcd̓a cū vituꝑat̉ veritas. tercia cuꝫfalſo attribuit̉ creature qd̓ eſt ſolius creatoris. ¶ Ad obiectū aūt in cōtrariū dicendū. ꝙ licet ꝗcquid in deo ē ſitipſe deus: tn̄ ꝯtingit aliquid negare de deo qd̓ ei ꝯuenit.nec tn̄ negat̉ ip̄m eſſe. vn̄ nō ex hoc ſeꝗtur ꝙ maiꝰ malum.ſit vituperare in deo veritatem: ꝙͣ laudare falſitatem.¶ Membrum terciuꝫErcio querit̉ vtrū blaſphemia ſit ſꝑ mortale pct̄m. qd̓ videt̉ ꝑ hoc qd̓ dr̄ ſuꝑ illud.yſa. xviij. ad ppl̓m terribilē ⁊cͣ. glo. oē peccatū ꝯꝑatuꝫ blaſphemie leuiꝰ ē: gͦ nō eſt veniale pct̄m̄. et eſt pctm̄ beniale vel mortale: gͦ eſt mortale¶ Item ſic̄ hr̄. xxiiij. leui. pct̄o blaſphemie debebat̉ lapidatio. ſꝫ om̄e pct̄m cui in veteri lege mors debebat̉ ꝓ pena mortale pct̄m reputat̉ in genere: gͦ blaſphemia eſt vl̓rmortale pct̄m. ¶ Contͣ. iij. ad col̓. ſuꝑ illud. Nūc aūt deponite ⁊cͣ. glo. pꝰ maiora ꝓhibet mīora: inter q̄ ꝯputaturblaſphemia. ⁊ enumerātur ibi pct̄a venialia. gͦ aliqua eſtblaſphemia q̄ eſt veniale pct̄m. ¶ Preterea. ea pct̄a q̄ remittunt̉: inter venialia ꝯputant̉. et ſi non ex genere tn̄ exeuentū: ſꝫ blaſphemia ē de pct̄is q̄ remittunt̉ hominibusſicut hr̄. xij. math̓. om̄ pct̄m et blaſphemia remittet̉ hoībus. et. iij. marci. dimittētur filijs hoīm pct̄a ⁊ blaſphemie quibꝰ blaſphemauerunt. gͦ blaſphemia ꝯputat̉ interpct̄a venialia genere vel euentū. ¶ Ad qd̓ dicendum.blaſphemia eſt mortale pct̄m: cū ꝗs cū deliberatōne ī iniuriaꝫ dei peccat. Si v̓o fiat ex ſurreptōne pōt eſſe veniale ẜm ꝯditōeꝫ ꝑſone. licet ꝙͣtum ē de genere actꝰ dicaturmortale pct̄m. ¶ Ad obiectu aūt pͥmo dicendū eſt. ꝙ licꝫblaſphemia ꝯputet̉ inter minora pct̄a. nō tn̄ ex hoc ſeꝗtur ꝙ blaſphemia ẜm om̄eꝫ modū ſit mortale. In pct̄isem̄ mortalibꝰ quedā ſunt maiora: q̄dam ſunt minora.aūt eſſe veniale cum adeſt ignorātia qͣ nō credit hō blaphemare deuꝫ. ⁊ ſi dicat huiuſcemodi verba ⁊ cū hͦ fuerit affectōnis impetu vt ex ꝑte rōnis et voluntatis pct̄malleuiat̉. ¶ Ad ſcd̓m v̓o dicēdū. ꝙ lꝫ blaſphemia aliqͣ ſitremiſſibilis: nō tn̄ eſt ꝓpter hoc veniale pct̄m ī gene̓ ſuo.ſꝫ ex hoc ſeꝗtur ꝙ hꝫ infirmitatē vel ignorantiā adiūctāin ꝑſona: ꝓpter quā moueat̉ deus ad remittendū vel moueri poſſit. ¶ Ad ea v̓o q̄ obiecta ſunt ex alia ꝑte. dicendum eſt ꝙ cum dr̄ om̄e pct̄m ꝯꝑatuꝫ blaſphemie leuiuseſt. hoc nō intelligit̉ de blaſphemia ꝓut ꝯtinet in ſe om̄eꝫmodum blphemie: ſed prout determinat blaſphemiaꝫ

in ſummo. vel fit comparatio aliorum peccatorum quibus peccat̉ in ꝓximū. quo ad hoc ꝙ peccatur in ꝓximuꝫreſpectu blaſphemie inꝙͣtum peccatur in deum. ẜm illd̓quod dicitur .j. reg. ij. Si peccauerit vir in virum placari poterit deus. ſi aūt in deum peccauerit vir: quis orabit ꝓ eo? Si v̓o accipiatur blaſphemia in termino. hoceſt pro ſpiritu blaſphemie. ꝓut dicitur. xij. math̓. ſpiritꝰblaſphemie non remittetur ẜm hoc fit comꝑatio ad peccata que fiūt ex infirmitate et ex ignorantia: que ꝙͣtuꝫ ēde hoc leuiora reputantur.¶ Membrum quartumUarto querit̉ vtrum hoīs ſit tm̄ in p̄ſentiblaſphemare aut in futuro. Ꝙ tm̄ in pn̄tividet̉. blaſphemare em̄ eſt pct̄m peccare indeū: ſꝫ in preſenti eſt tp̄us demerendi. gͦ inpn̄ti eſt tp̄s peccādi. gͦ in pn̄ti tm̄ eſt tp̄s blaſphemandi¶ Contra .xvj. apo. ſuꝑ illud blaſphemauerūt in mēoriaapud deuꝫ. glo. in inferno poſiti ꝙͣuis ſciant ſe ꝓ meritopuniri: dolebūt tn̄ ꝙ deus tantā potentiaꝫ habeat ꝙ plgas eis inferat. et hͦ eſt blaſphemia: gͦ nō tm̄ eſt blaſphemia in pn̄ti ſꝫ etiā in futuro. ¶ Forte dicet̉ ꝙ blaſphemre in futuro nō dicet̉ ꝑ modū actꝰ culpabilis lꝫ ſit ꝑ modum habitꝰ: ſed erit ꝑ modū actus penalis. Contͣ. vellepotentiā diuinā minia ſi eſſet in aliqͦ pn̄ti. deſignaret codis blaſphemiā. etſi ꝓrumꝑet in actu ſermonis eēt blaphemia oris. ſi gͦ ꝯſil̓is actꝰ in ſpē ſit in ip̄is damnatisvt eſt hic actus culpabilis: ita ⁊ ibi erit actꝰ culpabilis¶ Ad qd̓ dicenduꝫ. ꝙ licet ꝯſil̓is actꝰ inordinatꝰ exeat.damnatis qͣlis exit a pct̄oribꝰ in pn̄ti: tn̄ diuerſuꝫ ē p̄ncipiuꝫ exeūdi. hic em̄ trahit aliqͣ delectatio libidinoſa queexit a li. ar. ibi v̓o ſuſtinentia pene excellentis induratōevel acerbitate inducit ad hoc. vn̄ hic in actū culpabilemibi totaliter cedit in actū penalē. ſimilitudo em̄ actus īſpē naturali eſt vtrobiqꝫ: ſed ſil̓itudo in ſpē morali nonvtrobiqꝫ. dolor em̄ aliqn̄ nominat actuꝫ culpabilem. aqn̄ nominat actum penalem. et tunc eſt diſſimilitudo inſpecie morali.¶ Nembrum quintumAinto querit̉ de ꝯꝑatione huiꝰ peccati adalia quedā genera peccatorum vel ſpeciesinter ſe. Et primo oſtenditur ꝙ maius eſtpeccatū alijs peccatis yſa. xviij. ad ppl̓umterribilem. glo. nihil horribilius blaſphemia que ponitos ſuum in celum. gͦ eſt maius peccatum alijs. ¶ ItemRich̓. de ſancto vinc. Sceleratiſſimum genus pct̄i quādo quis in dei vituperijs delectatur. quid aliud eſt ſpūsblaſphemie niſi affectatio ⁊ deſiderium vituꝑatōnis. cūgͦ hoc genus peccati ſit blaſphemia erit maius alijs peccatis. ¶ Contra. ſuper illud pͣs. Nolite exaltare cornuglo. maximū eſt viciū excuſatōnis. nam quaſi cornu erigit: qui peccata ſua per alios nititur excuſare. vt per dyabolum vel per alios ſuaſores vel per neceſſitatem intellectorum. ergo peccatū excuſatōnis eſt maximū. non ergo blaſphemia. ¶ Item ſuꝑ illud. non miſerearis omnibus qui oꝑantur iniquitatem. glo. eſt defenſio peccatorum quādo defendit hō quod deus odit. de quo dicitur.eſt peccatum ad mortem: non pro eo dico vt oret ꝗs: ſecpct̄o ad mortem nullū eſt maius. gͦ nec blaſpheīa. ¶ Adqd̓ dicendum. ꝙ blaſphemia ꝓui accipit̉ ꝓ ſpū blaſphemie: eſt maximū pct̄m ex duplici rōne. ꝗa iniuria fit deoꝗa ex malignitate peccat̉. maiꝰ ē gͦ r̄ſpectu illoꝝ pct̄oꝝ q̄nō fiūt in deū: et reſpectu eoꝝ q̄ fiunt ſed nō ex malignitate. et ſic accipiunt̉ predicte aucͣtes: cū auteꝫ dic̄ ꝙ p̄catū excuſatiōis eſt maximum: intelligendum ē ꝙ mōmum dicitur quia aufert remedium peccati er ꝑte eiusqui penitere debet. remediū aūt pct̄i eſt accuſatio ipſiuspct̄oris et oīmoda ꝯfeſſio pct̄i. in hoc gͦ dicit̉ pct̄m excuſationis maximum. Ex altera ꝑte blaſphemia dicit̉ maximum. ꝗa ꝓuocat oculos diuīe maieſtatis ad nō milere-