pens ī ſilētio. glo. ſicut ſerpēs occulte mordēs venenuꝫīfundit. ſic ⁊ ꝗ detrahit. venenū autē veneno nō expellit̉ergo detractio nō ē ī remediū peccati ſiue medicīa morbi. Ad qd̓ dicendū. ꝙ nō fit ẜmo de adulatiōe ⁊ detractione ẜm ꝙ referunt̉ ad ſubiectū ī quo ſunt. ſꝫ ẜm ꝙ referunt̉ ad ſubiectū ī qd̓ intendūt age. adulator enī intendit agere ī illū cui adulat̉. ⁊ detractor ī illū cui detrahitcū ergo dicit̉. ꝙ detractio ē ī remediū adulatiōis. hoc ēī reſpectu illiꝰ peccati. cū enī aduertit ſibi detrahi. cōuertit ſe ad cōſiderationē ſue īfirmitatis. ſi forte aliqd̓ ē reprehēſibile ī eo. ⁊ ſic humiliat̉. Un̄ iā nō ē venenū ei ſedmedicia. Illi v̓o ꝗ audit detractionē ſi acquieſcat eſt venenū īfuſum a detrahēte. Illi v̓o cui detrahit̉ nō dicit̉eſſe venenū niſi ex ipſo cōtrahat nocumentū. ¶ Sꝫ poſſꝫqueri ſi adulatio opponit̉ detractiōi ſicut detractio adulatiōi. ꝓpter quid nō dicit̉ adulatio eſſe ī remediū detractiōis. ſicut detractio ī remediū adulatiōis. Ad qd̓ dicendū ē. ꝙ adulatio nō ꝑmittit videre hominē ſuū imꝑfectū. detractio v̓o fac̄. ⁊ iō adu̓ latio nō dicit̉ eſſe ī remediū quēadmodū detractio.¶ Nembrū decimūEcimo oſtēdit̉. ꝙ tollēda ē occaſio huiꝰ peccati. dicūt enī quidā ꝙ ſufficit ſibi cōſciētiacorā deo. nec curandū ē de exiſtimatiōe hominis. ¶ Cōtra qd̓ ſic obijcit̉. dr̄. j. ad theſ.vlt. Ab oī ſpecie mala abſtinete vos. abſtinētia autem aſpecie totali ē vt auferat̉ occaſio peccati ī alijs. cuꝫ ergovtrūqꝫ ſit neceſſariū ẜm ꝙ dicit apl̓s. non ſufficit tenereqd̓ bonū ē. ſꝫ oportꝫ abſtinere a ſpecie mali ꝓpter alios.ergo tollēda ē occaſio detractiōis. Si enī nullo mō videtur aliꝗs malus nō crederetur detrahēti alicui de illo.¶ Preterea ꝗ contēnunt famā crudeles dicunt̉ ẜm ꝙ dicit aug. Siquis a criminibꝰ flagitiorū vitā ſuā cuſtoditſibi bn̄facit quiſꝗs autē famā ī alios ē miſericors. gͦ perppoſitū ꝗ contēnit famā ē crudelis ẜm ꝙ dicit Senecaudelis ē ꝗ famā negligit. ergo peccat q̄ detractiōis occaſionē nō ſubtrahit. ¶ Preterea. ꝙͣtum ī ipſis eſt occidūt aīas aliorū .ſ. qui preſtāt occaſionē detrahēdi. ſꝫ oēstales peccāt. gͦ nō ſubtrahētes occaſionē detractiōis peccāt. ¶ Sꝫ cōtra. videt̉ cōtrariū. Nullꝰ enī ad īpoſſibile tenet̉. ſꝫ nullꝰ pōt ita cauere qn aliꝗs offendat ī ip̄m.o nullꝰ pōt. cauere a vicio detractiōis ⁊ ita ab eiꝰ occaſione. ¶ Preterea. apl̓s teſtat̉ ſe currere ī p̄dicatione īter īfamiā ⁊ bonā fama. gͦ īfamia faciebat ad meritumipſiꝰ occaſionalit̓. nō ergo ſubtrahēda ē occaſio detractionis. cū ꝑ ip̄am det̉ occaſio meriti. ¶ Ad qd̓ dicendū.ſubtrahēda eſt occaſio detractiōis ẜm ꝙ poſſibile eſt¶ Ad obiectū autē incōtrariū dicendū ē. ꝙ occaſio detractionis aliquādo ē ex ꝑte eiꝰ cui detrahit̉. aliquādo ex ꝑte detrahētis vel eiꝰ apd̓ quē detrahit. ſubtrahere gͦ poteſt vt ī pluribꝰ occaſiōes que ſunt ex ꝑte ſui. ⁊ ad hͦ tenet̉ ẜm illd̓ apl̓i. ab omni ſpecie mala abſtinete vos. occaſiōes v̓o q̄ ſunt ex ꝑte detrahētis vel eiꝰ apud quē detrahit. nō tenet̉ ipſe ſubtrahere. ¶ Ad alid̓ v̓o dicēdū ē.ꝙ licet detractio occaſio ſit meriti aliquādo apud ſuſtinentē patiēter. nō tamē dāda ē occaſio detractiōis. ꝙ eīdetractio ē occaſio meriti. hoc ē ex ꝑte dei ꝗ ex malis elicit bonū. ꝗ v̓o dat occaſionē detractiōis ē prīcipiū malinō ſunt autē faciēda mala vt veniāt bona. ¶ Querit̉ adhuc etiā. vtrū ſatiſfaciendū ē detractiōibꝰ. ꝗbus modisfieri pōt. ¶ Ꝙ nō videt̉ ſatiſfactio enī cōpetit ei qui ē debitor ex peccato. ſatiſfacere enī eſt cauſas peccatorū excidere ⁊ eis additū nō p̄bere. cū ergo ille cui detrahiturpoſſit eſſe iuſtꝰ. ⁊ ita nō debitor ex peccato. non oportetip̄m ſatiſface̓ detractori ꝗbꝰ modis pōt. ſꝫ magis oportet detractorē ſatiſface̓ illi. ¶ Cōtra dicit Greg. vocādiſunt detractores ⁊ trāquille āmouēdi eiſqꝫ ſatiſface modis oībus debemꝰ. ſciētes ꝙ de iudeis veritas dicit. Neforte ſcādalizemꝰ eos. ⁊ dicit apoſtolꝰ. xij. ad Ro. Si fi

eri pōt ꝙ ex vobis ē cū hominibꝰ oībus pacē habentes.¶ Ad quod dicēdū. ꝙ ſatiſfactio accipit̉ duobꝰ modis.vno mō ē in remediū peccati ꝓprij. alio mō ē in cautelaꝫpeccati alieni. ꝓut eſt in remediū ꝓprij peccati hoc modo nō oportet iuſto ſatiſfacere peccatori qui detrahit. ꝓut v̓o eſt in cautelā peccati alieni oportet ſatiſface̓ .i. excidere cauſam ſcādali. ẜm ꝙ ſcandalū eſt dictū vel factumminꝰ rectū occaſionē p̄bens ruine. Si v̓o oīno nō poteſtſubtrahi occaſio in ipſis detrahētibus. faciendū eſt ẜmcōſiliū euāgelij. dicit enī dominꝰ dicēti ſibi ſcis qd̓ audito hoc verbo ſcādalizati ſunt iudei. ſinite illos. ceci ſūt⁊ duces cecoruꝫ.¶ Nlembrum vndecimuꝫNdecimo querit̉ de pena huiꝰ peccati. pōtenī queri. vtrū huic peccato ſit ꝑ ſe pena annexa quēadmodū īuidie. Qd̓ videt̉. Inuidꝰenū cruciat̉ ex bonis aduerſariorū aprehēſis. Et ideo dicit Seneca. vtinā inuidus ī omnibꝰ oculos ⁊ aures haberet vt ꝓfectibus quibꝰ inuidet omnibus torqueret̉. ¶ Itē Aug. Amaſti bene agenteꝫ vixiſtibono odore inuidiſti bene agenti. mortuꝰ es bono odore. ſꝫ detractio ꝑ ſe naſcit̉ ex inuidia. ergo detractio habet ſecū penā annexā. ¶ Cōtra inuidia īter omnes paſſiones a ph̓o ⁊ a ſanctis cōputatur. detractio v̓o interoccaſiones. ergo detractio nō habet penā ſibi annexaꝫ.Illa enī peccata ꝓprie dicunt̉ pene que paſſionē ſecū important. ¶ Ad quod dicendū. ꝙ detractio habet penaꝫin radice ſua. ẜm illū modū ẜm quē ex inuidia naſcit̉. ⁊dicit̉ etiā habere penā in ſe ẜm illū moduꝫ ẜm quē dicitab Aug. ꝙ modꝰ inordinatꝰ ē pena ipſi habenti. ſed nōeſt detractio ī ꝓprio actu īportans paſſionē. ratiōe cuiꝰdicet̉ habere penā ſicut timor vel inuidia penam dicuntur habere¶ Queſtio. cxlvij. de maledictiOnſequenter dicedum ē de peccato maledictiōis. ī quofit imp̄catio pene. ⁊ recte fit poſt contumeliā ⁊ detractionē. licet enim conueniunt in genere. qꝛ vtrobiqꝫ peccat̉ in ꝓximū. in hoc tamē p̄ponunt̉ cōtumelia ⁊ detractio ipſimaledictioni. quia in illis duobꝰ fit vituperatio. per improperiū culpę. in hoc autē fit vituperatio ꝑ imprecationem pene. ¶ Circa hoc peccatū hec ſunt cōſiderandaPrimū eſt. vtrū maledicere ſit ſemꝑ malū. Scd̓m ē ſi ētm̄ mortale peccatū. Terciū. vtrū ſit maledicēduꝫ creature nō habeti rationē vel intellectū. Quartū eſt. vtrumſit maledicenduꝫ creature rationali vtpote angelice velhūane. Quintū. vtrū tm̄ dei ſit maledicẻ. Sextu. ſi maledictio fert̉ ſuꝑ humanā creaturā. ex qua cā ferēda ē. Septimū de comꝑatiōe huiꝰ peccati ad alia peccata. Octauuꝫ. vtrū eque cōueniāt maledictiōes in nouo teſtamētoſicut in veteri.¶ Nlembrū primumD primum ſic obijcitur. ꝙ maledicere ē malum. benedictio eniꝫ ⁊ maledictio ſunt oppoſita. ſed benedictio bonum eſt. ergo maledictio malū eſt. quod apparet ex hoc qd̓ dicit̉.iij. Iacobi. ex ipſo ore procedit maledictio ⁊ benedictio.⁊ ponit exemplum de dulci ⁊ amara aqua que de eodeꝫfonte procedunt. ex ſimilitudine ergo accipitur ꝙ benedictio bonū eſt ⁊ maledictio malum eſt. quod patetquod ibidem dicit̉. in ipſa benedicimus deum ⁊ pa⁊ ī ipſa maledicimꝰ hoīes ꝗ ad ſil̓itudinē dei facti ſunt.¶ Item .xxvij. prouer. maledictum fruſtra prolatum inquempiam ſuperueniet. ⁊ exponitur ibi de illo qui