Druckschrift 
2 (1481) Tabula tractatuus hui[us] secūde ptis sūme alexādri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtio.cix.

bolus. ſicut em̄ homo fit dei formis vel angelis dilectionē dei ꝓxiini. dei ſupra ſe. ꝓximi iuxta ſe: ſic fit difformis vel diſſil̓is deo ſuꝑbiā vl̓ inuidiā. vt ſuꝑbia oppnat̉ debito ordiid deū. īuidia debito ordini adximū. deorſū culpā penā. Ad illd̓v̓o qd̓ obijcit̉ū. dd̓m eſt. licet ſuꝑbiā vellet a ille aſcēſus fuit caſus. igit̉ ſic aſcēſcēdē. nihdēdo deorſum fluxit. xvj. ꝓuer. an̄ ruinā exaltat̉ cor. immo ip̄a exaltatō indebita eſt ruina. Sil̓r dd̓m ē motuinuidie. et lꝫ peccet alijs generibꝰ pct̄oꝝ tn̄ fuer̄t prīapct̄a ab ip̄o īuēta. et his dr̄ ip̄e potius dyaꝰ ꝙͣ alijs. Alembrum decimūEcimo q̄rit̉ ſint pct̄a dyaboli ẜm ſeip̄m.i. pct̄a ꝯueniūt ſpūali nat̉e. Uidet̉ tm̄ pct̄a ſuꝑbie inuidie ſint ẜmſe pct̄a ip̄ius dyaboli. īmo etiā pct̄a abhis naſcūt̉. ſic̄ inobediētia naſcit̉ ex ſuꝑbia. p̄ſūptioet odiū naſcit̉ ex inuidia. Preterea. accidia et ira etcupiditas ſpūalia pct̄a ſunt. ſic̄ dic̄ be. gr̄e. ſi ſūt ſpūaia pct̄a. pn̄t ꝯuenire ip̄is ſpiritibꝰ ẜm ſe. dicēt̉ pct̄a diaboli ſic̄ pct̄m ſuꝑbie vl̓ inuidie. Pretēa. ſuaſor ē ſuggeſtor oīm pct̄oꝝ. et ſic ſuadēdo qd̓cūqꝫ pct̄m efficit̉ peccator. qd̓libet pct̄m dicet̉ pct̄m dyaboli. Contra.aug. in. xiiij. de ciui. dei. Si dyabolus eſt fornicator velebrioſus vel ſi qd̓ hm̄oi mali eſt qd̓ ad carnis ꝑtinet voptātē. pōt dici ſit taliū pctōꝝ ſuaſor et īſtigatoroccultꝰ. eſt tn̄ ſuꝑbꝰ inuidꝰ. illū vicioſitas ſic obtinuit. vt ꝓpter has eēt in carceribꝰ hꝰ caliginoſi aeris eter ſupplicio deſtinatꝰ. illa duo vidēt̉ ſpālit̉ pct̄m dyaboli. carnalia v̓o pct̄a et his ſil̓ia pct̄a dyaboli ſedpct̄a hoīs. Ad qd̓ dd̓m. hec duo dicunt̉ ſpālit̓ pct̄adyaboli. de his em̄ habet̉ in ſacͣ ſcriptura exp̄ſſuꝫ. vicꝫ.yſa. xiiij. de ſuꝑbia ip̄ius. et ſap̄. ij. de inuidia vbi dr̄. Inuidia dyaboli intrauit mors in orbē terraꝝ. hec aūtceſſerūt pct̄m hoīs. recte dicūt̉ pct̄a dyaboli. Ad illud v̓o qd̓ obijcit̉ de naſcētibꝰ ex ſuꝑbia inuidia. dd̓mē de generibꝰ pct̄oꝝ intelligit̉. genera v̓o intelligūea ex ip̄is generibꝰ naſcūt̉. Ad illud v̓o qd̓ obijcit̉ira accidia ē dd̓ꝫ. lꝫ ira poſſꝫ ꝯuenire dyabl̓o. magͣtn̄ ꝯuenit ſpiritali nat̉e vnite corꝑali. appete̓ vīdictaꝫꝓprie ē ꝓpt̓ irrogatōꝫ iniurie. arrogatō v̓o īiurie ſe fitcreat̉e hūane creature angelice. nihilominꝰ tn̄ qꝛ dyabolꝰ eſtimat ſibi iniuriā fieri. eripit̉ ab eo pct̄or quēeſtimat poſſeſſionē ſuā. incidit ī pct̄m ire appetēdo vindictā. xij. apoc̄. Deſcēdit ad nos dyabolꝰ hn̄s irā magnā.pct̄m v̓o accidie qd̓ dr̄ pct̄m triſticie ex diuerſis cauſiscorripit. et ꝓpt̓ qꝛ vna ē ꝓpria ſpiritalis nal̓e ẜm ip̄aꝫaltera v̓o ip̄ius ſpiritalis nature inqͣtū ꝯiūgit̉ corꝑalidr̄ ꝯn̄ pct̄m angelo hoī. creatura em̄ ſpūalis ſeip̄aꝫtriſtat̉ exiſtimatōe triſtabilis ſpūalis. ſpēs ꝯiūcta expletione corꝑis cui ꝯiūcta ē qn̄qꝫ triſtat̉. Cupiditas v̓o ſi ſit ſpiritale pct̄m ꝓut eſt reꝝ tꝑaliū et ip̄iꝰ hoīs recte ſuꝑbia et inuidia dicūt̉ eſſe pct̄a dyaboli. Alia v̓otria ſpiritalia magis ꝓpria ip̄ius aīe rōnalis. Ad illud v̓o qd̓ obijcit̉ dyabolus ē ſuaſor ſiue ſuggeſtor oīꝫpct̄oꝝ. dd̓m ē ꝓpt̓ qd̓libꝫ pct̄m dr̄ dyaboli inherētiā ſꝫ cauſalitatē in genere cāe. pct̄m fuit ſuggeſtione dyaboli vel ꝓprio defectū. Ad ob cipōt. videt̉ em̄ aug. dice̓ ꝯͣ fauſtū. fallacia ſuꝑbia ſūtprincipalia vicia dyaboli. dic̄ em̄. miꝝ ē. ſi p̄uaricatores angeli qͦꝝ duo maxīa ſūt vicia ſuꝑbia fallaciahūc aerē volitat. qd̓ vni vero deo nouerint deberi: ſibia ſuis cultoribꝰ exegerūt. ex accipit̉. hec ſūt prīcipalia pct̄a. ſuꝑbia et inuidia. Ad qd̓ rn̄dendū. alij alit̓ dicūt̉ illa prīcipalia ſiue maxīa iſta. Suꝑbia ei inuidia dicūt̉ maxīa ſiue principalia pct̄a ꝓpter pri oppoſitōem ad duplicē ordinē debituꝫ reſpectu dei etreſpectu ꝓxī. fallacia at̄ et ſuꝑbia dicūt̉ eſſe maxīa pct̄aet principalia in temptādo hoīem. vt duplicit̓ cadat ad intellectū fallaciā. ad effectū ſuꝑbiā. ſic ali-

ter et aliter dicūtur iſta maxima et iſta. Nembrum vndecimūNdecimo q̄rit̉. vtꝝ ſtatim poſt inſtās ꝯdiditōis peccauit. qd̓ videt̉. dr̄. j. Io. iij. Abinitio dyabolꝰ peccat. ſꝫ ꝯſtat fuitin eodē inſtāti ī fuit ꝯditus. ſic̄ ſupͣ on̄ſūeſt. ab initio dr̄ .i. ſtatim pꝰ initiū. ſtatim pꝰ initiumſue ꝯditōnis peccauit. Itē aug. ſuꝑ gen̄. xj. factus ꝯtinuo ſe a luce veritatis auertit. ſuꝑbia tumidus. et ꝓprieptātis delct̄atōe corruptus. Itē Io. viij. Ab initio inveritate ſtetit. ſꝫ ſic̄ videt̉ aug. innue̓. xj. ſuꝑ gen̄. ab initio ſue ꝯditōis in veritate ſtetit: ſꝫ qd̓ eſt ab initio niſi pꝰ initiū īmediate. etiā pꝫ qd̓ ſeꝗt̉. dixit dn̄s averitate alienus fuit. ſꝫ in veritate ſtetit. vbi a veritate lapſum intelligi voluit. Itē yſid̓. j. li. de ſum. bonox. ca. Mox vt factus ē erupit in ſuꝑbiā. Ex his videt̉.ſtatim pꝰ initiū peccauit. etiā videt̉ em̄ lucifer cretus fuerit ꝑfectꝰ. ſic̄ dr̄ ezech̓. xxviij. Ambulaſti ꝑfectusin vijs tuis. ꝑfecta aūt intelligētia pōt intellige̓. nihildeeſt ei niſi ex ꝑte ſua ꝗn intelligat pōt velle nihileſt ei ex ꝑte ſua qn velit. ſi ſtatim voluit: aliqͣ fuit qͣre ſtatim voluit. Sꝫ ſic̄ dic̄ aug. in li. retract. Nhil ita ē ī volūtate ſic̄ ip̄a volūtas. Et be. Bern̄. in li. deli. ar. Nihil ita liberū eſt hoī ſic̄ ip̄a volūtas. multo fortius in angelo vbi eſt expedita intelligētia. Pretereahabuit cognitōeꝫ dei e ſupͣ ip̄m inferioꝝ angeloꝝ ſb̓ip̄o. potuit ꝯſiderare ſe eſſe eminētiorē alijs. et ex poterit motiuū pct̄i. rōe poſtea mouebat̉: ex huiꝰſideratōe eadē rōne potuit a prīcipio moueri. ẜm hācrōnem ſtatim poſt principiū ꝯditōis peccauit. Contra. dr̄ in ezeh̓. xxviij. Ambulaſti ꝑfectꝰ ī vijs tuis a dieꝯditōis tue. donec inuēta eſt iniꝗtas in te. ſꝫ ambulatō īꝑfectōe ē niſi aliꝙͣtulū ꝑſeuerauerit ī ꝑfectōe. aliꝙͣtulū ꝑſeuerauerit ſiue ſtetit. Itē orige. Hoſtis ſerpesantiquus ꝯtrariꝰ ē veritati. tn̄ a principio neqꝫ ſtatīſupͣ pectꝰ ventrē ſuū ambulauit. ſic̄ adā et eua ſtatim peccauer̄t. Ex videt̉ aliqͣ morula int̓poſita cecidit. Preterea. Io. dama. dic̄. natura malꝰ factusſꝫ bonus exn̄s et in bono genitꝰ. neqͣꝙͣ in ſeip̄o a ꝯditoremalicie ſemitā hn̄s. ferēs illūiatōem honorē ip̄iꝰꝯditoris largita fuerāt bonitate. liberi ſui arbitrij election verſus eſt ex eo qd̓ ẜm naturā. in id qd̓ p̄ter naturāEx accipit̉ determīat̉. vtrū ſtatim ceciderit vl̓ et̄morula interpoſita fuerit. Preterea. videt̉ ex v̓bis auguſ. xj. de ciui. dei. ſtatim poſt ꝯditōem peccauerit. peroppoſitū de bonis angelis. dr̄ em̄ de illis ibi ſimul vt facti ſunt. lux facti ſunt. tn̄ ita creati vt quoqͦ eſſentet quoqͦ viuerēt. ſed etiā illuminati vt ſapiēter beateqꝫ viuerēt. ab illumīatōe auerſi quidā angeli obtinuerūt excellētiā ſapientis beateqꝫ vite. ex videt̉ ſicutboni angeli ſtatim vt facti ſunt. lux facti ſunt. ita et angeli qui poſtea facti ſunt mali: facti ſūt tenebre. Ad qd̓dicendū. vtrūqꝫ opinādo dictū eſt. em̄ ex ſcripturaalteꝝ illoꝝ eſt manifeſtū oīno. verū tn̄ ẜm opinionē magiſtri ī li. ſentē. dicendū eſt. aliqua morula interpoſita ceciderūt peccatū. Ad illud v̓o quod obijcit̉ intrariū ẜm hoc reſponderi poteſt. primo ad id qd̓ diciturprima Iohannis. iij. ab initio dyabolus peccat. ſic em̄exponit illud auguſtinꝰ. xj. de ciuitate dei. dicens. Illudquod ab initio dyabolus peccat. ab initio ex quo creatus eſt peccaſſe putandus eſt. ſed ab initō peccati. quiaab ip̄ius ſuꝑbia cepit eſſe factum. Ad illud v̓o quoddicit Auguſtinus. xj. ſuper Geneſim eſt dicenduꝫ.tinuo dicitur auertiſſe ſe a lucę veritatis. quia non ꝑſeuerauit in luce veritatis. vel qꝛ non diu fuit in ea. Adtercium v̓o dicendum. non ſtare in veritate. hunc pōthabere intellectum. quia non ꝑſeuerauit in veritate. et dicitur ab initio: intelligendum eſt. id eſt poſt initiuꝫet hoc videtur per verba aug. in libro de ciuitate dei. inqua veritate ſi ſtetiſſet eius ꝑticeps factus beatus cum