Druckschrift 
2 (1481) Tabula tractatuus hui[us] secūde ptis sūme alexādri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

.cixQueſtio

ſui inordinatus. nihilominꝰ tn̄ auerſio generalius ēpter rōem originalis peccati in quo eſt auerſio ab incomutabili bono. et eſt cōuerſio. ſed ꝯuerſibilitas ſiueꝯcupiſcibilitas. Un̄ etiā ex illa ꝑte poteſt ſumneralius ratō vnitiuIrticulus ſextusExto queritur. vtrū membrū xp̄i poſſit fierimembrū dyaboli. Ardet̉ q hoc qd̓ dicitur. iiij. ad ephe. ſuꝑ illud. Unū corpus vnusſpūs. glo. ſicut hūani corꝑis membꝝ preciſum formamꝗdem qua cognoſcit̉ retinet. ſed nequaꝙͣ ſpūs ſequit̉preter vnitate viuat: ſic quicunqꝫ a predicte pacis vnitate diuiſus eſt. ſacr̄m quidē tanꝙͣ forma retinet. ſed ſpiritus preter vnitatē viuit. Ex hac ſimilitudine ſic arguit̉. mēbrū materiale ꝙͣdiu retinet formaꝫ quā habuitin corpore in quo abſciſum eſt. pōt fieri membrū alterius corꝑis. membrū ſpūale ſimiliter ꝙͣdiu retinetformā corꝑis eccleſie ſiue corꝑis xp̄i. pōt fieri membrum dyaboli. ſed poſtꝙͣ ſemel baptizatus eſt ſꝑ retinetformā ſacr̄i. pōt fieri mēbruꝫ dyaboli licꝫ cadat inmortale peccatū. Sed ꝯtra apparet qꝛ de iuſtis qͦtidiefiūt peccatores. de membris xp̄i fiūt mēbra dyaboli.Ad qd̓ dicendū. eſt ſimile de mēbro materialiſpūali oīno. mēbrū em̄ ſpūale xp̄i duplicē habet formaꝫſcꝫ baptiſmalis. et illa indelibilis eſt ſcilꝫ caracteris. ethabet formā gr̄e gratūfaciētis. et illa delibilis eſt. etcadit peccatū: de membro xp̄i fit membrū dyaboli manēte etiā forma p̄cedēte. membrū v̓o materiale ita hꝫduplicem forma: ſed alio. hꝫ em̄ formā ẜm quā ordinat̉ ad vitam. et habet formā ẜm quā poteſt oꝑari. ſiuẜm quā ordīat̉ ad actū. vtraqꝫ poteſt tolli. vna etiā poteſt tolli ſine altera. ſed licet illa que ordinat̉ ad vitā tollatur. ꝓpter hoc ſtatim efficit̉ mēbrū alterius corꝑiset ideo quo ad hoc eſt diſſimilitudo.Articulus ſeptimusEptimo querit̉. vtrū idē poſſit ſimul eſſemembrū xp̄i mēbruꝫ dyaboli. qd̓ videt̉. qꝛmali ſunt membra dyaboli. dicūtur eſſe ineccleſia que eſt corpus xp̄i. ſicut habet̉ Math̓. xiij. ſuꝑillud. Simile eſt regnū celoꝝ ſagene miſſe in mare. exom̄i genere piſciū ꝯgregāti. glo. Eccīa inter celū et infer indiſtincte bonos et malos colligit. Et. xxj. Ioh̓is.vbi fit ſermo de piſcatōne petri. glo. alia fuit piſcato xp̄ihec. alia poſt rōnem. hic em̄ boni et mali capti ſunt. ſic̄nunc habet eccleſia: ibi v̓o impleta reſurrectōe mortuo. boni in eccleſia erūt ineternū. ex quo videt̉ maliſunt membra dyaboli. ſint in corꝑe eccleſie. et ita videntur eſſe membra xp̄i. Contra. amor ſui cum ꝯtemptudei facit mēbrū dyaboli. amor xp̄i cuꝫ ꝯtemptu ſui facitmembrū xp̄i. ſed hi duo amores opponūtur et ſimul ſtare pn̄t. ſimul poteſt aliquis eſſe mēbrū xp̄i mebrū dyaboli. Ad quod dicendū aliud eſt dici membrū eccleſie. aliud dici mēbrū xp̄i. membrū em̄ xp̄i ꝓprie caritatē. membꝝ v̓o eccleſie fidē. Eſt em̄ eccleſia conegatio fideliū. fideles aūt dicūt̉ qui fidei ſacr̄m ſuſceperūt. membrū aūt eccleſie dicit̉ duobꝰ modis vel merito vel numero. merito dicit̉ ſimpliciter. numero ẜm qd̓.per fidem em̄ formatā eſt mēbrū eccleſie merito. ſic qd̓eſt mēbrū eccleſie eſt membrū xp̄i ecōuerſo. membruꝫeccleſie numero: eſt ſacr̄m fidei. hmōi aūt membra noſunt in corꝑe eccleſie vt ibi remaneāt ſi obdurent̉ ī pct̄oſed tanꝙͣ mali humores vt inde expellant̉. Un̄ ſuꝑ illudſ. Ioh̓is .ij. ex nobis exierūt ſed erāt ex nobis. Aug.in orig. ſic facti ſunt in eccleſia. quō mali hūores in corpore. qui qn̄ euomunt̉ releuat̉ corpus: ſic qn̄ exeūt malireleuat̉ eccleſia. ſi tn̄ membra numero fiant membra meem̄ formata vere erūt tanꝙͣ membra in corꝑe. Articulus octauus

Ctauo queritur. que ſit drn̄tia ẜm dyabolus caput dicit̉ eſſe maloꝝ. et antixp̄s. videt̉it. nihil em̄ idem eſtem̄ antixp̄sſit c.membrū et caput: ſed antixp̄c membrū eſt dyaboli. non eſt caput in genere maloꝝ. Item in vno corꝑe ē vnūcaput et plura. ſed in corꝑe maloꝝ caput eſt dyabolus. eſt caput antixp̄s. Contra. ij. theſſa. ij. oſtendens ſe tanꝙͣ ſit deus. ibi dicit glo. ſicut in xp̄o oīs plenitudo diuinitatis inhabitauit: ita in antixp̄o plenitudo malicie. ſed rōne huius plenitudinis que eſt in xp̄o.dicit̉ xp̄s caput bonoꝝ. rōne alterius plenitudinis dr̄antixp̄s caput maloꝝ. Item ſuꝑ illud Iob. xxxiiij.regnare facit ypocritā. glo. oīm ypocritaꝝ caput antixp̄s deſignat̉. Et. xxj. Interrogate quēlibet de viatoribꝰglo. de om̄i maloꝝ corꝑe loqueret̉. ſubito ad omniūiniquoꝝ caput antixp̄m verba ꝯuertit. Ad qd̓ dicen. vterqꝫ eſt caput ſed differenter. ſicut em̄ xp̄s ẜm diuinitatē dicit̉ habere rōnem capitis iteꝝ ẜm hūanita. ſicut habet̉ ad ephe. j. ſuꝑ illud. Ip̄m dedit caput ſuꝑom̄em eccīam: ita ſuo licet oīno ſimili dicit̉ dyabolus caput. quia fuit primū initiuꝫ malicie. et ſuoinfluit malicia ſuggerendo vl̓ incendēdo. ſed ꝯuenitin natura hoībꝰ. antixp̄s aūt licꝫ ſit initiū maliciehabet tn̄ ꝯueniētiā in natura: quaſi plenitudinē malicie habebit reſpectu alioꝝ hoīm. licet eo quo xp̄ohabuit plenitudinē. xp̄c em̄ habuit ip̄am diuinitatē ī ſe eſſentiam. antixp̄s v̓o ip̄m dyabolū effectum. UndeIo. Damaſ. ip̄e dyabolus ſit ẜm humanitatē:ſed eſt fornicatōe generatus ſuſciꝑe omnē actū ſathane. p̄ſciens em̄ deus iniꝗtatem eius future volūtatis.cedit in eo habitare dyabolū. Itē glo. ſuꝑ illud. ij. theſſ.ij. cuius aduentus eſt ẜm oꝑatōem ſathane dyabolo inſtigante cooꝑante. illū poſſidebit totū. tn̄ ſine ſenſu vt frenetici qui culpā habent. Ad illud v̓o quodobijcit̉ dicendū. licet antixp̄s ſit caput maloꝝ. nihilominus tn̄ pōt eſſe membrū ip̄ius dyaboli principale. eo qͣſi in ip̄o habitat plenitudo malicie et potentiꝰ oꝑabitur ad ſeductionē. Ad aliud v̓o dicendū. licꝫ antixp̄c dicat̉ caput. et dyabolus caput: tn̄ ſunt duo capita. vuū em̄ eſt ꝓpter alterū. antixp̄s em̄ dicit̉ caput: qꝛ ineo habitat dyabolus malicie plenitudinē. et ita a dyobolo habet ſit caput. Sed adhuc querit̉ ratōe illiꝰdentie. ſi autixp̄s ſit caput maloꝝ hoīm qui preceſſerūtip̄m. dyabolus dicat̉ caput aliqͦꝝ precedentiū. qꝛreſpectu eoꝝ habuit ratōnem dn̄atōnis. nec rationimitatōis qd̓ eſt reſpectu exemplaris prius poſiti. Imitatō em̄ ſequit̉ exemplar. ergo videt̉ hr̄e ratōnem capitis reſpectu precedentiū. Preterea. ſi eſſet fidesxp̄i que preceſſit incarnatōem xp̄i. diceret̉ xp̄s caputreſpectu antiqͦꝝ fideliū qui preceſſerūt aduētū eius. ſedantixp̄s nihil tale habet preexiſtens. ergo non dicet̉ caput maloꝝ p̄cedētiū. Contra. j. Io. ij. Nūc ſunt multiantixp̄i. Beda. antixp̄i ſunt oēs heretici. fidē quāfitent̉ deſtruūt actibꝰ. et om̄s ꝯtrarij xp̄o venturo ſuocapiti reddūt teſtimoniū. Et ſuꝑ illud nouiſſima hora ēdicit glo. huius nequiſſimi capitis multa mēbra premiſſa ſunt. a ꝗbꝰ eſt cauendū. Itē ſuꝑ illud psͣ. qm̄ ecce inimici tui dn̄e. glo. antixp̄i membra p̄munturmetu. in liberā voce erumpēt. antixp̄s eſt caput malo p̄ceſſerūt. Rn̄dendo dd̓m eſt antixps ē caputreſpectu p̄cedētiū. ꝓpter mīſteriū oꝑat̉ iniꝗtatisin ſuis membris. ſicut dr̄ in glo. bede. j. Io. ij. Nec dicit̉ꝓpter caput. qꝛ membra iſta accipiūt ab ip̄o: ſed ꝓpterp̄eminētiā malicie que erit in ip̄o reſpectu alioꝝ. ſicuteminētia eſt in capite ratōe originis motuū. Nec ē ſimele cum dicit̉ caput xp̄c. et antixp̄s caput. xp̄s em̄ dr̄ caput in fide fidelium qui preceſſerūt. dicit̉ etiā caput propter hoc fideles qui p̄ceſſerūt ianue aꝑitōeꝫ ip̄m acceꝑunt. antixp̄s v̓o dr̄ caput qꝛ ī ip̄m credāt maliceſſerūt. vel qꝛ ip̄m claudat̉ eis ianua: ſꝫ ꝓpriū pecatū. ſed ſicut dictū eſt dicit̉ caput ratōe preeminētie in