Druckschrift 
2 (1481) Tabula tractatuus hui[us] secūde ptis sūme alexādri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

gat ꝙ in via ſit corp̄us aīale ꝑfectibile aīa rōnali. ex dictis patet. Ad aliud dd̓m. ꝙ primus hō ꝙͣtū ad cordei imago eē nō poſſet. niſi corpus eius eēt aīale. qꝛ alit̓nō poſſet eē principiū oīm hoīm ꝑ viā ꝓpagatōis. ꝓpterqd̓ dr̄ eē ad imaginē dei. ij. li. ſenten. diſ. xvij. vbi dicit̉. ꝑhoc imago in hoīe apparuit. qꝛ ſicut deꝰ oībꝰ rebꝰ extititprincipiū creatōis. ita hō oībꝰ hoībꝰ principiū generationis. Un̄ rō illa magis ē ad oppoſitū ꝙͣ ad ꝓpoſitum. Ad aliud dicēdū. ꝙ bene reꝗͥrit hec ꝯpletō vniuerſi. ſꝫnō in qͦcunqꝫ ſtatu īmo magis ꝯtrariū. ſꝫ hͦ reꝗͥrit habitoreſpectu ad ſtatū ꝑfecte ꝯpletōnis. hoc eſt. qn̄ ea q̄ ſuntde ꝯpletōne vniuerſi ſimplicit̓ erūt in ſuo vltimo. vt qn̄deus erit oīa in oībꝰ. j. Coꝝ. xv. Ad aliud dicendū ꝙſi aīa rōnalis ꝑficiēs corpus ſit ſpūalis. nō tn̄ eſt in plenitudine ſp̄ualitatis an̄ꝙͣ ſit ꝑfecte vnita cū ſummo ſpūUn̄ glo. aug. ſuꝑ illud. j. coꝝ. xv. factus eſt primꝰ hō inaīam viuēte. aīa in corꝑe ſpūali. qꝛ ꝑfecte adheret deo.ſic viuificat vt ſpūale corpus efficiat. qn̄ aūt ꝑfecte adheret habet̉ in glo. ſuꝑ illd̓ .j. Coꝝ. vj. Qui adheret deo⁊cͣ. vbi dicit̉. vnus ſpūs ē cū ſpū dei. cū quo ē vnus ſpūsnō ſub̓e idemptitate. diuerſe em̄ ſub̓e ſunt ſpūs homīs⁊ ſpūs dei: ſꝫ qꝛ accedit iſte ſpūs ad ꝑticipatōem natureveritatis ⁊ beatitudinis illius. vnus gͦ ſpūs ē cū ſpiritudei. cū ei ſic adheret vt ſit ꝑticeps beatitudinis eius. qd̓plene erit cū ſatīabit̉ deſideriū eius in bonis īmutabililibꝰ ſcꝫ in ip̄a trinitate dn̄o ſuo cuius imago eſt. vn̄ qn̄erit aīa in illa ſpūalitate. ꝯpetit ei corpus ſpūale ⁊ nonante. Ad aliud dicēdū. ꝙ qn̄ aīa erit īmortalis ꝙͣtū adeſſe ſiue vitā gratie. vt qn̄ erit beata. tūc ꝯueniet illi hr̄eꝑfectibile immortale. et corpꝰ ſpūale. ſic̄ em̄ dictū ē. dūmodo libeꝝ arbitriū aīe eſt potēs labi et reſurgē. congruit illi hr̄e corpus qd̓ pōt labi in mortē. ſꝫ aīa facta inuertibili: et corpus ip̄m ꝯuenit firmū īmortale ꝑ reſurrectiōem. Si em̄ aīa poſſet labi in mortē. ⁊ corpus ꝑfectibile ab illa eēt īmortale ⁊ ꝑ ſpūale. accide̓t ml̓tiplex īcōueniēs ſcꝫ ꝑfectibile ab ip̄a aīa ꝑfectiſſimū eē. ẜm ꝙ poſſibile ē ꝑfectōe ſua exn̄te imꝑfecta. Preterea. alid̓ incōueniēs. ſcꝫ aīam nō poſſe reſurge pꝰ lapſuꝫ. ſicut nec angelū. Ut em̄ dr̄ Gen̄. vj. Nō ꝑmanebit ſpūs meꝰ ī hoīeqꝛ caro eſt. ſꝫ tūc nō eēt caro in hoīe .i. ꝓnitas carnalisinfirmitatis. ⁊ ꝓpter hͦ ꝑmaneret ſpūs indignatōis deiin hoīe ſi peccaret. Ad aliud dicēdū. ꝙ ⁊ ſi corpꝰ ſurget ſpūale. nō ꝓpter hͦ deſtruet̉ opus artificis optimi ſꝫꝑficiet̉. Si obijcit̉ ꝙ deſtruit̉ qn̄ rediget̉ in puluerē. Dicendū ꝙ nō oīno deſtruit̉. qꝛ remanet quedā ordinatō īpulueribꝰ ad aīaꝫ ⁊ ex hac ordinatōe poſſibilitas ad neceſſitatē nō moriēdi ſiue nō corrūpēdi. hͦ al̓s explanabitur. habuit gͦ corpus illud ex ꝯditōe ſua poſſibilitatē ⁊ordinatōeꝫ ad neceſſitatē nō moriēdi. q̄ ꝗdē ordinatō atteſtat̉ aptitudini relicte in pulueribꝰ ad ſuā ꝑfectōem etad aīam. hāc aūt aptitudinē ſiue poſſibilitateꝫ reducitdn̄s ad eē ī corpoꝝ reſurrectōe. Preterea in nullo p̄iudicat̉ artifici ſapietiſſimo. ſcꝫ ẜm tꝑa diuerſa et exigentiā mutatōis reꝝ. qd̓ factū ē vno tꝑe ī alio mutet̉ vel ꝓꝑte deſtruat̉. Un̄ heſter vlt̓. nec putare debetis ſi diuerſa iubeamus ex aī nr̄i leuitate venire. ſꝫ pro qͣlitate ⁊ neceſſitate tꝑm vt reipublice poſſit vtilitas ferre ſentētiam Queſtio. lxxxvj. de tempore cIctu eſt de corpore primi hoīs ꝙͣtū ad ꝯditōes intrinſecas. Seꝗt̉ querē de ip̄o qͦ ad extrīſecasq̄ ſunt due .ſ. tꝑs ⁊ locus. Prīo gͦ q̄rendū eſt de tꝑe. Scd̓o q̄rēdū ē d̓ loco. Depͥmo duo ſunt q̄rēda. Primū ē ſi fuit ꝯditū vel creatū ſilcū alijs creaturis. Scd̓m ſi nō cū alijs: de ordīe tꝑis cōditōis illius ad tꝑs ꝯditōis aliaꝝ creaturaꝝ. Mēbrū primum

Ueritur ergo primo. Utruꝫ ꝯditum fuitcorpus ade eo tꝑe qͦ alie creat̉e. ꝓut videtur ex illo v̓bo Ecc̄i. xviij. Qui viuit īeternū creauit oīa ſimul. Hāc at̄ qōnē ꝓpoīaug. ſuꝑ gen̄. vj. ad lit. Itē dr̄ in li. fontis vite .ſ. in pͥncipio. ꝙ v̓tus ꝑ quā oīa facta ſūt ē volūtas dei adīueniens oīa. ⁊ ibidē dic̄. ꝙ ſicut reſultat imago in ſpeculo exſola oppoſitōe rei: ſic ex ſola ꝯuerſiōe ad res oīa ꝓduxitī eē. ſꝫ n̄ pōt eē in deo niſi vna ꝯuerſio. qꝛ vt ſcribit̉ ī epl̓aIa. j. apud illū nō ē trāſmutatō ⁊cͣ. gͦ ⁊cͣ. Itē augꝰ. xj.ꝯfeſ. v̓bo tibi coet̓no dicis ſil̓ oīa q̄ diciſ. ⁊ fit ꝗcqd̓ dicisvt fiat. nec alit̓ ꝙͣ dicēdo facis. Itē ī pͣs. ſemel locutꝰ ēdeus. et ita idē qd̓ priꝰ. ecce ꝙ ſil̓ dicit oīa. gͦ vt priꝰ. Etſic pōt incidēter queri quō eſt hͦ verū. ꝙ deꝰ creauit ml̓ta ſil̓ vel oīa vt dicūt aucͣtes p̄dicte. qꝛ huiꝰ ꝯtrariū videt̉ ſic. ad hͦ ꝙ aliqd̓ creet̉ ſiue ꝓducat̉ ī eē ex nihilo. rerit̉ īfinita potētia. nec hͦ intelligēdū ē. ꝙ exn̄s īfinite ꝑtētie poſſit ī hꝰ effectū finita pō. qꝛ ⁊ tc̄ exn̄s finite potētie ſꝫ reꝗͥrit̉ v̓tꝰ infinita ad hmōi ꝓductōꝫ. ſꝫ ī v̓tute īfinita n̄ pt̄ eē v̓tꝰ maior. gͦ deꝰ n̄ pōt eē v̓tutis maioris ꝙͣ innite. gͦ tota v̓tus diuīa reꝗͥrit̉ in creatōe vnius rei. igiteodē īſtāti nō pōt plura creare. Contra vt hr̄ gen. ij.poſt oꝑa ſex dieꝝ fecit deꝰ hoīem de limo terre. Iteꝫ hͦidē habet̉ a mgr̄o. ij. ſentētiaꝝ. ⁊ alijs expoſitoribꝰ ſcpͥture .ſ. ꝙ oībꝰ creatis ⁊ diſpoſitis nouiſſime factus ē hō Ad hͦ dicendū ꝙ in duobo locis ſcripture fit mentiode ꝯditōe corꝑis ade .ſ. gen̄. j. ibi. maſculū ⁊ femīaꝫ creauit eos .ſ. inter oꝑa ſex dieꝝ. ⁊ gen̄. ij. formauit deꝰ hoīede limo terre. ⁊ illa formatō ẜm aug. nō enumerat̉ ī obus ſex dieꝝ. ſꝫ potiꝰ inter oꝑa illa de ꝗbꝰ dr̄ Ioh̓. ij. pmeus vſqꝫ mō oꝑat̉ ⁊ ego oꝑor. Prima ꝯditō fuit ī cauſis ſuis p̄mordialibꝰ in ꝗbꝰ ſemīaliter fiebat. Scd̓a ꝯditio fuit in eſſe actu et ꝯpleto. Un̄ aug. ſuꝑ gen̄. vj. ad liFecit deus ade adiutoriū ſibi ſil̓e de coſta lateris eiꝰ. hͦaūt factū ē cū eaſdeꝫ beſtias agri ⁊ volatilia celi adhucde terra finxiſſet. ⁊ ad illū adduxiſſet. Adhuc quō ſextodie factū ē. pōt intelligi. qn̄ꝗdē ille de terra ꝓduxit aīamviuā ẜm verbū dei. volatilia v̓o ꝗnto die ꝓduxerūt. aq̄ſil̓r ẜm v̓bū dei. nō itaqꝫ h̓ dice̓t̉ et finxit adhuc deus deterra om̄s beſtias agri ⁊ oīa volatilia celi. niſi qꝛ iā t̓raꝓduxerat om̄s beſtias agri ſexto die ⁊ aqͣ oīa volatiliaceli ꝗnto die. alit̓ gͦ tūc .i. potētialit̓ atqꝫ cāliter. ſic̄ illioꝑi ꝯpetebat qͦ creauit oīa ſil̓. a ꝗbꝰ ī die ſeptimo reꝗeuialiter aūt nūc ſic̄ eā videmꝰ q̄ ꝑ tꝑalia ſpacia creat. ſic̄vſqꝫ nūc oꝑat̉. ac ꝑ hͦ iā ꝑ iſtos notiſſimos lucis corꝑadies. q̄ circuitu ſolis fiūt. eua facta ē de latē viri ſui. tūcem̄ deus adhuc finxit de terra beſtias ⁊ volatilia. ī ꝗbcū adiutoriū ſil̓e ip̄i adā nō eſſet inuētū. illa formata ē ītalibꝰ gͦ diebꝰ etiā ip̄m de limo fecit deꝰ. Neqꝫ em̄ dd̓m ēmaſculū ꝗdē ſexto die factū. feīam v̓o poſterioribꝰ diebꝰcū ip̄o ſexto die aꝑtiſſime dictū ſit. maſculū ⁊ feīaꝫ feciteos ⁊cͣ. Et bn̄dixit eos q̄ de ambobꝰ ⁊ ad ābos dicūt. alit̓ aūt tūc ābo ⁊ nūc aliter ambo. tūc .ſ. ẜm potētiā ꝑ v̓bū dei .ſ. tanꝙͣ ſemīalit̓ mūdo inditā cū creauit oīa ſila ꝗbꝰ in die ſeptīo reꝗeuit. ex ꝗbꝰ oīa ſuiſqꝫ tꝑibꝰ ia ꝑ ſeculoꝝ ordinē fierēt. nūc at̄ ẜm oꝑatōem p̄bendā tꝑibꝰ q̄vſqꝫ nūc oꝑat̉. Sꝫ ꝯtra hͦ obijcit̉ gen̄. jͣ. dicto de ꝯdition hoīs ſubdit̉. Dixitqꝫ deus. Ecce dedi vobis oēꝫ herbā afferentē ſemē ⁊cͣ. Sꝫ ꝯſtat ꝙ dn̄s nō locutꝰ ē rebꝰ exiſtētibꝰ in cauſis ſuis ⁊ potentialiter. ſꝫ potius hn̄tibꝰ eēin actu. Et hec eſt obiectō augꝰ. Et reſpondet augꝰdn̄s loquebat̉ rebꝰ exiſtentibꝰ in potentia ⁊ non inactuali. eo modo quo xp̄s qn̄qꝫ loquēs pn̄tibꝰ. ſimul loq̄bat̉ ⁊ futuris. Un̄ dicit ſuꝑgen̄. vj. ad litterā. quoniamloquebat̉ inꝗt eis qui munduꝫ audiebant nec intellibant. qꝛ nec erant qui verba perciperent: poſſem reſpodere ſic illos allocutū deum quemadmodum xp̄us nosnondum natos. etiam longe poſt futuros. nec tm̄ nosſed etiā eos om̄s qui futuri ſunt poſt nos. omnibus endicebat quos futuros videbat. Ecce ego vobiſcum ſumvſqꝫ ad conſummatōeꝫ ſeculi. ſicut deo notus erat ꝓpha