corꝑis talis actus ſiue ꝑfectio ⁊ motor. Unde nō requiritur ſolūmodo ꝯueniētia ꝓportionalis corꝑis ad aīaꝫ q̄eſt ꝑfectibilis ad ſuā ꝑfectōꝫ: ſed qͥ eſt mobilis ad motorē. qꝛ ergo aīa habet diuerſos motꝰ exercere corꝑe mediante. ⁊ hoc ẜm diſtinctōꝫ ſuaꝝ viriū ſiue potētiaꝝ oꝑtetip̄m corpꝰ varietate ꝑtiū organizataꝝ diſtingui. q̄ ip̄ispotētijs deſeruiūt in electōe ſuaꝝ oꝑationū. nō ſic eſt deāgelo ꝗ actꝰ ꝓpͥos .ſ. intelligere ſentire ⁊ hmōi ſine īſtrumēto corꝑali natꝰ eſt exercere. Un̄ ſicut innatū eſt āgeloꝗ eſt oīno ſpūs ſeꝑatus a corꝑe in vltima ſimplicitate q̄ꝯuenit creature exiſtēs vnica potētia indiſtincta ꝑ eēntiam ſentire intelligere. ſic aīe rōnali que eſt actus ⁊ motor corꝑis hmōi potētijs diuerſis ad diuerſa organa aptās oꝑatōes ſuas exercere. Un̄ ſicut ſimplicitas atteſtatur nobilitati āgelice: ſic multiplicitas organoꝝ ꝗbꝰ corpus humanū ſuo motori ꝯuenient̓ deſeruiat illiꝰ nobilitati ⁊ dignitati. ¶ Ad aliud dicendū ꝙ ſol ht̄ vnā eēntialē oꝑatōꝫ ſcꝫ lucere. cū multe ſint eiꝰ accidētales oꝑationes ꝑ relatōꝫ ad materiā qͣs exercet ī diuerſis materijs⁊ ẜm hūc modū loquit̉ dyoni. ibideꝫ cū dicit. ſol ſenſibiliū eēntias ⁊ qͣlitates ⁊ ꝗdē multas ⁊ diſcretas exiſtētestn̄ ip̄e vnꝰ ens ⁊ vniformis illuminās lux renouat ⁊ nutrit ⁊cͣ. Ex hoc v̓bo videt̉. ꝙ actꝰ illius ꝓpriꝰ ē vniformit̉lucere ſiue illumīare. ⁊ ex illo actu vniformi in ſe relinquunt̉ ml̓te oꝑatōes ꝯſequētes q̄ ibidē enumerate ſunt.¶ Ad vltimū dicēdū ꝙ celū ꝓut vnū eſt vnā ht̄ eēntialeꝫoꝑatōꝫ ⁊ vnū motū ꝗ eſt equalis. tn̄ ẜm ꝙ ī celo ſunt diuerſe ꝑtes ẜm diſtinctōꝫ ſperaꝝ aut ſtellaꝝ diuerſaꝝ. īſperis diuerſis pn̄t eē diuerſe oꝑatōes. ſicut ꝓbat auicēna on̄dēs equalitatē motꝰ in celo quo ad ſe. ⁊ cū ſint diuerſi motꝰ ī celo ꝓpter diuerſas rōes ſicut ꝓbat anichil.xj. ⁊. xij. c. de celo ⁊ mundo.¶ Nembrum ſecundumEcūdo queritur de dignitate homīs ſiuecorꝑis hūani quo ad diſpoſitōꝫ ſiue rectitudinē habitꝰ. Querit̉ gͦ vtꝝ ꝯpetat corporis hūani dignitati hr̄e figuram erectā. ꝙſic videt̉. ſūmꝰ opifex oīa prudēter ꝯdidit. psͣ. Oīa ī ſapiētia feciſti ⁊cͣ. Un̄ ẜm ꝯgruētiā ſtatuū diuerſoꝝ. diuerſasdedit rebꝰ diſpoſitōes. Un̄ aīalia quoꝝ forma ⁊ motoroīno ad terrena ꝯuerſus eſt. ꝙͣtū ad corꝑalē diſpoſitōeꝫin terrā reflexit. quoꝝ aūt forma ⁊ motor ad celeſtia couerſus ē ꝙͣtū ad diſpoſitōꝫ corꝑalē in celū erexit. ⁊ hͦ iudiciū ſtatꝰ dignioris ⁊ minꝰ digni. ⁊ hͦ eſt qd̓ dicit poetaꝓnaqꝫ ꝯſpectāt aīalia cetera terrā. os homī ſublime dedit celūqꝫ videre. iuſſit: ⁊ erectos ad ſidera tollere vultꝰ.ex hͦ ptꝫ ꝓpoſitū. ¶ Itē vt hr̄ a ph̓o mirabilis ē potētia loci qua vnuſquiſqꝫ appetit locū ꝓpriū. gͦ cum corꝑis primihoīs ⁊ ſimilit̓ alioꝝ ſit celū locꝰ natural̓. inditu fuit corꝑi ade in ſui ꝯditōe. vt in celo qͣi ī loco collocaret̉. ⁊ ad hͦfactū eſt. ꝓpter qd̓ videt̉ eē locus eiꝰ naturalis. vnūqͦdqꝫaūt locale erigit ſe ad ſuū locū. qd̓ maxime videmus inigne flāma. relinquit̉ ꝙ corpꝰ hmōi debet hr̄e vultū ē rectū in celū. qd̓ dignitati eiꝰ ꝯuenit rōe qua ē in celo collocandꝰ. ¶ Cōtra. quedaꝫ creature minie dignitatis hn̄tfigurā rectitudīs ⁊ ad celū erigūt. ſicut fere oīa generaplātaꝝ. ⁊ quedaꝫ corꝑa nobiliſſima in genere corꝑm viꝑceleſtia ⁊ lapides p̄cioſi. nequaꝙͣ ergo hmōi rectituni ⁊ erectōi vlla dignitas aſcribenda eſt gͦ ex hmōi rectitudine in corꝑe humāo nulla erit dignitas in homīe.¶ Item quod eſt dignitatis in homine reddit hominemcommendabilem. quia efficit illū dignū bono aliqͦ. ſꝫ qd̓ē a natura nō eſt laudabile vl̓ vituꝑabile. habitꝰ aūt rectitudīs ſiue erectōis in hoīe eſt naturale. gͦ nō laudabile gͦ ex hoc nulla ē dignitas hoī. ¶ Itē ꝑ pct̄m̄ cecidit aīaa rectitudine ſua. gͦ hmōi deꝑditiōis facte in aīa debuiteē aliqd̓ veſtigiū in corꝑe. ſꝫ nullū ꝯgruētius ꝙͣ curuitascorꝑalis. Si dicat ꝙ corpꝰ nihil demeruit hͦ nihil eſt. qꝛcorpus fuit inſtrumēdemerēdi. ¶ Itē hō ꝓpter pecca
tū ꝯꝑatus eſt iumētis inde ⁊ ſimilis factꝰ eſt illis. hec at̄ſimilitudo eſt ꝙͣtū ad curuitatē aīe. que on̄dit̉ in ꝯcupiſcentia noxiaꝝ. Ut em̄ habet̉ ab Aug. duo ſūt nobis inflicta ꝑ pct̄m ſcꝫ ignorātia agendoꝝ. ⁊ ꝯcupiſcētia noxioꝝ. quare nō ſimil̓r ꝙͣtū ad curuitatē corꝑis. ¶ Rn̄ſio.deus fecit hoīeꝫ rectu. vt habet̉ Ecc̄i. vij. ⁊ qͦ ad diſpoſitōeꝫ corꝑis ⁊ quo ad habitū mentis. Un̄ ꝯcedo ꝙ naturalis rectitudo dignitas eſt corꝑis hūani. ⁊ atteſtat̉ iſtadignitas hoī ẜm triplicem ſtatu. īnocētie. gr̄e. gl̓ie. ¶ Ueſtigiū ergo innocētie quo ad tria repn̄tat̉ in hac rectitudīe quo ad potentiā in p̄ſidēdo. ſapīam in loquēdo. boītatē in diligēdo. hec tria potētia ſapīa ⁊ bonitas erantꝯditiones hoīs ꝙͣtū ad ſtatū innocētie. an̄qͣ cecidit in infirmitatē potētie. ⁊ tenebras ignorātie. ⁊ maliciā ꝯcupiſcētie. de primo manifeſtū eſt ẜm illud Grego. nazan. deimagine. c. viij. ꝙ erectus eſt hoīs habitus ⁊ ad celuꝫ ſeſuſtollēs ſurſūqꝫ reſpiciēs. principalia hec dona certiſſimū eſt eē approbātia regiā poteſtatē. etem̄ ſolus ita formatꝰ eſt. ceterorūqꝫ oīm ꝓna ſunt corꝑa ⁊ in deorſū ꝓcluiꝰ inclinata. manifeſta differētia eiꝰ honoris on̄dit̉. dūꝯſtat illa eē huius ſubiecta potētie. huic aut ſuꝑemineitis exiſtere dignitatis. de ſcd̓o manifeſtū eſt ī huc moqſolus hō eſt aīal rōnale mortale. ſed ſi corpus eēt inclīatū ⁊ nō erectū. nō poſſet habere vſū ſermonis. ⁊ ita nōeēt excellentiſſimū ſignū ſapīe diuine. ⁊ ꝙ ita ſit ptꝫ pegre. nazan. c. ix. on̄dentē. ꝙ ſolus hō habꝫ manꝰ ad loc̄dum. vn̄ poteſt ꝯfici rō ẜm ꝯſequētias hmōi. Ei em̄ hōhaberet corpꝰ inclinatū nō haberet manꝰ. qꝛ in oībꝰ animantibꝰ inclinatis anteriora mēbra corꝑis pedes ſunt.⁊ ẜm greg. eundē ⁊ ẜm ph̓m. ſi nō haberet manꝰ nō haberet vſū ſermonis in ꝯmunicatōe ad alteꝝ. ⁊ tūc nō itamanifeſtaret̉ in ip̄o ſapīa ⁊ inde vt prius. Und̓ gre. nazan. c. ix. Si hō ſine manibꝰ extitiſſet ꝑcipiēdoꝝ ciboꝝneceſſitate mēbra vultꝰ eius inſtar quadrupēdū formarētur. ita ꝙ oblonga facies tenueret̉ ſimul ⁊ emīeret ī naͣribꝰ. oris etiā labia calloīa ⁊ groſſiora eſſent atqꝫ firmiſſima ⁊ ad carpendas herbas ꝯpetenter aptata ⁊ linguegrādiori corꝑi durior eēt ⁊ aſperior que cooꝑaret̉ dentibus ad ea que mandēda ꝑciꝑet liquidior exiſtens. ſi ergo manus nō adeſſēt corꝑi. quō vox ei articulata figuraretur. cū talis eiꝰ oris formatio ad yſū ſermonis mimiꝯueniret. nūc aūt ſunt manꝰ accōmodate corꝑi. vt os aīminiſteriū v̓bi liberū permaneret. ¶ De tercio maīfeſtūeſt. qm̄ cū illud ſit amor in ſpiritibꝰ quod eſt pondus ircorporibꝰ. ip̄a aūt corpora naturali ſuo pondere tendādeorſū. ip̄m aūt corpus humanū qd̓ eſt organū ſpūmodo ſpūaldammo naturali affectu tēdit ſurſum ẜꝫillud vbi amor ibi oculus. Un̄ Caſſio. c. ix. de aīa ꝓceaīal hō in effigiē pulcherrime ſpeculationis erectuꝫ ares ſupernas intuēdas. ¶ Ueſtigiū gr̄e imitande apparein hac erectōe. ⁊ hoc quo ad duoimū eſt quo ad canalē delectatōꝫ abijciēdā.d̓m quo ad ſpūalē ſectandāPrimū ptꝫ ſic. aīantia cetera ꝓna ſūt ⁊ in ventrē ſuū rtas caciprocat̉ eoꝝ viſus. in quo deſignat̉ eōē vonalis quā appetūt. hō d̓o n̄. Un̄ Baſilime.ro. i.ne ſūt. ob hoc inclināt̉ ad terrā.Pecudes omēs teralia eſt plātatō celeſtis hō ꝗ quātū habitu figure tātū d̓gnitate diſtat a pecoribꝰ. illoꝝ faciēs deorſū fixa ē. vteꝝꝙ eiꝰ libidini iocundū eſt hͦ ſectat̉. tuumqꝫ perſpectāt.vo caput ad celū ſemper erigit̉. oculi tui ſuperna reſpiciūt. ſed ſi tu corporis voluptate te fedaueris. obediēdoluxui vētris ⁊ inferioribꝰ eiꝰ partibꝰ. ꝯparatus es iumetis inſipiētibꝰ ⁊ ſimilis factus es illis. Scd̓m patet perBern̄an. ſerne. xxiiij. corporis ſtaturā deditdeus hoī rectā. forſā vt illa corpora exterioris viliorūo. figmēti hoīeꝫ illū ꝗ ad imaginē dei factꝰ eſtzrectiſpūalis ſue ſeroueret̉. ⁊ decor limide reid em̄ indecentiꝰ ꝙͣ curuumde formt aī.i. peruerſa res eſt ⁊ feda luteumrecto corporius eſt de terra. oculos habere ſurſum. cevas quod ce