ſua claudant̉ ꝑiodo: influētia v̓tutis pͥme ſaluant̉ in eē.Aliter eſt de his q̄ ſubiacēt libero arbitrio quorū pt̄aseſt declinādi a lege eis indita. que cū declinat a lege eisindita: auertūt ſe a ſuo ꝯditore ⁊ ſaluatore. vn̄ īfluētiaꝫab illo nō recipiūt. ꝓpt̓ qd̓ neceſſario deficit ꝙ ī illis cōditū eſt. tale fuit corpꝰ ade qd̓ erat regendū libero arbitrio. qd̓ peccato ſui motoris ⁊ ꝑfectōis excidit ī defectū⁊ caretiā naturalis iuſticie. Un̄ etiā illud quodāmodoauerſuꝫ a deo nō influebat v̓tꝰ diuīa ſaluās qd̓ ꝯdideratin illo. ꝓpter ꝙ defecerūt q̄ in eo ꝯdita erāt. Auctor aūtduos inſinuat intellectꝰ v̓bi ꝓpoſiti. quoꝝ vnum ponit.aliū approbat. In illo quē ponit. intelligit̉ ſaluato ꝙͣtuꝫad eē rei. ꝙͣtuꝫ ad ordinē. ꝙͣtuꝫ ad oꝑatōeꝫ. qd̓ ptꝫ ex verbis ip̄ius q̄ ſunt hec. Diuina iuſticia ⁊ ſalꝰ oīm laudat̉.ꝓpria vniuſcuiuſqꝫ ⁊ purā ab alijs eſſentiā ⁊ ordinē ſaluans ⁊ cuſtodiēs. fetida purgās. in oībꝰ ꝓprie actōis. etẜm expoſitorē ꝓpriā actōeꝫ nomīat vniuſcuiuſqꝫ exiſtentiū ẜm naturā ſpāleꝫ motū. neqꝫ eī que angeloꝝ ſūt hominibꝰ ē poſſibile age̓. aut q̄ ignis aque ⁊ ecōuerſo. Intellectꝰ iſte pleniꝰ ptꝫ ex v̓bis abbatis dicētis. ip̄a diuīaiuſticia recte etiā dicit̉ oīm ſaluatō inꝙͣtuꝫ ſaluat ⁊ cuſtodit vniuſcuiuſqꝫ ꝓpriā ſubſtātiam inde ſegregatā abalijs. ſil̓r ⁊ cuiuſlibꝫ rei ordinē. ⁊ in ſingulis rebꝰ mūdeexiſtit ꝓprie oꝑatōis cauſa. ⁊ notat ip̄aꝫ mūdaꝫ ſegregationē. qn̄ nulla ē coīcatio alienaꝝ ꝓprietatū. ſicut ignismūde ſegregatꝰ ē ab alijs elemētis. qꝛ nullū illoꝝ cōicacū illo in eſſentialibꝰ ꝓprietatibꝰ illiꝰ nature nec ecōuerſo. Aliꝰ aūt ē intellectꝰ quē approbat ſcꝫ de ſaluatōe morali. ſcꝫ qn̄ ſaluator ſaluat a ſtatu deteriori deducēs admeliore. Un̄ dyoni. ſiꝗs ſaluteꝫ laudauerit. ⁊ ſic ex malis tāꝙͣ ꝑturiēteꝫ eripiēteꝫ oīno ibi ⁊ hūc laudabilē laudatore largiſſime ſalutis accipiemꝰ. Abbas ſi deitas vocat̉ ſaluato tanꝙͣ ex ſtatu peiori ad meliorē cūcta ſaluatorie quoqꝫ mō deducens. nos hāc laudē digniſſime ſaluatōis bn̄ recipimꝰ. ¶ Ad hͦ qd̓ obijcit̉ poſtea ꝙ diuinaiuſticia ext̓mīat̉ ineqͣlitas q̄ ē priuatō eqͣlitatis ⁊cͣ. dicēdū ꝙ iſta ext̓mīatō ineqͣlitatis ē ſaluatō reꝝ ī intrāſmitabilitate ad alienas ꝓprietates ⁊ oꝑatōes. Un̄ ſaluauitignē in trāſmutabilitate ad alienas ꝓprietates ⁊ oꝑationes .ſ. aque ⁊ t̓re ⁊ hmōi. Un̄ paulo ante dr̄ ī eodē. ⁊ hācprimā ſaluatōeꝫ totoꝝ rogabimꝰ ip̄m diffinire ꝗ oīa ī ſeip̄is intranſmutabilia ⁊ fortia ꝯͣ peiora ſaluat. ⁊ oīa cuſtodit nō pugnātia ⁊ nō bellātia ſingula ſuis ip̄oꝝ ratōnibꝰ ornata. ⁊ oēm ineqͣlitatē ⁊ alienā oꝑatōeꝫ ex totisext̓mīat. ⁊ ꝓportōes vniuſcuiuſqꝫ ꝯſtituit nō valētes cade̓ ad ꝯͣria neqꝫ trāſire. Hāc aūt ineqͣlitatē ext̓mīauit inadā ſcꝫ ſaluās eū in trāſmutabilitate ad alienas ꝓprietates ⁊ oꝑatōes. ¶ Ad illd̓ qd̓ vltīo q̄rit̉. dicendū ꝙ duplex ē ineqͣlitas. vna ē q̄ priuat̉ oīno. alia q̄ ſaluat̉. Prima ē duplex ſcꝫ pct̄m ī aīabꝰ ⁊ ꝯfuſio ī rebꝰ. vtrāqꝫ remouet dn̄s. p̄mā ꝑ gͣtuitā miſcd̓iaꝫ. ſcd̓aꝫ ꝑ iuſticiaꝫ ꝓuiſiuā ſcꝫ ꝓuidēdo ne ſubintraſſet vniuerſū. Alia eſt ineqͣlitas q̄ ſaluat̉ ſcꝫ vel differētia vniꝰ totiꝰ ad aliud totū. viqn̄ vnū ē maiꝰ altero aūt qͣ totū ē maiꝰ ſua ꝑte. hāc eī ineqͣlitatē ſaluat diuīa iuſticia ⁊ cuſtodit. ſic̄ dic dyo. nonꝑmittēs turbari vniuerſitatē ꝯmixtōe. ⁊ hͦ ē qd̓ ſequit̉ ⁊oēm ineqͣlitatē ſi ꝗs accipiat differētias ī toto totoꝝ adtota. ⁊ hmōi iuſticia ē ſeruatiua nō ꝯcedēs ꝯmixta totain totis facta turbari. cuſtodiēs at̄ exiſtētia oīa ẜm ſpēsvnūqd̓qͣꝫ in qͣ vnūqd̓qꝫ eē naturā hꝫ. Ex hac eī ineqͣlitate ꝯſiſtit pulchritudo ī vniuerſo ſic̄ tāgit ꝯmētator ſuꝑ. jca. āgelice hierarchie vocās eā viuificā. ꝯtꝑantia ꝓuiſorū. Alia ē ineqͣlitas ſil̓r quā ſaluat diuīa iuſticia. q̄ ē maatiua ⁊ ꝯmēdatiua diuine iuſticie. ⁊ illa ē in corꝑehūano ⁊ fuit in corꝑe ade poſt peccatū ẜm ꝙ nō ꝑmiſit̓deus dius culpe ſine decore vindicte.Inſuꝑ queritur .§. ij.vtꝝ a diuīa iuſticia erat ſublata eqͣlitas qͣlitatū mixtorin coꝑe ade. Ꝙ ſic videt̉. vt habet̉ ab aug. in li. de ciui.
dei ſūma ſanitas erat ī corꝑe ade an̄ pct̄m. ptꝰ pct̄m īfirmus effectꝰ ē. ⁊ hͦ demerito pct̄i. infirmitatē aūt ſeꝗt̉ īeqͣlitas qͣlitatū hmōi. ſeꝗt̉ em̄ ſi corpꝰ aliqd̓ infirmat̉ ꝙ ī illo ſint qͣlitates mixtoꝝ ineqͣlitate ſubtracta. gͦ fuit a corpore pͥmi hoīs eqͣlitas phiſica ꝓpt̓ pct̄m. ſꝫ om̄e qd̓ reddit̉ ꝓ meritis aut ſubtrahit̉ ꝓ demeritis. iuſte reddit̉ ⁊ſubtrahit̉: gͦ hec eqͣlitas iuſte fuit illis ſubtracta ſiue ſublata. Iteꝝ iuſte fuit illis inflicta ncc̄itas moriēdi ⁊ diſſolutōis corꝑalis. ad hͦ aūt ſeꝗt̉ neceſſario ineqͣlitas qͣlitatū p̄dictoꝝ gͦ iuſte. ſꝫ ſi diuīa iuſticia punita fuit neceſſitate moriēdi ⁊ diſſolutōis corꝑalis. ꝗbꝰ ānexū ē neceſſario ⁊ ꝯſeq̄nt̉ ſe habēs carētia qͣlitatis p̄dicte. gͦ ineqͣlitas fuit inflicta diuīa iuſticia. ¶ Itē pͥmꝰ hō peccauit incorꝑe ⁊ ī aīa. Diuīa aūt iuſticia punitꝰ fuit ī aīa diuiſione ꝑtiū ip̄iꝰ qͣ erat pugna q̄daꝫ ī ip̄a. Un̄ ſenſualitas cōcupiſcit aduerſus ꝑte ſuꝑiorē. gͦ videt̉ a ſil̓i ꝙ fuit punitus diuīa iuſticia ī corꝑe diuiſiōe ꝑtiū ip̄iꝰ qͣ erat pugnain corꝑe ip̄o. hmōi aūt pugne cauſa ē ſublatō eqͣlitatis.¶ Cōtra ſublatō ſiue ſubtractō eqͣlitatis non ē aliud q̄defectꝰ eqͣlitatis. ſubtrahē aūt eqͣlitatē nō ē alid̓ ꝙͣ deficere ab illa. nō eī dicit̉ ad bonū hmōi ſubtractū a deo vl̓a diuīa iuſticia. qꝛ deꝰ agat aliqd̓ circa illd̓ cui dr̄ ſubtrahi: ſꝫ qꝛ deficit ab illo. Sꝫ qꝛ dic̄ Anſel. de ꝯceptū v̓gīs.ca. v. deeſſe bonū qd̓ debꝫ adeē nō ē aliqd̓ eē. gͦ hmōi defectꝰ boni nihil ē. ſꝫ om̄e qd̓ ē a diuīa iuſticia aliqd̓ eſt.iſta ſublatō nō ē a diuīa iuſticia. ¶ Itē Anſel. Iuſticiaoīno nihil ē ſic̄ cecitas nō em̄ aliud ē cecitas ꝙͣ abſentiaviſus vbi debꝫ eē. q̄ nō magis ē ī oculo vbi debꝫ eē ꝙͣ ī ligno vbi nō debꝫ eē. a ſil̓i ptꝫ ꝙ ineqͣlitas qͣlitatū nihil ēgͦ nō fuit ī corꝑe ade a diuīa iuſticia. ¶ Ite ī inflictōe inſta alicꝰ. reꝗꝛit̉ ꝙ aliqd̓ infligit̉ ⁊ ꝓpt̓ aliqd̓. ſꝫ illa abſentia eqͣlitatis vt tacta ē nihil e. neqꝫ pct̄m ꝓpt̓ qd̓ dr̄ fuiſſeinflicta. ꝙ at̄ pct̄m nihil ſit habet̉ ab Anſel. de ꝯceptū d̓ginis. dicit eī ſic. ꝙ iniuſticia nihil ē alid̓ ꝙͣ abſentia debite iuſticie. ſic̄ malū nō ē alid̓ ꝙͣ abſentia debiti boni deeē v̓o bonū qd̓ debꝫ adeē. nō ē aliqͥd̓ eē. ⁊ ex hͦ ꝯcludit ip̄ꝙ malū ſiue pct̄m eē. nō ē aliquid eē. ⁊ ex hͦ ꝯcludit̉ idemqd̓ priꝰ. ¶ Itē pōt queri vn̄ defectꝰ iſte ſiue abſentia eratexqͦ nulla fiebat circa corpꝰ illd̓ oꝑatō a deo neqꝫ ab alio¶ Item videt̉ ꝙ iniuſte ſit corpori illata hec inequalitas. Si em̄ lege naturali condita a diuina iuſticia. tenebant̉ mēbra obedire volūtati illa mouēti. īmo peccareordinē impoſitū trāſgrediēdi ſi nō mouerent̉ ad voluntatis nutū. ergo iniuſte actū eſt cū corꝑe infligēdo penaillā que ē in ip̄o. vnde Anſel. in li. de ꝯceptū vgīs. c. iiij.de actōnibꝰ volūtarijs q̄ iniuſte fiūt arguūt̉ mēbra ⁊ ſenſus quibꝰ fiūt. rn̄dere p̄n̄t. deꝰ nos ⁊ pt̄atem q̄ in nobis ēſubiecit volūtati. vt ad imperiū eiꝰ nō poſſimꝰ nō mouere nos ⁊ face̓ qd̓ vult. īmo illa mouet nos velut inſtrumēta ſua ⁊ facit oꝑa q̄ videmur face̓. nec nos poſſumꝰ illi ꝑ nos reſiſte. nec oꝑa que facit pn̄t nō fieri diuine legiquā nobis deꝰ dedit. nec debemꝰ nec poſſumꝰ nō obedirecū illi obedimꝰ deo ꝗ nobis hāc dedit legē. obedimꝰ gͦ qd̓peccāēbra vel ſenſus vel oꝑa q̄ deꝰ illis ordinauit.quid gͦ faciūt totū imputādū ē volūtati. ¶ Ad hͦ dicēdūꝙ illa eqͣlitas fuit ſublata a diuina iuſticia. ¶ Ad illudbijcit̉ in cōtrariuꝫ. ſcꝫ ꝙ defectꝰ eqͣlitatis nihilqd̓eſt. gͦ nō eſt a ſūma iuſticia. Dicēduꝫ ꝙ deꝰ nō ē ſolumoꝯditōis ſiue ꝓductōis in eſſe. ſꝫ cuſtodie eoricauſa re⁊ ſalutis. Unde dyoni. de diui. no. Biuina iuſticia ⁊ ſalus oīm laudat̉. eſſentiaꝫ ⁊ ordinē ſaluās ⁊ cuſtodies. qꝛergo peccato ade exigēte. nō ſaluauit deꝰ in illo eqͥlitate:illa. neceſſario defecit. Unde illo mō loquēdi quo ille dicitur ſubtrahē beneficiū vel auferre qui nō p̄ſtat vt ſoletdicit̉ illa eqͣlitas ſubtracta vel ſublata a deo. ⁊ peccatoeius exigēte dicit̉ iuſte ſublata ſiue ſubtracta a diuīa iuſticia. Cū ergo dicit̉ ꝙ illud qd̓ eſt a diuina iuſticia aliquid ē: dicendū ꝙ qn̄qꝫ dicit̉ deꝰ age̓ de iuſticia. ⁊ tūc ꝙē diuīa iuſticia aliqd̓ ē. qn̄qꝫ ceſſare ab actōe. ⁊ tūc ꝙ diuina iuſticia ē. defectꝰ ē ſiue carētia boni p̄habiti. ⁊ ſic ē