Druckschrift 
2 (1481) Tabula tractatuus hui[us] secūde ptis sūme alexādri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſua claudant̉ ꝑiodo: influētia v̓tutis pͥme ſaluant̉ in.Aliter eſt de his ſubiacēt libero arbitrio quorū pt̄aseſt declinādi a lege eis indita. que declinat a lege eisindita: auertūt ſe a ſuo ꝯditore ſaluatore. vn̄ īfluētiaꝫab illo recipiūt. ꝓpt̓ qd̓ neceſſario deficit ī illisditū eſt. tale fuit corpꝰ ade qd̓ erat regendū libero arbitrio. qd̓ peccato ſui motoris ꝑfectōis excidit ī defectū caretiā naturalis iuſticie. Un̄ etiā illud quodāmodoauerſuꝫ a deo influebat v̓tꝰ diuīa ſaluās qd̓ ꝯdideratin illo. ꝓpter defecerūt in eo ꝯdita erāt. Auctor aūtduos inſinuat intellectꝰ v̓bi ꝓpoſiti. quoꝝ vnum ponit.aliū approbat. In illo quē ponit. intelligit̉ ſaluato ꝙͣtuꝫad rei. ꝙͣtuꝫ ad ordinē. ꝙͣtuꝫ ad oꝑatōeꝫ. qd̓ ptꝫ ex verbis ip̄ius ſunt hec. Diuina iuſticia ſalꝰ oīm laudat̉.ꝓpria vniuſcuiuſqꝫ purā ab alijs eſſentiā ordinē ſaluans cuſtodiēs. fetida purgās. in oībꝰ ꝓprie actōis. etẜm expoſitorē ꝓpriā actōeꝫ nomīat vniuſcuiuſqꝫ exiſtentiū ẜm naturā ſpāleꝫ motū. neqꝫ que angeloꝝ ſūt hominibꝰ ē poſſibile age̓. aut ignis aque ecōuerſo. Intellectꝰ iſte pleniꝰ ptꝫ ex v̓bis abbatis dicētis. ip̄a diuīaiuſticia recte etiā dicit̉ oīm ſaluatō inꝙͣtuꝫ ſaluat cuſtodit vniuſcuiuſqꝫ ꝓpriā ſubſtātiam inde ſegregatā abalijs. ſil̓r cuiuſlibꝫ rei ordinē. in ſingulis rebꝰ mūdeexiſtit ꝓprie oꝑatōis cauſa. notat ip̄aꝫ mūdaꝫ ſegregationē. qn̄ nulla ē coīcatio alienaꝝ ꝓprietatū. ſicut ignismūde ſegregatꝰ ē ab alijs elemētis. qꝛ nullū illoꝝ cōica illo in eſſentialibꝰ ꝓprietatibꝰ illiꝰ nature nec ecōuerſo. Aliꝰ aūt ē intellectꝰ quē approbat ſcꝫ de ſaluatōe morali. ſcꝫ qn̄ ſaluator ſaluat a ſtatu deteriori deducēs admeliore. Un̄ dyoni. ſiꝗs ſaluteꝫ laudauerit. ſic ex malis tāꝙͣ ꝑturiēteꝫ eripiēteꝫ oīno ibi hūc laudabilē laudatore largiſſime ſalutis accipiemꝰ. Abbas ſi deitas vocat̉ ſaluato tanꝙͣ ex ſtatu peiori ad meliorē cūcta ſaluatorie quoqꝫ deducens. nos hāc laudē digniſſime ſaluatōis bn̄ recipimꝰ. Ad qd̓ obijcit̉ poſtea diuinaiuſticia ext̓mīat̉ ineqͣlitas ē priuatō eqͣlitatis ⁊cͣ. dicē iſta ext̓mīatō ineqͣlitatis ē ſaluatō reꝝ ī intrāſmitabilitate ad alienas ꝓprietates oꝑatōes. Un̄ ſaluauitignē in trāſmutabilitate ad alienas ꝓprietates oꝑationes .ſ. aque t̓re hmōi. Un̄ paulo ante dr̄ ī eodē. hācprimā ſaluatōeꝫ totoꝝ rogabimꝰ ip̄m diffinire oīa ī ſeip̄is intranſmutabilia fortia ꝯͣ peiora ſaluat. oīa cuſtodit pugnātia bellātia ſingula ſuis ip̄oꝝ ratōnibꝰ ornata. oēm ineqͣlitatē alienā oꝑatōeꝫ ex totisext̓mīat. ꝓportōes vniuſcuiuſqꝫ ꝯſtituit valētes cade̓ ad ꝯͣria neqꝫ trāſire. Hāc aūt ineqͣlitatē ext̓mīauit inadā ſcꝫ ſaluās in trāſmutabilitate ad alienas ꝓprietates oꝑatōes. Ad illd̓ qd̓ vltīo q̄rit̉. dicendū duplex ē ineqͣlitas. vna ē priuat̉ oīno. alia ſaluat̉. Prima ē duplex ſcꝫ pct̄m ī aīabꝰ ꝯfuſio ī rebꝰ. vtrāqꝫ remouet dn̄s. p̄mā gͣtuitā miſcd̓iaꝫ. ſcd̓aꝫ iuſticiaꝫ ꝓuiſi ſcꝫ ꝓuidēdo ne ſubintraſſet vniuerſū. Alia eſt ineqͣlitas ſaluat̉ ſcꝫ vel differētia vniꝰ totiꝰ ad aliud totū. viqn̄ vnū ē maiꝰ altero aūt totū ē maiꝰ ſua ꝑte. hāc ineqͣlitatē ſaluat diuīa iuſticia cuſtodit. ſic̄ dic dyo. nonꝑmittēs turbari vniuerſitatē ꝯmixtōe. ē qd̓ ſequit̉oēm ineqͣlitatē ſi ꝗs accipiat differētias ī toto totoꝝ adtota. hmōi iuſticia ē ſeruatiua ꝯcedēs ꝯmixta totain totis facta turbari. cuſtodiēs at̄ exiſtētia oīa ẜm ſpēsvnūqd̓qͣꝫ in vnūqd̓qꝫ naturā hꝫ. Ex hac ineqͣlitate ꝯſiſtit pulchritudo ī vniuerſo ſic̄ tāgit ꝯmētator ſuꝑ. jca. āgelice hierarchie vocās viuificā. ꝯtꝑantia ꝓuiſo. Alia ē ineqͣlitas ſil̓r quā ſaluat diuīa iuſticia. ē maatiua ꝯmēdatiua diuine iuſticie. illa ē in corꝑehūano fuit in corꝑe ade poſt peccatū ẜm ꝑmiſit̓deus dius culpe ſine decore vindicte.Inſuꝑ queritur .§. ij.vtꝝ a diuīa iuſticia erat ſublata eqͣlitas qͣlitatū mixtorin coꝑe ade. ſic videt̉. vt habet̉ ab aug. in li. de ciui.

dei ſūma ſanitas erat ī corꝑe ade an̄ pct̄m. ptꝰ pct̄m īfirmus effectꝰ ē. demerito pct̄i. infirmitatē aūt ſeꝗt̉ īeqͣlitas qͣlitatū hmōi. ſeꝗt̉ em̄ ſi corpꝰ aliqd̓ infirmat̉ ī illo ſint qͣlitates mixtoꝝ ineqͣlitate ſubtracta. fuit a corpore pͥmi hoīs eqͣlitas phiſica ꝓpt̓ pct̄m. ſꝫ om̄e qd̓ reddit̉ meritis aut ſubtrahit̉ demeritis. iuſte reddit̉ſubtrahit̉: hec eqͣlitas iuſte fuit illis ſubtracta ſiue ſublata. Iteꝝ iuſte fuit illis inflicta ncc̄itas moriēdi diſſolutōis corꝑalis. ad aūt ſeꝗt̉ neceſſario ineqͣlitas qͣlitatū p̄dictoꝝ iuſte. ſꝫ ſi diuīa iuſticia punita fuit neceſſitate moriēdi diſſolutōis corꝑalis. ꝗbꝰ ānexū ē neceſſario ꝯſeq̄nt̉ ſe habēs carētia qͣlitatis p̄dicte. ineqͣlitas fuit inflicta diuīa iuſticia. Itē pͥmꝰ peccauit incorꝑe ī aīa. Diuīa aūt iuſticia punitꝰ fuit ī aīa diuiſione ꝑtiū ip̄iꝰ erat pugna q̄daꝫ ī ip̄a. Un̄ ſenſualitascupiſcit aduerſus ꝑte ſuꝑiorē. videt̉ a ſil̓i fuit punitus diuīa iuſticia ī corꝑe diuiſiōe ꝑtiū ip̄iꝰ erat pugnain corꝑe ip̄o. hmōi aūt pugne cauſa ē ſublatō eqͣlitatis. Cōtra ſublatō ſiue ſubtractō eqͣlitatis non ē aliuddefectꝰ eqͣlitatis. ſubtrahē aūt eqͣlitatē ē alid̓ ꝙͣ deficere ab illa. dicit̉ ad bonū hmōi ſubtractū a deo vl̓a diuīa iuſticia. qꝛ deꝰ agat aliqd̓ circa illd̓ cui dr̄ ſubtrahi: ſꝫ qꝛ deficit ab illo. Sꝫ qꝛ dic̄ Anſel. de ꝯceptū v̓gīs.ca. v. deeſſe bonū qd̓ debꝫ adeē ē aliqd̓. hmōi defectꝰ boni nihil ē. ſꝫ om̄e qd̓ ē a diuīa iuſticia aliqd̓ eſt.iſta ſublatō ē a diuīa iuſticia. Itē Anſel. Iuſticiaoīno nihil ē ſic̄ cecitas em̄ aliud ē cecitas ꝙͣ abſentiaviſus vbi debꝫ. magis ē ī oculo vbi debꝫ ꝙͣ ī ligno vbi debꝫ. a ſil̓i ptꝫ ineqͣlitas qͣlitatū nihil ē fuit ī corꝑe ade a diuīa iuſticia. Ite ī inflictōe inſta alicꝰ. reꝗꝛit̉ aliqd̓ infligit̉ ꝓpt̓ aliqd̓. ſꝫ illa abſentia eqͣlitatis vt tacta ē nihil e. neqꝫ pct̄m ꝓpt̓ qd̓ dr̄ fuiſſeinflicta. at̄ pct̄m nihil ſit habet̉ ab Anſel. de ꝯceptūginis. dicit ſic. iniuſticia nihil ē alid̓ ꝙͣ abſentia debite iuſticie. ſic̄ malū ē alid̓ ꝙͣ abſentia debiti boni de v̓o bonū qd̓ debꝫ adeē. ē aliqͥd̓. ex ꝯcludit ip̄ malū ſiue pct̄m. ē aliquid. ex ꝯcludit̉ idemqd̓ priꝰ. Itē pōt queri vn̄ defectꝰ iſte ſiue abſentia eratexqͦ nulla fiebat circa corpꝰ illd̓ oꝑatō a deo neqꝫ ab alio Item videt̉ iniuſte ſit corpori illata hec inequalitas. Si em̄ lege naturali condita a diuina iuſticia. tenebant̉ mēbra obedire volūtati illa mouēti. īmo peccareordinē impoſitū trāſgrediēdi ſi mouerent̉ ad voluntatis nutū. ergo iniuſte actū eſt corꝑe infligēdo penaillā que ē in ip̄o. vnde Anſel. in li. de ꝯceptū vgīs. c. iiij.de actōnibꝰ volūtarijs iniuſte fiūt arguūt̉ mēbra ſenſus quibꝰ fiūt. rn̄dere p̄n̄t. deꝰ nos pt̄atem in nobis ēſubiecit volūtati. vt ad imperiū eiꝰ poſſimꝰ mouere nos face̓ qd̓ vult. īmo illa mouet nos velut inſtrumēta ſua facit oꝑa videmur face̓. nec nos poſſumꝰ illi nos reſiſte. nec oꝑa que facit pn̄t fieri diuine legiquā nobis deꝰ dedit. nec debemꝰ nec poſſumꝰ obedire illi obedimꝰ deo nobis hāc dedit legē. obedimꝰ qd̓peccāēbra vel ſenſus vel oꝑa deꝰ illis ordinauit.quid faciūt totū imputādū ē volūtati. Ad dicēdū illa eqͣlitas fuit ſublata a diuina iuſticia. Ad illudbijcit̉ in cōtrariuꝫ. ſcꝫ defectꝰ eqͣlitatis nihilqd̓eſt. eſt a ſūma iuſticia. Dicēduꝫ deꝰ ē ſolumoꝯditōis ſiue ꝓductōis in eſſe. ſꝫ cuſtodie eoricauſa re ſalutis. Unde dyoni. de diui. no. Biuina iuſticia ſalus oīm laudat̉. eſſentiaꝫ ordinē ſaluās cuſtodies. qꝛergo peccato ade exigēte. ſaluauit deꝰ in illo eqͥlitate:illa. neceſſario defecit. Unde illo loquēdi quo ille dicitur ſubtrahē beneficiū vel auferre qui p̄ſtat vt ſoletdicit̉ illa eqͣlitas ſubtracta vel ſublata a deo. peccatoeius exigēte dicit̉ iuſte ſublata ſiue ſubtracta a diuīa iuſticia. ergo dicit̉ illud qd̓ eſt a diuina iuſticia aliquid ē: dicendū qn̄qꝫ dicit̉ deꝰ age̓ de iuſticia. tūcē diuīa iuſticia aliqd̓ ē. qn̄qꝫ ceſſare ab actōe. tūc diuina iuſticia ē. defectꝰ ē ſiue carētia boni p̄habiti. ſic ē