Queſtio.lxij.
iō eſt in loco corꝑali. ¶ Rn̄ſio. in loco corſeipſam.ꝑali dicit̉ eſſe tripl̓r. ꝓprie. minꝰ ꝓprie. ⁊ coīter. Proprie ꝑ cirie ꝑ diffinitōꝫ. ꝯmuniterꝑ pn̄tiā. Ett in loco ẜm hos tres modos diſtinguitur. vt eſſe ꝑ pn̄tiaꝫ pitiaꝫ rei ⁊ loci: eſſe d̓o perdiffinitōꝫ ponat coexn̄tiā ⁊ ſuꝑaddat terminatōꝫ: eſſev̓o ꝑ circumſcriptōeꝫ ponat duo predicta. ⁊ ſuꝑaddatenſuratōꝫ in loco ẜm principiū medium ⁊ finem.c poteſt rn̄deri ad obiecta. Si .n. dicat̉ aīaFꝑ circūſcriptōꝫ ẜm ſe. cū n̄rōnalisin loco. hͦ nō ēhꝫ ꝑtesiuas. Poteſt aūt dici eſſe ī loco diffinitiurōneis cui vnit̉: pn̄tialiter auteꝫqꝛ adeſt loco etiā cum adeſt ſeꝑata.¶ Nembruꝫ quintumDquītū quo agit̉ de imagine que dr̄ ſpectare ad qualitatē in quātitate. dicit̉ enīimago expreſſa ſil̓itudo alicuiꝰ. Circa hͦquerūt̉ ſepteꝫ. ſub totideꝫ articulis ſpecifice diſtinctis. ¶ Primo querit̉. an aīa rōnalis debeatdici imago. an tm̄ ad imagineꝫ. ¶ Secūdo. ſi dr̄ vtroqꝫmō. ſꝫ tn̄ magis ꝓprie ad imaginē. vtꝝ ꝯueniat hͦ ſoli ratōnali. aut ꝯueniat alteri creature. ¶ Tercio. ſi ꝯueītrōnali aīe ꝓprijſſime qua ratōne dicit̉ eſſe ad imagindei. ¶ Quarto. que ſit differētia inter imaginē ⁊ ſimilitudineꝫ. ¶ Quinto. ẜm quid ꝯueniat ip̄i aīe. ¶ Sextoſi ꝯueīat ẜm ſuꝑioreꝫ ꝑtem. vtꝝ tm̄ ẜm naturalia illiꝰꝑtis. aut cū additōne gratuitoꝝ. ¶ Septīo. qūo ſit rōnalis aīa repn̄tatiua īmaginis diuine penes mentem.intelligentiaꝫ. ⁊ volūtateꝫ.¶ Articulus primusD primū articulū ꝙ ſit imago. videt̉ per hͦquod dic̄ aug. in li. lxxxiij. qōnū. ꝙ hō dicit̉imago ⁊ ad imaginē. ⁊ hͦ nō eſt niſi ẜm aīaꝫrōnaleꝫ. gͦ ⁊cͣ. ¶ Iteꝫ Hugo. imago ẜm rōneꝫ. ſil̓itudoẜm dilectōꝫ. gͦ aīa rōnalis dicit̉ imago dei. ¶ Itē Caſſiodorꝰ. qūo poſſet eē imago dei. ſi aīe hoīm mortis termīo clauderēt̉: ex quo accipit̉ ꝙ aīa hūana ẜm immortalitatē imago dr̄ dei. ⁊ ita ē imago det. ¶ Cōtra. Hylarius. imago ē ſpēs indifferēs ⁊ indiſtincta ſil̓itudo:ſꝫ hec ratio n̄ ꝯueīt homī. gͦ n̄ ē hō vel aīa rōnalis imago dei. ¶ Itē dicit hugo. imago ꝑtinet ad figurā. ⁊ hocvidet̉ ꝑ ſil̓itudinē ſumptā in creaturis corꝑalibꝰ: ſꝫ nōeſt figura in deo. nec ꝯmunis aīe vel homī cū deo. gͦ nōdicet̉ imago. ¶ Itē imago dicit̉ ſil̓itudo. ſic̄ dic̄ aug. inli. lxxxiij. q. ſꝫ ſil̓itudo attendit̉ in forma ſub̓ali vel accidentali: nulla v̓o forma talis coīs eſt deo ⁊ rōnali aīe.gͦ ⁊cͣ. ¶ Iteꝫ imago dr̄ expreſſiſſima ſil̓itudo: ſꝫ n̄ p̄t eſſeexp̄ſſiſſima ſil̓itudo dei niſi ī vnitate nature. ſic̄ hoīs n̄p̄t eē exp̄ſſiſſima ſil̓itudo niſi hō: gͦ n̄ dicet̉ hō vel aīa rōnalis imago dei. ¶ Ad qd̓ dd̓m. ꝙ imago dr̄ ꝓprijſſime ⁊ n̄ ꝓprijſſime: ſi ꝓprijſſime. ſic accipit̉ ẜm ratōneꝫhylarij: ⁊ ita n̄ ꝯueīt homī aūt aīe rōnali reſpectu dei.Si n̄ ꝓprijſſime ꝓut dr̄ expreſſiſſima ſil̓itudo in creatura ſic dici p̄t. ¶ Rn̄dendū ē ad obiecta. ꝙ rō hylarijaccipit̉ ꝓut ꝯueīt filio dei ꝙ ſit imago reſpectu pr̄is. ⁊accipit̉ ꝑſonalit̓. ¶ Ad ſcd̓m v̓o dd̓m ē. ꝙ illud qd̓ dichugo. imagiigurā. ſi figura accipit̉ ꝓprieꝓut ē in cōō̄ dicet̉ imago dei. Dr̄ .n. deut̉iiij. Nō viuā ſil̓itudinē in die qͣ locutꝰ ē dn̄s.ne forteitis vobis ſculptā ſil̓itudinem autimaginē.it̉ figura ꝓportōnal̓r. ꝓ diſtīctōecū q̄. ſic aliqͦ mō dici poſſꝫ. ꝙ imago dicat̉ dei. Imitat̉ .n. aīa rōnalis deū ī quadā diſtinctiōeviriū. rōne diſtinctōis ꝑſonaꝝ. ⁊ ē qͣntitas v̓tutis ꝯn̄isviribꝰ. ad quandā ſil̓itudinē qͣntitatis v̓tutis ſiue eqͣlitatis ī ꝑſonis dīnis. eſt tn̄ ibi magna drn̄tia ex alia ꝑte⁊ lꝫ nomē ininis ſeamꝰ hic acciꝑe. nō tn̄ figure ſolet trāid hcū dr̄ figura ſub̓e. vbi ẜm aliā
tranſlatōꝫ ꝓ imagine p̄t accii. cū dr̄ filiꝰ ē imago patris. ¶ Ad terciūlꝫ n̄ ſit ꝯueniētia ī forma ſpirituali cū accn̄tal̓ꝯueniētia ẜm ꝓportōꝫ ī effectu: ſic̄ deꝰgit. ſic aīa ẜm ſuummodū. ſil̓itudati ad primā cām. ¶ Adquartin̄ p̄t eē ſio ad primā cām. ꝙͣtuꝫ acexp̄ature vel eēntie: p̄t tn̄ hr̄e quandā ſimilitudixp̄ſſaꝫ ſic̄ poſſibile ē in creaturaIrticulus ſecundusDſecūdū quo querit̉. cū dr̄ eē imago coīt̓ ⁊nō ꝓprijſſime. nihilominꝰ tn̄ ad imaginem.Utꝝ ꝯueīat tm̄ aīe hūane ⁊ homī ẜm aīaꝫ.an aliere. Et videt̉ ꝙ alie creature. ꝑ hͦ ꝙ ſil̓itudo ait eē creature. ī vnitate. v̓itate. ⁊ bouitatꝭſenſibil̓ ē ſil̓itudo cū deo. ī potētia cōlteriꝰ ī potētia diligēdi. Inueīt̉ etiaꝫlo trinitas illa viriū. ẜm quā dr̄ attēdi imago.¶ Pret̓ea. dicit b. Greg. exponēs illud. tu es ſigͣculūꝙ n̄ ad ſil̓itudinē dei tm̄ factus dr̄. ſꝫ ſignaculū ſnis. vt qͦ ī eo ē ſuior nat̉a. eo ī illo ſubtiliꝰ imago deiinſinuet̉ eſa: ⁊oſt ſubdit. De ſillo anuli talis ſimilitudo exlis ī ſigillo eēntabet̉. Ex qͦ accipit̉. ꝙ antis debet dicigo dei vel ad imaginē. ꝙ hō vel aīa rōnalis. ¶ Cōtra. aug. ī ſermone deimaulli alij creature dedit ꝙ ſit ad imaginemniſi hoItē cū imago ſit exp̄ſſa ſil̓itudo. magis aīvnibilia ſuexp̄ſſe ſunt ſil̓ia. ⁊ ecōuerſo: videt̉ magͣde aīa rōnali ꝙͣ de angelo ꝙ ſit ad imaginē ꝑ ratōꝫ vnibilitatis. ¶ Itē rō imagīs deſcēdit. vbi fit ꝯfirmatō ẜmratōꝫ ꝓceſſiōis vniꝰ ab altero. ſꝫ in hoīe p̄t eē rō ꝓceſſionis vnius ab altero ꝑ generatōꝫ. in angelis aut n̄.magis videt̉ dici hō ad imaginē ꝙͣ angelꝰ. ¶ Pret̓e.ſicut dr̄ in ſermone de imagīe. ⁊ ī li. de aīa ⁊ ſpū: ſic̄ deꝰeſt oīa viuificās ⁊ gubernas. ita aīa ſe hꝫ in ſuo corꝑe.⁊ ita hꝫ exp̄ſſaꝫ ſil̓itudinē. ¶ Rn̄dēdū. ꝙ n̄ ꝯueīt ratioimagīs om̄i creature. qꝛ ne exp̄ſſa ſil̓itudo. ſic̄ ꝯtīgit eēin creatura. In alijs .n. creaturis remanet rō veſtigijẜm vnitatē. veritatē. ⁊ bonitatē. In ſenſibili aūt creat̉alꝫ ſit potētia ꝯgnoſcēdi. n̄ tn̄ ē potētia ꝯgnoſcēdi ip̄m ⁊diligēdi: ⁊ iō nē ī hͦ ꝯueniētia cū deo. deus .n. ſeip̄m cognoſcit ⁊ diligit. ¶ Ad illud v̓o quod obijcit̉ de angelodd̓m ꝙ imago p̄t dici coīter. ⁊ p̄t dici ꝓprie. Coīter ſicdicit̉ de angelo. ꝓprie ſic dr̄ de aīa rōnali ⁊ de hoīe ẜmaīaꝫ: ꝯuenit .n. angelo ẜm ſimplicitatē eēntie ⁊ trinitatē viriū. quibꝰ memīt intelligit ⁊ diligit: ⁊ ẜm hͦ etiā cōuenit aīe rōnali: abundat aūt aīa rōnalis in hͦ ꝙ ē imago dei ẜm hͦ. ꝙ ſicut deus mouet ⁊ gubernat vniuerſuꝫſic ⁊ aīa rōalis mouet ⁊ gubernat ſuū vniuerſuꝫ.terea. ſimi litudo virtutis ē in hoīe in hoc ꝙ pōt ꝓin natura ſil̓e: ex alia v̓o ꝑte euidentiꝰ diſtinguit̉ ī aīarō memorie intelligētie ⁊ volūtatis. inqͣtū ex memoriaꝓcedit intelligētia. ex memoria ⁊ intelligētia volūtas.¶ Ad obiectū aūt in ꝯtrariū dd̓m. ꝙ imago lꝫ dicat̉ dengelo. ⁊ ſit maior expreſſio rōne ſimplicitatis: non tn̄ōne eoꝝ in quibꝰ conſiſtit principalis ratio imaginisvel ꝙͣtū ad quantitatē vnitatis ex ꝑte eēntie ⁊ ꝑſone. ſicut ſupͣ dictū eſt: ex ꝑte .n. eſſentie eſt ambitus gubernatōnis ⁊ viuificatōis: ex ꝑte ꝑſone virtus ꝓductōis. ⁊ īactibꝰ yiriū eſt euidens ꝓceſſio.¶ Articulus terciusD terciū quo querit̉. qua rōe dicat̉ ad imaginē dei. ¶ Ad qd̓ rn̄dendū eſt. Eſſe ad imaginē dei vt notet̉ rōne p̄poſitōis q̄ ē tranſitiua drn̄tia nature. ⁊ in hͦ oſtendat̉ differēs rō reſpectufilij. ꝗ dicit̉ imago. nō ad imaginē. Et ponit aug. ſimilitudinē in li. de deceꝫ cordis. ſicut in nūmo imago imꝑatoris aliter eſt. ⁊ aliter in filio. In filio .n. impreſſaẜm ꝯuenientiaꝫ nature. in nūmo aūt nō ſic. ⁊ tu nūmꝰ