Que ſtio.lxj.
Ictū eſt de aīa huna. ꝙ nō eſt de ſubſtātia dei ſꝫ a deo.nec ſit d̓ ſubſtātia corꝑali nec de intellectuali p̄ex iſtēte. cōſequēter ꝓſequēdū īde ceteris tribꝰ cauſis ſcꝫ formali. efficienti. et finali. ¶ Primo querit̉ de cā formali vtrū aīa humana ſit cōpoſita ex materia et forma. ¶ Secundo q̄rit̉de cā efficiēte. vtrū aīme habeāt aliā cām efficiētē ꝙͣ deū¶ Tercio querit̉ de cā finali. An aīma hūana facta ſitpter reꝑatōem ruine angelice.¶ Nembrum primumD pͥmū qͦ q̄rit̉. vtrū aīa hūana hēat cāꝫ formalē. ⁊. v̓. hēat cāꝫ materialē. ẜm ꝙ formaē illd̓ qd̓ cū materia cōſtituit totū. hͦ ē q̄re.vtrū aīa hūana ꝯpoſita ſit ex mat̓ia et forma. De illa em̄ eſt nr̄a intētio prīcipalis. Qd̓ videt̉ ꝑ hͦqd̓ dicit Boctiꝰ in li. de trini. In om̄i eo qd̓ ē citra prīcipiū. eſt hoc et hoc: et loquit̉ de his que ſunt ſubſtātie ꝑſe. ad differētiā forme et materie: qꝛ alit̓ eſſet abire ī infinitū: ſꝫ aīma hūana eſt talis. qꝛ ē ꝑ ſe exiſtēs. qd̓ pꝫ ex ſepatione et ex motu. gͦ hꝫ in ſe hoc et hoc: ſꝫ hͦ nō erit materia et materia. vel forma et forma. alterū em̄ eēt ſuꝑuacuū. gͦ erūt illa duo materia et forma. gͦ aīma habꝫ materiā et formā. ¶ Itē dyoniſiꝰ poſt monadē ſequit̉ binarius. ſꝫ prima monas ē deus. gͦ cū ſequat̉ primꝰ binariꝰet nō loquit̉ de binario ꝯpoſito ex illa vnitate. ſꝫ ex rebꝰſe habētibꝰ ꝑ modū numeroꝝ. ſic em̄ dīc Boetiꝰ ꝙ oīa q̄ſunt a prima arte numeroꝝ rōne vident̉ eſſe formata. gͦcū n̄ ſit niſi primus binarius reſpectu materie et formeerūt ſubſtātie ſpiritales q̄ īmediate ſunt poſt primā ſb̓ſtantiā q̄ eſt deꝰ. vt angelꝰ et aīa. habētes materiā ⁊ formā. ¶ Item nihil ē ages et recipiēs ẜm idem in ſe oīnocū ergo agere cōueniat forme ⁊ reciꝑe materie. erit aīahūana habēs vtrūqꝫ. et ita ꝯpoſita. ⁊ hec rō cuꝫ p̄dictisextēdit ſe ad alias aīmas. ¶ Itē in aīa hūana ē intellectꝰqͦ eſt oīa face̓. et quo ē om̄ia fieri. ſiue agēs et poſſibilis.et iſte nō eſt ille: gͦ cū intellectꝰ poſſibilis ſit potētia reſpondēs ꝑti receptiue: intellectꝰ agens ꝑti actiue. neceſſe eſt ante iſtā pluralitatē potētiaꝝ. eē pluralitatē ꝑtiuꝫeēntialiū. ¶ Item om̄e agēs. cuiꝰ actio nō ē ſua ſubſtantia. eſt agēs n̄ ꝑ ſe totū ſꝫ ꝑ aliꝗd ſui: ⁊ loquit̉ de ꝑ ſe agētibꝰ: ſꝫ oīs agētis p̄ter deū eſt actō nō ſua ſubſtātia. gͦ aīeergo aīa habꝫ aliquid ſui ꝑ qd̓ agit: gͦ non eſt oīno ſimplex ſꝫ cōpoſita. ¶ Item aīa eſt mouēs corpꝰ. et nihil idēẜm ſb̓am eſt mouēs et motū. gͦ aīma ē ſubſtātia p̄ter corpus. et maxīe hūana: ſꝫ cū ip̄a ſit ſubſtātia p̄ter corpꝰ habet qd̓ patit̉. ſic̄ cū punit̉. et ꝙ agit ſic̄ cū cōuertit̉ ſe ſuꝑgnoſcibilia: gͦ cū actio et paſſio dicāt multiplicitateꝫpoſitoꝝ accidētiū. neceſſe erit oppoſitōem prīcipioruꝫp̄cedere. ¶ Cōtra. aug. in li. de quātitate aīme. ſimplexnatura aīe dici pt̄. qꝛ ex alijs nat̉is ē. ¶ Itē aug. in li. deaīma et ſpū. Aīma ē ſubſtātia ſpiritalis ſimplex indiſſolubilis. ¶ Item om̄is eēntia nobilior eſt ꝙͣ ſua potētia.vel adminꝰ eque nobilis. ſꝫ ītellectꝰ eſt potētia aīe. et ēſimplex. gͦ eius eēntia eſt ſimplex. ¶ Item aīa hūana eſtad imaginē dei ſic̄ dicit aug. qꝛ hūana aīa habet viresſuas ad quādā imaginē trinitatis ſūme. vt ſūt memoriaintelligētia volūtas. vna mēs. vna eēntia. vna vita. ſicutpater et filiꝰ et ſpūſſct̄us ſūt vna eēntia: ſic̄ gͦ pluralitasꝑſonaꝝ nō repugnat ſimplicitati eſſentie diuīe. ita necpluralitas viriū repugnat ſimplicitati aīe hūane. ¶ Itēſi formā cōtingit eē ſimplicē nō ꝯpoſitā ſcꝫ ex materia ⁊forma. et ibi eē ſtatū: ꝓpt̓ ꝗd nō p̄t aīa hūana eē ſimplex.nō hn̄s formā ꝑtem ſui: ſꝫ ꝙ ip̄a ſit forma. ¶ Iteꝫ angelꝰet aīa hūana cōueniūt ī genere. ⁊ differūt in ſpē: ſꝫ omiaſic ꝯueniētia et differentia hn̄t genꝰ et differētiā. gͦ hācꝯpoſitōem hn̄t. et ꝓpt̓ hoc licꝫ habeāt hāc cōpoſitōeꝫ nihil ꝓhibet ſimplicitatem hr̄e. ¶ Sed huic videt̉ obuiare. ꝙ dicit̉ illi cōpoſitōi rōnali altera cōpoſitio reſpon
dere in natura. ſcꝫ que eſt ex materia et forma. Aliquietiā volebant dicere. ꝙ aīa habet cōpoſitōem in hͦ tm̄ ꝙip̄a eſt. nō ſeip̄a. ſꝫ dependēs ẜm ſuū eſſe a deo: et id̓o diinqurimus hiccatur in ea differre qd̓ eſt et quo eſhanc differentiā.ſic em̄ forme eēt ꝯpoſite que ſūt create ī materia: ſꝫ nos loꝗmur de ꝯpoſitione ex materia etforma: ꝓut dicit̉ forma materie nō ꝑ ſe ſubſiſtere. ſꝫ ī materia: aīam v̓o ꝑ ſe ſubſiſtere. nō tm̄ in materia et ita fomā nō hr̄e cōpoſitōem. ſꝫ aīa. Eodē mō. forma non mouet ſuā materiā localiter. qꝛ nō eſt quid actu p̄ter ſuammateriam: aīma v̓o mouet ip̄m corpus qd̓ eſt ꝑfectū abea. et ideo nō dicit̉ tm̄ forma. ſꝫ ī ſe ſubſtātia. ¶ Ad qd̓dicendū ꝙ aīma hūana dicit̉ cōpoſita ex forma ⁊ materia intellectuali. nullatenꝰ aūt ſic habꝫ materiaꝫ et formā. ſic̄ dicūt̉ corꝑa habere materiā et formā. ſiue ſint celeſtia ſiue inferiora: materie em̄ corporalis terminus eſtmagnitudo. ſpūalis aūt materie nō eſt terminꝰ. et ideoin libro de generatōe dicit ph̓us. Impoſſibile ē materiāeſſe ſine magnitudīe. loques d̓ materia corporali. ¶ Adobiecta aūt in cōtrariū dicēdū eſt. ꝙ ſimplex cū dicit̉ deaīma et de angelo. intelligit̉ in comꝑatōe ſcꝫ ad corporaque hn̄t cōpoſitōem ex ꝑtibus quātitatiuis. ꝓut diciturꝙ corpus eſt ex corporibꝰ vt ē diuiſibile ī infinitū: ſꝫ nondicit̉ ſimplex abſoſute. ſic em̄ ꝯuenit deū eſſe ſimplicem.¶ Ad illud aūt ꝙ dicit aug. aīam eſſe indiſſolubilē. ⁊ itanō incōpoſitā. Dicendū ꝙ cōpoſitū ē diſſolubile ẜm intellectū. ſꝫ nō ꝙ pars ſtet extra ꝑtem: ſꝫ aīma dicit̉ indiſſolubilis. qꝛ nō deſinit eſſe. fit em̄ ibi ſermo de aīma rationali. et ideo nō eſt hic de rōne aīme. ¶ Ad terciū dicendum. ꝙ licꝫ eēntia dicat̉ nobilior ꝙͣ ſua potētia. ī hoc qpotētia depēdet ab eēntia et nō ecōuerſo: nō tn̄ ſimplicitate oppoſita ꝯpoſitōi principioꝝ oportet eē nobilioreꝫqꝛ ſicut intellectꝰ eſt ſimplex ꝯpoſitōe ad vires ſenſibiles. ita aīa ſimplex ē cōꝑationē ad ſenſibilē et ad vegetabilem. ¶ Ad quartū dicēdū. ꝙ licet aīa dicat̉ ad imaginē diuīe trinitatis. qꝛ pluralitas viriū eſt vniꝰ eēntie.An̄ſio. ꝙ hec nō eſt tota ratio. ſꝫ qꝛ pluralitas eſt taliūviriū memorie intelligētie et volūtatis. q̄ ſic ſe habēt. vtintelligētia ſit a memoria. et volūtas ab vtroqꝫ. ẜm aūtintellectū poſſibileꝫ et agentē. nō eſt aīma hūana ad imaginē. nō em̄ in deo eſt intellectꝰ poſſibilis ſiue material̓.et ideo recte loquendo. licet illa pluralitas non atteſtetͣmultiplicati ſiue cōpoſitioni eēntie. hec pluralitas atteſtatur ꝯpoſitōi eēntie. ¶ Ad quītū dicendū. ꝙ nō eſt ſil̓ede forma et aīa. forma em̄ p̄ter hoc ꝙ ē materie forma. n̄habet aliquā actualitatē: ſꝫ aīa p̄ter hoc ꝙ ē aīa. hꝫ virtutem quadā. ẜm quā dicit̉ hr̄e ꝯpoſitōꝫ ꝓpriā. cui rn̄dꝫagere et pati. etiā cū ē ſeꝑata.¶ Nembrum ſecundumOc habito. conſequenter dicendū ē de cauſa efficiēti aīe hūane et aīe ſenſibilis. ꝓpt̓errorē quorūdā. ꝗ deinceps recitabit̉. et inꝑte ſupͣ tāgebat̉. On̄dit̉ at̄ ꝙ aīa nō pt̄ habere aliā cauſam efficientē ꝙͣ deū. licet ꝗdā dicere velintangelicas intelligētias effectrices aīaꝝ rōnalium. ex hͦinnuētes argumētū ꝙ medie ſunt int̓ deū et aīam rōnalē. et hn̄t poſſe ſuꝑ illā. ꝯſulēdo. mouēdo. ẜm aliqd̓ genꝰmotꝰ. Svidet̉ ſe hr̄e actꝰ ad actū. ita potētia ad potentiā et ſubſtātia ad ſb̓am. ¶ Preterea. ꝑ lucē prīo diefactā ītelligit̉ eēntia angelica. Sꝫ ī luce corꝑali videmꝰꝙ ip̄a ē motor ꝑ quā fit aer ex aqͣ et mutua elemētoꝝ cōierſio. Si gͦ ſic ſe hꝫ ip̄a lux ſpūalis ad ſpūales ſb̓as.ualibꝰ ſubſtātijs. ¶ Sꝫ obuiat qd̓eritſās eēordā eoꝝ. fingē at̄ ītelligr̄dr̄ ī pillatirface̓.rda at̄ ītūt̉ aīe. gͦ aīa hūana hꝫ deū cāꝫ efficientē. ¶ Item de ſolana dr̄ inſpirauit in ip̄ꝫ ſpraculū vite: gͦ ip̄aatiuā dicit̉ facta a deo. nōhabēs aliud prirū: nōuin alie habeāt cām ab ip̄o.¶ Itē in libro deeſia.ęma. Aīe hoīm n̄ cū corꝑibꝰſemīant̉. ſic̄ luciferani ⁊ cirillus. et aliqui latinc