ꝓpter. nō dicit ibi ꝙ beatitudo creata ſit finis vltimusad quē deus ordinet̉. ſꝫ dicit finē quo quieſcit ꝯcupiſcēsdeū. et ita deus beatificās finis ponit̉: nō aūt aliquid loeo dei. ꝙ aūt motus ille mercēnarie dilectōis ſit gratuitus: patet ꝑ hoc qd̓ dicit beatus bern̄. In primis diligithomo ſe ꝓpter ſe. Caro quippe ē et nil ſapere valet ꝓpterſe. Cūqꝫ ſe videt nō ꝑ ſe ſubſiſtere deū. quaſi neceſſariuꝫſibi incipit ꝑ fidē inquirere et diligere. diligit gͦ in ſecūdo gradu deū. ſꝫ ꝓpter ſe nō ꝓpter ip̄m. At v̓o cū ip̄m ceperit occaſione neceſſitatis colere. et frequētare cogitādo. legēdo. obediēdo. orando. quadā hmoi familiaritate paulatimqꝫ innoteſcit deus. cōſequenter et dulceſcit.guſtatoqꝫ ꝙͣſuauis ē deus. tranſit ad terciū gradū. vt ianō diligat deū ꝓpter ſe. ſꝫ ꝓpter ip̄m. Ex quo accipit̉. ꝙcū diligere deū ꝓpter ſe in ſecūdo gradu ſit in fundamento fidei. erit motus caritatis. et ita motus meritoriꝰ differēs a motu naturali. ¶ Sꝫ adhuc queritur. rōe illiusprimi gradus quē ponit beatus bern̄. Cū angelus n̄ ſitcaro. nō habet illū primū gradū dilectōis. et ita nō diliget ſe ꝓpter ſe. Hoc eī ibi aſſignat̉ ꝓ rōe. quia nihil pōtvltra ſe quia caro ē. ſꝫ angelus ſpūs ē nō caro. gͦ nō diligit illo motu dilectōis: ſꝫ iſte motus dilectōis ē primusgͦ iſte motus dilectōis naturalis nō erit in angelis. Adqd̓ dicendū ꝙ motus dilectōis naturalis in hoīe dupliciter reflectit in ſe. tū rōe carnis. tū rōe ſpiritus. Aīa eīrōnalis diligit ſe quia ſpūs ē. et quia cōiuncta ē carni.Angelus v̓o alterū iſtorū modoꝝ diligit ſe dilectōe naturali. et illo mō ē rō dilectōis naturalis vel in hoīe vl̓in angelo. qꝛ caro ē. ¶ Preterea notandū ē. ꝙ iſte primꝰgradus nō ē niſi dilectōis bone. Un̄ cū dr̄ ꝙ hō nō diligit niſi ſe. qꝛ caro ē: nō accipit̉ ibi caro ꝓ natura corrupta. ſꝫ ꝓ natura in ſe. nō inꝙͣtuꝫ ē corrupta. vn̄ aliter acipit̉ cū ē rō dilectōis naturalis. et cū ē rō dilectōis libidinoſe: ex vna em̄ ꝑte accipit̉ ꝓ naturā ex alia v̓o partipͦ natura corrupta inꝙͣtum hmōi. Secūdus aūt gradꝰuo diligit ꝓpter ſeip̄m. ẜm rōem beati bern̄. nō habeteandē rōem oīno ſꝫ in ꝑte. Cū em̄ dr̄ diligit deū ꝓpter ſeip̄m. rō ſumit̉ ex ꝑte dei. ſꝫ mouēte gr̄a: cū aūt dicit̉ dilectōe naturali diligit deū. ꝓpter ſe angelum: rō ſumit̉ exparte ſui. ſꝫ mouēte natura.¶ Membrum ſecundum principale huius queſtionis.D mēbrum ſecūdum prīcipale huius qſtionis quo querit̉. vtrū dilectio naturſit mō in angelis bonis iam glorificatisQuod videt̉ per hoc. ꝙ gr̄a et gloria ꝑficiunt ⁊ cōſūmāt naturā gͦ nō deſtruūt actū naturalē ī angelis. vel ꝙͣtum ad cognitōem. vel ꝙͣtum ad affectōnemgͦ nec ꝙͣtum ad dilectōem: gͦ dilecto naturalis nō aufertur adueniēte gr̄a vel gloriā in angelis. ¶ Preterea. cognitio veſpertina nō tollebat̉ vel tollitur in angelis adueniēte matutinā. ſicut habet̉ ī gen̄. cū dr̄ factū ē maneet veſpere dies vnus. Sed cogntiōe matutine rn̄det dilectio glorioſa. ꝯgnitōne veſpertine dilectio nature. autrōis. ſeu liberi arbitrij. gͦ habita dilectōe gl̓ioſa. nō tollitur dilectio naturalis ſeu rōis vl̓ liberi arbitrij. ¶ Itēſtatus pene et glorie ſibinuicē aduerſant̉ ex eadē ꝑte. ſꝫſtatus nature ē virtus indifferēs gͦ nō tolletur ꝑ aduentuꝫ glorie. nihil gͦ ꝓhibet ſimul habere dilectōem nature et glorie boni. gͦ angeli cū habēt dilectōem glorie. nōab eis euacuat̉ dilectio nature. ¶ Sed videt̉ cōtrariuꝫeo ꝙ dilectō nature reflectitur ad ſe. ſꝫ dilectio gl̓ie totaliter deo innitit̉. gͦ cuꝫ inniti ſibi. et inniti deo totaliterinter ſe opponant̉. nō erit dilectio nature ſimul cū dilectōe glorie in angelis. ¶ Preterea. ibi ſicut dicit bern̄.ſeip̄m diligit hō ꝓpter deū. et ita eadē rōe angelus ꝗ iaꝫē ī illo ſtatu .ſ. glorie. diliget ſe ꝓpt̓ deū oīno. ⁊ ita n̄ eritille motus quo diligit ſe angelus ꝓpter ſe. ¶ Preterea. j.coꝝ. xv. Primū ē qd̓ aīale ē ꝙͣ qd̓ ſpirituale ē. Quod at̄aīale ē ex ꝑte ē. Quod aūt ſpirituale ē ad ꝑfectōem ꝑti-

net. Dicit̉ aūt j. corin. xiij. Cū venerit qd̓ ꝑfectū ē euacuabit̉ qd̓ ex parte ē: gͦ ſuꝑueniēte qd̓ omnino ſpirituē: euacuabit̉ qd̓ ē aīale: ſꝫ dilectō naturalis in hoīe ē aīalis. gͦ dilectio naturalis euacuabit̉ adueniēte dilectōrglorie: pari rōe in angelis. gͦ dilectio naturalis abſorbetur a gloria in ſanctis angelis. ¶ Itē. iij. reg. x. dicit̉ ꝙ regina laba vidit ſapiētiam ſalomonis et domū quam edificauerat et cibos mēſe eius. et ordines miniſtrātiū: nechabebat vltra ſpiritū: ſꝫ videre ſapiētiam ſalomonis. nihil aliud ē ꝙͣ habere viſionē glorioſam. nō habere vltraſpiritum ē deficere a ſe. gͦ cū ſpiritus ꝓficit in deuꝫ ꝓfectu vltimo. totaliter deficit in ſe. ſꝫ deficere in ſe ē deficēa cognitōe et dilectōe que ī ſe reflectitur. gͦ ſpiritus anglicus cū habet dilectōem et cognitōem glorioſam. deficit a naturali iā dicta. ¶ Ad qd̓ videt̉ rn̄dendum ꝑ hocqd̓ dicit bern̄. cū introductus fuit ſeruus bonus ⁊ fidel̓in gaudiū dn̄i ſui. et inebriatus ab vbertate domus deiquaſi ebrius a muſto oblitus ſui et a ſe penitus deficiēstotaliter pergit in deū et deinceps adherēs ei vnus ſpiritus erit. et iterū in pͣs. Introibo in potētias dn̄i. dn̄ememorabor iuſticie tue ſolius. et. ij. corin. v. et ſi iam cōgnoſcimꝰ xp̄m ẜm carnē nūc iā non nouimus. Et ſimil̓rdr̄ ioh̓. xvj. Si nō abiero paraclitus nō veniet ad vos.Abire aūt ip̄m fuit recedere ꝙͣtum ad naturalē amorēqui tn̄ bonꝰ erat. quia diligebāt eū in hac carne mortali. Paraclitū aūt venire fuit amorē ſpiritualem infundi ad perfectū. Un̄ cū amor ille ſpiritualis euacuauerihūc carnalē. qui tn̄ bonus erat. amor patrie videt̉ euacuare naturalē. qui reflectit in ſe: ſꝫ ſi ſit aliquis naturalis qui nō reflectit̉ in ſe. talis ꝑficit̉ ad dilectōem gl̓ie.¶ Ad obiectū rn̄dendum eſt ad primū. ꝙ gr̄a et gl̓ia cuꝫꝑficiūt naturā. nō tollūt ꝑfectōem naturalē ẜm eēntiaſꝫ ẜm hoc ꝙ ē ibi imperfectū. imꝑfectōnis aūt ē qd̓ in ſetāꝙͣ in rōem dilectōis reflectit̉. ¶ Ad ſecūdum dicēdumꝙ angelus bonus adhuc habet duplicē cognitōem. matutina et veſpertinā. qꝛ eſt in duplici ſtatu. inꝙͣtum cōtꝭplat̉ deum. et inꝙͣtum miniſtrat. Inꝙͣtum aut cōtēpladeum habet cognitōem matutinam. Inꝙͣtum aūt miniſtrat neceſſaria eſt ꝯgnitō veſpertina. Cū aūt om̄ino cōtemplabitur. nec erit neceſſariū miniſteriū. tūc erit matutina cognitio et nō erit neceſſaria veſpertina. Similter pōt eē de dilectōe vt dupliciter vtat̉ dilectōe illa queeſt nature ex vna parte: illa que ē gl̓ie vel liberi arbitrijex alia parte. tūc aūt totaliter ꝑget dilectō in dilectū. ſcꝫdeū. Un de hoīe dicit beatus bern̄. Om̄is amor carnisab amore ſpiritus ē abſorbendus. Uocat aūt amorē carnis qui refertur ad neceſſaria nature: iſte aūt amor tolletur. cū aufertur neceſſitas: ita cū ſpūs angelicus oīnꝑget in deū. nec erit reſpectus angeli ad nr̄am neceſſitate vel ſuā imꝑfectōem. tūc erit illi perfectio glorie. ¶ Adterciū dicēdū. ꝙ ſtatus pene ſiue miſerie. directe opponitur ſtatui glorie: ſtatus v̓o nature nō ſimpliciter opponitur ſꝫ rōe cuiuſdā imꝑfectōnis annexe. que imperfectiotollet̉. et ſi ip̄a natura remaneat.¶ Membrum terciumD terciū mēbrū prīcipale huius queſtionis quo querit̉. vtrū actus dilectōis naturalis ſit in demonibus aut nō. et hoc attēdit̉ rōe actus naturalis dei. et videt̉ ꝙ ill̓a dilectō naturalis actualis ſit in eis. quia ꝯgnoſcuntter diligūt demones deū. ¶ Preterea. naturalis dilectōpōt ſtare cū dilectōe culpabili. cū gͦ culpabilis ſit in ill̓.nō ꝑ illā tollet̉ dilectio naturalis. nec aliquid ē alid̓ qd̓tollat illā. gͦ ē in illis. ¶ Itē oīs creatura naturaliter apetit eē. quare multo fortius intellectualis creatura: etgo angelꝰ naturaliter appetit eē. gͦ ⁊ dyabolus cū ſit angelus: ſꝫ ſi appetit eē appetit illud ſine qͦ n̄ pt̄ ꝯſeruari ī eīralē dilectōꝫ dei.gͦ diligit naturaliter de