Queſtio.xxij.
ne eēntie ⁊ trinitati ꝑſonaꝝ: ſꝫ vnitati eēntie rn̄det eſſentia. gͦ trinitati ꝑſonaꝝ rn̄dent aliqͣ alia: nō niſi potentie. gͦ ad minus erūt tres potētie. cognoſcitiua. effectiua. motiua. ¶ Ad quod rn̄dendū. ꝙ eēntie angelicern̄ ſet pluralitas potentiaꝝ. ¶ Ad pͥmo obiectū dd̓m.ꝙ lꝫ angelus ꝓcedat a pͥmo ẜm primā aſſimilatōꝫ creature naturalit̓ ꝯgruenteꝫ. nō tn̄ hꝫ vnitatē ſiue ſingularitatē potētie: eſt .n. creatura ꝯpoſita. ſꝫ ſi aliqͣ creatura eſt talis .ſ. hn̄s vnitatē eēntie. ipſa erit materia vl̓forma vnita: materia .n. n̄ hꝫ niſi potentiā ad formasformare aūt alicuiꝰ determīate potētie n̄ eſt. niſi ꝑficēnumeꝝ in eſſe. ſꝫ hͦ n̄ eſt niſi in ꝯpoſitis eēntijs. ¶ Ad ſecundū dd̓m. ꝙ lꝫ ꝑfectius ſit vno age̓ ꝙͣ pluribꝰ. nō tn̄ꝯuenit angelo ꝗ eſt prima creatura in ordine naturali.Obuiat .n. ꝯpoſitio. rōne cuiꝰ neceſſe eſt habere plurespotētias: ⁊ hͦ eſt ei ꝑfectius. ꝙͣ ꝙ materia hꝫ vnicaꝫ potētiā. Un̄ illa ſumma ꝑfectio qua oīa vno agūt̉. n̄ ꝯuenit niſi ſoli deo. in quo eſt ideꝫ potētia ⁊ eēntia. ⁊ indiuiſa eſtſotētiuēadmodūatura.¶ Queſtio. xxij. de potentijs ⁊ actibus angeloꝝ in ꝑticulari.Einde procedēdūeſt ad ꝯſideratōeꝫ potentiaꝝ ⁊ actuuꝫꝑticularit̓. Poteſt aūt dep̄hendi in genere numerus potentiaꝝ ⁊ actuū. ẜmrōneꝫ actuū. Sūt .n. tres actus ꝗ derelinquūt ſimilitudinē ſumme trinitatis in angelis .ſ.p̄eſſe creaturis ẜm regimē aut ptāteꝫ ꝯgnoſcere cū ſuoiudicio. motus exterior ⁊ interior. Preeſſe .n. ẜm regimen ⁊ ptāteꝫ appropriat̉ patri: ꝯgnoſcere cū ſuo iudicio qd̓ eſt locutio filio appropriat̉: motus v̓o interior ⁊exterior appropriat̉ ſpūiſancto tanꝙͣ principio: ſic gͦ inhis actibꝰ relinquit̉ quedā ſimilitudo trinitatis in angelo. ꝑ actus aūt cognoſcūt̉ potētie. Erit gͦ triplex potentia .ſ. p̄ſidendi. ꝯgnoſcēdi in ſuo iudicio. ⁊ mouendimotu interiori vl̓ exteriori. Ex his aūt poſſet videri ꝙpotētia p̄ſidendi derelinqͣt ſil̓itudinē ꝓpter appropriationē reſpectu patris. ⁊ ita prior debet eſſe. Sed videt̉ecōtrario. ꝓpter hͦ. ꝙ preeſſe ẜm regimen ī angelis dependet ex ꝯgnitōne ⁊ motu. ⁊ ideo prius dd̓m ē de potentia cognitiua cū ſuo actu. deinde de potētia motiua⁊ tercio de potentia p̄ſidendi ẜm regimē vel ptāteꝫ reſpectu creature angelice vel hūane vel alteriꝰ. Nec obat ꝙ potētia p̄ſidendi appropriat̉ patri: qꝛ tunc debetnū p̄ordinari alteri. qn̄ intelligit̉ abſolute. illud v̓o īꝯꝑatione. ⁊ ideo cū potentia ꝯgnitiua: qͣſi dicat. id qd̓ꝑtinet ad intelligentiaꝫ angelicā ẜm ſe. potētia v̓o p̄ſidendi vt ad alteꝝ. ⁊ ex prioribꝰ actibꝰ dirigat̉: recte pͥmo exiſtimamus agendū de potētia cognitiua cuꝫ ſuoactu. ⁊ deinde de alijs. Potētia v̓o cognitiua dupl̓r attendit̉. vel rōne ꝓprij actus. vel rōne ꝯſequētis. ꝗ eſt potentie indicatiue cuiꝰ eſt locutio. Primo gͦ dd̓m eſt depotentia cognitiua cum ſuo actu ꝓprio ⁊ principali. ⁊primo eſt ꝯſideratio de potētia. poſtea de actu. ¶ Circa potentiaꝫ cognitiuā hec ꝯſideranda ſunt. ¶ Primovtꝝ ſit potentia intellectiuā ī angelis. an etiā ſenſitiua¶ Scd̓o. ſi intellectiua: aut cū rōne: aut p̄t̓. ¶ Tercioſi ē intellectiua excellētior rōe. vtꝝ ſit ītellectꝰ agēs tm̄aut poſſibilis ſiue materialis cū illo. cuꝫ alijs drn̄tijs q̄ꝑtinēt ad intellectū: ſicut ſunt intellectus ī actu ⁊ intellectus in habitu. ¶ Quarto. cū ſint due drn̄tie .ſ. intellectus ſpeculatiuus ⁊ practicus. an vtraqꝫ angelice cōueniat intelligētie. an altera tm̄.¶ Nembꝝ primumIrca primū ſic videt̉. ꝙ n̄ tm̄ potētia intellectiua ſit in angelis. ſꝫ etiā ſenſitiuaA ꝯgnoſcūt .n. res ꝑticulares ẜm ſignata .ſ.
temꝑa ⁊ loca: ſꝫ vis.nitiua ſingulariū ẜm ꝙ hͦ ⁊ nūeſt vis ſenſitiua. gͦ angelus hꝫ potentiā ſenſitiuā. ¶ Itēpoſſe ſentire calidū inne ẜm ꝯtactū nō eſt niſi potentie ſenſitiue. ⁊ hͦ ꝯuenit ipſis malis angelis ꝗ igne puniūt̉. ⁊ hͦ nō eſt niſi ẜm potentiā a principio datā. gͦ argeli hn̄t potētiā naturaleꝫ ſentiēdi caliduꝫ in igne. Ꝙaūt ſipuniūt̉. pꝫ ꝑ hoc quod dicit ⁊g. i. xxj. de ciui.dei. Cur nō dicamꝰ. ꝙͣuis miris. tn̄ veris modis etianſpūs incorporeos poſſe pena corꝑalis ignis affligi: ſiſpūs hoīm incorporei. ⁊ nūc potuerūt includi corꝑalibus mēbris. ⁊ tūc potuerūt.doꝝ ſuoꝝ vinculis inſolubiliter alligari: adherebūt gͦ ſi eis nulla ſint corporaſpūs demonū: immo ſpūs demones lꝫ incorporei. corporeis ignibꝰ cruciādi. nō vt ignes ipſi quibꝰ adhēbūteoꝝ iūctura inſpirent̉. ⁊ alia fiāt que ꝯſtēt ſpū ⁊ corꝑeſꝫ vt dixi miris ⁊ ineffabilibꝰ modis adherendo. accipientes ex ignibꝰ penā. nō dantes ignibꝰ vitā. ¶ Item ſicut dicit Iſido. ⁊ augꝰ. multa nouerūt angeli ꝑ experientiaꝫ. que a principio nō ꝯgnouerūt: ſꝫ exꝑientia ē ẜmpotētiā ſenſibileꝫ. gͦ angeli hn̄t potentiā ꝯgnoſcendi ꝑſenſuꝫ. ¶ Iteꝫ fantaſie ſunt ẜm ꝑtem ſenſibileꝫ. ẜꝫ ꝯgntio aliqua fantaſmata ē ī aliꝗbꝰ angelis ſcꝫ demonibꝰſꝫ nō eſt actus ſine potētia. gͦ habebit potentiā ꝯgnoſcēdi ẜm fantaſiaꝫ. ⁊ ita potentiā ꝯgnoſcēdi ẜm ſenſum īterioreꝫ. ¶ Iteꝫ nihil pōt dare alteri niſi qd̓ hꝫ. ſed inſomno dant̉ fantaſmata aut viſiones ẜm ꝑtē imaginriā ab angelis. gͦ angeli hn̄t fantaſmata vel formas tales. gͦ hn̄t potentiā ſenſibileꝫ interioreꝫ. ¶ Iteꝫ dic̄ auguſti. in li. de ci. dei. viij. ꝙ angelus nō tm̄ intelligit ſedetiā ſentit. vn̄ dicit ibi. vj. ca. vniuerſi mūdi corpꝰ. figuras. qͣlitates. ordinatūqꝫ motū. ⁊ elementa diſpoſita acelo vſqꝫ ad terrā. ⁊ quecūqꝫ corꝑa in eis ſunt. ſiue oēmvitā. vel que nutrit ⁊ ꝯtinet qualis ē in arboribꝰ: vl̓ q̄ ⁊hͦ hꝫ ⁊ ſentit. qualis ē in pecoribꝰ: vel q̄ ⁊ hͦ hꝫ ⁊ intelligit. qualis ē ī homībꝰ: vel q̄ nutritorio ſubſidio n̄ indiget. ſꝫ tn̄ ꝯtīet. ſentit. intelligit. qͣlis ē ī angelis: niſi abillo eſſe nō poſſe ꝗ ſimpl̓r eſt: gͦ angeli hn̄t potentiā ſenſitiuaꝫ interioreꝫ vel exterioreꝫ. ¶ Contra. oīs ſenſusexterior eſt mediāte organo corporeo. ſꝫ angelꝰ eſt ſub̓aſeꝑata a corꝑe. nō indigens organo corporeo. gͦ nō ſentit exteriori ſenſu. ¶ Iteꝫ intelligentia angelica ē excellentior intelligētia hūana ſiue rōnali. Intelligētia d̓orōnalis excellētior ꝯgnitiua ſenſibili. gͦ intelligētia angelica eſt excellētior potētia. deferente ꝯgnitiua ſenſibileꝫ. nō gͦ intelligentia angelica hꝫ cognitiuā ſenſibilē.¶ Iteꝫ forma ſenſibilis eſt aliquo modo corꝑalis. ſꝫ intelligētia angelica eſt total̓r ſpiritalis: gͦ n̄ eſt ꝯuenientia inter formā corꝑaleꝫ ꝓut hmōi ⁊ intelligētiā angelicā: gͦ nec int̓ intelligentiā angelicā ⁊ ſenſibilē. gͦ intelligētia ſiue angelus n̄ hꝫ potētiā ſenſitiuā. ¶ Ad quoddd̓m. ꝙ in angelo n̄ eſt potētia ſenſitiua diſtincta ab ītellectiua. ꝑ illū modū ꝑ quē ſenſitiua hodie diſtīguit̉ab intelligētia. ¶ Ad pͥmo gͦ obiectū dd̓m ē. ꝙ lꝫ cognoſcat angelꝰ ſingl̓aria. n̄ tn̄ hꝫ illā potētiā ſenſitiuā q̄ ꝓprie ē ſingl̓ariū. Eſt .n. ꝯgnoſce̓ ſingl̓are ſenſibil̓r. ⁊ eſtꝯgnoſce̓ ſingl̓are intelligibil̓r. Cognoſce̓ d̓o ſingulareſenſibil̓r ē. qn̄ ſingl̓are qd̓ ē h̓ ⁊ nūc immutat potētiaꝫiniūctā organo h̓ ⁊ nūc. ſic̄ pꝫ inuiſibili. qd̓ īmutat potētiā ꝯiūctā organo h̓ ⁊ nūc. Un̄ ſpēs rei viſibilis recipit̉ ī ꝑte pupille. ⁊ cū ꝯditōe determīati tēꝑis. Lognoſcere v̓o intelligibil̓r ſenſibile ſiue ſingl̓are ē. qn̄ qd̓ ſingulare ē. ⁊ ē h̓ ⁊ nūc. ꝯgnoſcit̉ tale eē ab intellectu: ſꝫ n̄ẜm formā ſenſibilē ſiue ſpēꝫ relictā ī intellectu. ſed ẜmſpēꝫ intelligibilē. q̄ nec dr̄ hr̄e ꝯditōꝫ loci aut tꝑis. niſitp̄us largiꝰ accipiat̉. ¶ Ad ſcd̓m v̓o dd̓m. ꝙ lꝫ angeluspoſſit pati ab igne ꝗ adheret ei: n̄ tn̄ adheret ei ſic̄ forme ꝯiūcte cū corꝑe ꝑfectibili: recipit gͦ ſpēꝫ calidi afflictiuū n̄ ꝑ modū ſenſus. ſꝫ ꝑ modū intellectꝰ paſſibil̓ ꝗ ēſic̄ ſenſus. Cū .n. calidū īmutat ſenſuꝫ. ſpēs calidi ſenſibil̓ ē ī organo qd̓ patit̉ ab ip̄o ſenſibili. ⁊ aīa ꝯpatit̉: