reducet̉ in ſuū actū. eo ꝙ ponit ī ſe eternitatē boni. qupponit̉ defectui boni. ſiue bono deficiēti. Nec eſt mirūilitas ſit infinita. cū ſit rei infinite duratiōe: ꝙeducibil̓ in actū. nō eſt tm̄ ex ip̄a. ſed ex voliaūt ītate¶ Nembrum terciumD terciū quo querit̉ vtꝝ creat̉a ſit mutabilis in nō eē oīno de eē. ſic̄ de nō eē in eſſequā queſtionē mouet Aug. in li. ꝯtra adIuerſariū legis ⁊ ꝓphetaꝝ. ⁊ relīꝗt eā indeterminatā. Quod nō videt̉ ſic. pͥncipij dātis eē. eſt ꝯſeruare eē. gͦ ꝙͣtū eſt de ip̄o. nō cedit in oīno nihil. ¶ Itē natura ip̄ius rei ꝯdite. tēdit ad ꝯſeruatōꝫ ſui: ⁊ ſi nō pt̄ ſeſaluare in vno ſolo ht̄ virtutē ꝯſeruādi ſe in alio. gͦ quātū ē de intētōe nature nō perit. ¶ Itē res q̄ hꝫ ꝯtrariū exnō oīno cedit in nihil. qꝛ intētio ꝯtrarij eſtintētoꝯuertere in ſuā formā. ex nulla gͦ ꝑte eſt ꝙ oīno cedat innō ens. ¶ Itē ſi res aliqͣ cedit in nō ens. aut illa ē ſpūal̓aut corꝑalis: ſpūalis nō eſt. cū ſit potētior corꝑali ⁊ ſimiliono cuiꝰ ē res ꝯditas ſeruare. corꝑal̓ v̓o nō ē: ꝗaaut ē ſimplex vtpote pͥncipiū reꝝ corꝑaliū. aut ꝯpoſitaex illis. ꝯpoſita v̓o nō oīno cedit in nō ens. Cōpoſitū eīoē diſſolubile ē ⁊ reſulubile in ſua pͥncipia ſimplex nonerit ī illo genere. qꝛ ſimplicia aūt ſūt corꝑa ſuꝑiora celeſtia hec etiā nō ſecedūt ī nō ens. qꝛ nō corrūput̉. Si v̓oſūt elemēta nō oīno cedūt ī nō ens. qꝛ adinuicē generāt̉.⁊ vniꝰ corruptō ē alteriꝰ generatio. nulla gͦ creatura coꝑalis ſecedit in nō ens oīno. ¶ Forte dicet̉ ꝙ hͦ veꝝ eſtſb̓ſtātijs. ſꝫ in formis accidētibꝰ nō ſic. Contra qd̓ eſt. ꝙforme accidētales ſi hn̄t ꝯtrarietatē adinuicē. fit adinuicē trāſmutatō: ⁊ ita ſi vna deſinit eē ī ſb̓a. altera ſit ī ſb̓a¶ Pre. forme accidētales creāt̉ a pͥncipijs in ſb̓a. ſꝫ p̄ncipia in ſb̓a ſb̓e ſūt. gͦ creant̉ a ſubſtātijs. Si gͦ pͥncipia q̄ſūt ſb̓e. nō oīno cedūt in nō ens. nec forme accidētalesq̄ ex illis creāt̉. ¶ Preterea ſi dicat̉ ꝙ lꝫ nō ſecedāt in n̄ens oīno. poſſūt tn̄ ſecede̓: reducat̉ hec potētia ī actū ſireducit̉. nō magis reducit̉ ꝙͣ cū mūdꝰ īnouabit̉. Sꝫ innouatō mūdi erit ꝓcedēte igne. ꝗ ꝯburet faciē mūd: ſꝫ ſiceſt de natura ignis. ꝙ ꝯuertit ea q̄ ꝯburūt̉ ī ſe: gͦ oīa q̄ n̄ꝑmanebūt ī ſua forma pꝰ ꝯbuſtiōꝫ. ꝑmanebūt ī ſpē ignisvel reſoluēt̉ in ſua pͥncipia. ſꝫ ſua pͥncipia ꝑmanebūt inſua eēntia. p̄terit em̄ figura hꝰ mūdi ſꝫ nō ſb̓a. ſicut hr̄. j.Coꝝ. vij. ¶ Itē ſi oē quod ꝓcedit de nō eē in eē. ex hac ratiōe poſtea de eē verteret̉ in nō eē: quā rōe vnū verteret̉.⁊ aliud verteret̉: ſꝫ quedā ſūt q̄ nō vertūt̉ in n̄ eē. nec vertent̉: īmo cōꝑalia ſūt. gͦ ꝯſil̓i rōe ⁊ alia nō vertēt̉ ī nō eēoīno. ¶ Cōtra. dr̄ ad heb̓. j. ſuꝑ illud psͣ. Ip̄i ꝑibunt tuaūt ꝑmāes. ⁊ oēs ſicut veſtimētū veteraſcēt ⁊cͣ. vetereſcire dr̄ illud qd̓ more veſtis paulatim ꝯſumit̉. Si gͦ ꝯſumitur hͦ mō. tadē oīno deficiet. Itē Apoca. xxj. dr̄. Uidi celum nouū ⁊ terrā nouā. ⁊ mare iā nō ē. gͦ mare deſinet eēItē yſa. lj. celi ſic̄ fumꝰīiqueſcēt: cū gͦ celi euaneſcēt de ꝙbꝰ minꝰ videt̉. alia cedēt ī nō eē de ꝗbꝰ magis videt̉. ItēGrego. in moral̓. cūcta ex nihilo facta ſūt. eorūqꝫ eſſentia ad nihilū tēderet. niſi ea actor oīm māu regimīs retineret. ſꝫ actor oīm nō retinebit manu regimīs ſꝑ ea q̄ꝓpter ſolā hoīs neceſſitatē ſūt. Cū gͦ creature inferiorescorꝑales vt aīalia ⁊ plāte ⁊ hmōi. p̄ter ſolā hoīs neceſſitatē ſint ablata. neceſſitate ſecedēt ī nihilū. Itē grego.Oīa q̄ a deo creata ſūt que mō ſic. mō aliter ſūt. iuxta n̄eē ſūt. Itē. xiiij. Eccͣi. oē opꝰ corruptibile ī fine deficiet. ſꝫml̓te creature ſūt oꝑa corruptibilia. ergo ī fine deficiēt.Itē corruptō generatōi opponit̉. ⁊ qͦꝝ eſt generatō. eoꝝē corruptio. q̄ ſūt generabilia ſūt corruptibilia. ergo a ſimili ē. qd̓ creat̉ de nō eē in eē mutet̉. qd̓ aūt ꝑit de eē. mutat̉ ī nō eē. erūt eoꝝ quoꝝ eſt creatio in nō eſſe mutatio.Itē dama. Oīa que ſūt creabilia oī nō ſūt corruptibiliaergo creabilia ſūt corruptibilia. ¶ Ad qd̓ dicēdū ꝙ eaſūt creabilia. ſūt qͣntū eſt de ſe in nō eē vertibilia. hͦ eſt ſinō haberēt aliam cauſam ꝯtinentē vel ꝯſeruātē. nō tamē

oīa ſūt vertibilia in nō eē de volūtate ꝯditoris: ea em̄ ꝑmanebūt ex volūtate ꝯditoris. q̄ ſūt ad fruēdū ip̄o. vl̓ ordinata ad illud. ⁊ ſi nō ꝑmanēt ad gl̓iaꝫ. ꝑmanēt ad penā. ¶ Ad illud v̓o qd̓ obiectū ē in ꝯtrariū ꝙ oīa debeantꝑmanere. Dicēdū eſt ꝙ nō ꝑmanebūt ī ſeip̄is. cū in ſeipſis ordinent̉ ad hoīeꝫ ẜm ꝙ eſt res corruptibilis. Uramota corruptōe. nō erit indigētia eoꝝ. ⁊ ſic ī ſeip̄is n̄ ꝑmanebūt. Et lꝫ volūtas creatoris qͣntū eſt d̓ ſe ſit īmutabilis. ⁊ cā ſit ſufficiēs ſaluādi: tn̄ nō ſꝑ ſaluabunt̉ hmres. dū ſūt neceſſe vſui hūano: ita ab eterno fuit volūtaad nō ſaluādū. cū nō erūt neceſſe: nec tn̄ hoc eſt eo ꝙ dominꝰ ſubtrahit v̓tutē ꝯtētiuaꝫ ſiue ꝯſeruatiuā. ſꝫ res ip̄ein ſeip̄is deficiūt. cum ſint ex nihilo. ⁊ nō opponit̉ virtꝰꝯſeruatiua. cū nō eſt neceſſe. ¶ Ad id v̓o qd̓ querit̉. ꝙ ſialiqua forma ſecedit in nō eē. vtꝝ ſit ſpūalis aut corꝑal̓Dicēdū eſt ꝙ aliqua eſt ſpūalis. vt ſenſibil̓ ī brutis auvegetabilis ī plātis. alia eſt corꝑalis vtpote ſūt ea corꝑa q̄ ad iſtā vl̓ illā aīaꝫ ordināt̉. Et ſi dicat̉ ꝙ ad ſua prīcipia reſoluant̉. nō eſt hoc veꝝ de ſēſibili aīa vl̓ vegetabili. que nō hn̄t principia corꝑalia ī que reſoluāt̉. ¶ Acillud v̓o qd̓ obijcit̉ de formis accidētalibꝰ. Dicēdū eſt.forme accidētales quedā ſecedūt ī nō eē. quedā v̓o pmnebūt. ſic̄ eſt de principijs illaꝝ formaꝝ ex ꝑte ſubſtantie. ꝙ quedā ſecedūt in nō eē: quedā v̓o ꝑmanebūt. ſic̄ eīſubſtātia aīaliū irrationabiliū ⁊ vegetabiliū ⁊ numeralium ⁊ artificialiū. cum prīcipijs ꝓpinquis ſecedēt ī noneē. ita ꝙ forme accidētales que ex his ꝑ ſe ꝯſequent̉. nonſic at̄ eſt de his formis accidētalibꝰ. que inſūt corꝑalibꝰſuꝑioribꝰ. inqͣtū ſūt de ordine vniuerſi. ⁊ nō ordināt̉ admotū vl̓ mutatōꝫ ꝑ ſe: ille eī q̄ ordinant̉ ad motū vl̓ mutatōꝫ. ꝑtinēt ad figurā huius mūdi que p̄teribit. ſubſtātia v̓o eas qualitates habebit. que incorruptibilibꝰ corꝑibꝰ ꝯueniūt. ſicut dicit Augu. in li. de ciui. dei. ¶ Ad illud v̓o qd̓ obijcit̉ de igne ꝯflagratōis que ꝯuertet om̄iacorruptibilia corꝑa in ſe. ⁊ ita in ip̄o ſaluari dn̄t. Reſpōdendū ꝙ nō. agit em̄ ille ignis ī hmōi res. ꝯſumēdo nonſibi aſſimilādo. Alie em̄ res ſūt quoꝝ erit īnouatio. et īillas aget purgādo ⁊ ſibi qͦdāmo aſſimilādo: nō rōe forme ignis. ſed rōe lumīoſitatis. ¶ Ad illud v̓o qd̓ poſteaobijcit̉. ꝙ eadē rōe vnū vertet̉ ī nō eē. ⁊ aliud. Reſpōdēdū eſt. ꝙ licꝫ quo ad hͦ ꝯueniāt. ꝙ ex nihilo fiūt oīa q̄ creata ſūt. nō tn̄ ꝯſil̓is eſt rō oīm ex alia ꝑte. quorūdā ei volūtas ē diuīa. vt natural̓r ordinēt̉ ad ꝑticipatōꝫ br̄itudīs. ⁊ qꝛ ꝑticipare nō pn̄t bt̄itudinē. niſi ea q̄ hn̄t īmortalitatē vel hr̄e poſſūt. iō ex volūtate ꝯditoris ⁊ muīficitia quedā res create ꝑticipāt īmortalitatem. ⁊ que ꝓ ſeordinant̉ reꝝ habitatōꝫ ꝑpetuā. Ille v̓o que n̄ ſūt hmōiſibi relicte cedēt in nō eē. ¶ Ad id v̓o qd̓ ꝯſequēter opponit̉ ꝑ autoritates ſacre ſcripture. ꝙ celū ⁊ terra ꝑibūt. ⁊ita ẜm ſe cedēt in nō eē. Rndēdū ꝑ hoc quod dicit̉ ī glo.ſuꝑ illud heb̓. om̄es vt veſtimētū veteraſcēt: glo. celi meliorē formā recipiēt: ⁊ ſicut amictus extēdit̉ ⁊ plicat̉. itatā facile mutabit deꝰ celos. ⁊ poſt mutatōꝫ manebūt: ꝗafacta dei ſub eternitate ſtabunt. nec ad corruptioneꝫ reuertent̉. ⁊ iterum celi acrei ꝑibūt ab eo ꝙ ſūt. dum immutabunt̉ in meliꝰ creature. De terra etiā dicit̉ .j. eccͣs.terra ineternum ſtat. licꝫ em̄ a corruptibili forma trāſeat. ꝑmanebit tn̄ ſub incorruptibili. Ꝙ aūt dicit̉ de mari in Apoca. quod iam nō erit. dicēduꝫ ꝙ licet aqua ẜmꝙ fluxibilis eſt ⁊ mutabilis trāſeat. remaebit tn̄ ẜm naturā ꝑſpicui ⁊ lucidi. He em̄ qualitates ꝯgruēt ⁊ corporibꝰ iam exiſtentibus incorruptibilibus. ¶ Ad auctoritatē beati gregorij. dicēdum. ꝙ nō om̄ia ſuccedūt in nōeſſe. quia a bonitate creatoris ꝯſeruantur ⁊ ꝯſeruabuntur ſicut dictum eft. Et licet quedam dicantur eē propenō eē. ꝓpter quandam diſpoſitionem: nihilominus tamen permanet ꝓpter conditoris bonitatem. ¶ Ad illudd̓o quod obijcitur de ſimilitudine generationis ⁊ corruptionis ex vna parte. ⁊ creationis ⁊ mutationis omninō in nō eſſe ex altera. Dicēdum ꝙ nō eſt ſimile. generatio em̄ ⁊ corruptio ſunt in materia formarum ꝯͣriarum