Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.X.V.

ſācto. Cū aīa eius eſſet ī libo: aīe ille q̄ ibi erantdicūt: libera nos a malo .ſ. illaꝝ tenebraꝝ qͣs ibipatiebātur. Ubi dicēdū eſt de diuerſis locis inferni. In die reſurrectōis perēs hūanū genꝰliberari ꝑ ſuā reſurrectōeꝫ a maliſ: oſtēdit ꝑ exēplū in ſua reſurrectōe: quomō liberabit̉ demuꝫab hōinibꝰ malis illis: qui chriſto erūt vniti pergratiā: ſi hec habebūt ſp̄ualiter dotes corporisſui glorificati .ſ. charitatē prudētie: agilitatē obediētie ſeu iuſticie. Subtilitatē tēꝑantie. Impaſſibilitatē ꝯſtātie. Et ꝑ dotes aīe a mal̓ aīe q̄ hicpatitur: ⁊ de dotibꝰ corporis a malis corporis.Un̄ de gl̓a aīaruꝫ et corpoꝝ beatorū dic vt placet: et de xp̄i reſurrectiōe. ꝑ quā ab his oībusmalis liberātur. Un̄ ꝯcludit̉ Amen qd̓ ē affirmatiuū eiꝰ qd̓ dictuꝫ eſt. De partu beatiſſime virginis. ca. xxxi.Eperit filiuꝫ ſuuprimoge̓itū Luce. ij. In ip̄o autempartu ne oīno eſſet occultꝰ ſtella magis in oriēte Sybillia Octauiano in occidēteimꝑatori. Angelꝰ in iudea que dr̄ in meditulliomūdi apparēs cū maxīa claritate ⁊ ſplendore:paſtoribꝰ manifeſtauit iſtaꝫ ſāctiſſiam natiuitatem dicēs. Euangelizo vobis gaudiū magnuꝫ.qd̓ erit omni populo: qꝛ natus eſt nobis hodieſaluator. Et cuꝫ ip̄o multitudo militie celeſtisexultās cepit canere. Gloria ī altiſſis deo. Lce. ij. Si ergo tantum letat̉ ſublim ata angelomulto magis iucundari: ⁊ feſtiuare debet hūilitas hominū: ita per hoc ſublimita: qꝛ natus ēprincipaliter nobis: nō eīm vt ait apl̓s ad hebr̄.i. angelos: ſed ſemen abrahe apprehēdit de virgine natus: que peꝑit filiū ſuū primogēituꝫ. Etdeamꝰ: neqꝫ .n. phas eſt locū eſſe triſticie: vbi innatalis eſt vite. Nemo ab huius diei alacritateſecernit̉: vna cūctis leticie cōis eſt ratio. Exultet iuſtus: qꝛ appropinquat ad palmaꝫ. Aīēturgētilis: qꝛ vocatur ad vitā: gaudet peccator: qꝛInuitat̉ ad veniā. Verbū .n. dei deus filius dead liberandū hoīem ab eterna morte factus eſthō. hec ille: Ecce cā leticie. Certe ſi aliqua ciuitate obſeſſa a peſſimis inimicis hōies illiꝰ fa⁊ ſiti deficiētes: oēs in procinctu eſſēt: vt trayent̉ in ore gladij ad mortē: quidā adueniēs libiraret: quis ibi eſſet qui nō ſūme gauderet: ⁊ ſnia ageret. Ciuitas huiꝰ mundi obſeſſa: ⁊ ſi poſſeſſa erat a diabolo ⁊ angelis eiꝰ: deficiebāt homines fame veritatis ⁊ ſiti bonitatis. Cuꝫ hincmigrabant ad mortē eternā deſcendebāt. Uēitde celo rex ille magnꝰ factus paruꝰ: ⁊ liberauitmundū virtualiter ⁊ cāliter ꝑ ſapīam ſuā. Uenit ad nos quando peꝑit. b. maria f. liuꝫ ſuū vni

contra antiquū hoſtem: ⁊ ideo gratulari ooportet nō ī mundo ſed in deo: nō in corporſum ornando ⁊ vicioſe delectando: ſed in ſpiritu⁊ aīo qui liberatus eſt. Huius figurā preceſſit:qn̄ tꝑe ezechie regis iuda obſeſſa erat ciuitaſ regalis hie rl̓m ab īmenſa multitudine exercitusſennacherib regis aſſyrioꝝ: ⁊ ita coartata ꝙ homines eiꝰ timentes eā capi: in multa amaritudine anxietate ⁊ lachrymis reſidebant. Sed media nocte angelus deſcēdēs de celo liberauit eāocciſis centū octuaginta tribus milibꝰ de exercitu ſennacherib: propter qd̓ ꝯfuſus ⁊ deuictusreuerſus eſt vacuus in terram ſuā. Populusautē liberatus ml̓tis diebus feſtiuauit gratiasagens deo. Expletis multis diuitijs de ſpolijsinimicoꝝ. Quā hiſtoriā licet obſcure videt̉ tangere ⁊ figurā iſaias. ix. c. vbi ait. Populus gētium qui ambulabat in tenebris: vidit lucē magnam ⁊ ſedentibus in vmbra mortis .i. ī timore⁊ triſticia lux ora eſt eis .ſ. angelus illuminās ꝓſternens inimicos: ⁊ ex liberatōe letificās eos:⁊ quaſi figurā exponens: ⁊ illuminationē ⁊ liberationē oſtendens: paulo poſt ſb̓dit. Paruuluſeim natus eſt nobis .ſ. ieſus. Et de magnificentia eius dicit. Uocabit̉ nomen eius admirabilis conſiliarius deus loco quoꝝ noīum. lxx. poſuerunt: Magni conſilij angelus. Hic eſt qͥ media nocte naſcens venit ad nos proſternēs virtualiter demones inimicos noſtros. Et de celovteri virginalis venit: cum .ſ. beata maria peperit filiū ſuum vnigenitum. In quibus tria poſſunt notari ⁊ conſiderari.Primo fecunditas gaudioſa: ibi peperit.Secundo virginitas generoſa filium ſuuꝫ.Tertio vtilitas amoroſa: ibi vnigenitū. .§n̄ ſciendQuantū ad primū vquia inveteri teſtamento multiplicabatur cultꝰ diuinꝰper carnalē propagationē: quia ſolū illi de populo iudeoꝝ colebant veꝝ deum: alijs natiōibꝰidolatrie deditis: ideo vacabāt illi patres ⁊ mulieres generationi filioꝝ: vt ipſis multiplicatismultiplicaret̉ cultus diuinus .ſ. a multis exercitatus. Et ſterilitas tunc erat in opprobriū etiāvirginitatis quaſi res infructuoſa fecunditas īcōmendationē ⁊ gloriā. Unde. b. hiero. contralouinianū. Quis ignoret ſub altera vel alta deidiſpenſatōe: omnes retio ſanctos eiuſdē fuiſſemeriti: cuius nunc ſunt chriſtiani. Quomodo abrahā placuit deo in ꝯiugio: ita nunc deo placetin caſtitate. Seruiuit ille legi ⁊ tēpori ſuo: ſeruiamus ⁊ nos legi ⁊ tēpori nr̄o ī quos fines ſeculoꝝ deuenerūt. xxxij. q. iiij. Quis ignoret. veꝝ itla ſecūditas mulieꝝ erat cū dolore ⁊ maxio. vndictū fuit ⁊ datū a a deo in punitionē ⁊ maledicctionē ꝓpter tranſgreſſionē dn̄ici p̄cepti primematri eue in ꝑſona oīum matrū. In dolore