Titulus.XV.
tū: querite ⁊cͣ. Et iuſticlā eius .i. regnū virtutū:quia aliter illud precipuū ſuꝑnū nō poſſet hēri:iuſticia āt vt ait ph̓s in li. ethicoꝝ ē oīs virtus.Un̄ apl̓us ad Ro. Regnū dei ne eſca ⁊ potꝰ:ſꝫ iuſticia: pax: et gaudiū ī ſp̄ū ſc̄o ex v̓tutibꝰ .n.ꝯprehēſis in iuſticia ſeqͥt̉ pax maxīa: ⁊ gaudiuꝫverū ī mēte. Sic̄ āt n̄ ꝑuenit̉ ad celū ēpireū: vbimanifeſtat̉ gl̓a ſc̄oꝝ: niſi trāſactꝭ nouē celis .ſ. celo lūe: celo mercurij: celo veneris: celo ſolis: celo martꝭ: celo iouis: celo ſaturni: celo ſtelliferoſeu firmamēto: celo aqo ſeu criſtalio ẜm theologos: qd̓ ē primū mobile. Nā qd̓ ſeqͥtur decimū.ſ. ēpireū firmū ē: ⁊ nūqͣꝫ mouet̉: ſicut ⁊ ſācti firmati ſūt ī gl̓a. Alij āt celi mouēt̉ nouē. Sic ⁊ v̓tutes oēs ī nobis viatoribꝰ mouēt̉ ꝑ diuerſosactꝰ ⁊ ꝑ augmētatōeꝫ ⁊ gnationeꝫ ⁊ corrupiōeꝫeaꝝ in hoībꝰ. Sūt gͦ tres celi tres v̓tutes morales. Tēꝑantia: iuſicia ꝓut eſt v̓tus ſp̄alis nongeneral̓. Et fortitudo. Cres alij celoꝝ v̓tualiūſūt v̓tutes intellectuales .ſ. prudētia: ſciā ⁊ ſapīaTres alij ſūt v̓tutes theologice .ſ. fides: ſpes: ⁊charitaſ: que ꝓpiquiores nos deo faciūt. Et pꝰhas virtutes ī fine aduenit regnum dei ī nobisita .ſ. ꝙ nos ꝑuēimꝰ ad ip̄ꝫ: ſꝫ pͥus oꝫ ꝙ vēiat ī nobis regnū iſtarū v̓tutū. Et qꝛ nulla v̓tutē a nob̓hēre valemꝰ niſi a deo. Iō docet nos eas pete̓ꝓ nobis ⁊ ꝓximis nr̄is: cuꝫ docet nos orare dieēdo. Adueniat regnū tuū. ¶ In qͦlibet celo firmabimꝰ nos ꝑ vna diē de illo loq̄ndo. Et īcipiēdo ab vltīo .ſ. celo lune ſignificāte temperātiaꝫ.Ad hāc īducit nos eccl̓ia qͣdrageſimali ſua obẜuatiōe ꝓponēs dn̄i nr̄i exēplū: qd̓ dicit euāgeliuꝫ hodiernū. Mat. iiij Ductus ē ieſus ī deẜtū:deſertū ē locꝰ cōtinētie ⁊ auſteritatꝭ: ꝑ i ſtā gͦ v̓tutē tēperātie deſerūt̉ d̓lectatiōes venereoꝝ: primo ꝑ caſtitatē. 2º deſerūt̉ īordinatiōes ciboꝝ ꝑſobrietatē. 3º deſerunt̉ elationes veſtimentoꝝ ꝑmodeſtialitatē. Cōiter ī deẜto iſta ſeruāt̉: q̄ ī ſūma ꝑfectiōe xp̄s ẜuauit: ⁊ merito dc̄ꝫ ſit: ductꝰ ēieſus ī deſertu .ſ. tēperantie: de his hēs copioſeſupra ī tractatu de v̓tutibꝰ: de qͣlibet haꝝ ibi vide: ⁊ ſūme q̄ oꝫ breuit̓. Scd̓ꝫ celū ē iuſticia: q̄ ẜꝫph̓m ē duplex .ſ. diſtributiua ⁊ cōmutatiua: ⁊ dediſtributiua ꝓ iſto ẜmōe ad quā ꝑtinet diſtribiere honores ⁊ p̄mia bonis: colores ⁊ ſuppliciamalis. Et diſcernere oꝑatiōes ⁊ cārū merita diligēt̓ ſine ꝑſonaꝝ acceptiōe. Et h̓ de cōditiōibꝰiudicū ⁊ rectoꝝ: qͣs debēt hēre: qͣs oēs optīe ẜuabit iudex nr̄: ⁊ dīs oīuꝫ in finali iudicio. Et q̄ſūt q̄ corrūpūi iudiciū: q̄ ibi eſſe nō poterunt ⁊cͣ.Uide ī. iij. ꝑte de maͣ iudicū: ī. c. i. Et ſume ꝓutplꝫ adducendo ad finale iudiciuꝫ. Thema .n. deeuāgelio eſt: iuſti in vitā eternā .ſ. ibūt. ¶ Tertiuꝫ celū ē ſeu pars huiꝰ celi tertij qd̓ dr̄ mercurijceluꝫ: qͥ ẜm gētiles dr̄ deus mercatoꝝ: ē iuſticiacōmutatiua ī qͣ qͦtidie ſe hn̄t exercere ī diuerſiscōtractibꝰ ēptiōis ⁊ vēditōis: ꝑmutatiōis ⁊ mu
tuatōis: vbi fiūt multe fraudes: q̄ ſūt ꝯͣ iuſticiaꝫcōmutatiuā. In qͥditate: ī qͣlitate ⁊ qͣntitate: ſiuenūeri: ſiue meſure: fiue pōderis ſiue p̄cij: ſiue recōpēſatōis: vt cū vult duas ꝓ vna vt ī vſuris: dequo euangeliū: oēs eiecit xp̄s .ſ. de tēplo vendētes ⁊ emētes ⁊cͣ. De his in 2ª ꝑte in ti. i. Quartū celū eſt virtus fortitudinis: ⁊ hec ꝯſiſtit in debita aggreſſione arduoꝝ in cōſtanti tolerathōeaduerſoꝝ: ⁊ in finali ꝑſeueratōe laborioſoruꝫ: ⁊euangeliū eſt: filiꝰ hoīs erit in corde terre .i. ī lapide: qui ſignificat fortitudinē tribus diebꝰ ⁊ tribus noctibꝰ .i. in his tribꝰ dietis: in die ꝓſperitatis: ⁊ ī nocte aduerſitatis: vide de his ſupra d̓virtutibꝰ. ¶ Deinde ſequit̉ de alijs tribꝰ celis:.i. v̓tutibꝰ intellectualibꝰ .ſ. prudētia q̄ eſt tripli.ſ. ethica quo ad ſe ipſuꝫ bene regendū: iconoca quo ad familiā ſua: ⁊ politica quo ad ciuitateſuā. Et euangeliū dicit: veritas liberabit vos.a peccato: v̓itas .ſ. prudētie: q̄ē recta rō agibiliūDeīde de ſcīa: vt .ſ. cognoſcat ſe qͦ ad aīe nolitatē: quo ad corporis vilitatē: ⁊ qͦ ad ꝯditionſuā. Et in euangelio. Surge ad aīe nobilitaꝯtemplandā: tolle grabatū tuū quo ad corpꝰꝫAmbula ſciēdo lectū vel ſtiatū tuū. ¶ De ſaentia cognitionis diuinoꝝ ꝑ ꝯtemplationem:euangelio. Duxit ieſus diſcipulos in moncē excelſū. De hoc ſupra de dono ſapīe. ¶ Tres alijceli ſunt v̓tutes theologice ⁊ de fide in euāgeliode chananea. Magna ē fides tua: vide de fideDe ſpe ex epl̓a. De charitate feria ſecūda ī eigelio. Ego de ſupernis ſum: vbi eſt ꝑfectiſſimcharitas. Uide ſuprade charitate. : §. IIII.In tertia petitione dicitur: fiat volūtas tua ⁊cͣ. Et hec triplex ẜm llud apl̓i ad Ro. xij. volūtas dei bona bn̄placeōe ꝓhibitoꝝ⁊ ꝑfecta. Bona quidē ē in vitātplacēs in obſeruatione p̄ceptoꝝ: ꝑfecta ī adimpletōe ꝯſilioꝝ. Primo dicat̉ de p̄ceptis negatuis: vt eſt primū ⁊ ẜm legis decalogi: ⁊ reſpunt deū. Et ꝑ primū ꝓhibet̉ oīs ſuꝑſtitio qrecte colit̉ deus: vide in. ij. ꝑte de ſuꝑſtitionibꝰ:ꝑ ẜm ꝓhibet̉ ꝑiuriū ⁊ blaſphemia: de quibꝰ ibi īſuis capitulis. Sequētia reſpiciūt ꝓximū: vi. ſnō offendat̉ in ꝑſona ꝓpria. Nō occides. Noin ꝯiuncta. Nō mecaberis. nō in ſb̓a. Nō ſfacies. Nō ī fama. Nō loq̄ris falſū teſtimovbi de mēdacio: de quibus habes in. ij. ꝑte in. c.proprijs. Ultima precepta negatiua reſpiciurſubiectū propriū quo .ſ. ad defideria mala.ꝯcupiſces rē proximi tui ⁊cͣ. ¶ Preceptamatiua ſūt duo .ſ. de ſāctificatōe ſabbati .i. de obſeruatiōe feſtoꝝ: ẜm de veneratione parentumEt hoc .ſ. reuerendo obediēdo ⁊ ſubueniUolūtas dei ꝑfecta ē in obſeruatiōe ꝯſilioobed ētie: caſtitatis: ⁊ pauꝑtatis: de quvnus ſermo: niſi ꝙ de ꝯſilijs tribꝰ vnus ſufficit.