Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.XV.

tū: querite ⁊cͣ. Et iuſticlā eius .i. regnū virtutū:quia aliter illud precipuū ſuꝑnū nō poſſet hēri:iuſticia āt vt ait ph̓s in li. ethicoꝝ ē oīs virtus.Un̄ apl̓us ad Ro. Regnū dei ne eſca ⁊ potꝰ:ſꝫ iuſticia: pax: et gaudiū ī ſp̄ū ſc̄o ex v̓tutibꝰ .n.ꝯprehēſis in iuſticia ſeqͥt̉ pax maxīa: ⁊ gaudiuꝫverū ī mēte. Sic̄ āt n̄ ꝑuenit̉ ad celū ēpireū: vbimanifeſtat̉ gl̓a ſc̄oꝝ: niſi trāſactꝭ nouē celis .ſ. celo lūe: celo mercurij: celo veneris: celo ſolis: celo martꝭ: celo iouis: celo ſaturni: celo ſtelliferoſeu firmamēto: celo aqo ſeu criſtalio ẜm theologos: qd̓ ē primū mobile. Nā qd̓ ſeqͥtur decimū.ſ. ēpireū firmū ē: ⁊ nūqͣꝫ mouet̉: ſicut ⁊ ſācti firmati ſūt ī gl̓a. Alij āt celi mouēt̉ nouē. Sic ⁊ v̓tutes oēs ī nobis viatoribꝰ mouēt̉ ꝑ diuerſosactꝰ ⁊ ꝑ augmētatōeꝫ ⁊ gnationeꝫ ⁊ corrupiōeꝫeaꝝ in hoībꝰ. Sūt gͦ tres celi tres v̓tutes morales. Tēꝑantia: iuſicia ꝓut eſt v̓tus ſp̄alis nongeneral̓. Et fortitudo. Cres alij celoꝝ v̓tualiūſūt v̓tutes intellectuales .ſ. prudētia: ſciā ⁊ ſapīaTres alij ſūt v̓tutes theologice .ſ. fides: ſpes: ⁊charitaſ: que ꝓpiquiores nos deo faciūt. Et pꝰhas virtutes ī fine aduenit regnum dei ī nobisita .ſ. ꝙ nos ꝑuēimꝰ ad ip̄ꝫ: ſꝫ pͥus oꝫ ꝙ vēiat ī nobis regnū iſtarū v̓tutū. Et qꝛ nulla v̓tutē a nob̓hēre valemꝰ niſi a deo. Iō docet nos eas pete̓ꝓ nobis ⁊ ꝓximis nr̄is: cuꝫ docet nos orare dieēdo. Adueniat regnū tuū. In qͦlibet celo firmabimꝰ nos ꝑ vna diē de illo loq̄ndo. Et īcipiēdo ab vltīo .ſ. celo lune ſignificāte temperātiaꝫ.Ad hāc īducit nos eccl̓ia qͣdrageſimali ſua obẜuatiōe ꝓponēs dn̄i nr̄i exēplū: qd̓ dicit euāgeliuꝫ hodiernū. Mat. iiij Ductus ē ieſus ī deẜtū:deſertū ē locꝰ cōtinētie ⁊ auſteritatꝭ: ꝑ i ſtā gͦ v̓tutē tēperātie deſerūt̉ d̓lectatiōes venereoꝝ: primo ꝑ caſtitatē. 2º deſerūt̉ īordinatiōes ciboꝝ ꝑſobrietatē. 3º deſerunt̉ elationes veſtimentoꝝ ꝑmodeſtialitatē. Cōiter ī deẜto iſta ſeruāt̉: q̄ ī ſūma ꝑfectiōe xp̄s ẜuauit: ⁊ merito dc̄ꝫ ſit: ductꝰ ēieſus ī deſertu .ſ. tēperantie: de his hēs copioſeſupra ī tractatu de v̓tutibꝰ: de qͣlibet haꝝ ibi vide: ⁊ ſūme q̄ oꝫ breuit̓. Scd̓ꝫ celū ē iuſticia: q̄ ẜꝫph̓m ē duplex .ſ. diſtributiua ⁊ cōmutatiua: ⁊ dediſtributiua ꝓ iſto ẜmōe ad quā ꝑtinet diſtribiere honores ⁊ p̄mia bonis: colores ⁊ ſuppliciamalis. Et diſcernere oꝑatiōes ⁊ cārū merita diligēt̓ ſine ꝑſonaꝝ acceptiōe. Et h̓ de cōditiōibꝰiudicū ⁊ rectoꝝ: qͣs debēt hēre: qͣs oēs optīe ẜuabit iudex nr̄: ⁊ dīs oīuꝫ in finali iudicio. Et q̄ſūt q̄ corrūpūi iudiciū: q̄ ibi eſſe nō poterunt ⁊cͣ.Uide ī. iij. ꝑte de maͣ iudicū: ī. c. i. Et ſume ꝓutplꝫ adducendo ad finale iudiciuꝫ. Thema .n. deeuāgelio eſt: iuſti in vitā eternā .ſ. ibūt. Tertiuꝫ celū ē ſeu pars huiꝰ celi tertij qd̓ dr̄ mercurijceluꝫ: qͥ ẜm gētiles dr̄ deus mercatoꝝ: ē iuſticiacōmutatiua ī qͣ qͦtidie ſe hn̄t exercere ī diuerſiscōtractibꝰ ēptiōis ⁊ vēditōis: ꝑmutatiōis ⁊ mu

tuatōis: vbi fiūt multe fraudes: q̄ ſūt ꝯͣ iuſticiaꝫcōmutatiuā. In qͥditate: ī qͣlitate ⁊ qͣntitate: ſiuenūeri: ſiue meſure: fiue pōderis ſiue p̄cij: ſiue recōpēſatōis: vt cū vult duas ꝓ vna vt ī vſuris: dequo euangeliū: oēs eiecit xp̄s .ſ. de tēplo vendētes ⁊ emētes ⁊cͣ. De his in 2ª ꝑte in ti. i. Quartū celū eſt virtus fortitudinis: ⁊ hec ꝯſiſtit in debita aggreſſione arduoꝝ in cōſtanti tolerathōeaduerſoꝝ: ⁊ in finali ꝑſeueratōe laborioſoruꝫ: ⁊euangeliū eſt: filiꝰ hoīs erit in corde terre .i. ī lapide: qui ſignificat fortitudinē tribus diebꝰ ⁊ tribus noctibꝰ .i. in his tribꝰ dietis: in die ꝓſperitatis: ⁊ ī nocte aduerſitatis: vide de his ſupra d̓virtutibꝰ. Deinde ſequit̉ de alijs tribꝰ celis:.i. v̓tutibꝰ intellectualibꝰ .ſ. prudētia q̄ eſt tripli.ſ. ethica quo ad ſe ipſuꝫ bene regendū: iconoca quo ad familiā ſua: ⁊ politica quo ad ciuitateſuā. Et euangeliū dicit: veritas liberabit vos.a peccato: v̓itas .ſ. prudētie: q̄ē recta rō agibiliūDeīde de ſcīa: vt .ſ. cognoſcat ſe qͦ ad aīe nolitatē: quo ad corporis vilitatē: ⁊ qͦ ad ꝯditionſuā. Et in euangelio. Surge ad aīe nobilitaꝯtemplandā: tolle grabatū tuū quo ad corpꝰꝫAmbula ſciēdo lectū vel ſtiatū tuū. De ſaentia cognitionis diuinoꝝ ꝑ ꝯtemplationem:euangelio. Duxit ieſus diſcipulos in moncē excelſū. De hoc ſupra de dono ſapīe. Tres alijceli ſunt v̓tutes theologice ⁊ de fide in euāgeliode chananea. Magna ē fides tua: vide de fideDe ſpe ex epl̓a. De charitate feria ſecūda ī eigelio. Ego de ſupernis ſum: vbi eſt ꝑfectiſſimcharitas. Uide ſuprade charitate. : §. IIII.In tertia petitione dicitur: fiat volūtas tua ⁊cͣ. Et hec triplex ẜm llud apl̓i ad Ro. xij. volūtas dei bona bn̄placeōe ꝓhibitoꝝ⁊ ꝑfecta. Bona quidē ē in vitātplacēs in obſeruatione p̄ceptoꝝ: ꝑfecta ī adimpletōe ꝯſilioꝝ. Primo dicat̉ de p̄ceptis negatuis: vt eſt primū ⁊ ẜm legis decalogi: ⁊ reſpunt deū. Et ꝑ primū ꝓhibet̉ oīs ſuꝑſtitio qrecte colit̉ deus: vide in. ij. ꝑte de ſuꝑſtitionibꝰ:ꝑ ẜm ꝓhibet̉ ꝑiuriū ⁊ blaſphemia: de quibꝰ ibi īſuis capitulis. Sequētia reſpiciūt ꝓximū: vi. ſnō offendat̉ in ꝑſona ꝓpria. Nō occides. Noin ꝯiuncta. Nō mecaberis. nō in ſb̓a. Nō ſfacies. Nō ī fama. Nō loq̄ris falſū teſtimovbi de mēdacio: de quibus habes in. ij. ꝑte in. c.proprijs. Ultima precepta negatiua reſpiciurſubiectū propriū quo .ſ. ad defideria mala.ꝯcupiſces rē proximi tui ⁊cͣ. Preceptamatiua ſūt duo .ſ. de ſāctificatōe ſabbati .i. de obſeruatiōe feſtoꝝ: ẜm de veneratione parentumEt hoc .ſ. reuerendo obediēdo ⁊ ſubueniUolūtas dei ꝑfecta ē in obſeruatiōe ꝯſilioobed ētie: caſtitatis: ⁊ pauꝑtatis: de quvnus ſermo: niſi ꝙ de ꝯſilijs tribꝰ vnus ſufficit.