Capitulum.XVIII.
ecōu̓ſo: tūc ⁊ ſapoꝝ ꝯmixtio ſiue ꝯfuſio gene̓atcōfuſionē in guſtante. Ex parte at guſtatiui vtguſtus ſp̄ualis ē īfectio cōtraria delectatiōe vl̓ad minus fomitis corruptiōe: q̄ ſēſū ſp̄ualis delectatiōis īpediuit: ⁊ ſaporē diminuūt: ⁊ diſcretionē ꝑuertūt: vt dicāt malū bonū ⁊ bonū malū:ponētes lucē tēebras: ⁊ tēebras lucē. Hic ē .n.aīalis hō: vt dicit apl̓s. i. Cor. ij. qͥ nō ꝑcipit quedei ſūt: nec diſcernit. Cuiꝰ deꝰ venter ē ⁊ eē ſubſētibꝰ delicias cōputat. Faſtidiēs māna qd̓ deſēdit de celo: ⁊ murmurat̉ꝭ ꝓ peponibꝰ ⁊ aleis ⁊cepis ī egypto. Hec āt deceptio vel decipiendiptās lꝫ magis ⁊ mīus ē ī ōi viatore: fomitis corruptiōe aliqͣ remanēte. Et hec deceptio ſiue deceptiōis poſſibilitas nullo modo fuit ī. b. v̓gīe:ꝑ oīa aſtutias diaboli n̄ ignorauit: ⁊ ſēꝑ manūprobauit: ⁊ bonū fine errore elegit: ⁊ cuiꝰ ꝑtus ſp̄ualis ab ōi corruptiōe fōitis fuit purꝰſanꝰ ⁊ ſp̄uali dulcedīe ſēꝑ plenus. Nihil .n. niſideū: ⁊ pret̓ deum guſtauit: vnde in guſtu ſp̄ualifalli nō potuit. Et ſic quo ad diſcretionē oēs excellit. ¶ Quo ad t̓tiū .ſ. delectatiōeꝫ q̄ reꝑit̉ inguſtu ſp̄uali. b. Maria oēs ātecellit. Nā vt dicit. b. Grego. ī mora. ꝙ ſapīa ē donū reficiensmētē ſpe ⁊ certitudīe. Sꝫ ſpes ⁊ certitudo q̄ repit̉ ī. b. Maria: ⁊ haberi pōt ī pn̄ti: maxima fuit ſuꝑ oēs viatores. Un̄ ſic̄ int̓ eſurire iuſticiaꝫqd̓ ē bonoꝝ viatoꝝ ⁊ ſaturari ea: qd̓ ē cōp̄henſorū: qͣi ſi mediū eſt cōedere. Ita delectatio guſtſpūalis in beata Maria fit ꝑ modū cōeſtionis.Ad qd̓ facit qd̓ dr̄ in eiꝰ ꝑſona in cāti. Comedifauū cum melle meo: vt fauus comeſtus ſit deectatio ex cōtemplatiōe hūanitatis xp̄i: mel exgnitiōe deitatis. Plēa igit̉ fuit ſapīe gratiadicere valeret illud Sapientie. vij. venit inme ſpiritus ſapientie.Ad donuꝫ intellectusꝑtinet quedā acuta ⁊ penetratiua cognitio diuinoꝝ. Vnde ītelligere quaſi intus legere: penetrare mēte ad ītina reruꝫ diuinaꝝ: vt myſteriaſcripturaꝝ diuinaꝝ audita vl̓ lecta. Creaturasſpuales: vt āgelos ⁊ aīas. Et ip̄m deū ex ipſisrebꝰ creatis ꝑ veſtigiū vl̓ imaginē ẜm illd̓ īuiſibilia dei ꝑ ea que facta ſūt intellecta cōſpiciunt̉⁊cͣ. Ad Ro. i. Sed non rōne naturali vt ph̓i: ſꝫlumīe doni ītellectꝰ: hoc beara Maria pleniꝰceteris habuit. Quod ſic porbat Alber. vbi sͣInter cognoſce̓ creatū per creatū: ⁊ cognoſce̓creatū ꝑ īcreatū: medium eſt cognoſce̓ īcreatuper creatū: vl̓ ecōuerſo creatū ꝑ īcreatuꝫ. Triaiſtoꝝ reꝑiūt̉ diuidētiū: ⁊ nihil ē vacuū: gͦ reꝑiet̉⁊ quartum. Et puri qͥdaꝫ viatores hn̄t primūvidentes .ſ. creatū. ꝑ fide̓ Un̄ Iſa. vi. dicit̉. Eaque ſub ipſo erāt replebāt tēpluꝫ. glo. Grego.Cum mēs ī cōtēplatione ꝓficit: non iaꝫ qd̓ ipſeeſt: ſed qd̓ ſub ipſo eſt cōſpicit. Deū .n. nemo vi
dit vnqͣꝫ. Et hec eſt cognitio viatoꝝ. Cōprehē̓iores vero vidēt īcreatū ꝑ īcreatum: qꝛ .ſ. vidētdeū ꝑ ſe ipſū: vidēt etiā creatuꝫ per īcreatū: creaturas .ſ. in deo ⁊ per deuꝫ. Iuxta illud. i. Corxiij. Tūc cognoſcā ſicut ⁊ cognitꝰ ſum .i. deum⁊ omīa cognoſcā in ſe: ſicut ⁊ ipſe me cognoſcitin ſe. Ergo cum vnū medioꝝ reꝑiat̉ int̓ extrēa:reꝑiet̉ ⁊ reliquū: videlꝫ vide̓ īcreatū per creatūSed cognitio media pertinet ad ſtatū mediumStatus āt medius ad beatiſſimā v̓ginē ꝑtinet:qꝛ ſupra puros viatores ⁊ circa cōprehēſores.Fuit ergo cognitio beatiſſie v̓ginis talis ꝑ donum ītellectus: ꝙ cognoſcebat lumē īcreatum:nō qͥdē per ſp̄em ſicut beati: nec etiā ꝑ imaginēvt viatoris: ſꝫ per lumē creatū. Et ſic cognoſcitīcreatū per creatum. Et illud lumē nō erit mediū ſicut per ſpeculū vl̓ imaginem vel veſtigiūvel ſignum ꝓut eſt mediū int̓ apprehēſum ⁊ ſignatum: ſed ſicut lumē ſolis eſt mediū cōiūgēsviſibile ⁊ viſū. Mirabilē āt cognitiōeꝫ ītellectꝰde beata. Maria ponit Alber. vbi ſupra ꝑ. ix.cōcluſiones quaſi puilegia. Harum pͥma eſt ꝑfecta cognitō ſine medio dei trinitatꝭ: quā habuit in via per ſpecialiſſimā gratiā. Secūda ē perfecta cognitio myſterij īcarnatiōis. Et hanc habuit ꝑ gr̄am ⁊ ſīgulareꝫ experiētiam. Tertia ēcognitio ſue predeſtinatiōis: quam habuit perreuelatiōem ⁊ cām. Quarta eſt aīe ſue ⁊ ſpirituum per ſpecies ꝓprias cognitio: quaꝫ habuitdiſpoſitiue ꝑ naͣm: ꝯpletiue ꝑ gratiaꝫ. Et ſcd̓mhāc vidit angelos aīas ⁊ demones. Quinta ēꝑfecta cognitio oīum ad ſtatū vie ꝑtinētiū: quāhabuit ꝑ gr̄e infuſionē ⁊ īſpirationē. Et hec cōprehēdit prefectā cognitionē ſcripturaꝝ oꝑandorū: ⁊ cōtēplandorū. Sexta eſt cognitio circaſe futurorū: quā habuit ꝑ reuelationē ⁊ ī ſpeculo lectionū. Septima ē omniū ad ſtatū patrieꝑtinētiū ꝑ cognitionē quā habuit ꝑ ꝯtēplatōisreuelationē. Octaua eſt omniū creaturarū ſtatuū cognitio: quā habuit ꝑ naͣꝫ: gratiā ⁊ ꝯtēplationē. Nona ē: ꝙ habuit vt matutinā ⁊ veſꝑtinam cognitionem. Matutinam per gratiam.Ueſpertinam per naturam ⁊ gratiā. Et ſic repleuit eū .ſ. aīuꝫ ſuū ſpiritu ītellectus. .§. III.De dono ꝯſilii ſciēdūꝙ cōſiliū ē īquiſitio rōis de aliqͦ oꝑabili a nob̓.Et qꝛ oīa debet hō facere cū rōe. Iō dic̄ Salomō. Oīa fac cū cōſilio .ſ. rōis ſue. Et vbi nō ſufficit cōſiliū ſuū propter dubia de illo oꝑabili: dictat rō: vt querat cōſilia aliorū .ſ. ītelligētiū ⁊ rectorū ī illa materia. Et iō dr̄ Tob. iiij. cōſiliū ſēper a ſapiētie inquire. verū qꝛ ſūt aliqua oꝑabilia ad que non ſufficit humana rō edocere ſufficienter: ideo ponit̉ donum conſilij: donum ſpiritus ſancti. Quod ſic diffinit. b. Tho. in. iij.ſen. ꝙ ē habitꝰ: quo hō accipit quod agendum