Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum.XVIII.

ecōu̓ſo: tūc ⁊ ſapoꝝ ꝯmixtio ſiue ꝯfuſio gene̓atcōfuſionē in guſtante. Ex parte at guſtatiui vtguſtus ſp̄ualis ē īfectio cōtraria delectatiōe vl̓ad minus fomitis corruptiōe: q̄ ſēſū ſp̄ualis delectatiōis īpediuit: ⁊ ſaporē diminuūt: ⁊ diſcretionē ꝑuertūt: vt dicāt malū bonū ⁊ bonū malū:ponētes lucē tēebras: ⁊ tēebras lucē. Hic ē .n.aīalis hō: vt dicit apl̓s. i. Cor. ij. qͥ nō ꝑcipit quedei ſūt: nec diſcernit. Cuiꝰ deꝰ venter ē ⁊ eē ſubſētibꝰ delicias cōputat. Faſtidiēs māna qd̓ deſēdit de celo: ⁊ murmurat̉ꝭ ꝓ peponibꝰ ⁊ aleis ⁊cepis ī egypto. Hec āt deceptio vel decipiendiptās lꝫ magis ⁊ mīus ē ī ōi viatore: fomitis corruptiōe aliqͣ remanēte. Et hec deceptio ſiue deceptiōis poſſibilitas nullo modo fuit ī. b. v̓gīe:ꝑ oīa aſtutias diaboli n̄ ignorauit: ⁊ ſēꝑ manūprobauit: ⁊ bonū fine errore elegit: ⁊ cuiꝰ ꝑtus ſp̄ualis ab ōi corruptiōe fōitis fuit purꝰſanꝰ ⁊ ſp̄uali dulcedīe ſēꝑ plenus. Nihil .n. niſideū: ⁊ pret̓ deum guſtauit: vnde in guſtu ſp̄ualifalli nō potuit. Et ſic quo ad diſcretionē oēs excellit. Quo ad t̓tiū .ſ. delectatiōeꝫ q̄ reꝑit̉ inguſtu ſp̄uali. b. Maria oēs ātecellit. Nā vt dicit. b. Grego. ī mora. ꝙ ſapīa ē donū reficiensmētē ſpe ⁊ certitudīe. Sꝫ ſpes ⁊ certitudo q̄ repit̉ ī. b. Maria: ⁊ haberi pōt ī pn̄ti: maxima fuit ſuꝑ oēs viatores. Un̄ ſic̄ int̓ eſurire iuſticiaꝫqd̓ ē bonoꝝ viatoꝝ ⁊ ſaturari ea: qd̓ ē cōp̄henſorū: qͣi ſi mediū eſt cōedere. Ita delectatio guſtſpūalis in beata Maria fit ꝑ modū cōeſtionis.Ad qd̓ facit qd̓ dr̄ in eiꝰ ꝑſona in cāti. Comedifauū cum melle meo: vt fauus comeſtus ſit deectatio ex cōtemplatiōe hūanitatis xp̄i: mel exgnitiōe deitatis. Plēa igit̉ fuit ſapīe gratiadicere valeret illud Sapientie. vij. venit inme ſpiritus ſapientie.Ad donuꝫ intellectusꝑtinet quedā acuta ⁊ penetratiua cognitio diuinoꝝ. Vnde ītelligere quaſi intus legere: penetrare mēte ad ītina reruꝫ diuinaꝝ: vt myſteriaſcripturaꝝ diuinaꝝ audita vl̓ lecta. Creaturasſpuales: vt āgelos ⁊ aīas. Et ip̄m deū ex ipſisrebꝰ creatis ꝑ veſtigiū vl̓ imaginē ẜm illd̓ īuiſibilia dei ꝑ ea que facta ſūt intellecta cōſpiciunt̉⁊cͣ. Ad Ro. i. Sed non rōne naturali vt ph̓i: ſꝫlumīe doni ītellectꝰ: hoc beara Maria pleniꝰceteris habuit. Quod ſic porbat Alber. vbi sͣInter cognoſce̓ creatū per creatū: ⁊ cognoſce̓creatū ꝑ īcreatū: medium eſt cognoſce̓ īcreatuper creatū: vl̓ ecōuerſo creatū ꝑ īcreatuꝫ. Triaiſtoꝝ reꝑiūt̉ diuidētiū: ⁊ nihil ē vacuū: gͦ reꝑiet̉⁊ quartum. Et puri qͥdaꝫ viatores hn̄t primūvidentes .ſ. creatū. ꝑ fide̓ Un̄ Iſa. vi. dicit̉. Eaque ſub ipſo erāt replebāt tēpluꝫ. glo. Grego.Cum mēs ī cōtēplatione ꝓficit: non iaꝫ qd̓ ipſeeſt: ſed qd̓ ſub ipſo eſt cōſpicit. Deū .n. nemo vi

dit vnqͣꝫ. Et hec eſt cognitio viatoꝝ. Cōprehē̓iores vero vidēt īcreatū ꝑ īcreatum: qꝛ .ſ. vidētdeū ꝑ ſe ipſū: vidēt etiā creatuꝫ per īcreatū: creaturas .ſ. in deo ⁊ per deuꝫ. Iuxta illud. i. Corxiij. Tūc cognoſcā ſicut ⁊ cognitꝰ ſum .i. deum⁊ omīa cognoſcā in ſe: ſicut ⁊ ipſe me cognoſcitin ſe. Ergo cum vnū medioꝝ reꝑiat̉ int̓ extrēa:reꝑiet̉ ⁊ reliquū: videlꝫ vide̓ īcreatū per creatūSed cognitio media pertinet ad ſtatū mediumStatus āt medius ad beatiſſimā v̓ginē ꝑtinet:qꝛ ſupra puros viatores ⁊ circa cōprehēſores.Fuit ergo cognitio beatiſſie v̓ginis talis ꝑ donum ītellectus: ꝙ cognoſcebat lumē īcreatum:nō qͥdē per ſp̄em ſicut beati: nec etiā ꝑ imaginēvt viatoris: ſꝫ per lumē creatū. Et ſic cognoſcitīcreatū per creatum. Et illud lumē nō erit mediū ſicut per ſpeculū vl̓ imaginem vel veſtigiūvel ſignum ꝓut eſt mediū int̓ apprehēſum ⁊ ſignatum: ſed ſicut lumē ſolis eſt mediū cōiūgēsviſibile ⁊ viſū. Mirabilē āt cognitiōeꝫ ītellectꝰde beata. Maria ponit Alber. vbi ſupra ꝑ. ix.cōcluſiones quaſi puilegia. Harum pͥma eſt ꝑfecta cognitō ſine medio dei trinitatꝭ: quā habuit in via per ſpecialiſſimā gratiā. Secūda ē perfecta cognitio myſterij īcarnatiōis. Et hanc habuit ꝑ gr̄am ⁊ ſīgulareꝫ experiētiam. Tertia ēcognitio ſue predeſtinatiōis: quam habuit perreuelatiōem ⁊ cām. Quarta eſt aīe ſue ⁊ ſpirituum per ſpecies ꝓprias cognitio: quaꝫ habuitdiſpoſitiue ꝑ naͣm: ꝯpletiue ꝑ gratiaꝫ. Et ſcd̓mhāc vidit angelos aīas ⁊ demones. Quinta ēꝑfecta cognitio oīum ad ſtatū vie ꝑtinētiū: quāhabuit ꝑ gr̄e infuſionē ⁊ īſpirationē. Et hec cōprehēdit prefectā cognitionē ſcripturaꝝ oꝑandorū: ⁊ cōtēplandorū. Sexta eſt cognitio circaſe futurorū: quā habuit ꝑ reuelationē ⁊ ī ſpeculo lectionū. Septima ē omniū ad ſtatū patrieꝑtinētiū ꝑ cognitionē quā habuit ꝑ ꝯtēplatōisreuelationē. Octaua eſt omniū creaturarū ſtatuū cognitio: quā habuit ꝑ naͣꝫ: gratiā ⁊ ꝯtēplationē. Nona ē: ꝙ habuit vt matutinā ⁊ veſꝑtinam cognitionem. Matutinam per gratiam.Ueſpertinam per naturam ⁊ gratiā. Et ſic repleuit eū .ſ. aīuꝫ ſuū ſpiritu ītellectus. .§. III.De dono ꝯſilii ſciēdūꝙ cōſiliū ē īquiſitio rōis de aliqͦ oꝑabili a nob̓.Et qꝛ oīa debet hō facere cū rōe. Iō dic̄ Salomō. Oīa fac cū cōſilio .ſ. rōis ſue. Et vbi nō ſufficit cōſiliū ſuū propter dubia de illo oꝑabili: dictat rō: vt querat cōſilia aliorū .ſ. ītelligētiū ⁊ rectorū ī illa materia. Et iō dr̄ Tob. iiij. cōſiliū ſēper a ſapiētie inquire. verū qꝛ ſūt aliqua oꝑabilia ad que non ſufficit humana rō edocere ſufficienter: ideo ponit̉ donum conſilij: donum ſpiritus ſancti. Quod ſic diffinit. b. Tho. in. iij.ſen. ꝙ ē habitꝰ: quo hō accipit quod agendum