Capitulū.XIIII.

ineſſe ſpūale ꝑ fidē incarnādi de v̓gine. Que incarnatio fuit in v̓ginoe. Hoꝝ igit̉ oīum regeneratoꝝ ſpūaliter ꝑ gratiā v̓go mater ē. Itē ⁊angeli cū recipiāt illumīationē: ꝑfectionē ⁊ beatificationē a Ieſu. Nā ipſe ē in quē deſideramangeli ꝓſpicere .i. pe. i. Et ꝑ ipſū oīa reſtaurant̉in terra ⁊ ī celo: ergo ⁊ angeli recipiūt quoddaꝫeſſe glorie a beata virgine. Quicqͥd āt eſt cauſacauſe: ē cā cāti. Sed. b. maria eſt cauſa Ieſu: qͥamr̄ eius: gͦ ⁊ cā ē aliqͦ mo glorie angeloꝝ: vt aptedicat̉ mr̄ eoꝝ. Cū ēt ipſa dicat̉ ab eccl̓ia mr̄ gr̄e⁊ mater mīe: ⁊ gr̄a ꝑducat ad gloriā ⁊ cā fuit eiꝰ:ſeqͥtur ꝙ oīuꝫ qͥ ſūt in gl̓ia ſcōꝝ: ēt qͥ eā p̄ceſſerūttp̄e in gl̓ia ꝯſeq̄nda mr̄ ē. ¶Scd̓o ē mat̓ noſtracura: qꝛ in vno nobis genuit: qͥcquid ad hāc vitā vel futurā nobis neceſſariū fuit. Un̄ ipſa dicit Ecc̄s. xxiiij. A gnationibus meis adīplemini .i. a bonis qͥ generant̉ ⁊ ꝓfluūt a filio a me genito. Et ſicut de ſapīa dei dr̄. Ipſi ē cura de oībus: ita de virgine mr̄e ſapīe dici pōt ꝙ curā hꝫde oībus. In cuius figurā Eliezer procuratorAbrahe poſtula reta Rebecca v̓gine pulcherrima: vt potū ſibi daret. Nō ſolū ei obtulit poie ſꝫ ⁊ camelis ſuis. Sic virgo pulcherriēte ⁊ corpore: nō ſolū curā habet de elecurōe vtētibus vt ſitientibꝰ procuret aquā gr̄aꝝ:ſꝫ ēt pctōribus curā habet vt aīalibus irrationabilibus: nō petētibus nec deſiderantibꝰ aquāgratiaꝝ procurat. Tertio dignitatę qͦꝫ eſt mat̓:qꝛ primogenita ē an̄ oēꝫ creaturā. Nobilior. n.ē ⁊ ꝑfectior gr̄a ⁊ gloria oī pura creatura. Qd̓āt ē primū in vnoqꝫ gne. ē quaſi cā alioꝝ. Sicutcharitas q̄ ē excellentiſſima virtutū: dr̄ mr̄ virlutū: ita ⁊ virgo maria excellētiſſima creaturaꝝmat̉ earū Nō ſolū āt ſpūaliū ſꝫ ⁊ reꝝ coraliū mr̄dici pōtioīs eim creatura: inqͥt apl̓sad Ro. viij. ingemiſcit ⁊ ꝑturit vſqꝫ adhuc: ſpectans reuelationem filiorum dei .i. glorificatione ſāctoꝝ in aīa ⁊ corpore qd̓ erit in fine mundiqꝛ ⁊ tūc creatura corporalis inſenſibilis īouapit̉: liberata a corruptiōe vt elemēta: ⁊ motu vtcorpora celeſtia. Un̄ ⁊ Io. apoca. penulti. dicitſe vidiſſe celos nouos ⁊ terra noua .i. innouatāQue īnouatio fit ꝑ Chriſtū. Iuxta illd̓ apoca.Ecce noua facio oīa. Unde ſicut beata marimater eſt chriſti: ita ⁊ innouatiōis ⁊ creaturariinnouataꝝ mater merito dici pōt. ¶ Prioritate ēt dicit̉ mater. prioritate .ſ. predeſtinationis.Ipſa eīm ante ſecula predeſtinata ē: vt eſſet pricipiū: ex qͦ recreandū fuit oē creatū. Et ſic dicit̉de ea. Prouer. viij. Dn̄s pofſedit me in initioviaꝝ ſuaꝝ .i. in principio opeꝝ ſuoꝝ vt ſim prima oīum ſuaꝝ creaturaꝝ q̄ pure creature ſunt.Et cū eo erā cuncta cōponēs .ſ. recreando q̄ ꝑculpaꝫ quaſi deſtructa erant. Unde ⁊. b. Ber.Merito o dn̄a reſpiciunt in te oculi vniuerſecreature: in qua ⁊ ex qua benigniſſima manus

.§. IIII.dei quicquid creauerat: creauit.eſt A et ſiSSecunda littera gnificat ꝙeſt archa theſauroꝝ: que figurata eſt ī archa tabernaculi: de qua dixit dn̄s ad Moyſen. Exodi. xxv. Fac tibi archā de lignis Sethim: q̄ vtiqꝫ archa deaurata erat intus ⁊ foris. Et erant īea vrna: māne: tabule legis: ⁊ virga Aarō q̄ frōduerat. Ligna ſethiꝫ de quibꝰ fabricata erat archa: ſunt ligna imputribilia: ⁊ ſignificat theſaurū virginitatis in ſūmo que in ea fuit. Caſtitasenī eſt ille theſaurus de qͣ ait apl̓s. ij. Corin. iiij.Habemꝰ theſauꝝ iſtū in vaſis iſtis fictilibus īcorporibus. Nā in angelis que nō hn̄t corpusvirginitas nō eſt virtus: qꝛ hoc habent a natura: nō a pugna cū gratia. Et āt tāti valoris iſtetheſaurus: vt dicat ſapiēs Eccleſi. xxvi. Nō eſtdigna ponderatio aīe continētis: qui theſaurªſi ſemel amittit̉: nunqͣꝫ recuperatur quo ad premiū aureole. Et licet ẜm ph̓m in ethicis dicat̉ īcontinens vnde ⁊ vicioſus: qui ſuſtinet pugnācarnis ⁊ deducit̉ ac ſuperat̉ .ſ. conſentiendo cōcupiſcentijs. Cōtinens autē ⁊ virtuoſus: qui etſi ſuſtinet tētationes carnis: nō tamen deducit̉ſꝫ reſiſtit. ¶ In ſenſibilis aūt qui nō ſuſtinet huioius ſtimulos vnde nec deducitur. Hoc eſt veꝝẜm naturaꝫ ⁊ cōem gratiā. Sed in virgine pergratiam ſpecialē: nō per īſenſibilitatē que eſt viciū: hoc habuit: vt cū eſſet ī carne: nō ſentiret ſtimulos aliquos ⁊ motus ēt primos carnis: necaliquam inclinationē ad malum. Et iſta archa cc̓deaurata intus ⁊ foris: quia plena charitate. b.Hiero. in ſermone de aſſuptione eius ait. Totā incanduerat eaꝫ diuinus amor: vt nihil eſſetin ea quo mundanus violaret̉ affectus: ſꝫ ardorcontinuus ebrietas perfuſi amoris. Auꝝ enimqꝛ precioſius alijs metallis: ideo ſignificat charitatē maximā virtutū. Hac ipſa erat circundata in cōuerſatione exteriori ⁊ actione interiori.Ad opera ipſius charitatis Chriſtus hortabatur Math̓. v. dicens. Theſaurizate vobis theſauros in celis: faciendo .ſ. oꝑa charitatis. Inhac archa eſt theſaurus miſericordie deſignaniste per manna ſuauiſſimet quem theſaurum poſtulabat Moyſeſ ppl̓o ſuo. d. numeri. xx. Aꝑieis dn̄e theſauꝝ tuum fonteꝫ aque viue ſcilicetmiſericordīe ⁊ gratie: vnde ⁊ mater miſericordie virgo maria dicitur. Eſt in ea ⁊ theſaurusſapīe ſignatus per legē ibi poſitam: de quo dicitur ſapientie. vij. Infinitus theſaurus ē hominibus ſcilicet ſapientia de qua ibi loquit̉. Nulla enim creatura pura habuit tantam cognitionem de diuinis rebus ⁊ pertinentibus ad ſalutem ſicut ipſa: vnde ipſa magiſtra fuit apl̓oꝝ eteuangeliſtaꝝ ad docendū eos de myſterijs chriſti. Nec miꝝ ſi theſaurum habuit īmenſum ſapientie: cum in ea chriſtus requieuerit in qͦ ſunt