Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

TitulusXV.

tur. Et qꝛ. b. Maria optīa naturalia habuitfectiſſimā corporis cōplextionē diſpoſitionērepleta gratia ī ſc̄ificatiōe ꝑfecte oꝑabatur feruēter ex ardēti charitate: ī ꝯceptiōe filij ſpūſſāctus miſſus ſuꝑueniens ad abūdātiorē gratiaꝫcōferēdā adhuc poſtea ꝑfectiꝰ ſāctius feruentiꝰ oꝑabat̉. Tota. b.: vt ait. b. Hie ro. incāduerat diuinus amor vt nihil eēt qd̓ in ea mūdanꝰviolaret affectꝰ: ſꝫ ardor cōtinuus ebrietasfuſi amoris. Qd̓ āt eſſet pulcherrima optime ī corpore diſpoſita pꝫ triplicit̓. Primo exſacra ſcriptura. Ex ātiqua figura: ex rōe plurima. Ex ſcriptura ſalomonis hoc on̄dit̉ dicētis ī perſona dn̄i. canti. iiij. Tota pulchra esamica mea macula ē ī te. Nulla amicitiordeo cōiunctior charitate. b. Maria. hec totapulchra qꝛ ī aīa corpor̄. Pulchritudo aīe exrefulgētia gratie d̓bita ordinatiōe opeꝝ reſultat: ſicut pulchritudo corꝑis extat ex qua claritate: cōgrua ꝓportione mēbroꝝ qd̓totū fuit ī. b. Maria ceteris. Sicut .n. ꝓpinquior fuit cunctis principio influxiuo gratie .ſ.xp̄o in oēs ẜꝫ diuinitatē efficiēter: ẜm hūanita inſtrumētaliter: qꝛ mater eiꝰ ita copioſiꝰctis recepit gratie refulgētiā oīum operū bonoꝝ ꝑfectiorē oꝑationē. Macl̓a fuit ī ea neccorporaliter nec ſpiritualiter .ſ. culpe actualis:nec ēt venialis: qd̓ de nulla alia creatura puradici pōt. aūt euāgeliū nihil dicat de eiuspulchritudine corporali: ideo factū ē ẜm. Alb.vbi: qꝛ ipſa domina noſtra ſit nobis poſitaī ſpeculū exēplū ſaluos fiēdi bona oꝑa:voluit ī talibus laudari quorū īordinatꝰ appetitꝰ vel abuſus multis ē ꝑeundi. etiaꝫqꝛ qͥcquid bonitatꝭ pulchritudīs fuit ī alijs:in ipſa plenius fuerit tacēdo de aliquo particulari de ea ut de pulchritudīe hiª: magis laudat tacite ſupponēdo qͣꝫ explicādo: ſic̄ angeliſūmi qꝛ donis melioribꝰ denominātur laudātur: tn̄ ab īferioribꝰ bonis ēt in eis ſūt perfectiꝰ qͣꝫ inferioribus ordinibꝰ excludūtur. Secūdo pꝫ hoc ex figura ve. teſtam̄ti: quattuorinueniūtur ibi mulieres beatā Mariā exp̄ſſiſſime figurātes .ſ. heſter ꝯiugata Iudith viduaRebecca rachel v̓gīes. de r̄becca dr̄ gen.xxiiij. fuit puella decora nimiſ: v̓goqꝫ pulcherrima īcognita viro. de rachel v̓o erat venūſta facie d̓cora aſpectu. de iudithdr̄ erat eleiterū ē talis mulier ſuꝑ terrā in aſpectu: pulchritudine: ſēſu v̓borū. De heſter aūt ꝯiugata aſſuero regi ſcribit̉: erat pulchra valde et īcredibili pulchritudine: gratioſa omniū oculis amabilis videbat̉. Signū aūt figurā debet aſſimilari ſignificato figurato: potior ēveritas qͣꝫ figura. Ex quo ſequit̉. b. Ma-

ria figurata iſtas pulchras: multo pulchrior fuerit. Nec ob. ſi dicat̉: pulchritudo mulierū ē magna occaſio mali ꝓpter qd̓ dr̄ Ecc̄i.Ne aſpicias virginem ne ſcandalizeris in pulchritudine eius. Et iteꝝ. ꝓpter ſpēm mulierismulti perierūt. Sꝫ beatiſſima v̓go debuit ominibꝰ ſaluādi: noccaſio ꝑeūdi: debuitpulchra. Itē ſūme fuit huilis: debuit habereoēs cās humilitatis. Sꝫ pulchritudo eſt occaſio ſuꝑbie inanis gl̓ie ẜm illud Faſtus ineſtpulchris. Et exēplum in vaſti regina heſteRn̄dit Alb. vbi ſupra: pulchritudo corpoī ſuo gene ē bona. Sꝫ nihil ē adeo bonū qͥn exeo poſſit malꝰ ſcādalizari. vnde ſolū in hoīexp̄o ſcādalizabāt̉ mali in doctrīa operibꝰ eiꝰ:ꝓpter qd̓ dixerunt diſcipuli ei. Scis rabi: quiaphariſei audito hoc v̓bo ſcādalizati ſūt .ſ. in ip̄odeo gubernatiōe eiꝰ. Un̄ glo. ſuꝑ illud. Quābonus iſrl̓ deꝰ: his recto ſūt corde. Dicituerẜ ꝑuerſus videt̉ deus Tal̓ occaſio mali ſiue ſcādali paſſiui: ē vitiū bonā naͣm habētis: ſꝫculpā patiētis ſcuti ip̄i demōes pulcherrimadei iuſticia ſcandalizat̉. Hic. b. Aug. Abſit vtea ꝓpter licitū bonū facimꝰ habemꝰ ſi hoc cuiqͣꝫ aliqͥd mali preter noſtrā volūtateacciderit: nobis īputet̉. Quid eniꝫ ē ī vſu hōiūbono licito. vnde non poſſit ꝑnities irrogari.xxiij. q. v. de occidēdis. ſic̄ āt gr̄a ē nobilior naꝑfectior: ita hūilitas ē ex gr̄a ē ꝑfectior eaꝑtiꝫ ē ex naͣ ꝑti ex gr̄a: vt ſi mulier eēt hūilis: qꝛ habet gr̄aꝫ: tu qꝛ turpis deformis: vn̄mirū nec laude ita dignū opinio iudicaret humana ſi v̓go deformis hūilis eēt qͣideſpectaviro v̓go ꝑmāeret: ſecꝰ ſi pulche̓rima tūc admirāda: qꝛ ex ſola gratia. Ratiōe ꝓbat̉ ſic ẜmphiloſophū. Natura ē vis inſita rebꝰ ex ſimiliſimile ꝓcreās. niſi naͣ impediat̉: vel erret filiꝰerit ſiml̓ patri vl̓ matri. vn̄ ſeqͥt̉ filiꝰ naſcit̉de matre de pr̄e: tali oꝑāte qui pōt imediri vl̓ errar̄ .ſ. deo. ibi neceſſe ē filiū fieri ſimi matri ecōu̓ſo. Sꝫ ip̄e ē pulcherimꝰ iuxta īlud ps. Specioſꝰ ſorma prefilijs hōinū: ita inip̄m deſiderāt angeli ꝓſpicē vt ait Petrus incanonica: ergo mater eiꝰ beata Maria ē pulcherrima. Qui viderunt veronicam: dicuntpulcherrimā gl̓ioſiſſimā faciē repreſētet. Secūdo ſic ꝓbat̉. Corpuſ hūanū pulchrius ē nobilius omnibꝰ corporibꝰ brutoꝝ propter vnio ad animā rōalē. Ergo nobilitas corporitēdit̉ auget̉ ad nobilitatē anime ad quā ornatur vt ſuū perfectibile. Forma enim et maria debēt proportionabilia. Si anima beavirginis fuit nobiliſſima poſt animā filij: igitur corpus eius fuit nobiliſſimū pulcherrimuꝫpoſt corpꝰ filij. Corpus .n. filij qꝛ vnitū deitati: ꝑfectiſſimū in pulchritudine: vnde corpꝰ immediate ordinatū ad ipſū erit ſecundo loco pul