TitulusXV.
tur. Et qꝛ. b. Maria optīa naturalia habuitfectiſſimā corporis cōplextionē ⁊ diſpoſitionērepleta gratia ī ſc̄ificatiōe ꝑfecte oꝑabatur ⁊ feruēter ex ardēti charitate: ⁊ ī ꝯceptiōe filij ſpūſſāctus miſſus ſuꝑueniens ad abūdātiorē gratiaꝫcōferēdā adhuc poſtea ꝑfectiꝰ ſāctius ⁊ feruentiꝰ oꝑabat̉. Tota. b. eā: vt ait. b. Hie ro. incāduerat diuinus amor vt nihil eēt qd̓ in ea mūdanꝰviolaret affectꝰ: ſꝫ ardor cōtinuus ⁊ ebrietas ꝑfuſi amoris. ¶ Qd̓ āt eſſet pulcherrima ⁊ optime ī corpore diſpoſita pꝫ triplicit̓. Primo exſacra ſcriptura. Ex ātiqua figura: ex rōe plurima. ¶ Ex ſcriptura ſalomonis hoc on̄dit̉ dicētis ī perſona dn̄i. canti. iiij. Tota pulchra esamica mea ⁊ macula nō ē ī te. Nulla amicitiordeo ⁊ cōiunctior charitate. b. Maria. hec totapulchra qꝛ ī aīa ⁊ corpor̄. Pulchritudo aīe exrefulgētia gratie cū d̓bita ordinatiōe opeꝝ reſultat: ſicut ⁊ pulchritudo corꝑis extat ex quadā claritate: cū cōgrua ꝓportione mēbroꝝ qd̓totū fuit ī. b. Maria p̄ ceteris. Sicut .n. ꝓpinquior fuit cunctis principio influxiuo gratie .ſ.xp̄o in oēs ẜꝫ diuinitatē efficiēter: ẜm hūanitatē inſtrumētaliter: qꝛ mater eiꝰ ita copioſiꝰ cūctis recepit gratie refulgētiā ⁊ oīum operū bonoꝝ ꝑfectiorē oꝑationē. Macl̓a n̄ fuit ī ea neccorporaliter nec ſpiritualiter .ſ. culpe actualis:nec ēt venialis: qd̓ de nulla alia creatura puradici pōt. ¶ Ꝙ aūt euāgeliū nihil dicat de eiuspulchritudine corporali: ideo factū ē ẜm. Alb.vbi sͣ: qꝛ cū ipſa domina noſtra ſit nobis poſitaī ſpeculū ⁊ exēplū ſaluos fiēdi ꝑ bona oꝑa: nōvoluit eā ī talibus laudari quorū īordinatꝰ appetitꝰ vel abuſus multis ē cā ꝑeundi. Tū etiaꝫqꝛ cū qͥcquid bonitatꝭ ⁊ pulchritudīs fuit ī alijs:in ipſa plenius fuerit tacēdo de aliquo particulari de ea ut de pulchritudīe ⁊ hiª: magis eā laudat tacite ſupponēdo qͣꝫ explicādo: ſic̄ ⁊ angeliſūmi qꝛ donis melioribꝰ denominātur ⁊ laudātur: nō tn̄ ab īferioribꝰ bonis ꝗ ēt in eis ſūt perfectiꝰ qͣꝫ inferioribus ordinibꝰ excludūtur. Secūdo pꝫ hoc ex figura ve. teſtam̄ti: nā quattuorinueniūtur ibi mulieres beatā Mariā exp̄ſſiſſime figurātes .ſ. heſter ꝯiugata Iudith viduaRebecca ⁊ rachel v̓gīes. Nā de r̄becca dr̄ gen.xxiiij. ꝙ fuit puella decora nimiſ: v̓goqꝫ pulcherrima ⁊ īcognita viro. de rachel v̓o ꝙ erat venūſta facie ⁊ d̓cora aſpectu. de iudithdr̄ ꝙ erat eleiterū n̄ ē talis mulier ſuꝑ terrā in aſpectu: pulchritudine: ⁊ ſēſu v̓borū. De heſter aūt ꝯiugata aſſuero regi ſcribit̉: ꝙ erat pulchra valde et īcredibili pulchritudine: ⁊ gratioſa omniū oculis ⁊ amabilis videbat̉. Signū aūt ⁊ figurā debet aſſimilari ſignificato ⁊ figurato: ⁊ potior ēveritas qͣꝫ figura. ¶ Ex quo ſequit̉ ꝙ. b. Ma-
ria figurata ꝑ iſtas tā pulchras: multo pulchrior fuerit. Nec ob. ſi dicat̉: ꝙ pulchritudo mulierū nō ē magna occaſio mali ꝓpter qd̓ dr̄ Ecc̄i.Ne aſpicias virginem ne ſcandalizeris in pulchritudine eius. Et iteꝝ. ꝓpter ſpēm mulierismulti perierūt. Sꝫ beatiſſima v̓go debuit ominibꝰ eē cā ſaluādi: noccaſio ꝑeūdi: gͦ n̄ debuit eēpulchra. Itē q̄ ſūme fuit huilis: debuit habereoēs cās humilitatis. Sꝫ pulchritudo eſt occaſio ſuꝑbie ⁊ inanis gl̓ie ẜm illud Faſtus ineſtpulchris. Et exēplum in vaſti regina heſteRn̄dit Alb. vbi ſupra: ꝙ pulchritudo corpoī ſuo gene ē bona. Sꝫ nihil ē adeo bonū qͥn exeo poſſit malꝰ ſcādalizari. vnde nō ſolū in hoīexp̄o ſcādalizabāt̉ mali in doctrīa ⁊ operibꝰ eiꝰ:ꝓpter qd̓ dixerunt diſcipuli ei. Scis rabi: quiaphariſei audito hoc v̓bo ſcādalizati ſūt .ſ. in ip̄odeo ⁊ gubernatiōe eiꝰ. Un̄ glo. ſuꝑ illud. Quābonus iſrl̓ deꝰ: his qͥ recto ſūt corde. Dicit ꝙ ꝑuerẜ ꝑuerſus videt̉ deus Tal̓ gͦ occaſio mali ſiue ſcādali paſſiui: n̄ ē vitiū bonā naͣm habētis: ſꝫculpā patiētis ſcuti ip̄i demōes d̓ pulcherrimadei iuſticia ſcandalizat̉. Hic ⁊. b. Aug. Abſit vtea q̄ ꝓpter licitū ⁊ bonū facimꝰ ⁊ habemꝰ ſi qͥꝑ hoc cuiqͣꝫ aliqͥd mali preter noſtrā volūtateacciderit: nobis īputet̉. Quid eniꝫ ē ī vſu hōiūbono ⁊ licito. vnde non poſſit ꝑnities irrogari.xxiij. q. v. de occidēdis. ſic̄ āt gr̄a ē nobilior na ⁊ꝑfectior: ita ⁊ hūilitas qͥ ē ex gr̄a ē ꝑfectior ea q̄ꝑtiꝫ ē ex naͣ ꝑti ex gr̄a: vt ſi qͣ mulier eēt hūilis:tū qꝛ habet gr̄aꝫ: tu qꝛ turpis ⁊ deformis: vn̄ nōmirū nec laude ita dignū opinio iudicaret humana ſi v̓go deformis hūilis eēt ⁊ qͣideſpectaviro v̓go ꝑmāeret: ſecꝰ ſi pulche̓rima tūc admirāda: qꝛ ex ſola gratia. ¶ Ratiōe ꝓbat̉ ſic ẜmphiloſophū. Natura ē vis inſita rebꝰ ex ſimiliſimile ꝓcreās. niſi gͦ naͣ impediat̉: vel erret filiꝰerit ſiml̓ patri vl̓ matri. vn̄ ſeqͥt̉ ꝙ filiꝰ qͥ naſcit̉de matre ⁊ nō de pr̄e: ⁊ tali oꝑāte qui nō pōt imediri vl̓ errar̄ .ſ. deo. ibi neceſſe ē filiū fieri ſimilē matri ⁊ ecōu̓ſo. Sꝫ ip̄e ē pulcherimꝰ iuxta īlud ps. Specioſꝰ ſorma prefilijs hōinū: ita ꝙ inip̄m deſiderāt angeli ꝓſpicē vt ait Petrus incanonica: ergo ⁊ mater eiꝰ beata Maria ē pulcherrima. Qui viderunt veronicam: dicunt ꝙpulcherrimā ⁊ gl̓ioſiſſimā faciē repreſētet. Secūdo ſic ꝓbat̉. Corpuſ hūanū pulchrius ē ⁊ nobilius omnibꝰ corporibꝰ brutoꝝ propter vnionē ad animā rōalē. Ergo nobilitas corporitēdit̉ ⁊ auget̉ ad nobilitatē anime ad quā ornatur vt ſuū perfectibile. Forma enim et maria debēt eē proportionabilia. Si anima beavirginis fuit nobiliſſima poſt animā filij: igitur⁊ corpus eius fuit nobiliſſimū ⁊ pulcherrimuꝫpoſt corpꝰ filij. Corpus .n. filij qꝛ vnitū deitati:iō ꝑfectiſſimū in pulchritudine: vnde corpꝰ immediate ordinatū ad ipſū erit ſecundo loco pul