Capitulum. X.

lū xp̄i: neceſſe ē ibi eē: ubi ē ipſe. Sāctificatio ātut dictū ē ſupra: attribuit̉ ſpirituiſancto: ⁊ tūcdr̄ mitti ad creaturā rōnalē cū eā ſcīficat. Sanctificatō aūt importat emūdationē a pctō Eſt.n. ẜm Diony. ſāctitas ꝑfecta mūditia. Iſta ātemūdatio a culpa nō fit niſi ꝑ gr̄aꝫ que attributur ſpirituiſco. Et qꝛ ſolū aīa rōnalis ē ſb̓iectūculpe ⁊ gr̄e: ꝓpter qd̓ ī brutiſ nō ē reꝑire culpāuel gr̄am: qꝛ rōe carēti: iō an̄ aīatione ſeu īfuſionē aīe ī corpore n̄ pōt eē ī corpore ꝯcepto culpanec gr̄a. Sꝫ poſt īfuſionē aīe ꝯtrahit̉ cl̓pa orinal̓: ⁊ ab ea ꝑ gr̄am pōt emūdari. Et ẜm legem: q̄ n̄ ē natꝰ .ſ. ex vtero mr̄is egreſſus ſaltēꝑ maiori ꝑte ul̓ notabiliori corꝑis: renaſci nonpōt ẜm. b. Aug. de cōſe. di. iiij. Qui ī vtero. qꝛon̄dit ꝓprietas ipſiꝰ noīs. Nā renaſci ē iteruꝫnaſci: ut pͥma natiuitas ſit corporalis qͣegredit̉d̓ utero mr̄is. Scd̓a ſpūalis qͣ naſcit̉ ad eē ſpūale ex mr̄e eccl̓ia qd̓ fit ꝑ baptiſmū: ⁊ tūc qͥs ſcīfiꝑ gr̄aꝫ ab originali mūdatꝰ. Et hoc xp̄s on̄dicēs Ioā. iij. Niſi qͥs renatꝰ fuerit ex aqͣ ⁊ūſc̄o: n̄ uideri pōt uider̄ regnū d̓i. Et hoc qꝛ n̄hꝫ gr̄aꝫ ſcīficatiōis emūdātē ab originali cl̓pa.ill āt coinqͥnatū .ſ. cl̓pa ītroibit in illā .ſ. ſuꝑr̄ia Ueꝝ qꝛ ut ait magiſter ī. iiij. ſē. d̓s nō alauit potētiā ſuā ſacram̄tis qͥn .ſ. poſſit ⁊ ꝑ alium modū ſcīficare creaturā rōalē ⁊ mūdar̄ a cl̓paqͣꝫ ꝑ ſacram̄ta. Iō p̄ter legē cōem aliquos ētīutero exn̄tes ſcīficauit: ut pꝫ d̓ Hiere. de quoor̄. i. c. An̄qͣꝫ exires d̓ vulua ſcīficaui te ⁊ d̓. Io.bap. ait āgel̓s luce .i. Spūſc̄o replebit̉ ex vteromr̄is ſue .ſ. ꝑ ſcīficationē. Sꝫ iſta ē dr̄a īter ſcīficatos ⁊ emūdatos a culpa: qꝛ ſcīficati mō cōislegis .ſ. ꝑ gr̄aꝫ ſacram̄toꝝ a culpa liberāt̉ ut nōdn̄et̉ ſēſualitas rōi: nec regnet peccatū ī eis: dū.ſ. ſequūtur īſtīctū gr̄e ⁊ ꝯſeruat eā. Rēanet tn̄ī eis fomes: qͥ nō ē alid̓ qͣꝫ q̄dā habitualis īordinata cōcupīa ſēſualitatis: n̄ ſb̓dita rōi: ſꝫ īclināsad malū: ⁊ difficilē reddēs ad bonū: q̄ exiit ī actuꝫ tp̄e uſus rōis ꝑ diuerſus motꝰ vitioꝝ: qͥbꝰ⁊ reſiſtere ⁊ aſſētire pōt. Scīficatio āt in vteroſeu ex pͥuilegio ſpāli: ut ī apl̓is die pentecoſteshoc oꝑat̉ vt n̄ ſolū a cl̓pa liberet: ſꝫ ēt fomitē talē ita reſtringit: vt exire n̄ ualeat ī actū pcc̄i moͣtal̓ ex mūer̄ gr̄e. Rēanet tn̄ quo ad īclinationē⁊ ꝑpetrationē venialiū delictoꝝ: a qͥbꝰ ut dicūtoēs: nec apl̓i nec ſcīficati ī vtero fuerūt īmuneſSꝫ ī beatiſſia Maria ſcīficatio plꝰ oꝑata ē. Etiō ſignāt̉ dic̄ ſpūſſāctꝰ ſuꝑuēiet ī te .i. plꝰ qͣꝫ ī alijſuēiet ī te ad ſcificādū Nā ī ut̓o mr̄is ita fuit ſcīficata: ꝙ nec uēialiter potuerit pcc̄are. Et hocē qd̓ dicit beatꝰ. Ber. ī ẜmone. Ego puto ꝙ copioſior gr̄a ſcīficatiōis ī eadeſcēderit qͣꝫ ī alijs īvtero ſactificatis ad vincēdū ex oī ꝑte pct̄m: q̄ꝯcipere ⁊ parere meruit eū quē cōſtat nullū habuiſſe peccatū: qd̓ nemini ī nat̉ꝭ mulieꝝ credimꝰeē datū. Et licet fuerit ī vt̓o ita ſcīficata ⁊ gr̄a re

pleta a ſpū ſc̄o ⁊ fomes r̄ligata: tn̄ ait āgel̓s ſp̄sſc̄us ſuꝑuēiet ī te adhuc te magis ſcīficās ⁊ replēs ⁊ fomitē ex toto extīguēs. Nā vt dicit. b.Tho. ī. iiij. ꝑte. q. xxvij. arti. iij. Credēdū ē ī ip̄aꝯceptiōe carnis xp̄i ī qͣ d̓buit refulger̄ īmunitaſpeccati: qd̓ ex ꝓle redūdauerit in matrē totalit̓fomite ſb̓tracto ⁊ extīcto Et hoc ſignat̉ Ezech.xliij. vbi dr̄. Ecce gl̓a d̓i īgrediebat̉ ꝑ portā oriētalē .i. ꝑ. b. v̓ginē: ⁊ terra .i. caro ip̄iꝰ ſplēdebat amaieſtate ipſiꝰ .ſ. xp̄i: ⁊ nō ſolū iſtā ſcīficationeꝫſen purgationē fec ſpūſſāctꝰ ī maria ī ꝯceptiōefilij: ſꝫ ⁊ aliāſqͣſi preꝑatoriā ad xp̄i ꝯceptionē: qͣ n̄fuit ab aliqͣ īpuritate cl̓pe uel fomitis. Sꝫ mēteeiꝰ magis ī unū colligēs: ⁊ a ml̓titudīe ſb̓tollēsNā ⁊ ageli purgari dn̄r ī qͥbꝰ tn̄ nulla īpuritasculpe uel fomitꝭ ē. Fuit ergo bt̄a v̓go ſcīficata īvtero an̄qͣꝫ naſceret̉. Neqꝫ .n. ait. b. Ber. natiuitas eiꝰ feſtiuis laudibꝰ celebraret̉: ſi n̄ ſcā naſceret̉. Et hoc ſignat̉. Iob. iij. ubi ẜꝫ. b. Tho d̓ nocte pctī originalis dr̄. Expectet lucē .i. xp̄m ⁊ nōvideat qꝛ ip̄m n̄ ꝯtraxit originale ſoluſ. Nec ortū ſurgētis auror̄ .i. b. v̓gīs: qͥ ī ortu ſuo ex vtero ab originali mūdata īmunis fuit. Nō tn̄ an̄aīationē ī utero ſcīficata fuit: qꝛ ſic nō īcurriſſetmaculā originalis culpe: ⁊ ſic nō īdiguiſſꝫ redēptiōe ⁊ ſalutē que ē ꝑ xp̄m de qͦ dictū ē Math..i. Ipſe ſaluū faciet ppl̓m ſuū a peccatꝭ eoꝝ. Ethoc ē īcōueniēs dice̓ qꝛ ſic xp̄s nō eſſet ſaluatoroīum hoīuꝫ vt dicit apl̓s .i. ad thi. iiij. Qd̓ ⁊ figuratū fuit .ſ. ſcīficationē factā poſt aīationem.Exo. ult. vbi dr̄: ꝙ poſtqͣꝫ oīa ꝑfecta ſūt .ſ. circatabernaculū īpleuit nubeſ tabernaculū teſtimonij: ⁊ gl̓a dn̄i īpleuit illud. Tūc āt ꝑfecta ſūt oīacirca tabernaculū: qn̄ ⁊ corpꝰ organizatū ⁊ aīacreata bt̄e Marie īfuſa ē: ⁊ tūc originali ꝯͣcto īcōiunctiōe aīe ad corpꝰ nubes culpe originalisoꝑuit illud: ⁊ gr̄a dn̄i .i. gr̄a impleuit illud ab eoemūdās: vel nubes gr̄e oꝑuit ſcīficās ab originali: ⁊ gl̓ia dn̄i .i. diuinitas īpleuit ī ꝯceptiōē poſtea filij. Nec obſtat: qꝛ ī aliqͥbꝰ eccleſijs fiat feſtū ꝯceptiōiſ qꝛ feſtū illud d̓ ſcīficatōe n̄ ꝯceptione: ſꝫ qꝛ neſcit̉ qn̄ fuit ī vt̓o ſcīficata iō fit feſtū īꝯceptiōe referēs ſe eccl̓ia ad ſcīficationē: q̄ for.§. II:te fuit facta qͣdie aīa īfuſa ē corpori.Secundo ſpiritus ſanctus miſſus ſuperuenit ī eā ad operatiōis ꝑfectionē: dicit apl̓s Qui ſpū agūtur hi ſūt filij d̓i.ſ. ꝑ adoptionē ⁊ gr̄am. qͣꝫuis enī qͥs habeat gratiā oportet ꝙ agat̉ .i. moueat̉ a ſpūſācto ad bn̄agēdū: ꝓpter qd̓ dicit Iſa. propheta. Oīa oꝑnoſtra oꝑatus es ī nobis dn̄e: te .ſ. mouente adbonū opꝰ ⁊ li. arbitrio aſſentiēte ⁊ concurrēte.Multū āt iuuat ad bn̄ oꝑandū bōa cōtēplatiocorporis ⁊ debita diſpoſitio organoꝝ: ⁊ qui meliora naturalia hꝫ qd̓ eſt ex diſpoſitione corporis ille inſtinctū gratie ꝑcepte perfectius exeqͣ