VII.Capitulū
in ſenatu ⁊ reliquis curijs ciuitatū generis aſſerit dignitatem. Cōſuetudo etiā nos inſtruitſcripturaruꝫ: que ſemꝑ viri originē querit: hecille. Quia igit̉ ẜm legeꝫ deſponſari nō poteratniſi viro qui eſſet de tribū iuda ⁊ familia dauid.ex genealogia ſponſi .i. ioſeph deprehēditur genealogia maria: ⁊ chriſti filij eiꝰ. Ubi etiam aduertendum conſuetudinē in his que mala nonſunt in agendo ⁊ ſcribendo ſeruandaꝫ. Tertioad tutelā pueri nati: ne diabolꝰ contra eum vehementius nocumēta ꝓcuraſſet. Sciebat eniꝫdiabolꝰ dei filium incarnādum ꝓ redemptionehumani generis: ſꝫ tempus ignorabat: vn̄ caute obſeruabat ad ſciendum qn̄ mūdū intraret.redemptionē nr̄am īpediret. Et iō vt. b. Hieronymus refert ſuꝑ Math. hāc cauſam aſſignauit Ignatius martyr deſpōſationis mr̄is dei:vt .ſ. partꝰ eiꝰ diabolo celaret̉. Dū enim vidit diabolus Mariā ſponſum hr̄e: putauit ieſū nōde virgine: ſed de vxore ⁊ ioſeph generatum.Et Orige. Coniugem dico vt diabolo virginitateꝫ eius occultē. xxvij. q. ij. Inuēta. Quāuisenim diabolus ea que corꝑaliter fiūt ꝑſpicacitate ſenſus cognoſcat ꝑ ſigna exteriora: multatn̄ vt dicit. b. Aug. in. iij de trini. q̄ poteſt virtute nature ſue: a virtute diuina ꝓhibet̉. Et hocmodo ẜm. b. Tho. vbi ſupra pōt dici: ꝙ ⁊ ſi v̓tute ſue nature cognoſce̓ potuiſſet mr̄em domininon fuiſſe corruptā ſꝫ virginē: ꝓhibitꝰ tamē eſta deo cognoſce̓ modū ꝑtus diuini. Quāuis .n.poſtmodū eo p̄dicāte aliqͣliter virtute eiꝰ agnoſcerēt ꝓpter qd̓ clamabāt: qꝛ tu es filiꝰ dei Luc.iiij. Non ita incōgruū: qꝛ iam virtutē ſuā oſtendendi ꝯtra diabolū tēpus erat. Sed in īfantiaoportebat impediri malicia diaboli: ne eū acriꝰꝑſequeret̉: qn̄ nec xp̄s pati diſpoſuerat: nec dūvirtutē ſuā on̄dere: ſꝫ ꝑ oīa ſil̓em alijs infantibꝰBeatꝰ ambro. tn̄ dicit hoc factū: vt falleret prīcipē mūdi: non ſolū diabolū: ſed ⁊ prīcipes ſcl̓iad innuendū ſcꝫ ꝙ qui ſecularibꝰ vanitatibusoccupant̉: ſcire diuina non poſſunt. ¶ Quartaratio vt a ioſeph nutriret̉ paruulus ip̄e. decuitenī per oīa ait apl̓s fratribus aſſimilari: ad hebre. Et ideo ſicut pueri indigēt nutricijs ⁊ ipſevoluit habere ioſeph ſanctū: vt nutriciū ſpōſuꝫmatris ſue. Et ideo pater xp̄i dictꝰ ē: nō effectugeniture: ſed officio ⁊ cura prouidendi: vt dicitGratianꝰ xxvij. q. ij. §. iuxta. Eſt pater hic curadicit greciſmꝰ ¶ Ex parte matris aſſignat. b.tho. tres rōes quare fuit deſponſata vbi ſupra.Harū prima eſt: qꝛ redditur per hoc immunisa pena: ne ſcꝫ lapidare t̉ a iudeis tanqͣꝫ adulteravt dicit. b. hierony. ſeu ex ſtupro. Si enī nō habuiſſet maritū eſtimaſſent omnes ex fornicatione ꝯcepiſſe: ⁊ ſic fuiſſet lapidata: Nam vt dicitb. thomas: iudicio adulteroꝝ ꝯdēnabat̉: nō ſolum que nupta erat in adulterio deprehēſa: ſed
etiā virgo que fornicata fuiſſet in domo patrisque cuſtodiebat̉: vt virgo qn̄qꝫ nuptura: vt pꝫdeut̓. xxij. Uel etiā ẜm quoſdā virgo de genere ſacerdotali ꝓpter ſtuprū occidebatur: vt Leuit̓. xxi. Et beata Maria aliquo modo erat exſtirpe ſac̄dotali deſcēdens. Poteſt etiā referridictū Io. de lapidatōe ad lapidatōem infamie.Igitur habuit ſpōſum beata maria: vt ſaltē crederent hoīes eam ex ſpōſo non ex fornicationeꝯcepiſſe: vnde ⁊ a pena ⁊ infamia liberet̉. ¶ Secūda ratio eſt vt ab infamia liberaret̉. Hāc rationē aſſignat. b. ambro. ſuꝑ lucā dicens. Ideodeſpōſata eſt: ne temerate virginitatis adure̓t̉īfamia: cui grauis aluꝰ corruptele videret̉ inſigne p̄ferre. Maluit aūt dn̄s de ortu ſuo ideſtꝙ nō eſſet natꝰ ex virgine: qͣꝫ de matris pudoredubitari: ideſt caſtitate: ſi nō habuiſſet ſpōſuꝫ etgrauida apꝑeret. Sciebat .n. tenerā eē v̓ginisverecūdiā ⁊ lubricā famā pudoris. Nec putauit ortꝰ ſui fidē: matris iniurijs aſcribēdā. Hec.b. ambro. ¶ Tertia ratio vt ei a ioſeph miniſteriuꝫ exhiberetur in occurrētibus que expediebant: vt eam aſſociando cum acceſſit in bethivbi peperit: ⁊ cum ea ad tēplū in purificatiōeficiſceretur. In egyptū ꝑgens: ⁊ inde rediensin nazareth. In his enī que neceſſaria erāt adſuſtentatōnem eorum ⁊ paruuli: ipſe ꝓcurabatde labore manuuꝫ ſuarum. Nam ẜm Chryſo.Carpentarius erat in hoc omēs labore docēspro ſuſtentatione ſui ⁊ ſuorū. Addat̉ et quarta que eſt Alber. vbi ſupra: ſcilicet vt dignitasmatris humilitati ſocietur: vt ſit ſimul materdei ⁊ vxor fabri ideſt ioſeph. Unde in vilipēſionem chriſti dicebant phariſei. Nonne hic fabrifilius eſt: ideſt ioſeph. Nonne ſorores eiꝰ ſuntapud nos: que erant paupercule. Et ſic hoc exemplo obſeruetur a nobis illud eccl̓iaſti. Quāto maior es: tanto magis humilia te in omnibꝰ⁊ inuenies grām. Quanto eniꝫ quis maior eſt:tanto magis humilitas laudat̉ in eo. ¶ Ex ꝑtenoſtre vtilitatis quad ruplex etiā ratio aſſignatur ẜm beatū Thomā vbi ſupra. ¶ Primo: qꝛteſtimonio ioſeph ſponſi ꝯprobatū eſt xp̄m exvirgine natū. Unde b. ambro. ſuꝑ lucā. Locupletior teſtis pudoris .i. caſtitatis maritꝰ adhibet̉: qui poſſit ⁊ delere iniuriā: ⁊ vindicare opprobriū ſi non agnoſceret ſacramētū. Et beatꝰGreg. in homel̓. Sicut diſcipulus dubitans ⁊palpas .ſ. thomas apl̓s. Factus eſt teſtis verereſur rectiōis: ſic ſpoſus .ſ. ioſephfuerat cuſtosintegerrime v̓ginitatis: xvij. q. ij. Sic quippe.Exqͣ magꝭ ꝯfirmamur in fide huiꝰ myſterij .ſ. ꝙꝯceptus ex v̓gine tanto teſtimonio. Ipſa etiāverba v̓ginis magis credibilia reddūtur ſuamvirginitatē aſſerentis. Vnde. b. ambro. Fidesmarie verbis aſſeritur magis: ⁊ mēdacij cā remouet̉. Cauſā eniꝫ mentiendi deſponſata non