Capitulū. IIII.

genealogias pone̓ per mulieres ſꝫ per maresLex aūt ꝓhibebat ꝯmiſceri ꝯnubia int̓ hoīesvniꝰ tribꝰ cū alteriꝰ tribꝰ hōibꝰ: niſi int̓ ſacerdotalē ⁊ tribū iuda regalē. Sꝫ fiebat mr̄ioniū inhoīes vniꝰ tribꝰ ⁊ vniꝰ familie: ⁊ qꝛ ioſeph eratiuſtꝰ: vt dr̄ Math. i. Nō ſūpſiſſet mariā in ꝯiugem niſi fuiſſꝫ de tribu iuda: ⁊ familia dauid: qꝛfeciſſꝫ ꝯtra legē. Ex hoc gͦ ꝙ deſcribit̉ genealogia ioſeph īchoata ab abrahā: ꝯſequent̓ ponit̉⁊ genealogia marie ſpōſe ſue cū eēt de eademtribū ⁊ familia. ¶ Si vlteriꝰ q̄rat̉: qͣre ſcpͥturanon ꝯſueuit genealogizare mulieres ſicut ⁊ viros. Rn̄dit albertꝰ magnꝰ ī libro ſuꝑ miſſus ē:ꝙ ꝓpter plures cās. Prima qꝛ ſexꝰ indignior⁊ viril̓ dignior: ꝓpter pͥncipalitatē gnaͣndi: qͥamaſculꝰ gna̓t ī altero. Scd̓a qꝛ ſexꝰ femineꝰ ē naͣpoſterior: pͥus enī formatꝰ ē adā: poſtea eua etipſade coſta eius. Tertia cauſa qꝛ culpa prior.Priꝰ enī eua tulit de pomo vetito: poſtea adāforte abſuaſus: ⁊ magis eua ſeducta ſuperbiacredens ſe fieri poſſe ꝑ eſum ſimilem deo. Hocadā noͣ credidit. Licet mādatū ⁊ ip̄e trāſgreſſuſeſt. Et hͦ eſt qd̓ ait apl̓s dū dicit. Mulier cū ſeducta ē in p̄uaricatiōe. Adā vero nō eſt ſeductꝰQuarta rō: qꝛ mulier ad oꝑa īfirmitatis ſignāda ē cōgruētior: qm̄ debilioris rōnis ⁊ virtutiscorꝑalis. Cū aūt p̄dictis rōnibꝰ mulieres nongenealogizent̉ ab iſta maledictione eſt exēpta.b. maria: cuiꝰ genealogia exp̄ſſiſſime declaratur ⁊ patētiſſime euāgelizat̉. Ꝙ aūt hͦ fit ꝑ virū deſpōſatū ſibi .i. ioſeph: vt pꝫ in euāgelio: declarat eminētiā dignitatis ⁊ humilitatꝭ ſimul vtmanifeſtet̉ mirabil̓ pulchritudo: cū ⁊ dignitas.extollit humilitatē: ⁊ ſuꝑ oīa humilitas p̄cipueornat dignitatē. Quid enī ait. b. Ber. Uirtutū eſt eque potēs: oīm demonū debellare ſuꝑbiam ⁊ tyrānidē hoīm. Ceteꝝ cū omniū indifferenter ꝑſonarū: hec ſit .ſ. hūilitas ꝗdam turrisfortitudinis a facie inimici. Neſcio qͦ pacto cuius vis maior ē in maioribꝰ ⁊ ī clarioribꝰ clarior ꝯprobat̉. Nulla ſplēdidior gēma in oī precipuo ornatū ſūmi pōtificis. Quo enī excellētiorceteris: ex hūilitate paret illuſtrior ⁊ ſe ip̄o. hecille. Sicut gͦ dn̄s pͥuilegiauit mr̄eꝫ ſuā ſuꝑ oēsmulieres ī eo ꝙ genealogizet̉: ita ⁊ humilitateadornauit ꝙ hec genealogia ad ip̄aꝫ ꝑ viruꝫ ioſeph deſcēdere demōſtrat̉. ¶ Circa quā genealogiā poſitā in capite libri euāgelioꝝ: tria ſūtꝯſiderāda. Primū ē: ꝙ nulle femine peccatrices ī genealogia deſcribūtur. Scd̓m ꝙ mali aliqͥ viri ī ip̄a genealogia īſerūt̉. Tertiū ꝙ ⁊ multi boni ī ip̄a genealogia expͥmūtur. ¶ Quātūad pͥmū cā huiꝰ eē pōt eo ꝙ oīs peccati imitatiovel ſuſpicio a beatiſſima maria excludi decuit.Sicut aūt a pr̄e ī filios ꝑ imitationē mala ꝯu̓ſatio ſolet deriuare: qꝛ cū eis frequētiꝰ ꝯuerſant̉⁊ vidēt eoꝝ mala oꝑa: ita a mr̄ibꝰ in filias q̄ ꝯti

nue habitāt cum eis: ⁊ vide̓t oꝑa eaꝝ: mali mores deſcēdūt ꝑ ſeq̄lā. Nulla gͦ mat̉ in genealogia mala deſignatur: ne ſuſpicio vel minima deeiꝰ imitatione ī hͦ oriat̉. Nec ē ꝯtra quod ait. b.Hiero. ſuꝑ Math .ſ. ꝙ nulla ſāctariū mulierūhic ponit̉. q. d. Sed ꝑ ꝯͣriuꝫ peccatrices: vt raab meretrix. Ruth moabitides gētil̓. Berſabee adultera. Thamar inceſtuoſa. Naꝫ p̄dictemulieres qͥ expͥmunt̉ in genealogia fuerūt vtiqꝫ male: ſꝫ anteqͣꝫ ꝑtinerēt ad genealogiā: ad qd̓reſpicit. b. Hiero. Fuit enī raab meretrix an̄qꝫdeſpōſaret̉ ſalomoni: nō aūt poſtqͣꝫ acceperit illū in virū: vn̄ ꝑtinet ad genealogiā dn̄e deſcendentis ab ea. Sic ruthaccipiēs in viꝝ booꝫ: exqͣ natꝰ eſt obethauꝰ dauid: ꝯuerſa ē ad cultū veri dei. Berſabea aūt ꝑpetrauit adulteriū an̄qͣꝫſumeret in virū legitimū dauid ⁊ natus ex illoadulterio non ponit̉ in genealogia dn̄e: ſꝫ ſalomon qͥ natus ē de legitimo matrimonio ip̄a honeſta ꝑmanēte. Sic ⁊ Thamar cōcepto ſaraꝫ⁊ phares: qͥ ꝑtinet ad genealogiam dn̄e caſta ꝑmāſit. Et ẜm hec ītelligi oportet dicta alberti:⁊ tūc nō ꝯtradicūt verbis. b. Hiero. ¶ Quantū ad ſcd̓m dicēdum ẜm alberiū vbi ſupra: ꝙ iōortū habuit ab aliqͥbus deſcriptis viris ī genealogia iſta mal̓: triplici ex cā. Prima qꝛ oppoſita iuxta ſe poſita magis eluceſcūt. Et ẜm illd̓dicit̉ in canticis cāticoꝝ. Sicut liliū int̓ ſpinasſic amica mea int̓ filias: ⁊ ſicut ſpina rōſam genuit: iude mariā: canit eccl̓ia. Scd̓a vt ſapīa deimiſericorditer appareret. Eſt .n. exitꝰ de bonoin bonū ſeu meliꝰ: vt illud. Uidit deꝰ cūcta q̄ fecerat ⁊ erāt valde bona. Gen̄. i. Ex ſingul̓ enīcreaturis bōis factis reſultat pulchritudo vniuerſi q̄ eſt meliꝰ. Eſt ⁊ exitus de malo ī maluꝫ:ẜm illud. Initiuꝫ omnis peccati ſuperbia. Eſt⁊ exitus de bono in malum: vt de muliere initium peccati. Quartus exitus eſt de malo in bonum. Et hoc eſt ꝓprium dei cuius ſapiētia vincit maliciam: ex malo elitiens bona. ¶ Tertiacauſa eſt: vt confidentiam peccatoribꝰ augmētaret: ꝑ hoc ꝙ mediatrix eorum eadem propinquitate vtranqꝫ extremitatem contingeret: vtſicut eſt mater ſoror ⁊ filia dei: ſic etiam a natura inclinaretur ad miſerēdum peccatori propt̓quod figuratur per arcuꝫ in nubibus celi in ſignum federis inter celum ⁊ terram. Non eniꝫpotuit deus efficacius cum peccatoribꝰ ſtabilire pacē̓: qͣꝫ ꝙ filiam peccatorum hoīm ſuo filioaccepit vxorem ⁊ mr̄em. Nec aliqͥs fideliꝰ interdeuꝫ ⁊ hominē pacē̓ fecit: qͣꝫ que mater vtriuſqꝫ fuit. Ad hoc etiam optime facit auctoritas.Hiere. di. lvi. dominus qui hanc rationem aſſignat. ¶ Quantum ad tertium dicendum: ꝙideo a bonis et ſanctis ortum habere voluit:vt potet in narratis in genealogia triplici ratione ſcd̓m Albertum. Prima eſt vt ſanctitas