Capitulum. XI.

oꝑibus bonis magis facilibꝰ inſiſtit: hic potatxp̄m ſitientē: faciliꝰ eſt .n. bibere qͣꝫ comedere.Qui ergo iſta negligit: xp̄m eſurientē .i. auidedeſiderantē bona oꝑa eiꝰ non paſcit: ſꝫ famelicūdimittit. Sil̓r qui ignorantē docet viā ſalutis:hic paſcit v̓bo pane .ſ. vite ⁊ intellectus: ⁊ aquaſapīe ſalutaris potat. Quē nudū vides v̓tutibus manifeſte. ⁊ bonis monitis ⁊ exēplis habitibꝰ virtutū corꝑs: inudū xp̄m veſtis. Si vagabundū ꝑ diuerſos errores inuenies: ⁊ ad domū tuā eccleſie reducis: hoſpitē colligis. Si infirmū in via dei ⁊ imꝑfectū toleras: ⁊ infirmitatibus eius prouides admonēdo: vel corrigēdoorando: infirmū xp̄m viſitas. Si in captiuitatepoſitos obſtinatōis eruis: vl̓ ī captiuitate purgatorij ſb̓uenis miſeris: incarceratos redimisCū mortuo in peccatis ne infamia putreſcatvicia eiꝰ occultas: nec diuulgas indebite manifeſtando. mortuū ſepelis. Contraria agēdo .ſ.diffamādo peccatores: nō iuuādo in purgatorij carcere detētos: ⁊ maxīe de his legatis queipſi fecerunt. Nō tolerādo infirmos: ſꝫ adiuuādo ecōtra ad infirmandū per mala exempla etſuaſiones illicitas: ad errores inducēdo: v̓tutibus ſpoliādo alios: bonis īcitamētis ⁊ inſpiratōibus xp̄i non aſſentiendo: xp̄o per hec ſubuenire recuſas: ⁊ ideo penas eternas formidarehabes: ſicut miſericordes miſericordiā glorie:ẜꝫ illud p̄s. cxi. In memoria eterna erit iuſtusab auditione mala non timebit. Auditio malaerit illa: quā audient reprobi: cum audiēt xp̄mdicentē. Ite maledicti in ignem eternuꝫ. Mala vtiqꝫ erit illis quia nociua: ſed bona quia iuſta. ¶ Quarto ſciendum: iudicium illud fore iuſtiſſimū: vnde p̄s. Iudicabit orbē terraꝝ in iuſticia: ⁊ populos in equitate. Septem ſiquideꝫmodis ꝑuertitur iudicium: vt̓ notatur. xi. q. iij.Quatuor: ⁊ quatuor ponit in textu bea. Gregdicens. Quatuor modis humanū peruertituriudiciuꝫ timore: cupiditate auaricie: odio: et amore amicitie vel cōſanguinitatis. Addit glo.tres alios .ſ. imperitia ſeu ignorantia. Nimiacōpaſſione miſerie alterius: rigoris ſeueritateSed nil horuꝫ poterit eſſe in xp̄o veridice. naꝫquo ad primū nullū timebit. Nā vt dicit Iobix. ca. Si fortitudo queritur: robuſtiſſimus eſtEt Dan̄. vij. dr̄ ꝙ antiquus dierum dedit poteſtatē filio hoīs venienti in nubibus .ſ. ad iudicadū honorē ⁊ regnū ⁊ omnis populus: tribus ⁊lingue ſeruient ei. Et poteſtas eius ptās eterna que non auferet̉. Nullū ergo timebit: quipotentior omnibus: ſed omnes eum timebunſpͣs. lxxxix. Quis nouit poteſtatē ire tue ⁊ pretimore tuo iram tuā dinūerare. Ira dei ait. be.Hiero. non eſt ꝯcitati animi furor vt noſtra:iuſti ſupplicij ꝯſtitutō. d̓ pe. di. i. Chryſo. Plgent ſe ſuꝑ ſe omnes tribꝰ terre: qꝛ nec reſiſten

di virtus cōtra eū: nec fugiēdi facultas ante faciē eius: nec penitētie locus: nec ſatiſfaciēdi tēpus. Ex anguſtia .n. oīuꝫ reꝝ nihil remanet ineis p̄ter locū. Cupiditate diuitiaꝝ corrūpi nōpoterit iudiciū xp̄i: qꝛ ditiſſimꝰ eſt. Mecū ſuntdiuitie ⁊ gloria: ait ipſe ꝓu̓. viij. opēs ſuꝑbe ⁊ iuſticia. Et ꝓpterea mādauit dn̄s in veleri legede iudicibꝰ. Nō accipietis munera a quoqͣꝫ: ꝗamunera excecant oculos ſapientū: ⁊ ꝑuertuntverba iuſtoꝝ. Un̄ narrat iuſtinꝰ: ꝙ cū Cyrusrex inſtituiſſet quendā ad iudicandū: cuꝫ ſemelreperiſſꝫ cupiditate pecunie corruptū: ⁊ muneribus iniuſte iudicaſſe: fecit eū decoriari ⁊ pellēeiꝰ fecit deſiccatā ponere ſuper ſellā: vbi filiusillius iudicis ſedebat ad iudicandū loco patrisvt ſibi caueret a cupiditate muneꝝ: ꝓu̓. vi. Noͣaccipiet ꝓ redēptōne dona plurima. b. Augu.expectat dies iudicij: ille equiſſimꝰ iudex: quinullius potētis ꝑſonā accipit: cuius palatiumauro argentoqꝫ nullus ep̄us abbas vel comēscorrūpere poterit. Et. b. Bern. veniet dies illain qua plus valebūt pura cordaqͣꝫ aſtuta v̓baIlle .n. iudex eſt qui non fallet̉ v̓bis nec flectet̉donis. Non ergo poterit iudiciuꝫ illud ꝑuertipecunia ſicut fit hūanis iudicijs. Un̄ dicit Iſidorꝰ li. de ſūmo bono. Cito violet̉ auro iuſticianullāqꝫ ꝑtimeſcit reus culpā quā redimere nūmis eſtimat. xi. q. iij pauper. Odio ꝑuertituraliqn̄ iudiciū dum .ſ. iudex odit reum ſicut dn̄sIeſus iudex futurus odio iudeoꝝ iniuſte iudicatus ⁊ ꝯdēnatus ꝓpter qd̓ dicit de eis ipſe ꝑpſalmiſtā. Odio habuerūt me gratis .i. ſine ca⁊ rōne. Sed deꝰ iudex nullā ſuā creaturā odit.Dicit̉ .n. ſapīe. xi. Nihil odiſti dn̄e eoꝝ que feciſti. Nec obſtat qd̓ ait Salomō .ſ. altiſſimꝰ odiohabet peccatores: qꝛ hoc refert̉ ad eoꝝ culpamnō naturā que in ſe bona eſt: ⁊ hāc diligit deusculpā deteſtat̉. Qūo .n. odio haberet: quos tāta diligentia creauit: tāta benignitate gubernauit ⁊ ſupportauit: tāto labore crucis redemit.Un̄ ⁊ eos ex ꝓbrās dicet̉ ẜꝫ. b. Aug. Ecce manus quas ꝑforaſtis. Ecce pedes quos confodiſtis. Ecce latus qd̓ aperuiſtis: ⁊ tn̄ intrar̄ noluiſtis .ſ. ꝑ dilectōem verā. Dicunt̉ peccatores oīahec feciſſe: qꝛ ꝓpter eoꝝ peccata hec paſſus eſtxp̄s Apoc. i. Dilexit nos ⁊ lauit nos a peccatꝭnoſtris in ſanguine ſuo. ¶ Quarto iudiciū contingit iniuſtū fieri ꝓpter amorē amicitie vel parentele. Et ſic herodes vt placeret Herodiadevxori vel potiꝰ adultere: iniuſte iudicauit Ioānem baptiſtā ad mortē. Et he rodes antipateroccidit Iacobū ⁊ apprehēdit Petrū ad idemvt iudeis placeret. Sꝫ amicitia parētela vel p̄ces nil ibi valebūt. Un̄ v̓ginibꝰ fatuis qͥ rogauerūt ſapiētes vt darēt eis de oleo ſuo: Rn̄derūt ne forte non ſufficiat nobis ⁊ vobis: ite potiꝰ ad vēdētes ⁊ emite vobis Math. xxv Et