Capitulum. X.
⁊ alioꝝ in. iiij. eſt ꝙ ſit in viſceribꝰ terre loco vicino ⁊ ꝯtiguo inferno: tn̄ ex diſpēſatiōe diuinaaliqͥbus aſſignat̉ alius locus qͣꝫ ille cōis ad ſuipurgatōem ſeu purgatoriū. Et hoc quadrupl̓ci ex cā. Siue ad eoꝝ leuioꝝ punitōem: ſiue adceleriorē liberatōeꝫ: vel ꝓpter culpe in loco perpetratōem: vel ꝓpter alicꝰ ſancti or̄oneꝫ. Et iōbn̄ dr̄ eccl̓i. de negligētijs purgate cū paucis .ſ.ne in alia vita purgeris cū multꝭ .ſ. penis. Und̓qͣtū ad primū reuelatū eſt ẜm. b. Greg. aīas qͣſin vmbra punitas. De ſcd̓o vt .ſ. citiꝰ liberēt̓pentes alijs a qͥbus ſuffragia poſtulēt. Narrat̉ ꝙ cū quidā piſcatores tꝑe autūni piſcarent̉magnū fruſtū glaciei prendiderūt loco piſcis.De quo ſatis gauiſi ꝓ ep̄o ſuo: qꝛ magnū dolorē patiebat̉ in pedibꝰ ex calore intēſo illā glaciēpenxenio ip̄i ep̄o ſuo noīe Theobaldo tradiderūt. Quod fruſtū glaciei accipiēs ep̄s ⁊ pedibꝰ ſuis ſupponēs: magnū refrigeriū inde ſibiſentiebat. quadā aūt die de glacie vocē audiuitexeuntē. Adiurauit aūt ep̄s vt qͥs eſſet expͥmeret. At ille inquit. Sū quedā aīa que in hoc glicidio ꝓ pctīs meis affligor: ⁊ liberari poſſeſi. xxx. miſſas. xxx. diebus ꝯtinuis ꝓ me dicēsQd̓ ep̄s qui ſanctꝰ hō erat diſpoſuit ſe actuꝝ.Sꝫ cū iā medietatē dixiſſet ⁊ ſe ad aliā ſequētēpreparet diabolica ſuggeſtione euenit: vt fereom̄s hoīes illius ciuitatꝭ bella inter ſe mouerevellent: vn̄ vocatus ep̄s ad ſedādā diſcordiamveſtes depoſuit ⁊ illa die miſſaꝫ dimiſit. Iterūep̄s reincepit miſſas. xxx. ⁊ cū iā duas ꝑtes dixiſſet exercitꝰ magnꝰ vt videbat̉ ciuitatē illamobſedit: vn̄ ꝯpulſus ep̄s ad ꝓuidēdū miſſā illāintermiſit. Iteꝝqꝫ reincepit. Et cū. xxix. dixiſſet ⁊ ad dicēdā. xxx. ſe p̄paraſſet tota villa ⁊ domus ep̄i igne diabolico ſucceſa eſt. Cui cū ẜuiindicaſſent vt miſſā dimitteret: ait ille. Si totavilla cremari deberet iſtā miſſā nō dimitteremqui dicerē. Qua celebrata glacies illa ꝑ ſe ſoluta eſt ⁊ aīa liberata: ⁊ ignis quē ſe vidiſſe credebāt tāqͣꝫ fantaſma receſſit ⁊ nullū dānū recepit.Quātū ad tertiū caſuꝫ .ſ. ꝓpter culpe in locoꝑpetratōem. Narrat Greg. in. iiij. dialo. ꝙ cuꝫquidā p̄ſbyter balneū frequētaret quendā viꝝincognitū ad ſui obſequiū p̄ꝑatū inueniebat: qͥſemꝑ ſedule ſibi mīſtrabat: qui dū quadā die ꝓbn̄dictōe ⁊ laboris mercede ſibi panē bn̄dictuꝫofferret: ille merēs rn̄dit. Quare mihi iſta daspater. Iſte panis ſanctꝰ eſt. Ego aūt māducar̄nō poſſū. Ego .n. aliqn̄ huiꝰ loci dn̄s fui ſꝫ ꝓ culpis meis pᵉ mortē huic loco deputatꝰ ſuꝫ. Sꝫqueſo vt oīpotēti deo hūc panē offeras ꝓ peccaſis meis. Et tūc te exauditū noueris cū hꝫveniēs ad lauandū me hic nō inueneris. Prſbyter aūt ſalutarē deo ꝓ eo hoſtiā quotidie ꝑvnā hebdomodā obtulit ⁊ reuerſꝰ eū mīme īuenit. De qͣrto exemplū narrat. b. Greg. in. iiij.
dialo .ſ. paſcaſio: hic vir cū mire ſanctitatꝭ fuerit⁊ etiā libꝝ de corꝑe dn̄i ediderit vt doctꝰ: ⁊ illo ītꝑe duo in ſūmos pōtifices ꝑ diſſenſionē electifuiſſent .ſ. ſymachº ⁊ laurentiꝰ. Et demū eccl̓iain vnū illoꝝ cōueniſſet .ſ. ſymachū alio reiecto.paſchaſiꝰ tn̄ iſte ꝑ errorē ſemꝑ aliū p̄tulit .ſ. laurentiū: exiſtimās potiꝰ illū eſſe ſummū pōtificēEt ſic in hac ſnīa vſqꝫ ad mortē ꝑmāſit: qui tamal̓s tāte ſanctitatis ⁊ fame fuit in ppl̓o: vt cū eētdefunctꝰ ⁊ dalmaticā ſuꝑ feretro poſitā demōiacus tetigiſſet ſtatī liberatꝰ eſt. Poſt ml̓tū v̓otp̄s cū beatus. Germanꝰ ep̄s Capuanꝰ: cuiusaīam vidit. b. Benedictꝰ in celū deferri: balne agr̄a ſanitatis petiſſet: p̄dictū paſchaſiū diacorēibi ſtantē ⁊ obſequētē inuenit. Quo viſo vehemēter extimuit: ⁊ quid illic vir tatus faceret inqͥſiuit. Qui ꝓ nulla cā eſt illi loco penali deputatū aſſeruit: niſi qꝛ in illa cā diſſenſiōis plꝰ iuſtoſenſit. Et addidit. Queſo te ꝓ me dn̄m dep̄car̄atqꝫ in hoc cognoſces ꝙ exauditꝰ fueris: ſi hicrediens me nō inueneris. qͥ cū ꝓ eo oraſſet: atqꝫpoſt paucos dies reuerſus illuc fuiſſet: p̄dictūpaſchaſiū mīme inuenit. Quāgratū ſit defunctis ꝓ eis orare: vel alia ſuffragia facere: on̄dit̉ꝑ hoc exēplū. Quidā de more habebat cū trāſiret ꝑ aliqd̓ cimiteriuꝫ dicere ſemꝑ de ꝓfundisꝓ defunctis. Cū aūt quadā die ab īimicis inſec̄ret̉ ⁊ fugeret ꝑ cimiteriū qd̓dā: ſubito defunctiquoꝝ corꝑa ibi reqͥeſcebāt ſurgentes cū inſtr̄isſue artis in vita ipſuꝫ viriliter defenderūt ⁊ in.§. LIII.imicos ꝓtinus fugarunt.Septimū purgatoriūeſt qd̓ dr̄ ſancti Patricij: ꝙ hoīes intrātes certis mōīs dū hic viuūt purgāt̉ de pctīs ſuis. Etvidet̉ fieri iſta purgatio ex pena maximi terroris ⁊ horroris eoꝝ q̄ vident̉ in illo loco purgatorij erga eos fieri imaginarie: potiꝰ qͣꝫ in rei veritate. Uidet̉ .n. eis qͥ ad illud intrāt dū ibi morant̉ ꝙ in igne ardeāt: ⁊ ꝙ demones eos cū lanceis igneis vel verubꝰ trāſfodiāt vncinis ferreis euiſcerūt ⁊ huiuſmōi: cū tn̄ corꝑa integra remaneāt ⁊ inde ſuſtinēt magnū timorē ⁊ doloreꝫvt aꝑte eis ꝯueniat illud Iob. xl. c. timore territi purgabunt̉. ¶ Circa qd̓ ſcienduꝫ: vt in vitapatricij. Iſte ſanctꝰ patriciꝰ miſſus fuit ad p̄dicandū in hiberniā q̄ dr̄ eſſe ī extremis terre habitabilis. Cūqꝫ populū illū vt durū nō poſſꝫ cōuertere: nec ꝯminatōibꝰ nec ꝓmiſſionibꝰ flecterent̉: orāti ei ꝓ huiuſmōi oſtēdit ei dn̄s foſſamrotundā ẜm circulū quē baculo ſuo in terra fecerat: declarās ꝙ qͥ intraret in illā ⁊ ꝑ vnā dieꝫ⁊ noctē maneret purgaret̉ a pctīs commiſſis.Qui patriciꝰ inxta dictā foueā fieri fecit abbatiā quandā in qͣ monachi deo ſe ruiebāt. Et illimonachi inſtruebāt volētes intrare purgatoriū illud: qd̓ eos facere oporteret ꝓ prepagne