Titulus XIIII.
In corpore auteꝫ poſt reſurrectionē generalēEt qꝛ quātitas pene correſpōdet quātitati ſeugrauitati culpe ẜm illud Deū. xxv. Scd̓m mēſurā peccati erit ⁊ plagaꝝ modus. Grauitasaūt culpe ſeu offenſe attendit̉ ex qͣlitate ꝑſoneoffenſe ⁊ ex volūtatis inordinatōne ⁊ fixione.Quāto .n̄. ꝑſona offenſa eſt dignior tāto gͣuioreſt offēſio. Et qꝛ deus qui offendit̉ ꝑ quodlibꝫpeccatū p̄cipue mortale: qꝛ creatura ꝑ hoc autitur adeo: eſt infinite dignitatis: ⁊ bonū infinitūmeret̉ talē penā infinitā. Infinita aūt eſſe nonpōt intenſiue qꝛ ꝯſumeret̉ creatura: ſeruat̉ infinitas in extenſione: qꝛ .ſ. ſemꝑ durat talis penacū ſit eterna. Et qꝛ etiā cū voluntate fixa in talipeccato ꝑſeuerat vſqꝫ in finē vite: ⁊ poſtea in ꝑpetuū: iō ⁊ dū ꝑmanꝫ culpa ſemꝑ durat ⁊ pena.Un̄ Greg. in li. iiij. dialo. Voluiſſent iniqui ſine fine viuere: vt potuiſſent ſine fine peccare.Oſtendūt: qꝛ ſemꝑ viuere in peccato cupiūt qͥpeccare nō deſinūt dū viuūt. Ad magnā gͦ iuſticiā ꝑtinet iudicātis vt nunqͣꝫ careat ſupplicio: qͥdū viueret nūqͣꝫ voluit carer̄ peccato. de pe. di..i. Per qd̓libet autē mortale niſi peniteat hācpenaꝫ infernalē hō incurrit. Et hinc eſt qd̓ aitIaco. apl̓us in canonica in epl̓a. ij. Qui totaꝫlegē ſeruauerit offendat autē in vno factus eſtoīuꝫ reus. Hoc exponit glo. ſuꝑ. c. i. d̓ pe. di. v.tripl̓r. Uno modo ſic. Qui offendit in vno .ſ.p̄ceptoꝝ legis .ſ. faciēs ꝯͣ ip̄m preceptū ita ꝓ illo dānabit̉: ſicut ⁊ ſi oībus peccatis inuolutuseſſet. Talis eſt expoſitio Inno. de pe. di. vi. c.vl. Iſta tn̄ ſil̓itudo eſt in genere: qͦ .ſ. ad dānatōnē: non in ſpē quo ad quātitatē pene. nā vnumqd̓qꝫ habet ſuā penā. vn̄ qui plura ꝑpetraueritacerbius puniet̉. Secūdo exponit̉ ſic. Qui offendit in vno factus eſt oīuꝫ reus: oīm .ſ. v̓tutūqꝛ om̄s amittit. qm̄ oīs virtus patit̉ detrimētūab vno vicio. Nā ſi quis cadit ī auariciā: largitatē deſtruit ⁊ charitatē minorauit. Amore .n.pecunie vel violaret charitatē vel ſaltē minusamaret ſic ⁊ in alijs. Hec eſt expō Aug. de pe.di. v. c. i. Tertio mō ſic. Qui offendit in vno. i.in charitate que vnū nos facit cuꝫ deo: factus ēoīm reus .i. oīum bn̄ficioꝝ ingratus. Ingratꝰenī extitit qui plenus v̓tutibus deū oīo non timuit. In hoc fit qͥſqꝫ culpabilior qͦ ē deo acceptior. Et hoc ē etiā. b. Aug. de pe. di. v. vbi ſupraOſtendit aūt in charitate qui mortaliter peccat: qꝛ qd̓libet mortale eſt ꝯͣ charitatem dei velꝓximi ẜm. b. Tho. in. ſū. Et idē .ſ. ꝙ quodlibetmortale ſit ſufficiēs ad penā ſubeundā infernalē dicit. be. Augu. in omcl̓. de igne purgatorij.Poſtqͣꝫ .n. numerauit multa mortalia ſubdit.Quicūqꝫ aliqd̓ de iſtis peccatis .ſ. mortalibꝰ inſe dn̄ari cognouerit: niſi digne emēdauerit: ⁊ apeccatis ipſis abſtinuerit. illo trāſitorio igne d̓quo apl̓s ait: ipſe tn̄ ſaluus erit quaſi ꝑ ignē. i.Cor̄. iij. purgari nō poterit: ſꝫ et̓na illū flāma ſi
ne vllo remedio trucidabit. diſtinc. xxv. §. alias ea.5. II.Eſſe autem infernū etpunitionē maloꝝ in alia vita: nō ſolū ſacra ſcriptura veteris ⁊ noui teſtamēti hoc docet aꝑteſꝫ ⁊ dicta ſanctoꝝ doctoꝝ: ac etiā pluriū ethnicoꝝ ⁊ cōis rō humana. Hoc patriarche docuerūt. dixit n. Iacob. Deſcendā lugēs filiū meuꝫin infernuꝫ. Gen̄. xxxvij. ⁊ loq̄bat̉ de Ioſephquē exiſtimās deuoratū a fera: qꝛ filij eius miſerūt ad eū tunicā ſuā tanqͣꝫ inuētā a caſu ſanguine cruentatā incōſolabilit̓ deflebat. vbi dicit. b.Augu. ꝙ timuit Iacob ne tāto dolore abſorberet̉ mens eius ꝙ ꝓpter nimiā triſticiā deſcēderet ad locū dānatoꝝ. Moyſes quoqꝫ dux ppl̓iiſrl̓ pͥmus dixit datha ⁊ abiron maioribꝰ natude tribu iuda ꝯtēnentibꝰ mandata eius. Deſcēdāt in infernū viuētes. Nūe. xvi. Qued īpletū eſt. Nā vt dicit p̄s. Aꝑta eſt terra ⁊ deglutiuit dathā ⁊ operuit ſuꝑ ꝯgregatōnem abiron.Prophete idē firmauerūt. dicit. n. Iob. c. vij.Qui deſcēderit ad inferos nō aſcēdet. Ideꝫ. c.xiij. Uadā ⁊ non reuertar ait in ꝑſona dānatiad terrā tenebroſā ⁊ opertā mortis ⁊ nullꝰ ordo ſꝫ ſempiternꝰ horror inhabitat. Huiꝰ expōnē habes ī pͥma ꝑte. Dd̓ eximiꝰ ꝓphāꝝ. p̄s. lx.xxv. Miſericordia tua dn̄e magna eſt ſuꝑ meqd̓ declarat. Eruiſti aīam meā ex inferno inferiori .ſ. loco dānatoꝝ ad quē locū deſcenderatmerito peccatoꝝ adulterij ⁊ homicidij: nec exſe ſua v̓tutę vnqͣꝫ potuiſſet exire. Un̄ ī alio p̄s.xciij. ait. Niſi qꝛ dn̄s adiuuit me .ſ. miſericordia gr̄e p̄ueniēte. paulominꝰ habitaſſet in inferno aīa mea non recedēdo .ſ. a peccato. Idē p̄s.de dānato peccatore ait. Frater nō redimet .ſ.talis. Frater .ſ. xp̄s redimet hō. q. d. non. Nā ſxp̄s non redimit .i. nō liberat talis. multominꝰpurus hoͣ. Nō dabit deo placationeꝫ ſuā talisdānatꝰ ꝑ quecūqꝫ que fecerit de genere bonoꝝvel elemoſynas ⁊ preciū redēptonis aīe ſue: laborabit ineternū in penis .ſ. ⁊ viuet adhuc in finē. Et infra. Sicut oues in inferno poſiti ſuntvnꝰ ſuꝑ aliū ꝯſtipati: mors depaſcet eos ⁊ dn̄abūt̉ eoꝝ iuſti ⁊cͣ. Iſalas de lucifero. c. xiiij. Detracta eſt ad īferos ſuꝑbia tua cōcidit cadauertuū. Cadauer luciferi ſunt om̄s reprobi ī qͥbꝰvicijs fetētibꝰ vt cadauer habitat ꝑ effectū malitie qͥ tandē ſil̓ cū eo cadūt in infernū. ⁊. c. vltīoIgnis eoꝝ nō extinguet̉ ⁊ v̓mis eoꝝ nō moriet̉. Apl̓i hͦ p̄dicauerūt. ij. Pe. ij. rudētibꝰ inferni detractos ī tartaꝝ ⁊cͣ. Et Io. apo. xx. Infernª ⁊ mors dederūt mortuos ſuos. Deniqꝫ ip̄av̓itas dei filiꝰ vt ꝯfide̓t ius hō ambularet ad veritatē .ſ. fidei: ait. Ue tibi corroſaim: ve tibi betſaida: ⁊ īfra. Uerūtn̄ dico vob̓ tyro ⁊ ſydōi: remiſſiꝰ erit ī die iudicij qͣꝫ vob̓. Et tu capharnaunūqͥd in celū exaltaberis: vſqꝫ ī īfernū deſcēdēs