Capitulū. IIII.
ſcilicet draco iſte de carcere ſuo: ⁊ exibit ⁊ ſeducet gentes. Et de eo etiam dicit̉ capl̓o. xij.ꝙ draco iſte cauda ſua traxit d̓ celo tertiā ꝑtēſtellarum. Quis ſit iſte draco ipſe Ioannesinſinuat: quia ſathanas angelus deſcendensde celo ⁊ deijciēs ⁊ ligans eum in abyſſuꝫ: pōtdici eſſe magni conſilij angelus ſcilꝫ chriſtusqui paſſus: ⁊ ad inferos anima eius deſcēdēscum deitate: patres de limbo eduxit: ligās ininferno inſaciabilem homicidā diaboluꝫ ideſtpotentiam ſuam: ⁊ maliciam ſuam debilitansv̓tute ſue paſſiōis: ne quātū cupiat noce̓ pͥualeat in animalibus. ¶ In corporibus autemſeuiendo per tyrannos infideles contra chriſtianos: precipue videt̉ fuiſſe ligatus tempore Silueſtri: imperio ad fidem conuerſo.Unde ⁊ in ſignum huiuſmodi: Silueſter papa alligauit draconem materialem inficiētem⁊ occidentem populū rome in foueam ꝓfundiſſimam. Dicit autē beatus Gregoriꝰ xxxij.moral̓. tractans illud iob. xl. Stringit ſcilicetBeemoth caudaꝫ quaſi cedrū: quod millenario numero ratione ſue perfectiōis ſignificatomne tempus eccleſie quantūcūqꝫ ſit vſqꝫ adfineꝫ eius ideſt tempus antichriſti. Unde ponitur numerⁿ determinatꝰ ꝓ indeterminatopoſt quod dicit̉ ſolui draco ſathanas de carcere ſuo qui tempore antichriſti ꝑmittitur amplius ſeuire corporaliter ⁊ ſpiritualiter ꝑ illūpeſſimū homine antichriſtū. Et hoc ē caudavbi maxime eſt venenū draconis ⁊ beemoth:ſcilicet antichriſtū qui in fine eccleſie erit: quābeemoth qui ad litteraꝫ eſt elephas: qꝛ diabolus ipſum antichriſtū valde eleuabit in potētia ⁊ temporali dignitate ſuper omnes: ſicutcedrus eſt altiſſima arborū: ⁊ ſtringet duritia⁊ feritate. Vnde ⁊ tertiam partem ſtellarumdicit̉ draco iſte deijcere cauda: quia per antichriſtum multos qui valde reſplendebant ineccleſia doctrina ⁊ vita deijciet. Uel proſternendo per mortem ad terrā quo ad ſanctos:vel proſternendo multos ſpiritualiter inducendo ad terrena. Quātū autem ſit diabolustunc tentationibus ⁊ tribulatiōibus ſeuiturªdominus noſter Ieſus inſinuat: dicens mathei. xxiiij. Erit tunc talis tribulatio: qualisnon fuit ab initio mundi vſqꝫ modo: nec fiet.Et niſi breuiati fuiſſent dies illi: non fieret ſalua omnis caro. Unde ⁊ ſit grauitas huiꝰ tentationis tunc beatus Gregoriꝰ: vbi ſupra ſcilicet. xxxij lib. moral̓. ſic oſtendit: dicens. Uidendum valde eſt cū beemoth iſte caudā ſuaꝫvt cedrū ſubleuat: in quo tunc atrocior qͣꝫ nūcſe erexerit ſurgat. Que enim penarū generanouimus: que non iam vires martyruꝫ exercuiſſe gaudemꝰ. Alios enim improuiſo ictuimmerſus gladius ſtrauit. Alios crucis pati
bulo affixit: in quo ⁊ mors ꝓuocata repellit̉:⁊ repulſa ꝓuocatur. Alios hirſutis ſerra dētibus attriuit. Alios armatos ferro inſultāsvngula ſparſit. Alios belluina rabies morſibus detruncando comminuit. Alios ab intimis viſcerum per cuteꝫ preſſa vis verberuꝫrupit. Alios effoſſa terra viuos oꝑuit. Alios demerſos in morte precipiciū fregit. Alios in ſe proiectos aqua repleta abſorbuit.Alios edax flamma vſqꝫ ad cineres depaſtaꝯſūpſit. Cū ergo beemothiſte caudā ſuaꝫ infine mūdi ampliꝰ dilatat: quid in illis tormentis tūc atrocius exurgit: niſi ꝙ in euangeliodn̄s dicit. Surgent pſeudo ꝓphete: ⁊ dabūtſigna magna ⁊ ꝓdigia: ita vt in errorē mittantur ſi fieri pōt etiam electi. Nūc enim fidelesnoſtri mira agūt cū ꝑuerſa patiuntur. Tuncaūt beemoth hiꝰ ſatellites ſcꝫ antixp̄i etiamcum praua ingerūt mira aucturi ſunt. Pēſemus igitur q̄ erit illa humane mentis tētatioqn̄ pius martyr ⁊ corpus tormētis ingerit: ettn̄ ante oculos eius mira tortor facit. Cuiustūc virtꝰ nō ab ip̄o cogitationū fūdo quatit̉:qn̄ is qui flagris cruciat ſignis coruſcat. Sicergo beemoth ſtringit caudā ſuā quaſi cedrūquia nimiꝝ ⁊ altus tunc erit veneratione ꝓdigij: ⁊ durꝰ crudelitate tormēti: hec. b. Grego.Et in antixp̄o fuit ⁊ erit fortitudo tꝑalis. Inſanctis qͥ vincēt tētationes ⁊ tormēta erit fortitudo ſpūalis. Multa reperiūt̉ de antixp̄oꝓnūciata ī ſacris ſcpͥturis ⁊ ꝑ doctores declarata. Sꝫ ꝑmaxīe de eo agit̉ Gan̄. c. vij. ⁊. viij.vt exponūt oēs doctores. Un̄ ⁊ xp̄s loquēs⁊ p̄nūciās de ext̓minio: ⁊ tribulatōe maxīa hieroſolyme ac ēt afflictōe eccl̓ie duriſſima ꝑ ātixp̄m: q̄ poſtea cito habitura ē finē: īquātū militis: ꝑ finē mūdi ⁊ finale iudiciū dixit: Mat.xxiiij. Cū videbitꝭ abominationē de ſolatiōisſtātē ī tēplo q̄ dicta ē a Daniele ꝓbh̓a: tūc qͥ legit ītelligat .ſ. tūc īpleri illā ꝓphetiā: hec ꝓphetia hr̄ Danie. ix. ī fine. Ubi poſtqͣꝫ danieli fuitreuelatū tꝑs det̓minatuꝫ future īcarnatiōis īlxx. hebdomadibꝰ ānoꝝ: ⁊ de paſſiōe xp̄i ⁊ fructu eiꝰ: ⁊ deſtructiōe hieroſolyme. ꝑ Tituꝫ cūromano exercitu dicit. Poſt finem belli ſtatuta deſolatio ſcꝫ hieroſolyme: ⁊ paulo poſt:In tēplo erit abomīatio deſolatōis: ⁊ vſqꝫ adꝯſūmatiōeꝫ ⁊ finē ꝑſeuerabit deſolatio: vt dic̄nicolaꝰ de lyra. Abomīatiōeꝫ appellāt hebreiidola ſeu idolatriā: q̄ int̓ vicia maxīe ē abominabil̓. Abominatio gͦ deſolatiōis ē idolū poſitū ī tēplo deſolato .i. deſtructo: qd̓ fuit factū ẜꝫqͦſdā de imagine tiberij īꝑatoris quā pilatꝰ poſuerat in templo. Sed hoc iam factuꝫ fuerat.Unde alij dicunt de imagine Cai imperatoris hoc: quā mandauit poni in templo vt adoraret̉: qd̓ fuit factū poſt decēniū a paſſione dn̄i