Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.XIII.

hoīes p̄ualebis? Charitas .n. fortis dr̄ ꝯͣ deuꝫqꝛ traxit ad terram ad mortem induxit.Uiriliter age adextris gule luxurie: ꝯͣ easdimicādo. Et a ſiniſtris īſenſibilitatꝭ a neceſſarijs abſtinēdo arma v̓tutꝭ dei tꝑantie. ꝓu̓. x.xx. Accinxit fortitudīe lūbos ſuos virilit̓ agea dextris īiuſticie ſiniſtris nimij rigoris ſeueritatis arma v̓tutꝭ dei .ſ. fortis iuſticie ꝓu̓.xv. Domꝰ iuſti pl̓ima fortitudo. virilit̓ age adextris prudētie nimie .ſ. ſuo ſenſui innitēdo.Cōtra illud. Ne īnitaris prudētie tue: ꝓu̓. iij.Et a ſiniſtris īprudētie ſtoliditatꝭ. Uir ſapiens .i. prudēs fortis. ꝓu̓. xxiiij. Uirilit̓ age adextris nimie audacie a ſiniſtris indebite timiditatis: ꝓu̓. xxxi. Fortitudo d̓cor indumē eius .ſ. aīe v̓tuoſe. Tūc decor a ē fortitudoſeu aīam decorat: nec p̄cipitāter ſe qͥs ingerit ad ꝑicula: nec timiditate ab eis oꝫ retrahit̉. Et qꝛ ī bellādo laborat: ne ex fatigatione deficiat. ponit̉ regula reparat debilitationē: ſubdit̉: Conſortet̉ cor tuū apl̓us adEphe. Cōfortamini in dn̄o ī potētia v̓tutiseius. Cōfortari in dn̄o eſt ex his ſūt dn̄i vt īv̓bis eius. Sicut .n. cibꝰ corꝑal̓ ꝯfortat corpꝰ corroborat: ita panis doct̓ne ſpūalis Acͣt.ix. de ſaulo cōuerſo dr̄ accipiēs cibū ꝯfortatꝰ ēSacr̄oꝝ frequētatō ꝯfortat roborat p̄cipueeucariſtia. vn̄ eccl̓ia ī collecta dic̄ eucariſtia.Sit fortitudo fragiliū: ſit ꝯͣ oīa mundi ꝑiculafirmamētū. Cōfortat̉ cor vino ſpūal̓ leticie:vt dr̄. ij. Eſdre. viij. Qmnē mētē fac̄ ſecurā vi nec aliqͥd timet. Ita inqͥt. b. Anto. in vitispatꝝ. Nil ita facit mētē fortē ad oīa aduerſa ītētamēta: ſicut leticia ſpūal̓. Manꝰ xp̄i cōfortat infirmū cor. vn̄ d̓r cordiale. hic aut ē meditatio paſſiōis xp̄i. In cꝰ figurā helias ābulauit in fortitudīe ſb̓ cineritij panis eſi: ſignāt̉ꝭxp̄i paſſionē: vſqꝫ ad mortē dei ſuꝑne prīe. iij.Regū. ix. Sꝫ ſuffic̄ bn̄ inchoaſſe bn̄ adtp̄s ꝓſeqͥ niſi ad finē vite ꝯuerſatō ſācta teneatur. Et ponit̉ regula ad videndū bonadn̄i ī terra viuētiū: cōſequēdo hec reguladat̉ .ſ. Suſtine dn̄m ſolū ſuſcipe gr̄am ſꝫſuſtine: vt ſi te gͣuet vel grauis videat̉ ī ꝯtinuādo labores aduerſa: deponas gr̄adēdo. Nūqͣꝫ ab hoīe recedit dn̄s gr̄a ſua: niſi qͥs repellat a ſe. vn̄ dr̄. Qui aūt ſuſtinue̓itvſqꝫ in finē hic ſaluꝰ erit. Ue his ꝑdideruntſuſtinētiā dr̄ Eccl̓. ij. i. ꝑſeuerātiam. Hinc. b.Aug. de pe. di. iiij. Inanis ē pn̄ia quā ſequēsvita ꝯmacl̓at .i. cares fructu vite eterne: ſireuertat̉ ad deū. Et ſeqͥt̉. Eſto ī patiētia fortitꝯfirmatꝰ: vitā bonā quā cepiſti tener̄ deſeras: bonū ꝓpoſitū ꝯſerua iugit̓. hec. b. Aug.¶¶ Tentationes inſurgunt hominibusa diuerſis.Capitulum tertium.

Uia ad fortitudinē ꝓut ē v̓tus gnͣalis ꝑtinꝫ belOlare ꝯͣ vicia: tētatōes qͣſlibꝫ vincere: omittēdo de fortitudine ꝓut eſt v̓tꝰ ſpātqꝛ multa dicta fūt de ea ꝑtibꝰ eius ī maͣ de vtutibus: in iſta eadē ꝑte ti. iij. ſolū agemꝰ detētatōibus vincunt̉ gr̄a donis ſpūs fanctiEt lꝫ in pͥma ꝑte in ti. de cāis peccatoꝝ ml̓dicta ſint de tētatōibꝰ. Hic tn̄ aliū modū. Lad hoc pōt īduci illud p̄s. xvij. Precīxiſti mev̓tute ad bellū: ſupplātaſti inſurgētes in meſb̓tus me. p̄cinxiſti .i. p̄paraſti adaptaſti reſtrigēdo lūbos cordis abſtinētia caſtitate: veſtimēta tꝑaliū reꝝ ad neceſſitatē ſtrīgēdo nonad latitudinē ſuꝑfluitatē: p̄cinxiſti .ſ. tudn̄a om datū optimū om̄e donū ꝑfectū: v̓tute .i. fortitudine interiori īducēte me ad talē reſtrictionem. Ad bellū ſpūale tentatōnū. Oīsenī ī agone ꝯtendit: inqͥt apl̓us. i. ad Cor̄. ix.ab oībus ſe abſtinet .ſ. īpediētibꝰ v̓tutē eiꝰ ꝯtrahoſtes. Et ſupplātaſti inſurgētes ī me ſb̓tusne eos ſuꝑando. Iſti aūt inſurgētes ꝯͣ nos ībello tentatōnū ſūt. malus. mūdus vanusexterior ſenſus. carnal̓ appetitus. diabolꝰ varius. peſſimꝰ antixp̄s. Sumimꝰ aūt tētatio ꝓut cōius ſumit̉ quadā .ſ. inſtigatiōe ſeuimpulſiōe alicuiꝰ ad peccatū vel ad noſcēdūvt dimittamꝰ de tentatēe tētat deꝰ hoīeꝫ: velmgr̄ diſcipulū ſicut xp̄s philippū Io. vi. vel deū vt illi iſrahelite tentauerūt deū ī cordibꝰ ſuis in p̄s. Cōtra qd̓ dr̄ deūt̓. vi. Mat.iiij. tētabis dn̄m deū tuū: de hac de loquimur tentatōe intitatōnis ad malū loqͥt̉ faluator docuit nos dice̓ in orōe dn̄ica. Et nenos īducas in tentatōem. Mat. vi. Ubi notpctit̉ vt tentemur qꝛ meritū ꝑderemꝰ coronā: ſꝫ vt ſuccūbamꝰ vincamur a tētatōoAd qd̓ maxīe iuuat .ſ. ad victoriā tentationuꝫoro. vn̄ ip̄e dn̄s ieſus: ait diſcipul̓ Mat. xxvi.Uigilate .ſ. reſiſtēdo orate ne intret ī tentationē .i. vincamini ab ea. Tentat igit̉ malusquū qͥs ſuo v̓bo vel facto q̄rit aliū deciꝑe īducendo ad peccatū vel nocumentū. Et ſic diſcipuli phariſeoꝝ Herodianis tētauerūt xp̄vt caꝑent in ẜmōe vt poſſent calūnioſe accuſare ex aliqͦ v̓bo incaute dicto. vn̄ xp̄useis interrogātibꝰ centatiue de cēſu dādo vl̓ negādo ceſari rn̄dit. Quid me tētat̉ hypocriteMath. xxij. Sicqꝫ in ſua tentatiōe p̄ualuere potuerūt. ſil̓r fecerūt quū adduxerūt adultera an̄. Ioā. viij. pl̓ibꝰ alijs vicibus: ſꝫ ſꝑꝯfuſi remāſerūt ſupplātauit deus īſurgētesī. Filij accedēs ad ẜuitutē dei: dr̄ Eccl̓. ij. ſtaī iuſtitia timore p̄para aīam tuā ad tentationē. Quū .n. qͥs ſe reꝑit in aliqua ſocietate in