.XIII.Titulus
Sꝫ certe difficilius ē filios interimere. qͣꝫ ꝙ ꝓiſta faciēdū ē ea q̄ filijs ꝯgregāda videbat̉ atqꝫſeruāda: vel donare pauꝑibꝰ: vel ſi exiſtat tētatio q̄ id ꝓ fide atqꝫ fieri iuſticia ꝯpellat amitter̄Felices .n. vel nos vl̓ filios nr̄os nō diuitie ierrene faciūt: aut nob̓ viuētibꝰ amittēde: aut nobis mortuis a qͥbus neſcimꝰ: aut certe a qͥbꝰ nolumꝰ poſſidēde. Sꝫ deus felices facit qͥ ē mentiū vera opulētia. Bruto aūt qͥ filios occidit infelicitatis ꝑhibꝫ teſtimoniū poeta laudat̉. Aitęnī Natoſqꝫ pr̄ noua bella mouētes. Ad penāpulchra ꝓ libertate vocauit. Infelix: vtcūqꝫ ferēt ea facta mīores. Sꝫ v̓ſu ſequēti ꝯſolat̉ infelicē. Uicit amor patrie: laudūqꝫ īmenſa cupidoPec ſunt duo illa libertas ⁊ cupiditas laudishūane: q̄ ad facta ꝯpulit mirāda romāos. Si gͦlib̓tate morituroꝝ ⁊ cupiditate laudū qͥ a mortalibꝰ expetunt̉: occidi filij a pr̄e potuerūt: qͥdmagnū ē ſi ꝓ v̓a libertate: q̄ nos ab iniqͥtatis ⁊mortꝭ diaboli dn̄atū liberos facit: nec cupiditate hūanaꝝ laudū: ſꝫ charitate liberādoꝝ hoīuꝫnō a Tarqͥno rege ſꝫ a demonibꝰ ⁊ demonū pͥncipe: non filij occidunt̉: ſꝫ xp̄i pauꝑes int̓ filiosꝯputant̉. Si aliꝰ ēt romanꝰ pͥnceps cognomīeCorquatꝰ: filiū no: qꝛ ꝯͣ patria ꝓpriā: ſꝫ ēt ꝓ patria nō: qꝛ ꝯͣ imꝑiū ſuū .i. ꝯͣ id qd̓ īꝑauerat pr̄ imꝑator ab hoſte ꝓuocatus iuuenili ardore pugnauerat lꝫ viciſſꝫ occidit ne plus malo eēt ī exeplo imꝑij ꝯtētiqͣꝫ boni in gl̓ia occiſi hoſtis: vtqͥd ſe iactēt qͥ ꝓ īmortal̓ patriē legibꝰ oīa q̄ ml̓tominꝰ qͣꝫ filij diligunt̉: bona t̓rena ꝯtēnūt. Si furius camillus et ingratā pr̄iaꝫ: a cꝰ ceruicibusacerrīoꝝ hoſtiū vehētiū iugū depulerat dānatuſqꝫ ab emul̓ fuerat: a gallis iterū liberauit: qꝛnō hēbat potorē vbi poſſꝫ viue gl̓oſus. Cur extollat̉ velut grāde aliqͥd fecerit: qͥ forte in eccl̓iadei ab īimicis carnalibꝰ gͣuiſſimā exhonoratōis.paſſus īiuriā: nō ſe ad hoſtes eiꝰ hereticos trāſtulit: aut ꝯͣ illā hēre ſiꝫ aliqͣ ꝯdidit: ſꝫ eā potiusqͣꝫtū valuit ab he̓ticoꝝ ꝑnicioſiſſia prauitate defendit: cū alia nō ſit vbi viuat̉ in hoīuꝫ gl̓ia ſedvbi vitā acqͥrat̉ eterna. Si Mutiꝰ vt cū porſena rege pax fieret: qͥ gͣuiſſimo bello rō ānos p̄mebat: qꝛ Porſenā ip̄m occide̓ nō potuit: ⁊ ꝓeo alteꝝ deceptꝰ occidit ī ardētē arā an̄ eiꝰ oculos de xterā extēdit dicēs: ml̓tos ſecū tales qͣlēeū vide̓t ī exitiū eiꝰ ꝯiuraſſe. Cuiꝰ ille fortitudinē ⁊ ꝯiuratōeꝫ taliū ꝑhorreſcēs: ſine vlla dubitatōe ſe ab illo bello facta pace ꝯpeſcuit: qꝛ receloꝝ īputaturus ē merita ſua ſi ꝓ illo nō vnmanū ncqꝫ hͦ ſibi vltro faciēs: ſꝫ ꝑſequēte aliqͣpatiēs totū flāmis corpꝰ īpēderit. Si Curtiꝰarmatus eqͥ ꝯcito ī abruptū hyatū terre ſe p̄cipitē dedit: deoꝝ ſuoꝝ oracul̓ ẜuiēs: qm̄ iuſſerātvt illuc id qd̓ roani hērent optimū admitterēt:nec alid̓ ītellige̓ potuerūt qͣꝫ viribus armiſqꝫ excelle̓. vn̄ vꝫ oportebat vt deoꝝ iuſſis ī illū interitū vir p̄cipitaret̉ armaiꝰ. Quid ſe magnū ꝓ
eterna pr̄ia feciſſe dicturus ē: qͥ aliquē fidei ſuepaſſus īimicū nō ſe vltro ī talē mortē mittēs: ſꝫab illo miſſꝰ obierit. Qn̄qͥdē a dn̄o ſuo eodēqꝫſuo rege pr̄ie certiꝰ oraculū accepit. Nolite timere eos qͥ corpꝰ occidūt: aīaꝫ aūt occide̓ nonpn̄t. Si ſe occidēdos certꝭ v̓bis qͦdāmo ꝯſecrādas. Decij deuouerūt vt ill̓ cadētibꝰ ⁊ irā deoꝝſāguine ſuo placātibꝰ: rōanus liberaret̉ exercitus: nulloº. ſuꝑbiāt ſācti martyres tāqͣꝫ dignuꝫaliqͥd ꝓ illius pr̄ie ꝑticipatōe fecerit: vbi et̓na ē⁊ v̓a felicitas ſi vſqꝫ ad ſui ſāguīs effuſionē: ⁊ n̄ſolū ſuos fr̄es ꝓ qͥbꝰ fūdebat̉: veꝝ ⁊ ip̄os īimicos a qͥbus fūdebat̉: ſic̄ eis p̄ceptū ē diligētescharitatꝭ fid̓ ⁊ fidei charitate certātes. Si marcus publius dedicās edē iouis iunonis minerue: falſo ſibi ab īuidis morte filij nūciata: vt illonūcio ꝑturbatus abſcede̓t atqꝫ ita dedicatōnisgl̓aꝫ collega eiꝰ ꝯſeq̄ret̉: ita ꝯtēpſit vt eū ēt ꝓijci inſepultū iuberet: ſic ī eius corde orbitatꝭ dolorē gl̓e cupiditas vicerat: qͥd magnū ſe ꝑ euargelij ſācti p̄dicatōeꝫ qͣ ciues ſuꝑne pr̄ie de diu̓ẜliberāt̉ ⁊ colligunt̉ erroribꝰ feciſſe dicturus ē:cui dn̄s de ſepl̓tura pr̄is ſui ſollcito ait. Seq̄remę ⁊ ſine mortuos ſepelire mortuos ſuos. SiMarcus regulꝰ ne crudeliſſīos hoſtes iurando falle̓t: ad eos ab ip̄a roma reuerſus ē qm̄ ſicrōanis eū tene̓ volētibus rn̄diſſe fert̉ poſteaqͣꝫaphris ẜuierat dignitatē illic honeſti ciuis hr̄enō poſſꝫ: eūqꝫ carthaginēſes: qm̄ ꝯͣ eos ī rōanoſenatu egerat: gͣuiſſimis ſupplicijs necaueruntqͥ cruciatꝰ nō ſūt ꝓ fide illius pr̄ie ꝯtēnendi: adcꝰ btītudinē fides ip̄a ꝑduc̄. Aut qͥd retribuet̉dn̄o ꝓ oībꝰ q̄ retribuit: ſi ꝓ fide q̄ illi debet̉ taliafuerit hō paſſus qͣlia ꝓ fide quā ꝑnicioſiſſis inimicis debebat paſſus ē regulꝰ. Qūo āt ſe audebat extolle̓ d̓ volūtaria pauꝑtate xp̄ianꝰ: vthuius vite ꝑegrīatiōe expeditior ābulet: viāoꝑduc̄ ad pr̄iaꝫ: vbi v̓e diuitie deus ip̄e ē cū audiat vel legat Luciū valeriū qͥ ī ſuo defūctus eſtꝯſulatū vſqꝫ ādeo fuiſſe pauꝑeꝫ: vt nūmis a populo collatꝭ eius d̓ ſepl̓tura curaret̉. Audiat v̓legat Quītū cincinatū cū qͣtuor iugera poſſid̓ret ⁊ ea ſuis māibus cole̓t: eſſe ab aratro adductū vt dictator fieret. maior vtiqꝫ honor̄ qͣꝫ ꝯſulvictiſqꝫ hoſtibus ingentē gl̓iaꝫ ꝯſecutū: ī eadēpauꝑtate māſiſſe. Aut qͥd magnū ſe feciſſe p̄dicabit qͥ nullo p̄mio mūdi hꝰ fuerit ab et̓ne illiuspr̄ia ſocietate ſeductus: cū fabriciū didicerit tatis mūeribus. Pyrrhi regꝭ epyrrotaꝝ ꝓmiſſa etiā quarta ꝑte regni a romana ciuitate nonpotuiſſe diuelli: ibiqꝫ in ſua pauꝑtate priuatummanere maluiſſe. Nā iſti licet rēpublicā haberēt tā opulentiſſimā atqꝫ ditiſſimā: ipſi tn̄ ī ſuisdomibus pauꝑes erāt: vt quidā eoꝝ qui iaꝫ cōſulbis fuiſſet ex illo ſenatu paupeꝝ hominumpelleretur notatione cenſoria ꝙ decem pondoargenti in vaſis habere cōpertus eſt. Ita ideꝫpauperes erant quorum tamē triūphis pubit