Titulus XIII.
Scd̓o differūt in oꝑe: qꝛ fortitudo v̓tus ꝑfic̄aīam ad ſuſtinēda q̄cūqꝫ ꝑicula: ſꝫ nō ſuffic̄ dar̄fiduciā ad euadēda vel aggrediēda q̄cūqꝫ pericula. Sꝫ fortitudo donū vtrūqꝫ facit: qꝛ ipſa ꝑficit ⁊ in ſufferēdo q̄cūqꝫ aduerſa ⁊ in aggrediēdo q̄cūqꝫ ardua. vn̄ ⁊ dr̄ eccl̓. Liberaſti mea rugiētibꝰ paratis ad eſcā .i. demonibꝰ: de manibꝰ q̄rentiū aīam meā: ⁊ de ml̓tis tribulatōnibus q̄ circūdederūt me: ⁊ in medio ignis nonſuꝫ eſtuatꝰ. Tertio differūt in qͣꝫtitate: qꝛ fortudo v̓tus nō ſe extēdit ad oīa difficilia. Sꝫrtitudo donū ad oīa. Rō huiꝰ diuerſitatꝭ eſtqꝛ fortitudo v̓tus innitit̉ facl̓tati ſeu v̓tuti humane: q̄ infirma eſt reſpectu potētie diuīe. vn̄nō eſt vna facultas vl̓ potētia hūana reſpectuoīuꝫ difficultatū. Sꝫ diuerſe facultates ſt̓ ordinate ad diuerſas difficultates ⁊ qn̄qꝫ ab īuicē ſeꝑant̉. Nā ſūt in delectabilibꝰ: vt ſuꝑādisꝯcupiſcētijs prauis q̄ nō hꝫ facultatē ad vincēdas difficultates in horribilibꝰ vt ꝑicul̓ mortꝭSꝫ fortitudo donū vtit̉ facl̓tate diuīa qͣſi ſuaq̄ ad oīa difficilia ſufficiēs eſt. Iuxͣ illud Iobxxix. Pone me iuxͣ te ⁊ cuiꝰ vis manus pugnet ꝯͣ me: qꝛ .ſ. nil p̄ualebit dei v̓tuti. Et in p̄s.xvij. Diligā te dn̄e v̓tus mea. Et merito qꝛ tues ꝓpugnator potēs: īmo oīpotēs: gubernator prudēs: ꝯſolator clemēs: remūerator affluens. Securus gͦ ꝓijcio omꝫ ſolitudinē ⁊ fiduciā in eū cuius nec potētia vīci: nec ſapīa falli:nec ꝓuidētia īpediri: nec beniuolētia fatigariqͦ minꝰ impleat omēꝫ indigentiā meā ⁊ ſatietin bonis deſideriū meū ¶ Quarto dr̄nt ī fineqꝛ fortitudo v̓tꝰ nō ſemꝑ ꝓducit ad finē oꝑisinchoati: qm̄ nō ſb̓eſt ptāti hoīs vt fineꝫ oꝑisſui ꝯſequat̉ vl̓ euadat mala ſeu ꝑicula: cū qn̄ꝫopprimat̉ ab eis in mortē. Sꝫ fortitudo q̇ eſtdonū hec in hoīe oꝑat̉: qꝛ ꝑducit eū ad vitameternā ꝑ oꝑa fortia q̄ ē finis oīuꝫ bonoꝝ oꝑm⁊ euaſio oīum ꝑiculoꝝ. Et huiꝰ rei infunditquādā fiduciā mēti ſpūs ſancti ꝑ donū fortitudinis: ꝯͣriū timorē excludēs. hec Tho. ſuperiij. ſententiaꝝ. di. xxxiiij.Quod iſta fortitudoſit effectꝰ diuinalis pꝫ tertō in eo qd̓ dic̄ p̄s. exvij. Dn̄s .ſ. fortitudo mea. Et eſt ibi p̄dicatōꝑ cam: vt dicit mgr̄ in pͥº. ſentē. Nō .n. vult dr̄epsͣ. ꝙ dn̄s ſit ille habitus qͥ ē donū fortitudīsqd̓ vtiqꝫ accn̄s eſt: qd̓ pōt adeſſe ⁊ abeſſe .i. corrn̄pi ſeu deficere p̄ter ſb̓iecti corruptōem. Sꝫdr̄ fortitudo qꝛ in nobis cauſans fortitudineꝫip̄am. vn̄ apl̓s ad philipē. iiij. Oīa poſſū in eoqͥ me ꝯfortat. vbi glo. b. Amb. Oīa poſſū ⁊ pati ⁊ age̓ in deo qͥ mihi poſſibilitatē ⁊ vires dedit. vt .n. dr̄ Iſa. xxvi. Oīa oꝑa nr̄a oꝑatus esin nobis dn̄e .ſ. bona oꝑa. Et ꝑ charitatē infuſaꝫ a ſpū ſancto. Charitas aūt oīa ſuffert: oīa
credit: oīa ſuꝑat: oīa ſuſtinet .i. ſuſtinere facit.Ubi notandū ꝙ duplex eſt actus fortitudīs⁊ ẜm ꝙ ē v̓tus: ⁊ ẜm ꝙ eſt donū. Primꝰ eſt aggredi ardua. Scd̓s ē ſuſtine̓ eqͣnimit̉ aduerſaqͥ patit̉. Et lꝫ aggrēdi ardua ⁊ īuader̄ ſit pͥustꝑe qͣꝫ ſuſtine̓ ⁊ pati laborē in actu: tn̄ ſuſtineīeſt eēntialiꝰ fortitudini: ⁊ nobiliꝰ ⁊ difficilius ⁊ꝑfectius. vt dic̄ Alb. ī. iij. ethi. qd̓ recolligit. b.Tho. Qd̓ ꝓbat triplici rōe. Prīo rōe fortioris pugil̓ ſic. Difficiliꝰ eſt pugnare cū fortōriqͣꝫ cū debiliori: debilis .n. de facili vīcit̉. Sed qaggredit̉ īuadit ꝑ modū fortōris. qͥ vero ſuſtinet ꝑ modū debilioris. Sufferēdo gͦ pugnatcū fortiori .ſ. malo aliqͦ eū inuadēte. Et ſic̄ patient̓ ferēdo vt debilior vincit fortiorē. gͦ ⁊cͣ. Secūdo ē ꝑfectiꝰ ⁊ difficilius ſuſtine̓ qͣꝫ agrōe pn̄tis diſcrimīs. Sic difficiliꝰ ē nōa mal̓ pn̄tibꝰ qͣꝫ a futuris: eo ꝙ malū pn̄s pl̓ꝰmouet qͣꝫ futuꝝ. Sꝫ qͥ aggredit̉ hꝫ mala vt futura: qͥ v̓o ſuſtinet: iā ſentit ꝑicula vt pn̄tia velīminētia: vn̄ dat̉ ſibi occaſio maioris tīoris etmagꝭ deſiſtendi a v̓tute: vt illa q̄ſentit euadat.Tertio rōe lōgioris tꝑis. ſic difficilius eſt diualiquē mane̓ īmobilē ī difficilibus: qͣꝫ ſb̓ito moueri ad aliqd̓ arduū. Sꝫ aggredi pōt hō ſb̓itomotū. Suſtine aūt īportat diuturnitatē tp̄isvn̄ ⁊ ph̓s dic̄ in. iij. ethi. ꝙ qͥdā ſūt p̄uolātes an̄ꝑicula. In ipſis aūt deficiūt vel recedūt. Patiētes at lōgo tꝑe īmorāt̉. h̓ ēt. b. Tho. 2ª. 2ᵉ.ij. cxxiij. Et liberiꝰ papa ait. vn̄ nāqꝫ beata ꝑſeueratia niſi de v̓tute patiētie: qͣ ẜm apl̓icā doctrinā. Om̄s qͥ pie volūt viue̓ in xp̄o: neceſſeeſt vt ꝑſecutōem patiant̉. vij. q. i. Suggeſtuꝫ.fortitudo includit patientiam..§. III.Quomō at fortitudoin actu ſuo ſit rōalis ſeu v̓tualls oſtendit̉ ſcd̓ocū dr̄. Laus mea. qd̓ tripl̓r pōt exponi. Prīoſic. De fortitudine mea in actu ſuo nō me extollo: nō me iacto: nō me laudo: ſꝫ dn̄m a qͦ eamrecogͦſco ⁊ ſibi aſcribo: ī cuius ꝯfidētia arduaaggredior: vn̄ ip̄e Dauid cū ad ſingl̓are certame ꝯͣ Goliath virilit̓ accede̓t: totꝰ inermis inqͥt ad euꝫ. Tu venis ad me cū gladio ⁊ haſtaego aūt in noīe dn̄i .ſ. ꝯfiſus de adiutorio eiusnō fortitudīe mea: cōgreſſuſqꝫ cū eo lapide exfūda iactato qͥ ſignificat fortitudinē. forꝭē .n.lapis ex hūilitate ſignata: ꝑ fūdā eū deiecit .i.Regū. xviij. Sic ⁊ Iudas machabeª fortiſſimus ꝯͣ hoſtes ꝓcedēs appolloniū: ſerō nichanorē ⁊ alios qͣꝫpl̓es ꝯfidētes in fortitudine exercitꝰ ſui ſeqꝫ laudātes eos ꝓſtrauerūt: hūiliati ⁊ de dei v̓tute ꝯfiſi orātes ⁊ dicētes. Cōgregati ſūt īimici nr̄i ⁊ gl̓iant̉ ī v̓tute ſua. Cōterefortitudinē illoꝝ vt cognoſcāt: qꝛ nō ē alius qͥpugnat ꝓ nobis niſi tu deꝰ vt pꝫ. i. Mach̓. iij.⁊ .ij. Macha. vlti. Econtra ſanſon: qꝛ fortiter