Capitulum. IIII.

potuiſſent portare bonos florenos ad v̓ſumuū: dn̄io penes alios remanēte qd̓ ipſi nō dic: ⁊ apparet ex textu. Et ſic pꝫ ꝯcl̓o ꝙ ex ill̓s ī quibus multū ſe fundāt nō pōt haberieis factū p̄ceptū ꝙ nihil hērent in cōi vl̓ in ꝑticulari: ſed ne iſta tꝑalia portarent ⁊ quererēttanqͣꝫ incerti ⁊ nimis ſoliciti de quo viuerēt: ⁊ſuꝑflua tenētes nimis inordinate ad ea afficerent̉. Et ẜm hoc pōt dici fuiſſe eis ⁊ ſucceſſoribus p̄ceptū: nō ſimpl̓r rōe portatōis vel habitatōis: ſed rōe nimie ſolicitudīs ⁊ amoris.tex his pꝫ error. viij. capl̓i libelli maledictiticelloꝝ: vbi dicūt ꝙ xp̄s ſimpl̓r ⁊ abſolutemiſit ad p̄dicandū apl̓os dicēs Nolite poſcauꝝ ⁊ argētū ⁊cͣ. interdixit eis ome iusiuꝫ reꝝ oīum tꝑaliū ad lr̄am. Et qꝛ Iocxij. declarauit cōtrariū ⁊ bn̄: dicūt hereticū.Sed dꝫ ex declaratōibus doctoꝝ inductoꝝ ⁊oībus: qꝛ illud fuit documentū nō p̄ceptum.Etſi p̄ceptū ad tp̄s cū miſit ad predicandū exrcēdos ꝑ illa vt incipiētes in ſtatu religioſoUel melius: qꝛ p̄cepit ex intētiōe ſeu ꝓhibuitin illis verbis inordinatū affectū ad terrena ⁊rimiā curā ⁊ ſolicitudinē ⁊ ea q̄ haberēt impeire ab actu p̄dicatōis. Ip̄i gͦ falſi ⁊ heretizlr̄aꝫ q̄ occidit exponētes ⁊ male. § XXTertio pōt argui ſics fuit ꝑfectiſſimus ī euāgelica perfectōe.d ad euāgelicā ꝑfectione ꝑtinet pauꝑtas:ꝑfectiſſimus in pauꝑtate. Sꝫ maior eſt pauertas nō hēre nec in ꝓprio nec in cōi: qͣꝫ hr̄ealtē in cōi aliqua mobilia. Ergo vr̄ ꝙ xp̄s nōuit nec in ꝓprio nec in cōi. Ad qd̓ rn̄det̉ qͥelica pōt accipi dupl̓r. vno moatiōeꝫ aī: ⁊ ſic eſt virtus nō aliacharitate. Et iſto mō xp̄s fuit pauprimꝰ ſuꝑmnes etiā Io. bap. alio mō pōt accipi ẜm eftū exteriorē .i. carētiā reꝝ. Et ſic nō eſt eēner v̓tus ſed inſtrumētū valde accōmodūfectōem v̓tutis: ⁊ ſic xp̄s nō fuit pauꝑiorane. Sed hoc eſt aduertēdū ꝙ bonitas inr̄o nō attendit̉ ẜm qͣꝫtitatē inſtr̄i ſed ẜm ꝓōem ad finē: ſicut pꝫ in medicina. Et iō nōrtuit ꝙ xp̄s ſummā pauꝑtatē aſſumeretqͣtū ad effectū exteriorē: alioqͥn nec debuiſſethr̄e victū ⁊ veſtitū: ſed ꝙ haberet pauꝑtatemagis congruentē fini nr̄e redēptōnis. Ipſeſalute hoīuꝫ venerat ⁊ cōuerſari cūt: vn̄ ſicut ſūpſit abſtinentiā nō ſūmāIo. bap. ſed cōformē cōi vite honeſte: ita ⁊uꝑtatē habēs mediocrē .ſ. cum apl̓is in cōibilia: qui modus nō habet aliqͥd viſcoſitatthabere immobilia: nec anxietatis plurimūt in cōi vel ꝑticulari mō declarato. Et cū dr̄Niſi quis renūciauerit omībus que poſſidetnō poteſt meus eſſe diſcipulꝰ. Luce. xiiij. xp̄s

gͦ oībus renūciauit in ꝓprio ⁊ cōi: nō ſequiturNā ⁊ quicūqꝫ renūciat ſecl̓o vt om̄s religioſiqui affectu ⁊ effectu abdicāt ꝓpͥetati: dicūturvere renūciare oībus ⁊ tn̄ licite aliqͥ habēt noſolū mobilia in cōi ut p̄dicatores: ſed etiā īmobilia in cōi vt om̄s monachi. Nec maioris ꝑfectiōis eſt renūciare oībus in ꝓpͥo ⁊ in cōi: vtminores faciūt: qͣꝫ renūciare oībus in ꝓprio ſolū ſed nō in cōi: vt probatū eſt ſupra in. vi. ar. licet ſit artior renūciatio.§. LXVI.Quarto pōt argui cōtra ex multis auctoritatibus canonis ⁊ ſctōꝝvt illud Math. xix. Ecce nos reliqͥmus oīa.gͦ in ꝓpͥo ⁊ in cōi. Et illud Mat. viij. Filiꝰ homīs nō habet vbi ca. ſu. re. Et p̄s. xxxix. ī eiꝰꝑſona. Ego mēdicus ſuꝫ ⁊ pauꝑ. Et. b. Aug.Oīa cōtepſit xp̄s terrena mūdi ut ꝯtēnendaeſſe mōſtraret. Et Euſebiꝰ ſuꝑ Math. dicitapl̓os fuiſſe extreme pauꝑtatꝭ. Et. b. Hiero.Si vis eſſe ꝑfectus nihil habeas p̄ter xp̄ꝫ. Etſuꝑ illud mat. xvij. qn̄ inuentū ſtaterē in ore piſcis. Petrus ad mādatū xp̄i ſoluit tributuꝫ:cū aliude noͣ haberꝫ: dicit. b. Hiero. ꝙ tāte dn̄sfuit pauꝑtatꝭ ꝙ nō habebat vn̄ ſolueret tributū. Et ſi obijciat̉: ait ipſe de loculis quos ferebat iudas. Rn̄debimꝰ ꝙ reputabat nefas idqd̓ portabat in loculis pro pauꝑibus in ſuosvſus ꝯuertere. ⁊ multe alie auctoritates poſſent induci. Ad has rn̄det̉. Ad illā. Ecce nosreliqͥmus oīa. veꝝ eſt: qꝛ in ꝓpͥo renuciauerūt⁊ reliq̄rūt oīa. Ad ſcd̓am. Vtiqꝫ ꝯcedimus ꝙfilius hoīs nō habuit vbi caput reclinarꝫ .i. domū: ſed ꝑ hoc nō tollit̉ ſi non habuit īmobiliaqͥn habuerit mobilia in cōi. Ad tertiū. Utiqꝫpauꝑ fuit xp̄s paꝝ habēs ⁊ mēdicus ab alijspetens elemoſynas. Sed ⁊ mendicātes dicūt̉⁊ ſunt fratres p̄dicatores: ⁊ tn̄ licite hn̄t mobilia in cōi. Ad auctoritates ſāctoꝝ ſi mille eēntpōt rn̄deri vno v̓bo. Omnes .n. auctoritatesque dicūt ꝙ interdixit eis oīa vel ꝙ renūciauerūt oībus: vel ſunt intelligēde qͣꝫtū ad moduꝫhabendi .ſ. ꝙ nō habebāt in ꝓprio: vel qͣꝫtuꝫ adcurā ꝓuidendi ⁊ ut amouerēt ſuꝑflua. Contēpſit .n. xp̄s ẜm. b. Aug. oīa mundi: qꝛ in ꝓprionā que habē̓t̉ in cōi: nodicunt̉ mūdi ſed dei: q̄aūt in ꝓprio mūdi dici poſſunt: fuerūt apl̓i extreme pauꝑtatis ꝯgruētis tn̄ fini: ⁊ hoc ē hr̄etm̄ in cōi ⁊ ad neceſſitatē: non ad ſuꝑfluitatemmobilia. Ad illd̓. b. Hiero. Nihil hēat preterxp̄m. intelligi pōt vel in ꝓprio. Nam religioſus verus nil habere dicit̉: licet monaſteriumſuū multa hēat etiā īmobilia: vl̓ intelligit̉ quoad affectū inordinatū. Ad illud de tributo rn̄det̉ ꝙ xp̄o aliqua offereꝑant̉ ſibi ꝓ ſuis ⁊ apoſtoloꝝ neceſſitatibus: aliqua ut pauꝑibus diſtribuēda ſicut etiā hodie fit ī religioſis qͥbus