Titulus. XI.

contra mēdicantes: multa mala cōtra talem ſtatum impingens. Concludens non poſſe homīesſaluari in tali ſtatu. Sed contra tales errores ſactus Thomas de aquino libros edidit: ⁊ omnesillos errores efficaciſſime euacuauit. Propterqd̓ Alexander quartus Guilielmū illum cumſuo tractatu reprobauit ⁊ puniuit ⁊ ordines medicantiū plurimū commēdauit ⁊ priuilegijs cōmuniuit. ¶ Demū circa annos domini. Hccccxx. Exorta ē hereſis vſitaꝝ in bohemia cuiꝰ inuētor fuit quidam anglicus magnus ſophiſta dictus vs. Hi multos articulos erroꝝ tenebant vtꝙ xp̄s non eſſet in ſacramēto altaris niſi cū eleliabatur a ſacerdote. Ꝙ etiam nil deberet poſſidere: imagines ſanctorū comburebant ⁊ multaalia. Miſſus fuit legatus ad eos reducendos aMartino ꝗnto. Dominus Io. do. cardi. ordinisp̄dicatorū cardinalis raguſinus: ⁊ nil potuit ꝓficere. Deinde eo mortuo cardinalis placentinuspoſt quē dn̄s Iulianus cardinalis ſancti angeliqui ꝯtra eos valde roboratos multitudine ⁊ dominio n̄ potuit p̄ualere: niſi gladio materiali fidelibus bellātibus ⁊ eos expugnātibus: vnd̓ adnihilū ſunt redacti. ¶ In diluuio igit̉ aquarummultaꝝ haꝝ hereſum ad deū hoīes non approximabunt: ſed elōgabuntur a deo reprobaturi: ꝗaſuo ſenſui ꝑtinaciter īnitētes: ſcripturas ſacrasmale intellexerūt: ⁊ rōnes quidem inducere adoſtendendū fallaciā ip̄arum hereſum nimis eētꝓlixum. Sꝫ ſufficiat vna cōis ratio breuiſſimaꝓ omnibus: videlicet quia eo ip̄o ꝙ ab eccleſiaſacroſancta reprobati ſunt: oēs dicti errores ethereſes iudicate: reputandi ſūt errores dānabiles ⁊ nulli eoꝝ adherēdū. Maior eſt .n. auctoritas eccleſie in determinationibus eoꝝ que ſuntIſdei: omni rōne ⁊ omni auctoritate doctorū. Etait. b. Aug. apoſtolo n̄ crederē niſi eccleſia illudapprobaſſet. Nec licet alicui dubitare d̓ aliquaſupradictaꝝ hereſum ꝙ non ſit falſa ⁊ ducēs addamnationē. Uel ꝙ ꝗs poſſit in ea ſaluari ſicutxp̄iani veri in fide romane eccleſie. Nam vt dr̄extra de here. Dubius in fide eſt infidelis. Et. b.Aug. dicit in libro de fide ad petꝝ firmiſſime tene ⁊ nullatenus dubites omnē hereticū vel ſciſmaticū cū diabolo ⁊ angelis eius eterni ignis incendio participandū: niſi ante finē vite: catholice fuerit incorꝑatus ⁊ reintegratus eccleſie. Etpaulo poſt. Omni homini ꝗ catholice eccleſie nōtenet vnitatē: neqꝫ baptiſmo: nec elemoſyna qͣꝫtumcūqꝫ copioſa nec mors ꝓ xp̄i nomine ſuſcepta poterit ꝓficere ad ſalutē. Extra de hereti. firmiſſime. Hinc ⁊ Greg. in li. moral̓. Quia ex ſolacatholica eccleſia veritas ꝯſpicitur apud ſe eſſelocū dn̄s ꝓhibet de quo videat̉. In petra Moīſes ponit̉ vt dei facie ꝯtempletur: qꝛ niſi quiſqꝫfidei ſoliditatē tenuerit: diuinā p̄ſentiam n̄ agnoſcit. Et infra. Aquam diluuij archam quidē adſublimiora ſuſtulit: oēs autē quos extra archaꝫ

īuenit: extinxit. xxiiij. q. i. quia. Et certe valde mirum eſt: ⁊ in hoc apparet veritas fidei noſtre: ꝗatot innumere heretes inſurrexerūt contra veritatem eius vt dimittam de ꝑſecutionibus tyrannorū. Omnes ⁊ hereſes ⁊ perſecutiones defecerunt. Et ipſa ſemper firma ꝑmanet. Quid auteꝫſit hereſis ⁊ quomodo puniantur heretici. Et detriplici infidelitate .ſ. paganorum: iudeoꝝ: ⁊ hereticorum: habes in. ij. parte ti. vltimo. Et de inquſitoribus hereticorum ⁊ modo ꝓcedendi contraeos habes in. iij. parte. c. xviij. de p̄dicatoribus ⁊inquiſitoribus.¶ De articulis ſeu ꝯcluſionibus. xiiij. in quibuscōiter non tenet̉ mgr̄ ſen. ⁊ Gra. in decre. c. viij.Rimus articuluſꝙ charitas qua diligimus deuꝫ ⁊ ꝓximum ſit ſpiritus ſanctus: ⁊ non aliquis habitus creatus: diſtin. xvij. primi. Nec eſtſua intentio ꝙ motus dilectionis quo deum diligimus ſit ſpiritus fanctus: ſed ꝙ iſte actus ſita ſpiritu ſancto non mediante aliquo habitu: ſicut ſunt alij actus virtuoſi. Et hoc ꝓpter excellētiam charitatis dixit ſanctus Tho. in prefata diprimi ſenten. Et in. 2ª 2ᵉ. q. xxiij. arti. ij. ⁊ in queſtionibus de virtutibus. q. ij. aricu .i. eſt contra magiſtrum Senten. Et allegat. b. Aug. iij. de doctrina xp̄iana: dicētem. Charitatem dico motu animi ad fruendum deo. Sed motus animi inquitdoctor ſanctus eſt quid creatum: ergo charitasē creatura. Item ſequeretur ꝙ actus charitatisnon ſit actus voluntatis: quod ē impoſſibile eoꝙ manifeſtam implicat ꝯtradictione. Naꝫ amorde ſui poſitione importat ꝙ ſit actus voluntatis.Ꝙ autem ſequatur hiꝰ actum non eſſe voluntatis: patet: quoniā ſi ſpūs ſanctus moueat humanaꝫ mente motu charitatis: ita ꝙ ſit mota: ⁊ nullo modo principiū huius actus eſſet: ꝗd violentū: cum principiū ſit extra ergo non eſſet voluntariū. Item ſi aliꝗs diceret ꝙ volūtas curreretvt inſtrumentū ad hunc actum: ſeq̄retur ꝙ n̄ ſitmeritorius iſte actus eo ꝙ inſtrumentū ē illudin quo n̄ eſt agere vel n̄ agere: cum in eo non ſitprincipiū actiuuꝫ. Item ſeq̄retur ꝙ iniuſtis dormientibus n̄ eſſet charitas: eo ꝙ non habēt motum dilectionis. Item hoc eſſet ad detrimentuꝫ⁊ non ad excellentiam charitatis: quoniā ſequeretur ꝙ habens. charitatem nō eſſet promptusad operādum: ſiue cum delectatione: eo quia involuntate nō eſſet forma ſeu virtus: ⁊ tamē hocin charitatis actu deberet eſſe: quia eſt radix me.rendi. ¶ Secūdus ꝙ termini numerales: vt trinus ⁊ vnus ⁊ huiuſmodi: non dicunt poſitioneſed priuationem tantum: daſt. xxiiij. qd̓ intelligitſic: Cū dicitur deus eſt vnus: nihil ponit: ſed pri-