TitulusXI.
matrimonio aūt alijs eccleſiaſticis ſacramentisaliter ſentire aut docere non metuūt: qͣꝫ ſacroſācta romana eccleſia predicat ⁊ obſeruat vincl̓operpetui anathematis īnodamus. Ubi nota ẜmb. Tho. in. iiij. ꝙ licet Gr̄anus in decretis de pedi. i. in fine. Et magiter ſen. in. iiij. mouētes queſtionē. Utꝝ confeſſio vocalis peccatorū que ſitſacerdoti in ſacramento pnīe ſit neceſſaria ad ſalutem: vel ſufficiat ſola ꝯtritio: ponūt opi. pro eꝯtra inducentes rōnes: demū dimittentes inſolutam ⁊ in arbitrio legentis. An̄ poſtqͣꝫ eſt decretum ꝑ eccleſiam ⁊ mandatū ꝯfeſſionem deberefieri ſacerdoti ꝓprio annuatim: extra de pe. ⁊ re.oīs. ꝑtinaciter tenere nūc ꝙ nō ſit neceſſaria cōſſio vocalis: eſſet hereticum..§. III.In libro ſexto decretatalium extra de ſum. tri. ⁊ fi. ca. c. i. damnetur error dicentium ſpiritu ſanctum ꝓcedere a patre⁊ filio vt a duobus principijs ⁊ duabus ſpirationibus. Et dr̄ ibi. Fideli ⁊ deuota ꝓfeſſione ſatemur ꝙ ſpūs ſanctus eternaliter ꝓcedit ex patre⁊ filio: non tanqͣꝫ ex duobus principijs ſꝫ ex vnoprincipio: nō duabus inſpirationibus ſed vnicaſpiratione. Ad idem dicit mgr̄. i. ſen. diſ. xix. fatendum eſt patrē ⁊ filium vnum principium eſſeᶠ adſpiritū ſanctum: nō duo principia: ⁊ ſicut pater ⁊filius eſt vnum principiū quo ad ſpiritū ſanctuꝫita pr̄ ⁊ filius ⁊ ſpūs ſanctus vnū principiū quoad creaturam omnē formadam vel reformādā.Reprobat̉ hic ⁊ error antiquus grecoꝝ: dicētiūſpiritū ſanctum ꝓcedere a pr̄e: ſed nō a filio: cuiꝰꝯtrarium hr̄ in ſymbolo vbi dicitur: qui ex pr̄efilioqꝫ ꝓcedit. Et Didimus dicit magnus doctorgrecoꝝ de ꝯſe. di. v. ſaluator. Et multi alij doctores antiqui ⁊ ſancti grecoꝝ: vt inducit mgr̄ ſent.in. i. Precipue Baſilius magnus ad euonium:hoc errore dānabili ⁊ hereſi detenti ſūt greci annis ſexcentis ⁊ vltra quotidie magis deficiētesin ſapientia in potentia tꝑali ⁊ in ꝓbitate vite. Etpoſtqͣꝫ ſeꝑauerunt ſe ab obediētia et fide romaeeccleſie ſtatuentes papā ⁊ imꝑauerunt: nunqͣꝫ ali̓ꝗs in eis claruit miraculis: et merito: qꝛ deus ꝙē auctor miraculoꝝ n̄ vult falſitatem eoꝝ ⁊ hereſim oꝑibus ſuis miraculoꝝ approbare. Demumanno dn̄i. Mccccxxxviij: in ꝯcilio generali celebrato florentie: ſub eugenio papa. uiij. in ꝯſiſtoriopublico: in ꝯuentū ſancte marie nouelle: venientes doctores grecoꝝ de ꝑtibus ſuis cū imꝑatore ſuo ⁊ pontifice ſuo: diſputata materia hiꝰ intergrecos ⁊ latinos nr̄os ꝑ fidelē interp̄tem vtriuſqꝫ lingue. Arguente mgr̄o Io. de mōte nigro: ordinis p̄dicatoꝝ: ⁊ rn̄dente quodam maximo doctore grecoꝝ ep̄o epheſio: ꝯuicti ſunt greci ex libris doctorum ſuoꝝ ꝑmaxime baſilij de erroreſuo: vn̄ demū reducti ad veritatē fidei: ꝯfeſſi ſūtnobiſcū ſpiritum ſanctū ꝓcedere a patre et filiovt dicitur in ſymbolo..§. IIII.
In clemen. de ſummatri. ⁊ ſi. ca. darunātur aliꝗͣ errores. Primo videlicet dicendū aīa rōnalis n̄ eſt forma corꝑis hūaniꝑ ſe īmediate. Secundo dicentiū ꝙ xp̄s nō eratmortuus qn̄ de latere eiꝰ ꝑforato exiuit ſanguis⁊ aqua. Io. xix. Tertio dicentiū ꝙ pueris ⁊ adultis in baptiſmo non ꝯfert̉ gr̄a ⁊ virtutes. ¶ Itemin cle. de vſu. ex graui. determinat̉: ꝙ ꝗ ꝑtinaciter aſſeuerat vſuram n̄ eſſe pctm̄ ⁊ dānabile: hereticus eſt hn̄dus ⁊ vt hereticus perſequēdus.¶ Item in ti. de here. c. ad nr̄am. reprobant̉ errores begardoꝝ q̄ vident̉ hūiſſe originē in alemania. Et ſūt hi. Primus ē ꝙ hō in hac vita tm̄ poteſt acꝗrere ꝑfectionis ꝙ īpeccabilis fiat: nec vltra in gr̄a pōt ꝓficere. Secūdus ē ꝙ n̄ oꝫ eum ꝗad talem gradum ꝑfectionis venerit ieiunare qꝛtūc ſenſualitas ē rōni ſubiecta. Tertius ē ꝙ hn̄stalem gradū ꝑfectōnis n̄ ſubijcitur hūane aucͣtivel obedientie: nec tenet̉ ad aliqua p̄cepta eccl̓eQuartus ꝙ viator in via pōt eē ita beatus ſicutſanctus in pr̄ia. Quintus ꝙ quelibet intellectualis natura ſe ip̄a naturaliter ē beata: nec indigetaliquo lumine gl̓e ipſam eleuante ad videnduꝫdeū eoqꝫ fruendū. Sextus ē ꝙ exercere ſe in actibus virtuoſis eſt hoīs imꝑfecti: ꝑfectus autē licentiat a ſe v̓tutes. Septimus ē ꝙ oſculuꝫ mulieris ē mortale: cū ad hoc n̄ inclinet natura: ſedactꝰ carnalis n̄ eſt pctm̄ cū ad hoc īclinet naturamaxime cū de hoc tētat̉. Octauus ē ꝙ in eleuatione corꝑis xp̄i ꝑfectus hō nō debet aſſurgerevel ei reuerētia facere: qꝛ imꝑfectionis ē: ſi a puritate ⁊ altitudine ꝯtēplationis ſue deſcēdat adhoc ꝙ circa myſteriū ſacr̄i euchariſtie aut circapaſſione humanitatis xp̄i aliqua cogitaret: oēshi articuli ꝓ hereſi hn̄tur ⁊ danantur ibi ⁊ rōnesibi potes videre in glo.In extrauagantibus ētia reprobātur vt hereſes quidā errores: ⁊ pͦ inextrauagāti bn̄dicti q̄ incipit. Bn̄dictus deus indonis ſuis: reprobat error dicētiū: ꝙ nullus videt diuinā eſſentiā vel eſt ꝑfecte beatus an̄ diemiudicij. Item ꝙ aīe decedētes in mortali pctō n̄īmediate ad inferna deſcendūt. Item ꝙ nō oēshoīes in die iudicij an̄ tribunal xp̄i cū ſuis corporibꝰ apparebūt: reddituri de factis ꝓprijs rōnem vt recipiat ẜm ea que geſſerūt: penā vel premiū: hec oīa ibi. ¶ Ite in exͣuagāti Io. xxij. q̄ incpit: dudū ad audientiā: reprobant vt hereſes: errores petri de corbaria Io. ⁊ Mihelini ordinisminoꝝ: ꝗ ꝑtinaciter aſſeuerabat: ꝙ petrus apl̓sn̄ fuit magis caput eccl̓e qͣꝫ quilibet apl̓oꝝ: et ꝙxp̄s nullū vicariū in eccl̓a d̓reliꝗt vel caput. Etꝙ papa n̄ hꝫ corrigere ⁊ punire inſtituere vel deſtituere imꝑatore ꝯtra q̄ eſt ꝯſtitutio de ſen. ⁊ re.iud. paſtoralis. in cle. Itē dixerūt ꝙ oēs ſacerdotes cuiuſcūqꝫ gradus exiſtat ſunt eqͣlis aucͣus: