Titulus.X.
perſona ſubſiſtens tertia in trinitate illa ſāctiſſima. Si quis aūt dicat ꝙ nō fuit intellectus Trimegiſti loꝗ de trinitate: cū ethnici ph̓i nō cognouerint hoc myſteriū. In cuius figurā legitur inExodo ꝙ magi .i. ſapiētes pharaonis defecerūtin tertio ſigno: qꝛ in noticia trinitatis vt dic̄ mgr̄ſen. in pͥmo li. Naꝫ de verbo eterno ſeu filio deimulta dixit Plato ⁊ qͣꝫplura. Sybille gentiles ⁊ſatis clare. Ln̄ ⁊ ſi ſic: nihil prohibet exiſtimare ꝙplura ꝑtinentia ad myſteria fidei potuerit deusloqui: que ip̄i non intellexerūt. Sicut locutus ēdeus ꝑ aſinam balaan ⁊ per caypham: que ip̄e n̄intellexit. Uidimus hucuſqꝫ in doctrinis myſteum trinitatis ⁊ vnitatis: ſicut audiuimus ex fi: videamus figuras.¶ §. V.☞.riguris etiam vidimus. Et prima eſt. Cū abrahe ſtanti in meridie īconualle mambre occurrerūt ei tres viri .i. angeli in forma hūana: tres vidit: ⁊ vnū adorauit ⁊c̄.Gen̄. xvij. Expofitionē ob breuitatē omitto: vbietiā innuit̉ quo cū geſtu reuelatur myſteriū trinitatis: qꝛ exiſtētibus in ꝯualle humilitatis: ⁊ inferuore charitatis ⁊ in hoſtio mortalitatꝭ. Secūda figura hr̄ Dan̄. v. de tribus digitis vnius manus ſcribentis in ꝑiete ꝯtra facie Balthaſar regis in babylone ꝯuīuatis cū ſuis. Mane techelphares. Tres digiti tres ꝑſone diuine: pr̄ ⁊ filius⁊ ſpūs ſanctus: de ꝗbus dr̄. Qui appēdit molemterre tribus digitis .i. ſuſtentat munduꝫ virtutetriū ꝑſonaꝝ: q̄ ſunt vnus deus: vna manus: vnaeſſentia ⁊ virtus diuina que in mēte hūana ſcribit numeꝝ bn̄ficioꝝ: que quis recepit. Appēditi. ponderare facit grauitate ⁊ multitudine peccatoꝝ que egit. Diuidit .i. diſtribuere facit gr̄as qͣspercepit. ¶ Tertia figura eſt Iſa. vi. vbi ait. Uididn̄m ſedentē ⁊c̄. ⁊ ſeraphin clamātia. Sanctus.Sanctus. Sanctus dn̄s deus ſabaoth. Ter ſanctus dicunt ad innuendū tres ꝑſonas. Dn̄s deꝰin ſingulari ſcribit ꝓpter vnitateꝫ eſſentie: qꝛ hitres vnū ſunt. Clamant aūt: qꝛ cū admirationeardent in ip̄ius dilectione dei: quē clare videnteſſe ſūmuꝫ ⁊ infinitū bonū. Innotuit quoqꝫ Ioannes bap. myſteriū trinitatis: qn̄ ī baptiſmo vidit filiū dei in carne baptizatū: pr̄em audiuit invoce dicentē. Hic ē filius meus dilectꝰ. Mat. iij.Uidit ſp̄m ſanctū in forma colūbe. Sed qꝛ in ꝓceſſu tꝑis quidam heretici vocati arriani voluerūt violare veritatē fidei de myſterio trinitatisdicētes eſſe pluriū ⁊ diuerſaꝝ eſſentiaꝝ. Ad confirmationē veritatis fidei de vnitate eēntie oſtēdit deus hoc grande miraculū in illo tꝑe in oriēte vbi cepit talis error. Nam in quodam feſto ſacerdote miſſam decantāte viſum eſt ab om̄ibustres guttas ad modū aque ſimul deſcēdere ſuꝑaltare: ⁊ vnā gemmā ex eis effectā: que repoſitacū magna reuerētia fuit ⁊ reẜuata inter reliꝗasad manifeſtandū: ꝙ hi tres vnū ſunt. ¶ §. VI.
Tertio manifeſtaturin oībus creaturis veſtigiū ſāctiſſime trinitatis.Et primo in generali. 2º. in ſpāli. 3º. in ſingulari.Et in generali quidē: quia vniuerſū eſt vnum adeo totū creatum diſtinctuꝫ in triplex genꝰ creaturaꝝ. Nam vnum ē ſubſtantiaꝝ ſpūalium .i. angeloꝝ. Aliud genus ſubſtantiaꝝ ꝑtim ſpūaliurꝑtim corꝑalium ⁊ hoīm. Tertiū eſt ſubſtantiarioīno corꝑalium. Ad innuendū ꝙ hi tres .ſ. pr̄ etfilius ⁊ ſpūs ſanctus vnū ſunt: ſicut vnū eſt vniuerſū ⁊ triꝑtitum in genere: Et angelus ſubſtatia in ſe inuiſibilis repn̄tans pr̄em: ⁊ a nobis nōeſt viſus hō rōnalis: dei filiū: qui hoīem aſſumpſit. Creatura irrōnalis ſp̄m qui apparuit in ſperei irrōnalis vt ignis. In quolibet aūt hoꝝ repmus veſtigiū on̄dens: qꝛ hi tres vnū ſunt. Naꝫnatura angelica vna eſt cōis in ſpūalitate uature: nihil hn̄s materie. Sꝫ triplex eſt hierarchia.Ei q̄libet hierarchia triplex eſt in ordine. Naminfima ē in ordine angeloꝝ archangeloꝝ ⁊ pͥncipatuū. In 2ª eſt ordo triplex .ſ. ptātum: virtūtdn̄ationū. In 3ª triplex etiā: quia thronorū.rubin ꝗ interp̄tatur plenitudo ſcīe filium quſapīa patris. Seraphin ꝗ interp̄tatur incendiſpm̄ ſanctū: qui dr̄ amor. Eſt ⁊ in quolibet angelo reꝑire tria ẜm Diony .ſ. eſſentiā: virtutem ipotentiā ⁊ oꝑationem: ⁊ tn̄ hec ſunt vnus angad innuendū quia hitres vnū ſunt. In creaturōnali adhuc exp̄ſſius habetur imago trinitaUn̄ ⁊ ipſe deus dixit. Gen̄. i. Faciamus hominēad imaginē ⁊ ſimilitudinē noſtram. Gen̄. i. Hecimago pōt cōſiderari vt formula naturaliter: vtinformata ꝑfectionaliter: vt reformata preſentialiter: vt oīno formata ꝑpetualiter. Et omnia hecꝑfectiſſimā trinitatē ⁊ vbiqꝫ eius ſil̓itudo. Quātu ad imaginē format īnaturaliter: vbi dic̄ Au.in li. de trini. Licet mens nr̄a nō ſit eius naturecuius ē deus: ibi tn̄ querenda eſt imago eius: cͥnihil eſt melius. Anima ſiquideꝫ noſtra vna eſttres hn̄s potētias: quaꝝ vna n̄ ē altera .ſ. mēoriaintellectus: ⁊ volūtas. Et vna ꝓcedit ab alia ẜmactū. Nā intellectꝰ nō intelligit niſi mēorie illioccurrit: ⁊ volūtas n̄ vult: niſi qd̓ mēs recolitintellectꝰ aliqͣ mō intelligit. Sic pr̄ ⁊ filius ⁊ ſpūsſanctus tres ꝑſone: vna ſubſtātia: vna eēntia. Etfilius quidē naſcitur de pr̄e. Spūs ſanctusdit ab vtroqꝫ ⁊cͣ. Hec imago format̉ ⁊ decorvirtutū ꝑfectiones: in ꝗbus ēt relucet veſtigiuꝫtrinitatis. Nā v̓tus vna ē ꝯueniētibus oībus inhͦ vnū qd̓ ait ph̓s in li. ethi. ꝙ v̓tus eſt q̄ bonumfacit hn̄tem: ⁊ opus eius bonū reddit. Sꝫ iſta tripartita ē ẜm diuerſa ad q̄ ordinat̉. Eſt .n. vtꝰ theologicalis: v̓tus moralis: ⁊ v̓tus intellectuali.Primū genus v̓tutū quo aīa informat̉ a ſctīſma trinitate ē fides: ſpes: charitas tria hec: vt d̓r̄i. Corin. xiij. Hec reſpiciūt ad deū vt obiectu ſuūSed fides innititur ei vt prime veritati: q̄ ſilio