Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Titulus. VII.

ſeptem panibus. Tria ꝯſidero in ꝗbus tota ſpesmea ꝯſiſtit: charitatē adoptionis: veritatē ꝓmiſſionibus: ptātem redditionis. Scio cui credidi: etcertus ſū: qꝛ in charitate nimia adoptauit me qꝛverax ē in ꝓmiſſione: qꝛ potēs ē in exhibitione.Hic ē funiculus triplex: difficile rūpit̉: quemnobis a patria noſtra in hūc carcerē dimiſſū firmiter obſecro teneamꝰ: vt ip̄e nos ſubleuet: trahat: ꝑtrahat vſqꝫ ed ꝯſpectū gl̓e. Hec Bern̄. Etde pͥmo .ſ. charitate adoptionis dr̄. i. Io. iij. Uidete qͣleꝫ charitatē dedit nobis deꝰ: vt filij dei noīemur ſimꝰ. Multū hꝫ mouere hoīem ad ſperan: hoc ꝯſiderādo deus ē pater nr̄. Un̄ glo. ſuper illud Mat. vi. Pater nr̄: in hoc dat̉ fiducia.Quid .n. negabit filijs: iam dedit qd̓ pr̄ ē. Lu.xi. Si vos ſitis mali: noſtis bona data dare filijs vr̄is: qͣꝫto magis pr̄ veſter ⁊c̄. Ad hāc cōſiderationē .ſ. de ſpe venie recōciliatiōis: multū facit parabola de filio prodigo reuerſo recepto apr̄e ita feſtiue. Lu. xv. De ſecūdo .ſ. veritatemiſſionis pꝫ in ſcriptura de multis ꝓmiſſionibꝰdei: mentiri pōt: ſꝫ fidelis ē in oībus verbisſuis: ad Ro. xv. Per patientiā ꝯſolationē ſcripturaꝝ ſpem hēmus. Iac. i. Beatus vir ſufferttētationē: qm̄ cum ꝓbatus fuerit: accipiet coro vite. p̄s. cxviij. Memor eſto verbi tui ſeruotuo in quo mihi ſpem dediſti. Quo ad tertiumptās dei ꝯſiderata multū pōt iuuare ad ſperādūCum .n. eque facile ſit liberare a magnis ꝑiculisvt a ꝑuis ſaluare in multis in paucis. Et ſoloverbo pōt ſuas implere ꝓmiſſiones. Ecc̄s. viij.Sermo eius pietate plenus ē. Iteꝫ ꝯſideratoip̄e ē creator nr̄ dn̄s: gubernator bonus miſerator: multū hꝫ inducere ad ſperādū. Artifex .n.naturafiter amat opus ſuū: adeo vt vix poſſit audire ei detrahat̉. Et ſic veriſil̓e ē artifex omniū deus amat oꝑa ſua p̄cipue hoīem quem adſui imaginē ſil̓itudinē creauit. Gen̄. i. Un̄ ſꝑandum ē ab eo dedit vt ſit: ꝑatus ſit ei dare: vtbn̄ ſit. Itēⁱ ſit dn̄s nr̄: naturaliter amāt hoīesque ſua ſūt ꝯferuāt ea. ſi ꝑdiderint: gaudentrecuꝑauerint. Ueriſil̓e ergo ē: deus velit conſeruare oēs ſunt boni: pctōres quos ꝑdiditrecuꝑare. Ad qd̓ facit ꝑabola euāgelica de cen onibus decē dragmis. Lu. xv. Et cum interhoīes debeat ẜuus dn̄o fidē: vt .ſ. ei ī oībus obediat: dn̄s dꝫ ẜuo vt ei ſubueniat ꝓtegat defendat. Un̄ certiſſime dꝫ ſperare: ab hoſte inuiſibili impugnat̉ ſi tentatio ſit ſupra vires: deꝰei in ſuccurſū veniet: nec deſeret: niſi in culpaeiꝰ ſteterit: qꝛ negligēs in mittēdo ei nunciū or̄onis fuerit vel infideliter vltro ſe reddiderit .i. adCorin. x. Fidelis deus patit̉: ꝑmittet vostentari ſupra id qd̓ poteſtis ⁊c̄. Exemplū de beato martino qn̄ in alpibꝰ incidit in latrones. Iteꝫ ſit deus ſūme bonꝰ diſpliceat ei malicia: veriſil̓e ē: ꝑatus ſit iuuare vult deſere̓ maliꝰciā hr̄e bonitatē. Et ſūme ſit miſericors

minus vult miſeros a miſeria liberare: qͣꝫ ip̄i velint liberari. Un̄ Leo pa. ml̓tiplex miſericordiadei ita lapſibus hūanis ſubuenit: vt ſolū gratiā baptiſmi: ſed etiam pnīe medicinaꝫ ſpes vitereparatur eterne: de pe. di. i. §. V.Secunda conſideratio excitat nos iuuat ad ſperandū ē alioꝝ ſuffragiū: qd̓ ē triplex .ſ. xp̄i in qͣꝫtum. v̓ginis marie beatoꝝ alioꝝ angeloꝝ hoīm. Quantū ad pͥⁿdicit apl̓s de xp̄o ad Ro. viij. Qui ēt interpellat nobis. Et. i. Io. ij. Si ꝗs peccauerit: aduocatūhēmus apud pr̄em ieſum xp̄m iuſtū. Gre. in moral̓. Prebet apud deū hoī fiduciā deus. Au.de ci. dei. Gr̄a dei potuit gratius cōmēdari qͣꝫ ipſe vnicus dei filius in ſe incōmutabiliter manēs indueret hoīem: ſpem dilectiōis ſue darethoībus hoīe medio quo ad illū ab homībus veneret̉. Ber. Securū acceſſū ad deū .ſ. fiduciaꝫhēs o homo. Ubi mr̄ ſtat an̄ filiū: filius an̄ pr̄emMater on̄dit filio pectus vbera: filius oſtēditpr̄i latus vulnera. Nulla ergo ibi poterit repulſa: vbi ſūt tot amorꝭ īſignia. Itē Hiero. Dn̄snr̄ ieſus xp̄s voluit ſolū de alienigenis: ſed ētde adulterinis cōmixtionibꝰ naſci: nobis ex hocmagnā fidutiā p̄ſtans: vt qͣlicūqꝫ naſcumur: tn̄ eius veſtigia īmitemur; ab ip̄ius corꝑeſeꝑaremur: di. lvi. dn̄s. Itē ſuffragiū qd̓ nobisfaciunt ſancti angeli: multū hꝫ incitare nos adſperādū diuina bn̄ficia. Un̄ p̄s. cxx. Leuaui ocrlos meos ad mōtes .i. ad ſāctos dicunt̉ mōtesꝓpter ꝯtēplationē ꝑfectionē ſꝑando inde auxliū. debeamus ab ip̄is ſanctis ſꝑare obneͣ gr̄am vel dona: ſed a dn̄o meritis p̄cibus ſāctoꝝ. Propterea ſubdit p̄s. cxx. Auxiliū meuꝫ adn̄o ⁊cͣ. Si .n. ſancti in mūdo erant iuuabantmiſeros: p̄cipue ſe eis cōmēdabāt: multo magis nūc ſperandū ē iuuāt ꝑfectiores in charitate. Un̄ de beato dn̄ico canimus. O ſpem miraꝫquā dediſti ⁊cͣ. Quantū ad 2ᵐ notandū: virgo maria dr̄ mater ſancte ſpei. Ecc̄i. xxiiij. qꝛ. ſ.ip̄a nobis ꝓcurat: eiꝰ benignitatē miſericordiā ꝯſiderādo erga nos: inducit nos ad ſpem diuini adiutorij. Et ī ſeq̄ntia. Spes reoꝝ es mariapctōꝝ mr̄ pia. Un̄ ad Heb. iiij. Adeamus fiducia ad thronū gr̄e eius: vt miſericordiā ꝯſequamur. Dr̄ aūt in quadā ſeq̄ntia. Thronus veri ſalomonis .i. xp̄i in qͣꝫtum .ſ. in vētre eius ſtetit: ingremio eius paruulus ſedit. Sicut aūt ad thro ſalomonis aſcēdebatur ſex gradibus. ita advirginem ſex clauſulis: que continētur in anglica ſalutatiōe. De throno ſalomōis erat ebuneū: ſignat caſtitatem coopertum auro: quod ſignificat charitatem hr̄e. iij. Reg. x. Sex ſuntpoſſumus debemus ſperare: iſta ip̄a ꝓcuratefficaciſſime nobis: vt merito dicatur ī antiphona. Salue ſpes noſtra. Et primū eſt debemusſperare veniā et purgationē peccatoꝝ. Iob. xiij.