Capitulū. V.
tatem itineris ꝓcurat. vn̄ eſdras cū multis d̓ captiuitate babylonica redeūtes hieroſolyma ſacto ieiunio hūerūt ꝓſpeꝝ iter: vt hr̄ .i. eſdre. viij.¶ Decimo ꝯducit ad ſuꝑnam pr̄iam. vn̄ Helyasfacto ieiunio. xl. dieꝝ ꝑuenit ad montē dei oreb.In ſpāli d̓ ieiunio qͣdrageſimali. Noͣ qd̓ dic̄ dn̄sIo. dn̄ici ſuꝑ math. dicit .n. ꝙ numerꝰ ipſe qͣdragenariꝰ on̄dit finalē effectū ieiunij multipl̓r. Etpͥmo ex ꝯpōne ip̄ius nūeri. cōponit̉ .n. ex ꝑtibusaliquotꝭ qͥ ꝯſtituūt ſimul adiucte ꝗnquageariūnumeꝝ. ꝑtes aliquote ſūt: vnū ⁊ duo: quatuor ⁊ꝗnqꝫ: octo decē. ⁊. xx. cōponit̉ .n. ex vno qꝛ vnarius multiplicatꝰ ꝑ. xl. ꝯſtituit qͣdragenariū. ⁊ duobus: qꝛ binariꝰ multiplicatꝰ ꝑ. xx. ꝯſtituit. xl. Itēex. iiij. qꝛ qͣternariꝰ multiplicatus ꝑ decē ꝯſtituitxl. Item ex. v. qꝛ ꝗnarius multiplicatꝰ ꝑ octonariū ꝯſtituit. xl. Itē ex octo: qꝛ octiēs ꝗn̄qꝫ ꝯſtituit qͣdragenariū. Itē ex. x. qꝛ. x. multiplicata ꝑ qͣtuor ꝯſtituūt. xl. Itē ex. xx. qꝛ vigenariꝰ multiplicatus ꝑ binariū ꝯſtituit quadragenariū. Iſta recollecta ſimul vnus duo: quatuor ꝗnqͣꝫ: octo. x. ⁊x. ꝯſtituūt. xl. Itē ex. xx. qꝛ vigenarius multipliatus ꝑ binariū ꝯſtituit quadragenariū ꝗ ē numerus iubilens ad inueniēdū ꝙ ꝑ ieiuniū. xl. j.uenit̉ ad iubileū cordis: ⁊ futura quietem pr̄ie.Secūdo quadraginta diebus dn̄s pluit ſuꝑ terra tꝑe noe ad iudicādū viciū carnis. In figuraꝫꝙ viciū cōprimit̉ carnis ꝑ hiꝰ ieiuniū. xl. Tertioꝙ ꝑ. xl. manliones ꝑuenit ppl̓s iſrael ad terrā ꝓmiſſionis. Et ꝑ ieiuniū quadrageſimale debiteſeruatu .ſ. cū manna gr̄e: ꝑuenitur ad ꝓmiſſionēeterne hereditatis. Quarto. xl. annis ppl̓us illefuit illuſtratꝰ colūna ignis de nocte: ⁊ de die ꝓtectus nube ꝯtra eſtū: ad figurandū ꝙ ieiuniū. xilluſtrat mentē ⁊ p̄cipue audiēdo p̄dicationes:fieri dꝫ ⁊ ꝓtegit ab inſidijs diaboli. Quinto moyſes ieiunatis. xl. diebus recepit bis legeꝫ dn̄i: qꝛieiuniū ad obſeruatiā legis veteris ⁊ noui teſtamēti adiuuat. Sexto helyas ieiunio. xl. dieꝝ peruenit ad monte oreb: vbi on̄ſus eſt deus. ⁊ ꝑ ieiiniū. xl. ⁊ alia bona ꝑuenit̉ ad monte ꝯtēplatiōis⁊ ſecuritatꝭ. Septīo. xl. ebdomadis xp̄us ſtetit invtero mr̄is virginis marie ⁊ poſtea natus eſt: qꝛſi ieiuniū ⁊ ſi heat xp̄m latentem in via: eo ẜuatohꝫ ꝑ dulcedinē mentis patentē. Octauo xp̄s. xl.mēſibus cōpleuit curſū ſue p̄dicationis in mundo ⁊ poſtea ꝑ cruce ꝑadiſū aꝑuit: ⁊ ieiuniuꝫ aꝑitcelū. Nono xp̄s. xl. horis ſtetit mortuꝰ: ⁊ poſteaſurrexit. Et ieiuniū mortificatꝭ ſēſibꝰ ad virtutūlucē reſurgē facit. Decimo xp̄s pꝰ reſurrectioneꝫxl. diebus cū diſcipulis interpolatim fuit: ⁊ ieiuniū letificauit mētem pn̄tia xp̄i.¶ De Sobrietate. c. vOſtquam dictuꝫdeſt de abſtinētia que eſt moderatiuaciboꝝ ⁊ potuū: ꝯſiderandū eſt conſe
quēter de ſobrietate que eſt ſpāliter moderatiua potuū. Ubi tria videre ſufficit. Primo quomodo ſit virtus. Secūdo de eius effectibꝰ. Tertio quibus maxime cōpetit. Eſt ergo ſciendū ꝙſobrietas ē virtus ſpālis cū ſit vna de ꝑtibus tēperantie: vt ponit Macro. Ad virtute .n. moralem: vt dictū eſt ſupra ꝑtinet ꝯſeruare bonū rationis contra ea ꝗbus pōt impediri. Ubi ergo inuenitur ſpāle impedimentū rōnis: ibi neceſſe ēponere ſpālem virtutem ad illud remouendumPotus aūt inebrians habet ſpālem rationē impediendi vſum rōnis in qͣꝫtum .ſ. perturbat cerebrū ſua ſumoſitate: ⁊ ideo ad remouenduꝫ hocimpedimētū rōnis reꝗͥritur fpālis virtus ⁊ hācdicimus ſobrietatē: que ſpecialiter ē circa potūſicut circa ꝓpriā materia. Licet enim ſobrietasſumat̉ a menſura que pōt inueniri in qualibetmateria. Dīcitur .n. aliꝗs ſobrius: quaſi briam .i.menſura ẜuans. Spaliter tamē nomen iſtud ſumitur in illa materia in qua maxīe laudabile ēmenſurā ẜuare: huiuſmodi aūt eſt potꝰ inebriare valēs. Nam eius vſus mēſuratus multū cōfert: ⁊ modicꝰ exceſſus multum ledit: qꝛ faciliterīpedire pōt vſum rōnis magis qͣꝫ exceſſus cibi. ⁊iō ſpāliter ſobrietas attēditur circa potū moderandū. vn̄ patet ꝙ ſobrietas ē alia virtus ab abftinētiā que ē coīter circa cibū ⁊ potū: delectatōnis vtriuſqꝫ moderatiua. in cōmēdationē ſobrietatis helye cui grādis reſtabat via: angelus dn̄iad caput ſuū on̄dit ſubcinericiū paneꝫ ⁊ vas aqͣiij. Regtū. xix. Apud antiquos tm̄ fuit ſtudiū deꝯſeruāda ſobrietate ⁊ maxime in mulieribꝰ: ꝙ ſiq̄ vinū bibiſſe comprehēſa fuit pene obnoxiamhabebāt: ac ſi viri thoꝝ violaſſet. Un̄ narrat Ualerius: ꝙ metellus vxorē eo ꝙ vinū bibiſſet fuſte ꝑcuſſam interemit: qd̓ factu non tm̄ accuſatore: ſꝫ ⁊ rep̄henſore caruit. ⁊ ſubdit Ualeriꝰ. Quecunqꝫ femina vini vſum immoderate appetit ianuam vicijs aperit: ⁊ virtutibus viā claudit: qd̓quidem abiurdū non eſt.Nunc de effectibus ſobrietatis ſequamur ꝗ poſſunt quatuor aſſignari. ¶ Eſt .n. intellectualis luminis conſeruatiuacarnalis cōcupiſcentie rep̄ſſiua. ¶ Senilis etatis decoratiua. ¶ Et hūane pacis nutritiua. Eſtergo primo ītellectualis lumīs ꝯſeruatiua. Nāvinū ſi tꝑate ſumit̉: cor a quo ꝓcedūt cūcte oꝑationes tam naturales qͣꝫ aīales ꝯfortat: ſpūs ſtabiles ⁊ ſubtiles generat: ip̄m cerebꝝ in qͣ oꝑationes ſenſitine ꝑficiunt̉ ī puritate ꝯſeruat: ⁊ om̄esaīe vires in ꝓprijs oꝑationibus ꝑficit ⁊ vigoratUn̄ dr̄ Ecc̄i. xxxi. Sanitas ē aīe ⁊ corꝑis ſobripotus. Ex his vero ſequitur oꝑatio intellectuspuriſſima ⁊ clariſſima: ad queqꝫ ſubtilia intelagēda. Hec aūt ītellectꝰ ſubtilitas ꝑ ebrietatē tollit̉ ſic̄ ſcriptū ē in Oſee. iiij. c. Uinū ⁊ ebrietas auferūt cor i. mentē q̄ nihil ē in hoīe p̄ſtātius. Un̄