Titulus III.

demōſtratio: apꝑet ei al̓s dialetica ꝓbatio: vel ſophiſtica. Et qꝛ app̄hē ſiue rn̄dꝫ appetitīa: iō ēt volūtas n̄ adhet apphēſis īmobl̓r: ſꝫ variabl̓r. Pertinꝫ gͦ ad hoīem n̄ ſꝑ in eodē ꝓpoſito ꝑmanere qꝛhoc eēt ſequi naturā angeli n̄ hoīs: qd̓ eēt p̄ſūtuoſū. Un̄ dicit̉ xxij. q. iiij. Diffinitio incauta ladabl̓r ſoluēda eſt nec ē p̄uaricatio: ſed temeritatis emēdatio. Exēplū. Aſahel fr̄ Ioab curſor velociſſimꝰ: qꝛ ꝑtinaciter voluit ꝑſequi abner: necſuaſiōibꝰ eiꝰ voluit deſiſtere: occiſus eſt ab eo. ij.Regū ij.Tertio loco agēduꝫ eſtffectibꝰ ꝑſeuerātie: qui ſūt qͣtuor: hꝫ enī ſolaata impetrare. Inſueta in natura mutare.Acquiſita ꝯfirmare: ⁊ v̓tutes oēs in bono cōfirmare. ¶ Prīo eī optata īpetrat. Perſeuerātia eīfacit rōnē eē ꝯtinuā ⁊ diuturnā: Hec āt ꝯtinuitas ſiue diuturnitas ītelligēda ē ꝙ ſtatutꝭ tꝑibꝰet horis ſꝑ oret̉: vel alijs bonis oꝑbꝰ īſiſtat̉: l̓ ſaltē deſideriū bn̄ oꝑandi ꝯtinuet̉. Lotinua āt or̄oexcluſa qͦcūqꝫ tꝑis int̓uallo n̄ ē poſſibilis: tu qꝛoꝫ alijs multis intēdere: tū ēt qꝛ ꝑꝑ corꝑis fragilitatē ⁊ nature corruptiōeꝫ nō p̄t tantā mētꝭ intenſionē hr̄e. Item n̄ ē vtilis tāta or̄onis aſſiduitas. Nā qͣꝫtitas vniuſcuiuſqꝫ rei dꝫ eſſe ꝓportionata fini ad quē ē: ſicut tāta dꝫ eſſe qͣꝫtitas medicine: qͣꝫtam reꝗrit fanitas īducēda: finis aūt or̄onis ē excitatio hūani deſiderij in deū: debꝫ ergoeſſe tanta or̄onis ꝓlixitas: quantū ē vtile ad excitandū feruorē deſiderij. Cū v̓o hanc mēſura excedit: ita ꝙ ſine tedio durare n̄ poſſit: n̄ vltra oīoꝓtendēda ē. Un̄ Aug. ad ꝓbam. Dicunt̉ fr̄es inegypto crebras quidē or̄ones hr̄e: ſꝫ eas breuiſſimas ⁊ rapti quodā mō iaculatas: ne illa vigilāter eiecta: q̄ oranti plurimū ē nccͣia: ꝑ ꝓductoresmoras euaneſcat atqꝫ ebetet̉ intētio. Ac ꝑ hoc ētipſi ſatis on̄dunt hanc intētōnē: ſicut n̄ eē obſeruandā ſi ꝑdurare n̄ pōt: ſic ſi ꝑdurauerit nō citoeē rūpendā. Hiero. de inſtātia or̄onis ſic ait. Importuna in euāgelio mulier tādē meruit audiriſ. chananea clauſo oſtio cū ſeris licꝫ media nocteab amico amicus panes accepit ⁊c̄. de pe. di. i. Exēplū ēt de apl̓is qui: vt dr̄ Actuū .i. erat ꝑſeuerātes in or̄one ⁊ ſic acceperūt ſpm̄ ſanctū copioſe.¶ Secūdo ꝑſeuerantia inſueta in natura ⁊ perꝯn̄s in delectationē cōmutat. Frequētia .n. oꝑandi habitū virtutis inducit ẜm ph̓m. ij. ethi. dicentē ꝙ ex frequēter iuſta oꝑari ſeu agere ſumꝰ iuſti: at ex frequēter tꝑata facere tꝑati. Et ſic d̓ alijsHītus aūt eſt qualitas difficile mobilis ſicut dicit ph̓s. Et iō ẜm Culliū ad modū nature ē rōniꝯſentaneus: ꝑꝑ qd̓ hō ad bona aſſuetꝰ ⁊ delectabiliter ⁊ abſqꝫ difficultate oꝑatur. Un̄ dicit Gre.in epiſtolis. Subito p̄cedenti de vmbra ad ſole:de ocio ad laborē: graue cernit̉ eſſe qd̓ incipiturſꝫ poſtqͣꝫ ſueſcere ceperit v̓ſus: tollit difficultatē:inuenit facile eſſe qd̓ impoſſibile an̄ putauit. Si

quis ergo vult eſſe virtuoſus: neceſſe hꝫ virtutes frequētare. Nā videmꝰ naturā ꝯtinue oꝑando ex modica nūce additiōe inꝑceptibili magnāarborē ſacere: ꝑuaꝫ materiam ꝯtinuate natureoꝑantis in maximū corpus excreſcere: ⁊ aquaꝫmollē ꝑſeuerati ꝑcuſſione ſuꝑ duꝝ lapidē cadēdo cauare. Hoc totū bonum efficit ꝑſeuerātia inactibus moralibꝰ: multo efficaciꝰ qͣꝫ natura in naturalibus rebꝰ. Cecus a natiuitate a xp̄o illuminatus cū eū prius ignoraret: ꝯtra phariſeos cōminātes ⁊ blaſphemātes ꝯſtāter in ꝯfeſſione veritatis ꝑſeuerauit Ioā. ix. Exemplū de Nicolaoſene incōtinētiſſimo: ꝓ quo andreas ꝑſeueransin or̄one obtinuit vt ꝯtineret. Tertio ꝑſeuerātiaacꝗſita ꝯſeruat. Freq̄nter .n. hō ꝗ virtutes multas acꝗſiuit: ex corꝑe ⁊ negligētia eas ꝑdit. Naꝫlicet ꝑ virtutē habeat ꝙ ſit bonꝰ: n̄ tn̄ hꝫ ꝙ ſemꝑin bono ꝑſiſtat. Ad hoc .n. requirit̉ gratuitū deidonū ꝯſeruātis homine in bono vſqꝫ in finē vite. Cū .n. libeꝝ arbitriū de ſe ſemꝑ ſit ꝯuertibile:qͣꝫdiu viuimus in hac vita vt dictū ē ſupra: n̄ datur ei ꝑ habitus v̓tutū etiā infuſaꝝ: ꝙ ſe īmobiliter in bono ſtatuat. Un̄ dicit Aug. in li. de correptione ⁊ gr̄a: ꝙ pͥmo homini datū eſt: n̄ vt ꝑſeueraret ſꝫ vt ꝑſeuerare poſſet. Et hoc multo magisverificat̉ in ſtatu nature corrupte. Et ſic pꝫ ꝙ adꝯſeruationē virtutū reꝗͥritur ꝑſeuerātia v̓tutū:q̄ negligentiā ⁊ torporē tollit: ⁊ v̓tutes in oꝑatione ſemꝑ vireſcere facit. Un̄ dicit Augu. ꝙ ꝑſeueratia magnū donū dei ē: quo cetera dei dona cōſeruant̉. Daniel ꝑꝑ crudele regꝭ Darij edictū: trinā or̄onem quā an̄ deū faciebat .i. ter in die n̄ dimiſit: ſꝫ ꝯſtāter in his bonis q̄ agere cōſueuerat:ꝑſeuerauit Dan̄. vt hr̄ thob. viij. c. Exemplū etiaꝫde ſara vxore thobie. ¶ Quarto ꝑſeuerātia v̓tutis in bono ꝯſumat: ẜm enim apl̓m. i. ad corin. ix.Multi quidē in ſtadiocurrūt ſed vnus accipitbrauiū: qd̓ de ꝑſeuerante ē intelligēdū ẜm glo.Un̄ dicit Grego. in moral̓. Incaſſū bonū agit̉: ſian̄ vite terminū deſerat̉: qꝛ ⁊ fruſtra velocit̉ currit: ꝗ priuſqͣꝫ ad metā venerit: deficit: ⁊ de pe. di. ij.Multi bn̄ incipiūt. ⁊. c. ſequenti. Et Chryẜ. dicit.Tolle ꝑſeuerātia: nec obſequiū mercedē hꝫ: necbn̄ficiū gr̄as: nec laudē fortitudo. Deniqꝫ n̄ ꝗ inceꝑit: ſed ꝗ ꝑſeuerauerit vſqꝫ ī finē hic ſaluꝰ erit.Et igit̉ vt dicit Bern̄. ſingularis filia ſūmi regis:v̓tutū finis ⁊ ꝯſūmatio. Et qꝛ tm̄ bonū ꝑ iſtā acꝗrit̉: iō diabolꝰ multū ei inſidiat̉. Un̄ dicit Bern̄. īepl̓is. Scias diabolū ſoli ſemꝑ ꝑſeuerantie inſidiari: quā ſolā virtutē nouit coronari. Ergo ſtude ꝑſeuerantie q̄ ſola coronat̉. Et ſignauit deusGen̄. ij. loquēs ad ſerpentē. Et tu quidē inſidiaberis calcaneo eius. Per calcaneū nāqꝫ intelligitur extrema ꝑs vite cui diabolꝰ multū īſidiat̉:ſꝫ ꝯtra eius inſidias ꝑſeuerātia eiꝰ caput cōterit.Complementūᶠ ergo ⁊ ꝯſeruatio opeꝝ nr̄oꝝ ē ꝑſeuerantia. In lege iubet̉ in oī ſacrificio cauda oīferri Leuit̓. iij. Et Iacob filio ſuo ioſeph tunicā