Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

.II.Titulus

ſtitij hītabat rex cum principibus et. conſiliarijs ſacerdotes ꝓphetis leuitis: hi pollebāt prudentia regnatiua in gubernādo ppl̓m in p̄ceꝑtis iudicialibus: qͣꝫ in cerimonijs diuini cultusIn ꝑte v̓o media ſecūdi īterſtitij habitabāt milites pollētes prudētia militari: hi deputati erantad defēſionē cuſtodiā reipub. In ꝑte v̓o ex rema tertij interſtitij habitabat artule manu oꝑantes: ciuitati deſeruiebant neceſſitatibus hūane vite: hoc quippe ordine hierl̓m politia fuit diſpoſita: qͣꝫdiu ſub p̄ceptis dei ꝓphetarum monitis vixit. De partibus potentialibus prudētie videliceteubylia: ſyneſis: gnomin. c. vij.Epartibus potēA Vtialibꝰ prudētie ſeu de vtutibus adiunctis ei. Nota ſūt tres ẜm ph̓m īvi. ethi .ſ. eubylia: ſyneſis gnomin. Prima ergodr̄ eubylia: ẜm ph̓m dr̄ rectitudo cōſilij: ſitv̓ius ꝓbat. b. Tho. 2ᵉ. q. li. ar. i. ſic. De rōne virtutis eſt faciat actu hominis bonū. Inter ceteros actus hoīs ꝓprium eſt ei ꝯſiliari: qꝛ hoc importat homini quandā rōnis inquiſitionē circaagenda: in quibus ꝯſiſtit vita hūana. eubylia ātimportat bonitatē ꝯſilij. Or̄ enim ab qd̓ ē bonum byli qd̓ eſt ꝯſiliū: quaſi bona ꝯſiliatio velpotuis bn̄ ꝯſiliatiua: ſic pꝫ ſit virtus hūana.Sciendū etiā eſt bonū ꝯſiliū ſiue aliquismalū finē in ꝯſiliando p̄ſtituat: ſiue etiā ad fineꝫbonū malas v̓ias adinueniat: vn̄ vtrūqꝫ eſt ꝯtrarōnem eubylie: vt dr̄. vi. ethi. Hec aūt virtus ſic̄nec alie in nullo pctōre inuenit̉. omne .n. pctm̄ eſtꝯtra bona ꝯſiliationē. Reꝗritur .n. ad bn̄ ꝯſilian non ſolū adinuentio vel excogitatio eoꝝ queſunt opportuna ad finē: ſed etiā alie circunſtatieſ. tp̄s congruū: vt ſit nimis tardus nec nimisvelox in cōſilijs modis ꝯſiliandi .ſ. ſit firmꝰin ꝯſilio ſuo: alie circūſtantie debite peccatorpeccādo ſeruat: ſꝫ bn̄ virtuoſus in his ordinātur ad finē v̓tutis lꝫ in alijs negocijs aliqn̄ſit bn̄ ꝯſiliatiuus: licet ꝯſiliū importet dubitatonē vn̄ imꝑfectionē: eſt tn̄ v̓tus. vij. phīco dicitur eſſe ꝑfectio. Sed ꝑfectio eſt ẜm modū homīs pōt certitudine cōprehendere veritatē re ſimplicem intuituꝫ: ſed inueſtigationē. eſtaūt eubylia v̓tus diſtincta a prudētia ẜm. b. tho.vbi ſupra ar. ij. eſt qꝛ virtus ꝓprie ordinaturad actū quē reddit bonū: ideo oꝫ ẜm differētiāactuū eſſe diuerſas virtutes: maxime qn̄ eſteadem ratio bonitatis in actibꝰ. Si .n. eſſet eadē bonitatis in eis tunc ad eandē virtutē ꝑtinerent diuerſi actus: lꝫ ex eodem depēdet bonitasamoris deſiderij gaudij: oīa iſta ꝑtinent adeandē virtutē charitatis. Actus .n. rōnis ordinaa ad opus ſūt diuerſi nec hn̄t eandē rōnem boni

tatis: ex alia .n. rōne efficitur bn̄ ꝯſiliatiuus:ex alia bn̄ iudicatiuꝰ: ex alia bn̄ p̄ceptiuus: qd̓pꝫ ex hoc iſta aliqn̄ ad inuicē ſeꝑantur: oꝫaliā eſſe virtutē eubyliā: quam eſt ꝯſiliatiuᶠbene: aliā prudētiam quaꝫ eſt bn̄ p̄ceptiuꝰ ſicut cōſiliari ordinat ad preciꝑe tanqͣꝫ ad pͥncipalius: ita etiā eubylia ordinat̉ ad prudentiāqͣꝫ ad pͥncipaliorē virtutē ſine qua nec virtꝰ eſſetſicut nec morales v̓tutes ſine prudentia: nec cetere virtutes ſine charitate. dr̄. vi. ethi. prudentiā eſt bn̄ ꝯſiliari. Intelligendū eſt ad prudentiam ꝑtinet bn̄ ꝯſiliari imꝑatiue. Ad eubyliam aūt elicitiue.Iecunda virtus annexa prudēᵉ dr̄ ſyneſis: hec ẜm. b. Tho. vbi ar. iij.īportat iudiciū rectū: quidē circa ſpeculabiliaſꝫ circ ꝑticularia oꝑabilia circa etiam ē prudētia. Un̄ ẜm ſyneſim dicunt̉ in greco aliqui ſyneti. i. ſenſati: vel ſyneti .i. boni ſenſus. ſicut econtrario carent hac virtute dicunt̉ aſyneti. ī inſenſati. Oꝫ aūt ẜm dr̄am actuū reducunt̉ indem cām ſit etiā diuerſitas virtutū. manifeſtumeſt aūt bonitas ꝯſilij bonitas iudicū reducūtur in eandem cām. Multi .n. ſunt bn̄ cōſiliatīui tn̄ non ſunt bn̄ ſenſati qͣſi recte iudicantes p̄ter eubyliā oꝫ eſſe aliam virtutē eſt bn̄ iudicatīua: hec dr̄ ſyneſis. nota rectū iudiciūin hoc ꝯſiſtit: vis cognoſcitiua apprehēdataliquā ẜm in ſe ē: qd̓ quidē ꝓuenit ex recta dr̄ſpoſitione virtutis apprehēſiue: ſicut in ſpeculoſi fuerit bn̄ diſpoſitū impͥmunt̉ forme corpoꝝ ẜꝫqd̓ ſunt. Si v̓o fuerit ſpeculū male diſpoſitum:apparent ibi imagines diſtorte praue ſe hn̄tes. aūt virtus apprehēſiua ſit bn̄ diſpoſita ad recipiendū res ẜm qd̓ ſunt ꝯtingit quidē radicaliter ex natura. ꝯſumatio auteꝫ ex exercitio vel exmunere gr̄e. hoc dupl̓r. vno directe ex ꝑteipſius cognoſcitiue v̓tutis: puta qꝛ eſt imbutaprauīs ꝯceptionibus: ſed veris rectis: hoc ptinet ad ſyneſim ẜm qd̓ ē ſpālis virtus. alio modoindirecte ex bona diſpoſitione appetitiue v̓tutisex ſeꝗtur homo bn̄ iudicet de appetibilibꝰ: ſic nonū virtutis iudiciū ſeꝗtur habitus virtu moraliū: ſed circa fines. ſyneſis aūt eſt magiscirca ea que ſūt ad finē: nota in malis pōtiudiciū rectū in vl̓i. Sꝫ in ꝑticl̓ari agibili ſemꝑeoꝝ iudiciū corrūpitur. nota finis ꝓximusꝯſilij qd̓ ꝑtinet ad eubyliā eſt inuentio eoꝝ ſūtagēda. finis aūt iudicij eſt rectitudo. Finis aūtcepti qd̓ ꝑtinet ad prudentiā ē vltimus finis: etqꝛ ꝯtingit id qd̓ bene iudicatū eſt differri velnegligēter agi inordinate: poſt virtutē ſyneſis eſt bn̄ iudicata: neceſſaria eſt ſinalis virtuspͥncipalis ſit bn̄ p̄ceptiua .ſ. prudētia. Tertia virtus annexa prudentie ẜm Tho. vbi ſupra ar. iiij.dr̄ gnomin: quā phūs. vi. ethi. ponit ſpālem eſſevirtutē. cuius declaratiōe ſciendū ẜm Tho.