Ubeus colorēcolor medius ab extremis nigredīs⁊ albedinis eque diſtans. qui in ſuꝑficie corporis ꝑſpicui reſultat ꝑ incorꝑatōemclari luminis ignei atqꝫ puri. Ad cuius generatōem cōcurrunt materie ꝑſpicuitas. ignei luminis claritas. ⁊ albedinis atqꝫ nigredinis cōcorsmediocritas. tn̄ ꝓpter igneam lucem ꝑtes mixtiꝑſpicuas dilatantem ⁊ rarificantem ac ſubtiliātem maiorem habet in traſlucentia cōformitatem tam cū albo qͣꝫ cum nigro. ⁊ ideo intenſe rubeum ad modum lucidi diſgregat viſum. necaggregat ſicut nigrum. Propter qd̓ pannorūvenditores pannos rubeos ſuſpendūt ante lucem vt videntes alios pannos coloratos ꝓpterrubedinem ſpm̄ viſibilem diſgregantē minusvaleant coloꝝ diſcernere veritatem. Pretēditaūt generaliter rubedo dominiū calidi in ꝑmixto. qͣꝫuis aliqn̄ inueniatur ſuꝑficialiter innaturaliter frigido vt eſt videre in rōſa que naturaliter ſiue ſubſtantialiter frigida eſt ⁊ ſicca. ſꝫ qͥaſubtiliſſime eſt ſubſtantie innatus calor quē hꝫex compoſitione fugiens dominiū frigidi petitexteriora que inueniens ſubtilia ⁊ humida adimmutandū tranſmutat ea ſuꝑficialiter in colorem rubeum qui actōni ignis potiſſime ſimila¶ De croceo colore. ¶ Capitulum. xiiij.Olor croceꝰ puniceus ⁊ citrinus differunt parū niſiẜm remiſſionem albedinis ⁊ nigredinis intenſionem. aliquātulam aūt admixtioneꝫ⁊ ẜm aliquantulā intenſionem caloris. ⁊ frigiditatis remiſſionem. Scd̓m aūt ꝙ color talis inmateria ſubtiliori ac magis ꝑſpicua radicaturmagis rutilat ⁊ apparet. ẜm ꝟo ꝙ materia magis eſt terreſtris ac groſſa minus claret. tal̓ autēcolor intenſionem ſignificat caloris temperati⁊ non excedentis qͣꝫtum eſt de ſignificatōne coloris. ẜm varias tn̄ ſubſtantie diſpoſitōes varias p̄tendit ſanitatis vl̓ morbi ſignificatōnesdiuerſas corporis habitudines ⁊ ꝯplexiōes vtptꝫ in li. yſa. de vrinis. Nam citrinus color adiūctus cum ſubſtantia tenui in vrina iuuenis colerice complexionis p̄tendit ip̄m ſanū. In fleumatico ac melācolco ſignificare poterit variasinfirmitates vt dicit egidius verſus finē in tractatu de vrinis. ca. xiij. vbi dicit. Eſt multis tenuis citrina referta figuris. Fleumaticū iuuenēvl̓ quem niger afficit humor. Condemnat tricham duplici ⁊cͣ. Un̄ vnus ⁊ idē color diuerſa⁊ aduerſa ſignat ẜm diuerſitatem ſubſtātie cuicopulatur.¶ De colore croceo. ¶ Capitulū. xv.Olor croceꝰ pl̓tingit liquores ⁊ humores qͣꝫ citrinꝰ⁊ ſignificat caloris intenſioneꝫ ⁊ diſtemperātiam ſanguinis in epate ꝑ coloris admixtionem vt patet in ictericijs. quoꝝ vrina eſtcrocea ī ſpūma. ⁊ oculi ſunt crocei. ⁊ cutis feda⁊ citrina. Aues autem calidiſſime cōplexionis ⁊colerice vt aues prede extrema habent croceavt pedes atqꝫ roſtra. quod accidit ex ſuꝑabundantia. colerici fumi ⁊ calidi quē reijcit naturaad extrema ꝓpter quod colorant̉. de hoc quereſupra in li. de morbis. c. de ictericia.¶ De colore minio.¶ Capitulū. xvj.Olor miniꝰ ideꝫeſt quod coccinus ac vermiculꝰ rubedini ꝓpinquus ⁊ affinis. rutilans⁊ reſplendēs quaſi ignis. multū .n. hꝫ in ſe igneeluciditatis. ⁊ etiam ex ꝑte materie ꝑſpicuitatis.ꝓpter qḋ colorē relucens multū ⁊ acutus. Materia .n. minij eſt terra que diſcerpitur in litoremaris rubri. que tante ē infectōnis ⁊ ruboris ꝙex eius diluuione totum mare tingit̉ ⁊ in colorem minij cōmutatur. vnd̓ ab illa infectōne mare ſuꝑioris egypti rubrum appellat̉. Et in illisterre venis rube gemme inueniuntur. Hec deterra primo optime depuratur. deſiccat̉. tandēinter lapipes ſubtiliſſime cōmollitur. ⁊ cū clarooui diſtemꝑatur. Et hic color pictoribꝰ. ſcriptoribꝰ. lucrū non modicum adminiſtrat. nam indelibros ornant. capitales literas inde formant. fines ac principia ſententiaꝝ ac verſuum diſtinguunt minio atqꝫ ſignant. Acuitur qn̄qꝫ ſuccoherbe cuiuſdaꝫ que coccus appellatur. ⁊ ille color rutilat quaſi ignis. ⁊ ideo ab illo ſucco coccūnominatur. ⁊ tali colore plus vtunt̉ tinctores veſtium qͣꝫ ſcriptores. Solebant etiā antiqͥ acuere miniū cum ſanguine cuiuſdam vermis. ſicutacuitur purpura cum ſanguīe conchilis. ⁊ ex tali acumine primitus ab antiquis vermiculꝰ nūcupatur vt dicit yſid̓. vbi tractat de coloribusEſt aūt color vehementiſſime adherentie poſtqͣꝫ fuerit materie incorꝑatus. ita ꝙ inde vix poterit pꝰ deleri. Ꝙ ſi qͥs ꝑgameno abradere cōtēderit. vl̓ ablue̓ niſus fuerit vix tātū abluet vl̓ abradet qͥn aliqd̓ veſtigiū poſt inueniet.¶ De puniceo colore. ¶ Capitulū. xvij.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten