tit linx ſiue linchis. ⁊ hͦ īuidēs ac dolēs ꝙ trāſire debeat in humanū vſum: vrinā egeſtam abſcondit ſub humo. ſed ibi citius in lapideꝫ ſolidatur vt dicit pli. li. viij. c. xxxix. ⁊ Iſi. xij.¶ De limace.¶ Capi. lxviij.Imax ē vermislimi. ſic dictus eo ꝙ in limo naſcat̉vel ex limo. ⁊ ideo ſꝑ ſordidus ⁊ immūdus habet̉ vt dicit Iſi. li. xij. Et eſt vermisvalde tardi motus. in dorſo ſemꝑ gerens concham durā: infra quā ſe includit. ⁊ ē ꝟmis cornutus habens additamēta ante os cū quibusviam querit. ⁊ qn̄ aliquid aduerſi ſenſerit: ſtatīcornua retrahit infra teſtam ⁊ infra domū ſeſereſumit. In corrupto aere ⁊ ymbre maxime naſcūtur tales vermes. qui ſerpūt qͣꝫuis lēto paſſu ad arboꝝ ſummitates eaꝝ germina depaſcētes. vbicunqꝫ aūt ſerpit poſt ſe immūdicie veſtigiū derelinquit.¶ Cap. lxix.¶ De lupo.Upꝰ vt dic̄ Iſi.quaſi leopos eſt dictus. eo ꝙ ei qͣſileoni virtus ſit in pedibus. vnd̓ qd̓pede preſſerit non viuit. rapax aūt eſt beſtia etcruoris appetens. qui rabie rapacitatis quemcunqꝫ inuenerit trucidat. de quo dicunt ruſticivocem hoīeꝫ perdere ſi eum lupus prior viderit. ⁊ ideo ſubito tacenti dicit̉ lupus eſt ī fabula. certe ſi ſe preuiſuꝫ ſenſerit deponit audaciāferitatis. Lupi toto anno nō amplius qͣꝫ duodecim diebus coeūt. famē diu portant. ⁊ poſtlonga ieiunia multum deuorant. Lupos etiaꝫnutrit ethiopia ceruice iubatos. ⁊ ita varios vtnullū colorem eis deeſſe dicant. hucuſqꝫ Iſid̓.Plinius aūt li. viij. ca. xxiij. ideꝫ. ⁊ dicit ꝙ lupiafricani ſunt inertes ⁊ parui. qui ꝟo gignūturin frigidis regionibꝰ corꝑe fiunt minores ⁊ magis aſperi ⁊ feroces. Ariſto. li. ij. dicit. ꝙ ī indiaeſt quidam lupus habens tres ordines dentiūſuꝑius. ⁊ inferius hꝫ pedem leonis ⁊ facieꝫ hominis ⁊ caudam ſcorpionis. ⁊ vox eius ſic̄ voxhoīs. terribilis eſt ſicut vox tube. ⁊ eſt velox ſic̄ceruus. ⁊ eſt valde ſeuus comedens hoīes. Itēariſto. li. vj. Lupi tꝑe coitus ſunt ſeui. ⁊ qn̄ habent catulos ſunt magis mali ſicut ⁊ femīe canum. Item li. vij. lupi ſerratos habēt dētes. comedunt carnes ⁊ nō comedunt herbas niſi qn̄infirmātur. qꝛ tunc cōmedūt aliquā ꝓpter medicinā. Nam qn̄ lupus ſentit ſe repletuꝫ: querit quandā herbam ⁊ comedit eam vt euomatquod comedit. Item li. viij. qn̄ fugiunt ferūt fi-lios ſuos ſecum. ⁊ cū exeunt de cauernis comedunt origanū ⁊ maſticant vt acuant dētes ſuos. Item idem de eodeꝫ. lupus qn̄ comedit eſtvalde malus. ⁊ qn̄ nō hꝫ fameꝫ quieſcit multū.⁊ eſt valde audax ⁊ valde diligit ludere. ⁊ ſi poteſt raꝑe pueꝝ ludit cum eo. ⁊ poſt occidit euꝫ⁊ comedit. Et ſicut dicit homerus. lupus ē valde vigil ⁊ multū timet ignē. ⁊ dr̄ ꝙ ſi lapideturcōſiderabit primū iactantē. ⁊ ſi ille lapis nocuerit ei: ſi porerit ip̄m interficiet. ſi ꝟo nō noceat ei: ſi dep̄henderit ipſum nō multū ledet euꝫſꝫ paꝝ qͣi iraſcendo deinde eū dimittit. Et lupi quanto ſunt ſeniores tanto deteriores ⁊ nocent hominibꝰ. quia nō pn̄t venari beſtias propter etatem. ⁊ quia eoꝝ culmi iam ſunt debilitati ⁊ viuūt multo temꝑe. ⁊ eius ſenectus appͥhenditur in dentibꝰ. qꝛ conſtringūt̉ in ſenectute. Itē ibidē. Sunt aūt lupi duplicis modi. qͥdam enī ſunt rotundi ⁊ quidā quaſi longi. ⁊ illiſunt aſperioris pili ⁊ audacioris animi. ⁊ luporum interiora ſunt valde debilia ⁊ defacili recipiunt corruptōꝫ qn̄ vulnerant̉. Reſiduum ꝟocorꝑis eoꝝ patit̉ multas ꝑcuſſiones. ⁊ habentmagnā fortitudinem in collo ⁊ in capite. ⁊ vulnera que accidunt ex morſu eoꝝ ſunt vald̓ mala. qm̄ exit ex eis virus. ⁊ curāt̉ iſta vulnera ſicut morſus canis rabioſi vt dicit ariſt. Itē idēlibro. xiij. os lupi maxīe eſt aperture. ⁊ maximūvigorē habet in orificio ſuo. ⁊ eſt aīal valde vorax. Iteꝫ de lupo dicit auic̄. li. vij. Sūt quidaꝫlupi qui naturaliter habent appetituꝫ comede̓piſces. ⁊ comedunt vilia que de ſuis retibus eijciūt piſcatores. ⁊ qn̄ non inueniūt qͥd ꝯmedātde piſcatorum reliquijs: vadunt ad retia ⁊ dilaniunt ea. De lupis autem dicit phiſiologus.virtus luporum in pectore ⁊ in vnguibꝰ vigetac in ore. in poſterioribꝰ ꝟo minime. collum retroflectere non valet. in nullo menſe niſi ī maioquando fiunt tonitrua. cuius aſtutia eſt vt nōcapiat predaꝫ iuxta loca vbi nutrit fetus ſuos⁊ tunc temꝑis venatur a remotis. quando aūtnocte prede gratia ꝑgit ad ouile. ne canes eiusſentiant odorem vadit contra ventum. ⁊ ſi aliquo caſu pes eius calcando ſuꝑ aliqͥd ſtrepitūfecerit ipſum pedem caſtigat duro morſu. oculi eius lucent de nocte vt lacerne. ⁊ vt dicit ſolinus. multū amoris excitatiuuꝫ in cauda portatquod dentibus euellit quando timet capi. lapides multum timet. vnde ſi quis duos lapidespariter colliſerit: lupus audaciam perdit. fugitſi ſtrepitus lapidum ꝑuenerit ad aures eius. filios generat cecos quos tenerrime diligit atqꝫnutrit. terram comedit quando multum eſurit