ci ſanguinis. ⁊ ideo colores mutat. ⁊ ē quadrupes habens faciem lacerte ⁊ vngues acutos ⁊recuruos ⁊ corpus aſpeꝝ ⁊ durā cutē ad modūcocodrilli. Ariſ. ſic dicit li. ij. Camelion inqͥt eſtaīal in corꝑe ſil̓e lacerto cuius latera ſt̓ oblonga ꝑuenientia ad inferius ſui ventris ſicut piſcis ⁊ mediū ſpondiliū dorſi eius ꝓminet ſicutſpondilium piſcis. ⁊ facies eius eſt ſicut aīal exporco ⁊ ſimīa. ⁊ hꝫ caudā valde longā ⁊ eiꝰ extremuꝫ eſt gracile ⁊ habet pedes reflexos ſicutlacertuli. ⁊ quilibet pedū diuidit̉ in duo. ⁊ comꝑatio vnius ad alterū eſt vt pollicis hoīs ad reſiduum manus. ⁊ quelibꝫ iſtarū partiū diuidit̉in digitos. ⁊ habet vngulas ſil̓es vnguibꝰ auiūtotuꝫ corpus eſt aſperū ſicut corpus bardani.oculi eius ꝓfundati ⁊ ſunt magni rotundi ⁊ cōtinentur a corio ſimili corio totius corꝑis eius.⁊ cooperiuntur ab ipſo ⁊ girat oculos ſuos frequenter circūquaqꝫ ⁊ alterat̉ color eius qn̄ īflatur coriuꝫ eius. ⁊ hꝫ colorē declinantē ad nigredinem. ⁊ ſunt in eo macuſe nigre. ⁊ hec variatōeſt in toto corꝑe eius ⁊ maxime in ocul̓ ⁊ in cauda. ⁊ eius motus eſt grauis valde. ⁊ ī morte eiꝰturpis coloris. ⁊ id qd̓ eſt in corꝑe ſuo ē modice carnis. parū enim habꝫ niſi in capite ⁊ radice caude vbi parū habꝫ ſanguīs. ſil̓r ī corde etin venis exeuntibꝰ ab eo ⁊ in circuitu oculoꝝ qͣꝫuis ſit parū ⁊ eius cerebrū eſt ꝓpe oculos ⁊ ſi qͥsdiuiſerit corpꝰ in duo ꝑmanebit ī oꝑatōibꝰ ſuis ꝑ ſuū ſpm̄ ⁊ remanet modicus motus circacorpus ⁊ non habet ſplenem ⁊ manet in cauernis ſicut lacerta. Hucuſqꝫ ariſ. Pli. ꝟo li. xxv.iij ca. viij. ſic dicit. Camelion eſt ſil̓e cocodrilloſola curuatura dorſi ⁊ caude āplitudine diſtāsnullū animal eo pauidius eſtimatur. ⁊ ideo mutatur color eius. vis enim eius maxima eſt contͣaccipitrum genus. detrahit eī accipitres ad ſevolantes ⁊ prebet ceteris animalibꝰ voluntarielacerandos. Caput eius ⁊ guttur ſi cum quercinis lignis accendat̉ ymbres facere ⁊ tonitruademocritus aſſerit. ſed hoc deridet Pli. Qualecunqꝫ ſit animal inter munda computat̉. vnde ſuper leui. xj. dicit eſicius p̄ infirmitate manſuetum ſe fingit cum ſit crudel̓. Dr̄ autem camelion viuere ſolo aere ſicut talpa ex terra ⁊ allec ex aqua ⁊ ſalamādra ex igne. verſus. Quatuor ex puris vitam ducunt elementis. Cameleō talpa maris allec ⁊ ſalamādra. Terra cibattalpam flāme paſcūt ſalamādrā. Unda fit allecis cibus aer cameleonti.¶ De caprea.¶ Ca. xxj.Aprea eſt ſilueſtris capra a carpendo dicta. vndeIſi. li. xij. capros ⁊ capreas a carpendis virgultis quidam dicūt. Alij ꝟo ſic eas dictas putant qd̓ carꝑant aſpera. nōnulli ꝟo dicunt eas ſic vocari a ſtrepitu cruriū. vnde vocatur capree ſilueſtres capre qͣs greci ꝓ eo ꝙ acutiſſime videant̉ dorcas appellauerunt. morātur enim in excelſis montibꝰ. ⁊ d̓ longinqͦ vidētvenientes venatores. eēdeꝫ dicūt ⁊ ybices ꝙadinſtar auium ardua loca petant. ita vt de ſb̓limitate vix obtutibꝰ humanis pateant. vt dic̄Iſi. li. xij. Et ſubdit. Hec itaqꝫ aīalia in petrisabruptis ꝯmorantur. ⁊ ſi aliquando hoīm approximationem ⁊ ꝑſecutionem preſēſerint velferarum. de altiſſimis ſaxorum cacuminibꝰ ſeſeprecipitantes in ſuis ſe cornibꝰ ſuſcipiunt illeſas. vnde dicuntur etiam ⁊ dame ſiue damule.vt dicit pap̄. quere infra in r̄a d. de damula. eſtitaqꝫ caprea velociſſima in curſu. leuiſſima ī ſaltu. acutiſſima ī aſpectu. dulciſſima quo ad guſtum. tenerrima ⁊ ſaniſſima quo ad eſum. ſagaciſſima quo ad paſtū. nā viſu guſtū ⁊ offatu diſcernit inter herbas ⁊ arboꝝ ramuſculos quorum extremitates teneras comedit ⁊ depaſcit.dicit etiā Pli. leo pardus capre ſilueſtris bibitlac ⁊ vim languoris euitat ⁊cͣ.¶ De capreolo.¶ Cap̄. xxij.Apreolus vt dicit auicen̄. ē aīal in india ſimile innulo ſiue ceruoꝝ filio qͥ apud nos et̄ n̄mutat dentes ⁊ quando eius dentes ſt̓ magniſignant vite diuturnitatem in eis ⁊ hꝫ pulcrosocl̓os ⁊ acutos. ⁊ ariſ. li. viij. Capreoli ſilueſtreshabent ſapientiam qn̄ vulnerāt̉ querūt pulegium ceruinū ⁊ comedūt ip̄m vt extrahāt ſagittas d̓ corꝑe ſi que in ip̄is ſt̓ infixe. ex velocitatemotus ⁊ aſſiduitate diſcurſus. caro capreoli aſuperfluo humido exonerat̉ ⁊ eius caro tenerior ⁊ digeſtibilior efficit̉. ⁊ ſaporis ac odorꝭ eigrauitas amputat̉. vt di. Conſt. paſtus gratiade locis altis ad altiora tendit ⁊ inter herbas ſalubres ⁊ noxias odoe̓ diiudicat ⁊ diſcernit. Ruminat cibos ⁊ vngulā findit. Non vngue noncornu non dente ſed ſola velocitate fuge a canibus ⁊ venatorum inſultibꝰ ſe defendit. Undequando in campeſtribꝰ ꝑſequitur ad montanafugiens alta petit. In montibꝰ indie ſunt qͥdaꝫcapreoli qui ab herbis aromaticis ⁊ odoriferispaſcūt̉ in quoꝝ vnguibꝰ ſt̓ quedā ꝯcauitates īquibus hūores quidā ad apoſtemata colligūt̉