Liberſe inuoluit pre indignatione alte mugit. cꝰ voceꝫ horridaꝫ audiēs venator ſcit beſtiā illaq̄atam fore ⁊ detentā. vnde ipſam ſecure venabulis impetit ⁊ occidit beſtiaꝫ acerrimā in ꝟgultꝭquā in nemoribꝰ magnis inuadere nullatenusauſus fuit. ⁊ hāc beſtiā vocat phiſiologꝰ aptaleonem. Cꝰ dictis ſi fides adhibenda ē mirū videt̉ qualiter tāfera beſtia de ꝟgultis ⁊ nemoribus modicis cornua non eximit que eiſdē cornibus ingentes arbores deijcit ⁊ ꝓſternit. Eſtp̄terea ꝗ̄dā ſpecies bouis ſilueſtris quā Ariſ. īli. viij. circa finē vocat borikur. ⁊ dicit ꝙ magneſt ẜm qͣntitatem tauri. ⁊ eſt ſil̓is tauro. ⁊ habꝫcrines deſcendentes ad duas ꝑtes ſpatularumſicut in equo eſt videre. ⁊ eius pili ſt̓ magis molles pilis eqͥ ⁊ breuiores. ⁊ crines eius ꝯtinui vſꝫad oculos. ⁊ eſt color eius vergēs ad rubeū colorē vl̓ citrinum. ⁊ vox eius aſſimilat̉ voci tauri. ⁊ hꝫ cornua aliquātulū incuruata ⁊ in vnooqͣꝫ cornuū ſuoꝝ caꝑe pt̄ medietatē menſure q̄dicitur bos ⁊ nō hꝫ dentes ſuperiores ſic̄ taurus. nec crura eiꝰ ſunt multoꝝ piloꝝ ⁊ aſſimilātur lane ⁊ findit vngulas habens in pedibꝰ duos ſotulares ⁊ cauda eꝰ eſt breuis reſpectu corporis. ⁊ ipſe cauat terrā ⁊ erigit̉ in cauando ſicut taurus. ⁊ habet durā cuteꝫ multos ictꝰ patientem. ⁊ carnē habꝫ valde dulcē. ⁊ ꝓpt̓ hͦ venat̉ ⁊ ꝑcutit̉. ⁊ qn̄ venat̉ fugit quieſcit. ⁊ cū debilitat̉ pugnās ꝓijcit ſtercus per quatuor paſſus. ⁊ hoc facit quando timet. Canes auteꝫ venatici odorant ſuper ſtercus ⁊ dum circa taleꝫodorem occupant̉ beſtia fugiendo elongatur.Item dicit. Ariſ. de vacca agreſti. li. x. ⁊ qn̄ appropinquat animal̓ partus adunabunt̉ ex eismulti. ⁊ prius ꝯgregabunt ſtercus circa ipſum⁊ ponunt ſicut murum. ⁊ hoc ē aīal multi ſtercoris. vt dicit. Ariſ. idem ⁊ etiā. Auicen̄.¶ De baſiliſco¶ Ca. xv.Iſiliſcꝰ grece latine dr̄ regulꝰ eo ꝙ ſit vt di. Iſi. rexſerpentū. ip̄m eī vidētes fugiūt ⁊ timēt et̄ ẜpētes ip̄i. olfatu eī ſuo eos necat flatu⁊ et̄ aſpct̄u int̓imit oē viuū. ad ei ſiqͥdē aſpectūnll̓a auis illeſa trāſit. ⁊ qͣꝫuis ꝓcul ſit eꝰ ore cōbuſta d̓uorat̉. a muſtel̓ tn̄ vīcit̉ qͣs homīes adcauernas deferūt ī qͥbꝰ r̄guli deliteſcūt. nihil em̄ſine r̄medio ille pares oīm derelīqͥt. vn̄ viſa muſtela baſiliſcꝰ fugit quē illa ꝑſeqͥt̉ ⁊ occidit. Eſtat̄ in lōgitudīe ſemipedal̓ albis macul̓ lineatꝰ.reguli autē ſicut ſcorꝑiones arētia queqꝫ ſectātur. ⁊ poſtqͣꝫ ad aqͣs ꝑuenerit ydrophobas ⁊ſiphaticas faciunt. intoxicāt em̄ ipſas aquas ⁊.XVIII.mortiferas reddunt eas. vocat̉ quoqꝫ regulusa multis ſibulus. nam ſibulis occidit anqͣꝫ mordeat ſiue pungat. hucuſqꝫ Iſi. li. xij. ca. iiij. Plinius aūt li. viij. ca. xxij. dicit ſic. apud inquit heſperios ethiopes fons ē qui a multis eſtimaturcaput nili iuxta queꝫ eſt quedam fera que catoblefas appellatur corꝑe quidem modica omnibuſqꝫ membris iners pregraue caput gerens.⁊ ſemper habet deiectum ſuper terram. al̓s eētinternecio humani generis. quia omnes qui eꝰviderint oculos expirarent. Eadeꝫ baſiliſci ſerpentis vis eſt quem ſirena prouīcia gignit. habens in longitudine magnitudinem. xx. digitorum. candida in capite macula velut diademate inſignitur. Sibilo omnes fugat ſerpentesnec flexu multiplici reliquum corpus impellitſed celſus ⁊ erectus in medio graditur ⁊ inceditdeſiccat frutices. ⁊ herbas exurit non ſolum tactu verumētiam ſibilo ⁊ afflatu. circūadiacentia omnia deſtruit ⁊ corrumpit. tante etiam eſtvenenoſitatis ⁊ perniciei ꝙ tangentem ſe cumhaſta longiſſima ſine mora interficit ⁊ conſumit. hūc muſtela domat ⁊ vincit. Quia deo nature nihil placuit eſſe ſine pari. mors itaqꝫ baſiliſci morſus eſt muſtele. ⁊ tandem mors muſtele dicitur eſſe fetor baſiliſci. ⁊ hoc quidem verūeſt. ſcilicet niſi muſtela paſtu ⁊ fricatione ruteherbe contra talem mortiferum primitus muniatur. vt dicit Ariſt. etiam. Auicen̄. primo igitur muſtela rutam herbam qͣꝫuis amaram cōmedit. ⁊ ſic virtuti ſucci herbe. amare natue hoſtem intrepida aggreditur ⁊ deuīcit. ⁊ qͣꝫuis baſiliſcus irremediabiliter ſit venenoſus qͣꝫdiu viuit in cinerem. tamen combuſtus veneni maliciam perdit. cuius cinis oꝑationibꝰ alchimie vtilis credit̉. ⁊ maxīe in trāſmutatōibꝰ metallorū¶ De botrace.¶ Ca. xvj.UOtrax que rubeta dicitur genus eſt rane venenoſe habitans in terra pariter ethumore. vt dicit Plinius libro. xviij. ſenectutem id eſt vetuſtam ⁊ ſenem pellem dicunt easdeponere aſſidue paſtu quarundam herbaruꝫvenena tn̄ ſibi ſꝑ reſeruātes pugnāt ꝯͣ araneaꝫ⁊ ſpalāgionē ⁊ bn̄ficio plātaginis eaꝝ venenūſuꝑant ⁊ puncturā. cuius venenum credit̉ eſſefrigidiſſimū. Et oē membꝝ qd̓ tangit reddit inſenſibile ⁊ ſtupidū ac ſi eſſꝫ ꝯgelatū. Animal ſiquidem eſt virulentum. ⁊ ideo ad iram ſe aīatad omnem tactum. vnde quanto plus tangitur tanto turgeſcit amplius ⁊ inflatur. qͦt maculis ſub ventre reſpergitur tot nocumētis ve