humorem vel ſudorem de capite influentē. Inpercilium vero eſt illud medium ſpacium quodeſt inter ſupercilia ſine pilis vt dicit Iſid̓. li. xj.ſunt autem ſupercilia ciliorum iuuamenta ẜmconſtan. ne quid nociuū extrinſecus adueniat ꝓhibentia ſunt ⁊ honeſtantia quia nullus ſine eorum preſentia decoratur. Habent autem ſuꝑcilia quandam vim latentem paſſionum animeindicatiuam ẜm. Ariſ. quia cum fuerint ſupercilia recta ſicut linee pretendunt femineam mollitiem vel anime leuitatem. Iteꝫ ſupercilia demiſſa ⁊ nimis preſſa vel depreſſa ſignant inuidumſicut dicit. Ariſ. li. j. Item ſupercilia eleuata ⁊ inpilis ſpiſſa animoſitatem pretendunt depauperata vero apilis ⁊ oblonga timiditatem. Iteꝫ ſifuerint ſpiſſa ⁊ longi pili viſum quodammodoobumbratiua exceſſum caloris ſignant. Item ſifuerint multe carnis ⁊ pauce piloſitatis ſenſumdurum ſignant ⁊ obtuſum ⁊ frigiditatem ī mēbris principalibus dominantem. Item ſi fuerītpilis ſpoliata aut interiorem ſignant ſanguiniscorruptionem vt patet in leproſis aut naturalis hūoris conſumptionem vt in ethicis et ſimilibꝰ. aut meatuū ⁊ viaꝝ humoꝝ opilationē vtpatet in caſtratis. Et dicuntur creſcere contraſenectutem intātū ꝙ viſum impediunt niſi reſcindantur vt dicit. Ariſ. li. iij. Item dicit idemli. iij. in frequentantibus coitum nimis cadūt pili ſuperciliorum vel albeſcunt. quod quidem accidit propter humiditatis conſumptionem ⁊ ꝓpter defectum virtutis ⁊ propter frigiditatis cerebri augmentationem. nam nimia ſiccitas caluicieꝫ generat. ſuperabundans vero frigiditascaniciem introducit ſicut ſupradictū eſt.¶ De fronte.¶ Capl̓m. x.Rons ab oculorum foraminibꝰ eſt nominata vt dicit Iſid̓. hec enī quandaꝫ animi imaginationem. ⁊ initium mentis ſua ſpecies exprimit dum leta vel triſtis eſt. Scd̓m autē veritatem eſſentialem frōs eſt vt dicit conſtā. os ſemicirculare nec multum durum nec multuꝫ mollequod ideo fuit neceſſarium vt eſſet temperamētum ne lederetur vicinitas oculorum. pelle aūtextrinſeca tuta eſt ad ſui defenſionem ad aliorūorganorum ſenſibilium cōtinuationem ⁊ ad totius capitis decorationem totius enim animalis virtuoſitas potiſſime ī fronte lucet. frōs eniꝫvt dicit ph̓s ſedes eſt verecūdie ⁊ honoris. ⁊ hͦquidem eſt propter vicinitatē imaginatiue virtutis. eius virtute triſtia vel leta decentia vel mdecentia rationis iudicio ſubito deferuntur vbivtiqꝫ diſcernūtur. Frons itaqꝫ omniū neruorūa cerebro deſcendentiū ad ſenſum perficiendūquodammodo turris eſt ⁊ defenſaculum infracuius cōcauitatē deſcendūt nerui ad oīa inſtrumenta ſenſuū inferiorū quorū miniſterio de omnibus obiectis ſenſuū apud rationis domiciliuꝫfit iudiciū. Unde ẜm Greg. Frons eſt digniſſima pars capitis exteriorꝭ vbi īprimitur caracteris ſignū .ſ. ſignū iuſticie ⁊ ſalutis vt ſignaculumcrucis quod quondā erat ſuppliciū modo locuꝫhabet in frontibꝰ imperatoꝝ. Frons igit̉ benediſpoſita omnia predicta manifeſtat ſed ſi fuerit a mediocritate degenerans alia ẜm ph̓m p̄noſticat ⁊ figurat. Diceniꝫ. Ariſ. li. j. qn̄ frons ſifuerit magna ſignat ponderoſitatem declinātēad ſtultitia. ⁊ qn̄ fit inter mediocritatem paruaſignat bonitatem virtutis. Sed qn̄ nimis eleuatur ⁊ quaſi in ſuperficie rotundatur exceſſum ſignat colere ⁊ tales ſepe diſpoſiti ſunt ad colericas paſſiones ſicut ad freneſim ⁊ furoreꝫ. fronsautē reſpectu alioꝝ membroꝝ faciei modice eſtcarnoſitatis ⁊ pinguedinis. cuius cauſa eſt ẜmHaly. ⁊ Ariſ. quia carnoſitatis ⁊ pinguedinisſuperfluitas impedit intellectum. Et iō nimiacarnoſitas in fronte cū quadam relucentia ⁊ extenſione cutis ſignū eſt corruptionis. vt pꝫ hocin leproſis. Item nimia frontis attenuatio ⁊ ſuperficialis pellis corrugatio interioreꝫ deſignatcerebri defectū ⁊ humoris ſubtilis finalem conſumptionē vt patet ī antiquis ſenio vel morbolongiſſimo tempore inanitis.¶ De timporibus. ¶ Capitulum vndecimum.Impus vel timpora dicuntur illa capitis membraad dexteram ſiniſtramqꝫ capitis adiacentia que ſic dicuntur quia ſui mobilitate cōtinua quaſi interuallis temporum immutanturvt dicit Iſid̓ li. xj. c. ij. Sunt auteꝫ timpora ẜmcōſtan. oſſa vtrimqꝫ poſita. in lateribus oculoꝝcōſtituta que quidem aliquātulū ſunt mollia ⁊neruoſa ⁊ hoc fuit neceſſariū ꝓpter ſenſū ⁊ motuꝫ oculoꝝ perficiendū. Nā ꝑ timꝑa ad inſtr̄aſenſuū mediantibꝰ neruis ſpiritus aīalis defert̉⁊ ꝑ eadē ẜm anathomiā ſpūs vitalis ꝑ quaſdāarterias a corde ad cerebrū demandat̉ Undeꝓpt̓ neruorū ſenſibiliū ⁊ ꝓpt̓ arteriaꝝ venarūpulſatiliū in loco timpoꝝ colligantiā. timꝑa ſūtpaſſibilia ⁊ faciliora ad leſione vnde animal ꝑcuſſum in loco timporum de facili moritur. quiaſicut dicit. Ariſ. li. xix. percuſſio que cadit ſuperoſſa timpoꝝ mortalis ē qꝛ ſi ī eis ꝯtīgit vulnꝰ a