maledixit creature rōnali et fuit ꝓph̓a: exemplo gͦ eiꝰ poteſt fieri maledictio ſuꝑ creaturā rōnalem. ¶ Ad quoddicendū. ꝙ maledictio pōt fieri ſuꝑ creaturāa rōnaleꝫ inꝙͣtum eſt rōnalis. et ẜm hoc nō eſt maledicendū. licꝫ em̄inꝙͣtum pct̄or fit malꝰ et debeat̉ ei pena: tn̄ inꝙͣtuꝫ eſt natura quidā eſt bonū. et dicere malū de creatura redūdatin ip̄m creatorē. et ideo hͦ modo maledicere pct̄m eſt. Siv̓o p̄dicatur malū pene euenturū peccanti. vt ſic reuoceteum a pct̄o: vel vt on̄dat̉ diuīa iuſticia. nō eſt malum. ⁊ẜm hoc intelligit̉ illud ꝙ ꝓph̓e maledicebāt pct̄oribus. etqd̓ dicit in pͣs. fiant filij eiꝰ orphani et vxor eius vidua.¶ Illud aūt qd̓ dicit in. iij. iob. de maledictione diei. noraccipit̉ ꝓ imp̄catione: ſed ꝓ magnitudinis pct̄i manifeſtatōne. ¶ Si d̓o querit̉ cū non ſint niſi duo .ſ. natura etpct̄m. vtrū ferenda eſt maledictio ſuꝑ naturā vel ſuꝑ peccatū; ſuꝑ naturam aūt nō eſt ferenda ex rōne iam dicta.nec ſuꝑ ꝑſonā ꝓut eſt creatura: ſuꝑ pct̄m aūt ferri nō piillud em̄ maledicit̉ cuiꝰ pena p̄dicit̉. pct̄m aūt nō eſt illd̓qd̓ punit̉ ſed ꝓ qͦ punit̉: ſuꝑ neutrū gͦ videt̉ ferri maledictio. ¶ Dicendū eſt ꝙ ꝑſona ꝓut eſt cā pct̄i digna eſt maledictōne. et hͦ modo ſuꝑ totū trāſit maledicto: nō tm̄ ſuper ꝑſonā nec tm̄ ſuꝑ pct̄m: ſꝫ ſuꝑ perſonā deformatampctō. ſuꝑ rem eniꝫ nō exn̄tem nō eſt ferenda maledictio.nec ſuꝑ rem exn̄tem qͦ ad hoc ꝙ exiſtat a deo: ſꝫ ſuꝑ remexn̄tem que ꝓprio motu pͥuauit ſe bn̄ eē. Greg. ocioſuꝫ ēmaledice nō exn̄ti. ꝑnicioſuꝫ v̓o ſi exiſtent: ſꝫ tūc rectu cuſe bn̄ eē pͥuauit et a iuſticia dei n̄ diſcordat ſp̄s p̄dicētis.¶ Nembrum quintumUinto querit̉ vtrum tm̄ dei ſit maledicereꝘ nō: videt̉ ꝑ hoc ꝙ tot ſunt imp̄catōnesꝓph̓aꝝ. Ipſe etiā apl̓s imp̄catur ſicut hr̄mala on̄dit: reddet illi dn̄s ẜm oꝑa eius quē et tu deuiij. ad thi. vlt. alexander erariꝰ multa mihita. ¶ Contra. illiꝰ ſoliꝰ eſt maledicere ꝗ nouit peccantisaffectū ⁊ pct̄i qualitatē. qd̓ ꝓbat̉ ꝑ hoc qd̓ dr̄. xxiij. nūe.quō maledicaꝫ cui nō maledicit dn̄s? glo. nō pōt eē iuſtamaledicendi cā: vbi peccātis ignorat̉ affectus: ſꝫ hō nō pt̄iſta ſcire ſed ſolus deꝰ: gͦ ſoliꝰ dei eſt maledicere. ¶ Itemnō iuſte maledicit̉ ab hoīe qui nō prius maledicit̉ a deoſꝫ hō de ſe ignorat ꝗs a deo maledicit̉: gͦ nō eſt hoīs maledicere ſed ſolius dei. ¶ Ad qd̓ dicendū. ꝙ dei eſt maledicere et ipſiꝰ hoīs. ſed aliter et aliter. deus em̄ cuꝫ maledicit deſignat meritū eiꝰ cui maledicit̉. et ſententiaꝫ ꝓmit:ꝗa nō latet ip̄m affectus peccantis nec qͣlitas pcti. homov̓o maledicit vt cui data eſt aucͣtas iudicandi. ⁊ ꝗ nouitveritatē iudicij ẜm ea q̄ exterius ꝓponunt̉. et ita aliter adeo et aliter ab hoīe maledicit̉. Illud tn̄ qd̓ fit ab aucͣtehoīs habente claue nō errante fit a deo. ¶ Ad obiectumaūt rn̄dendū. ꝙ iuſta cauſa maledicendi pōt eſſe dupliciter. vel cū ꝯgnoſcit̉ affectꝰ eiꝰ cui maledicit̉. vel cuꝫ ꝯgnoſcit̉ actus ꝑ ſe affectū indicans: vel ex qͦ p̄ſumit̉ vehemēter affectꝰ. pͥmo mō ſolus deus maledicit: vel hō cui deꝰreuelauit. ſcd̓o v̓o mō hō maledicit. et aliqn̄ maledicit:deo nō maledicēte. hō em̄ iudicat ẜm allegata: deus aūtẜm reiueritateꝫ. ¶ Ad ſcd̓m v̓o dicendū eſt. ꝙ hō pōt iuſte maledice̓ etiā ſi ignorat deū maledixiſſe prius. ex alioem̄ pͥncipio ſumit rōneꝫ iudicij hō ꝙͣ deus aliqn̄. hoc tn̄qd̓ hō hꝫ rectitudīs ī iudicior a deo hꝫ. ¶ Sed adhuc q̄ritur. ſi ſacerdos ſcit aliquē innocentē cui mādat̉ a ſuꝑiori ꝙ excoīcet eū. vtrū teneat̉ ei maledice̓? videt̉ aūt ꝙ nōquo eī maledicit et cui dn̄s nō maledixit: ſꝫ ſcit eū īnocētem. gͦ ſcit ꝙ ei nō maledixit dn̄s: nō eſt gͦ ei maledicēdū¶ Contra. demandatū eſt ei a ſuꝑiori penes queꝫ reſidetaucͣtas. nec exprimit̉ error in mādato. gͦ tenet̉ obedire: gͦtenet̉ iſti maledice̓. ¶ Ad qd̓ dicendū ẜm quoſdā. ꝙ tenet̉ intimare ſuo ſuꝑiori innocentiā ipſiꝰ. et ſupplicare ꝙalteri demādet ꝗ ſuꝑ hoc nō habeat ꝯſcīe leſione. ſi tamēinſtet ſuꝑior: ſnīam recitat ſuꝑioris ſed nō excoīcet. cummagis ſit deo credendum ꝙͣ homini. deus enim innocen

tem hꝫ ꝓ abſoluto. homo v̓o hꝫ illū ꝓ ligato. Alij v̓o dicunt ꝙ ſi inſtet ſuꝑior tenet̉ excoīcare. aliter em̄ periretvnitas obediētie eccleſiaſtice. poſſet eniꝫ ẜm hoc quilibetinferior ſe excuſare. nec eſt ſuū factū ſed factuꝫ ſuꝑioria quo demandat̉. nec dicit̉ agere ꝯtra ꝯſcīam. ꝯſcientiaem̄ dictat ꝙ iuſte a ſuꝑiori liget̉.¶ Nembrum. vj.Exto querit̉ ſi maledictio fert̉ ſuꝑ humanam creaturaꝫ ex qͣ cauſa ferenda ē. an ſcꝫvoto optantis aut nō? et hoc eſt vtrū aliꝗspoſſit alij optare penaꝫ in futuro. qd̓ videtur ꝑ hoc ꝙ hō ꝯformans voluntate ſuā volūtati diuinenō in hoc dicit̉ peccare: ſꝫ deus vult penā in futuro alicupct̄oꝝ: gͦ homo nō peccat maledicendo lꝫ maledicat voto optantis. ¶ Item ſuꝑ. viij. act̄. pecunia tua tecū in ꝑditōneꝫ ſit. iudiciū dei intus aſpicientes quo maledictomala debeāt foris ferri cognoſcut. et in maledicto nō peccant in qͦ a iudicio dei nō diſcordāt. ſi gͦ illi penā optentipſis pctōribꝰ nō peccant ſic maledicendo. ¶ Cont̓. dīcaug. de ſer. dn̄i in monte. exponens illd̓ ꝓph̓e. fiat mēſaeoꝝ in laqueū ⁊cͣ. et iterū fiāt filij eoꝝ orphan ⁊cͣ. ꝓph̓aꝑ imp̄catōeꝫ ꝗd eſſet futurū cecinit non optantis voto ſꝫſpū ꝓuidentis. in qͦ innuit̉ ꝙ ꝓph̓e nō optauerūt penasillas ſed p̄dixerunt inſpirati diuino ſpiritu. exemploꝓph̓aꝝ nō eſt maledicendū voto optantis. ¶ Item termur orare ꝓ ꝓximis maxime ad vitā eternam. cū de nemine deſperandū ſit dum eſt ī via: gͦ tenemur optare eisvitā eternam. gͦ nō tenemur optare mortem eternā. cumnon ꝯſtet de ſua reprobatōne. gͦ tenemur nō maledicerevoto optantis. ¶ Ad qd̓ dicendū. ꝙ nō eſt maledicēduꝫvoto optantis ſꝫ ex amore iuſticie vel ex veritatis p̄uiſione nō deſiderio vindicte nec deſiderio pene eterne. ¶ Adobiectū aūt in ꝯtrariū dicendū eſt. ꝙ ſi aliꝗs cognoſcerꝫvoluntatē diuinā reſpectu pene eterne alicuiꝰ. ſicut dn̄snō vult ei penā eternā niſi ex demeritis finalibꝰ: nec iſteteneret̉ velle. nō tn̄ ſimpl̓r velle ꝓprio motu. hoc eī ē optare: ſꝫ vult ꝙ agat pnīam et ita nō vult ei penā eternam.Eſt gͦ in eo duplex volūtas. vna qͣ vult ei mortē eternaꝫ:ſi finaliter morit̉ in pct̄o mortali. alia ē q̄ eiꝰ ẜm ſe abſoluta: qͣ nō vult ei penā eternā. et ideo voto optātis non ēmaledicendū. vna aūt volūtas ꝯformat̉ volūtati dei an̄cedenti altera volūtati dei ꝯſequēti de ꝗbꝰ dicit damaſ.¶ Ad ſcd̓m v̓o dicendū. ꝙ licꝫ petrꝰ ꝯgnoſce̓t voluntateꝫdei ꝯſeq̄ntē penā ſiue de maledictōne ipſiꝰ ſymoīs. et itavolūtas ſua qͦ ad hͦ ꝯfirmaret̉ volūtati diuine: vellet tn̄ip̄m ſymonē age̓ pnīaꝫ ex ꝯpaſſione naturali. ⁊ ita declinare penā eterna. et qͦ ad hec voto optātis nō maledice̓tei ſꝫ iudicio diuīe iuſticie. Un̄ grego. cū ſct̄i viri maledictis ſnīaꝫ ꝓferāt. nō ad hāc voto vltōis ſꝫ ex iuſtīe examine erūpūt. intus em̄ ſubtile iudicium dei ꝯſpiciūt.¶ Nembrum. vij.Eptimo querit̉ de ꝯparatione huiꝰ pct̄i adalia pct̄a. videt̉ eniꝫ ꝙ ſit blaſphemia. ꝑ hͦqd̓ dr̄ ſuꝑ illud. j. Iude. non auſus eſt ⁊cͣ.Dyabolꝰ in ſub̓a ſua bonꝰ ē: ſꝫ in voluntatemalꝰ. ⁊ iō ab angelis nō blaſphemat̉. qꝛ aliꝗd ꝓferre aduerſus bonā nat̉aꝫ blaſphemiā reputat archāgelꝰ. ergomaledictō dyaboli ē blaſphemia: ſꝫ blaſphemia ē gͣuiſſimum peccatum. ergo maledictio dyaboli eſt grauiſſimūpeccatuꝫ. Ꝙ at̄ blaſpheīa ſit gͣuiſſimū pct̄m. ptꝫ ex hͦ qd̓in lege puīebat̉ pena lapidatōis blaſphemꝰ. ¶ Contͣ. ſuꝑ illd̓. iiij. ad col̓. nunc deponite ⁊ vos oīa ⁊cͣ. vbi ꝯputat̉blaſpheīa in pr̄eꝫ ꝓ mīori pct̄o: ⁊ ita maledicto. ¶ Preterea. maledictō et blaſpheīa ſūt dr̄ſa pct̄a ī ſpē. gͦ neutruꝫꝯtinet̉ ſb̓ alte̓o. ¶ Itē vr̄ ꝙ maledicto n̄ differat ab hoīcidio. ꝑ hͦ ꝙ dīc criẜ. cū dixeris maledic ei ⁊ domū euerte ⁊oīa ꝑire fac̄. nl̓ ab hoīcidio differs: gͦ maledictō n̄ differab hoīcidio. ¶ Contͣ. vr̄ ꝯtrariū ꝙ ſit maiꝰ hoīcidio. dīc