Capitulum. XXXIII.

⁊ p̄nūciās malachias ait. c. iij. Statiꝫ veniet adtēpluꝫ ſanctuꝫ ſuū: dn̄ator quē vos q̄ritis: ⁊ angelus teſtamēti quē vos vultis. Et qͥs ftabit advidēduꝫ eū. Ipſe .n. qͣſi ignis ꝯflās .ſ. omnes qͥad euꝫ appropinquant.Secūdum lumen ē lūare. .i. lūe. fec̄ .n. deꝰ luminare minꝰ vt p̄ceſſet nocti. i. lunā. Gen̄. i. hec ē ſpūalit̓. b. maria d̓ qua dr̄Can̄. v. Iſta ꝓgredit̉ vt aurora ꝯſurgēs: pulchra vt lūa illuminās viatores qͥ ſūt in nocte huius mūdi tenebroſi. Et vt refert. b. Augu. ſuꝑp̄s. Alij dicūt lunā a ſe hr̄e lumē ſuū. Alij v̓o n̄ aſe: ſꝫ a ſole. Et hīc eſt: ꝙ cū ſol reſpicit eā ex directo exiſtēs .ſ. ī occaſu: ⁊ ip̄a ī oriēte apparet plena tota lūinoſa. Sed cū nō ita directe: apparet.nō tota: ſꝫ corniculata. Iſta igit̉ lūa lumē ſuumEt qꝛ vicinior eſt nobis lūa qͣꝫ alij planete: ideomagis ⁊ ſēſibiliꝰ in iſtis īferioribꝰ influit ⁊ operat̉: ſicut apparet in infirmis grauit̓ ī ſumēdismedicīs: in arboribus incidēdis: et huiuſmodi.Sic iſta luna virginalis plus in nobis influit ⁊oꝑatur merito: ⁊ vite ſue exemplo: qͣꝫ alij ſancti.Sed precipue in tribus. In actu obedientie.In opere beneficientie. In facto reuerentie¶ Quātū ad obidiētiaꝫ multū ad hāc īducit exēpluꝫ ſuū hodie. Naꝫ cū eſſet a deo mādatum inlege: ꝙ pariēs maſculū in capite. xl. dieꝝ accederet ad tēpluꝫ ad offerēdū ſacrificiuꝫ purificationis: q̄ vꝫ mulier cōcepiſſꝫ ex viro: vt pꝫ leuit̓.xij. Cugͦ. b. Maria nō ex virili ſemīe: ſꝫ myſtico ſpiramīe .i. oꝑe ſpūs ſācti cōcepit xp̄ū: n̄ eratobligata tali p̄cepto legis obedire. Et tamē vtexēplū obediētie nobis daret: obſeruare ad plenuꝫ voluit. Quāto .n. qͥs maior ē auctoritate etmelior in ſāctitate: tanto magis dꝫ leges iuſtasẜuare: ēt ſi eſſet exēptꝰ ꝑꝑ exēplū alioꝝ. vn̄ Iſido. di. ix. Iuſtū eſt pͥncipē obtēꝑare legibꝰ ſuistūc .n. ab oībꝰ exiſtīet leges ſuas ẜuādas: qn̄ pͥmus eis reuerētiā p̄bet .ſ. ẜuādo. Et lꝫ hoc mulieres cōiter adhuc obſeruent: vt .ſ. pꝰ. xl. dies apartu maris vl̓ feīe ab acceſſu eccl̓ie abſtineāt:nō qꝛ ī lege moſaica cerioniale mādatū: cū hoceſſet iudaizare ⁊ mortiferū: ſꝫ ꝑꝑ hūilitatē: qꝛ inpctō ꝯcepit: ⁊ vt gr̄as agat de filio ſibi dato eteuaſiōe periculi: tn̄ ſi qͣ nō ex arrogātia ſꝫ hūilit̓accedit ad eccl̓iaꝫ poſt ꝑtū qͣꝫcitiꝰ: non peccat.Un̄. b. Greg. di. v. ait. Si mulier ēadeꝫ hora qͣgehuerit gr̄as deo actura eccl̓iaꝫ intrare voluerit: nullo pcc̄i pōdere grauat̉. Si ēt ẜuare vultmorē eccl̓ie ſue in differēdo. xl. diebꝰ nō offēdit.Extra de purifi. pꝰ ꝑtū. c. i. Scd̓o influxª huiꝰlūe v̓ginalis ꝑ exēplū ſuū ī inferiora ē opꝰ bn̄ficlētie. Nā bonū qd̓ hēbat ſūmū filiū ſuuꝫ ad horam cōicauit. Symeoni ī vlnis ſuis prout deſi

derauit. Inſuꝑ cū n̄ agnū ī ſacrificiū obtuliſſetſed par turtuꝝ: aut duos pullos colūbaꝝ: qd̓ erat ſacrificiū paupeꝝ: qͥ n̄ hēbāt ad emēdū agnūcū paucis diebꝰ āte magi adorātes paruulū obtuliſſēt ei auꝝ ⁊ non modicū: qꝛ diuites ⁊ regeserāt: nec decebat magnos parua donare: poſſꝫmerito qͥs admirari: ⁊ q̄rere: qͥd de illo auro feciſſꝫ. Sꝫ rn̄det. b. Ber. ꝙ qꝛ liberalis erat ⁊ mifericos: bn̄faciēs oībꝰ qͣꝫcitiꝰ illd̓ pauꝑibꝰ ꝑ Ioſepherogauit: paꝝ vl̓ nihil ſibi reſeruās. In qͦip̄aꝫ debemꝰ imitari: tēporalia ⁊ ſpūalia noſtraalijs cōicādo ꝓxīs vt hortat̉ prīceps apl̓oꝝ inepl̓a ſua: dicēs. Unuſqͥſqꝫ ꝓut accepit gr̄aꝫ inalterutrū illā admīſtrātes: ⁊ Paulꝰ ad hebre.xiij. bn̄ficiētie ⁊ cōiōis nolite obliuiſci. Reu̓ensqͦꝫ fuit tēplo eiꝰ mīſtris ad ipſum tp̄e debito accedēs: ⁊ ſacerdotibꝰ ēt malis ſe p̄ſētabat. Et qd̓lex imperauerat vota ⁊ ſacrificiū offerebat eiſdē. Intelligēs mīſtros eccl̓ie: ⁊ ſi mali ſint: n̄ eēcōtenēdos ī ſacramētis ⁊ officijs eoꝝ. Spūaliſenī v̓tus ſacramēti inqͥt. b. Aug. vt lux puriſſīaab illūinādis excipit̉: ⁊ ꝑ īmundos tranſiens nōcoinquinatur .i. q. i. Si fuerit.§. III.Tertiū eſt lumen ſtellare ⁊ iſtud eſt ꝯuerſatio ſācta ſenis SymeōisSc̄ti .n. viri in ſcripturis dicūt̉ ſtelle. Un̄ eccl̓i..xliij. Spēs celi gloria ſtellaꝝ .i. pulchritudo eccl̓ie ē ex clara cōu̓ſatiōe ſctōꝝ. Et. i. Cor̄. xv. ſtella differt a ſtella ī claritate .i. ſāctꝰ a ſc̓to ī merito⁊ p̄mio. Parauit igit̉ dn̄s ⁊ aliud lumē āte facieꝫ oīuꝫ ppl̓oꝝ .ſ. ſctm̄ Symeonē: vt ſi ꝑꝑ lippitudinē oculoꝝ nr̄oꝝ aſpice̓ nō poſſimꝰ in ſolis ⁊lune lumē: eoꝝ ꝑfectionē imitādo: vl̓ ſaltē ad iſtū ſāctū ſenē attēdamꝰ lumē cōuerſatiōis eiꝰ ſeq̄ndo. Ex ip̄o āt triplex ſplēdor emanat: ꝓut d̓eo ſacer euāgeliſta enarat. Ecce hō erat ī hieruſalē cui nomē Symeō: vir iuſtus: ⁊ timoratꝰ expectās cōſolationē iſrael. Ubi tria d̓ eo notantur .ſ. ꝙ. Iuſticiā exercebat ad ꝓximū: qꝛ iuſtꝰ.Timorē tenebat ad ſe ipſū: qꝛ timoratus.Fidutiā hēbat ad deū: qꝛ expectās ⁊cͣ.Iuſticia ꝓprie ē ad alterū: ⁊ ad ꝓximuꝫ. Etvt ait ſapiēs mirabiles ſplēdores ſūt in ea. Neqꝫ heſperus: neqꝫ lucifer ē ita clarª: ⁊ iuſticiamodeꝫ diſtributiuā exerce̓ tenēt̉ rectores: ẜm illudſap. l. Diligite iuſticiā qͥ iudicatꝭ t̓rā: vt honoresdiſtribuāt̉ ⁊ officia ⁊ bn̄ficia: ẜꝫ merita hoīuꝫ: n̄ẜm acceptionē ꝑſonaꝝ .i. reſpectu parētele velaīcitie. Pene ⁊ ſupplicia īferant̉ malis ẜm qͣlitatē cl̓paꝝ nō ẜꝫ p̄ces ⁊ munera. Iuſticiā ꝯmutatiuā exerce̓ debēt hoīes in ꝯtractibꝰ: vt emendo: vendēdo: locādo: mutuādo: ⁊ hiꝰ: ita vt nulli fiat iniuria: dolus vel fraus in ꝯuerſando. nooffendat̉ ꝓximꝰ ꝑ ꝯtumelias detractōes vſurpationes: rixas: ⁊ huiuſmodi. Iuſte iudica proximo tuo: ait dominus. Sed vt ait pſalmiſta.