Capitulum XxIX.
intultiōis xp̄i. ibi. Exultauit. ſulmen ardētiorisdeuotiōis: ibi ſpiritꝰ meꝰ. Culmē altioris ⁊ ſubtilioris ꝯtēplatiōis: ibi: ī deo ſalutari meo. .§. I.Quantum ad primuꝫſciēdum ꝙ vltra illud gaudiū peſſimuꝫ de qͦ dr̄ꝓuer. ij. de iniqͥs. Letāt̉ cū malefecerīt: ⁊ exultāt ī rebꝰ peſſimis: cuiꝰ finis ē id qd̓ ip̄e ait. Extrema gaudij luctꝰ occupat. Et vt dr̄ in apocquātuꝫ ſe exaltauit ⁊ in delitijs fuit: tātuꝫ dateei tormētū ⁊ luctū. Eſt triplex gaudiū ſeu exultatio. Gaudiū de inferiori entitate ⁊ deceptiuūGaūdiū de equali bonitate ⁊ letificatiuū. Gaudiū de ſuꝑiori de itate ⁊ exceſſiuū ¶ Gaudiumprimū eſt de rebꝰ inferioribus vt diuitijs: honoribus: cōuiuijs ⁊ huiuſmōi. His aūt inferioribꝰcreaturis aīa gaudēte īproprie dr̄ gaudiū: ⁊ detali gaudio dixit thobias angelo. Quale mihigaudiū qͥ ī tenebris ſedeo: ⁊ lumē celi nō video:q. d. gaude̓ nō poſſū: qꝛ careo medio gaudij v̓i:qd̓ ē muniri lūie celi: q̄ aīa mea v̓itatē cognoſcitEt clariꝰ de hͦ falſo gaudio dr̄. Ecc̄s. ij. Riſū reputant errorē: ⁊ gaudio .i. tꝑaliter gaudēti dixi.Cur fruſtra deciꝑis? Aīa q̄ ſic gaudet nō exl̓tatſꝫdeſcēdit: ⁊ īferna petit ẜm illd̓ Iob. Gaudentad ſonitū buccine: ⁊ ī pūcto ad īferna deſcēdūt.Scd̓ꝫ gaudiū ē: qn̄ de ꝓportōata ⁊ qͣſi eqͣli bonitate exiſtit: vt qn̄ aīa gaudet de ſalutē ꝓximi ⁊ d̓lib̓tate ſui v̓a: de v̓tutibꝰ acqͥſitꝭ ⁊ bōis oꝑbus ⁊huiuſmodi. Et de hͦ gaudio qd̓ eſt leticia aīe: tenēs eā ī gradu ſuo v̓tuali ſepiꝰ hētur ī ſcriptura: vt ad Roma. xij. Spe gaudētes. Et eſdreGaudiū dn̄i fortitudo vr̄a. Sicut .n. triſticia debilitat vires: ita gaudiū ſcū delectatio adauget.Un̄ ⁊ delectatio ẜꝫ ph̓ꝫ ꝑficit opꝰ: ⁊ ml̓tomagd̓lectatio q̄ idē ē qd̓ gaudiū: ſi ſit ſpūal̓ fortificatmētē qͣꝫ delectatio mūdialis. Tale tn̄ gaudiū n̄t deſcēſus neqꝫ aſcēſus .ſ. sͣ ſe. Un̄ ⁊ dice̓ nō valet: exl̓to .i. exͣ tmīos ſuos ſaltare. Tertiū gͦ gaudiū ē de felicitate ſuꝑna vel de deo: aut de his q̄ſūt ſupra capacitatē hoīs. Et hec leuāt aīam ſupra ſe: ⁊ tali gaudio eā letificāt vt dice̓ poſſit exl̓tare .i. exͣ ſe faltare ſiue exultare exulare .i. extrat̓minos ſuos fieri: de qͦ gaudio ait xp̄s diſcipul̓mat. v. Gaudete ī illa hora. i. cū male dixerīt vobis hōies: ⁊ ꝑſecuti vos fuerint ꝑꝑ me ⁊ exultatate. Ecce .n. merces vr̄a multa ē ī celis. Qd̓ obſeruās. b. vincētiꝰ ad datianū ait minantē ei maiores cruciatꝰ īferre. O venēoſa diaboli līguatormēta tua nō timeo: ſꝫ quāto te magꝭ mihi iratū video: ⁊ ꝑ hͦ diſpoſitū ad maiores pēas īferedas: eo āpliꝰ exulto. Nolo gl̓iaꝫ meā mīuas ⁊cͣEt qꝛ de tali re q̄ ē et̓na ⁊ īcōprehēſibil̓. fuit gaudiū. b. marie. Iccirco ſignāter dixit. Exultauitſp̄s meꝰ. Sꝫ noſce oꝫ: ꝙ iſta t̓tia exl̓tatō hꝫ tresgͣdus vꝫ. Infimā ⁊ ſolitariā. Mediā ⁊ cōpeaꝫ.Aptimā ⁊ ſubitaneā. Prīa exultatio ē qn̄ aīa
eleuat̉ ſuꝑnaͣlit̓ ad aliqͥd vidēdū mirificū: nō tn̄cū multa vehemētia: ita ꝙ ſola aīa rapit̉ ad gaudendū corꝑe tn̄ oīo īmoto a terminis ſuis. Ettale fuit gaudiū ⁊ exultatio āne mr̄is famuelisdicēs. Exultauit cor meū in dn̄o: ⁊ exultatum ēcornu meū in d̓o meo: vbi cor ponit̉ ꝓ aīa: ⁊ cornu pro intellectiua potētia ꝓphetizas ⁊ eleuatatc̄ ad cognoſcēdū que dixit ī illo cātico. i. Reg.ij. ¶ Secūda exultatio eſt vehemētior. vbi aīaaltius rapitur: ⁊ diutius īmoratur: nō tamē adofficio vitali abſtrahit̉. Et tūc aīa ſecū etiā corpus rapit: vl̓ localter ſubleuat: ⁊ in altū ſuſtulitquē admodū ⁊ paulus raptus ad tertiū celū deſe dic̄. ij. Cor. xij. Siue in corpore ſiue extra corpꝰ neſcio. Quali modo reꝑiebat̉ aliqn̄ corpusnoſtri ſancti doctoris Thome: ⁊ precipue vt legit̉: quādo ei dictū fuit a crucifixo. Bene ſcripſiſti de me thoma. Nā tūc fuit viſus eleuatus aterra nō parū: ⁊ talis raptus eſt ad quādaꝫ dulcedinē īſuetā: quā videtur expertus dauid: vbiait. Cor meuꝫ ⁊ caro mea exultauerūt in deū viuuꝫ. Taliter etiaꝫ rapiebatur ⁊ patriarcha dn̄icus ſepe: ⁊ multi ſāctorū. ¶ Tertia exultaiio ēvehemētiſſima: que ſicut maior ē: ita ⁊ ſubiectūmagis diſpoſitū reperit: atqꝫ fit d̓ maximis obiectis: ⁊ rapit quaſi ī inſtāti: ita vt nō valeat trahere ſurſū corpus: nec ei aliquā dulcedinē īfundere: ſed potius quādaꝫ pena ſimilē ei que fit inmorte propter ſeparationē aīe a corpore: cū aīapro tunc deſignat exercere actus vitales ī ipſocorpore. Et ſi vis altius de hoc raptu in formari: lege doctorē fanctū in queſtionibꝰ de veritate q̄ſtiōe d̓ raptu arti. i. ij. ⁊. iij. Et talis fuit raptꝰvirginis glorioſe. Unde aīa elꝰ exultauit ⁊ ſaltauit extra ſe ⁊ terminos ſuos. Et hinc puto ipſaꝫ ī preterito fuiſſe locutā: vbi dicit. ExultauitNō .n. potuiſſet ore proferre. exultat ſp̄s meꝰ:qꝛ talit̓ exultabat: vt corpꝰ nil agere poſſꝫ: gͦ necloqͥ. Sed iam ad officia corporis reuerſa dicit.Magnificat ⁊cͣ. Et exultauit. ¶ Iſtud autempoteſt euidēter oſtēdi: ⁊ in fide demonſtrari. Extribus .n. ſimuliūctis cauſatur raptus vehemētiſſimus videlicet. Primo ex puritate ſubiectividētis. Secūdo ex īmēſitate obiecti rapiētis.Tertio ēx claritate luminis oſtēdētis. Iſta ſūtnota deſe. Nā quo mēs purior eo ad vidēdumdeū aptior: qꝛ beati mūdo corde: qͦniā ipſi deumvidebūt. Et adde ꝙ adhuc mēs redditur habilior: quo rapta fuerit vl̓ illuſtrata a deo frequētiꝰꝓpter habitū acquiſitū ex aſſiduis actibꝰ ſicutdocet doctor ſāctus Thomas vbi ſupra q̄ſtiōede ꝓphetia. Iſta tamē ꝑ ſe n̄ ſufficiūt. Nā ī viamens ⁊ viſiōibꝰ aſſueta nō ſēper videt: niſi quādo deꝰ vult ſibi demōſtrare: ſicut docet beatiſſimus Hiero. ad Damaſū papā de Iſaac decepto. Gen̄. xxvij. qͥ noluit bn̄dicere vni: ⁊ tamē benedixit altieri. Et de Eliſeo qͥ dixit de ſunamiteEEd