Titulus. XV.
ſapientiā: que in anim̄as ſanctas ſe tranſfet: ⁊amicos dei ⁊ ꝓphetas ꝯſtituit. Ut dicit̉ Sapiētie. vij. qͣꝫtū irradiauerit aīe puriſſime virginis in qua etiā ꝑſonaliter habitabat humani ſēſus nō eſt exprimere. Et dū exprimi nō poteſteuidētiſſime deducit̉ ꝙ hec nitidiſſima v̓go lucide nouit diuina magnalia: q̄ expͥmit voce aīaeius dicēs Magnificat aīa mea dn̄m: talit̓. ſcilicet vt dicat audacter. Cōfitebor dn̄o nimisīore meo: ī medio multorū laudabo eū: p̄s. cviijNimis: inqͥt: nō reſpectu magnificati: ſꝫ reſpectu audiētiū qͥ magna capere nequeūt. ¶ Tertio v̓o in eo ꝙ dicit aīa mea: oſtēdit ītegritateꝫtheorice ꝯtēplatiōis. q. d. nō ſolū aīa q̄ ꝯtēplationē expͥmit ſed aīa mea aīa talis: aīa tāta: aīalibera. Ubi eſt attēdēdū: ꝙ nullus poteſt dicere aīa mea ꝓprie niſi qͥ totalit̓ habet aīam liberā ab oī ſeruitute: q̄ triplex eſt a qua oportet eēīmunē vt ſit aīa ſua. Prīa ſeruitᵏ criminis ſeuvitiorū. Secūda ſeruitꝰ ſāguinis ſeu ꝓpinquorū. Tertia ſeruitus mercedis ſeu terrenorum.De prīa expreſſe dicit̉ Ioh̓. viij. Qui facit peccatū ſeruꝰ eſt peccati: Sꝫ peccatū ſicut triplexeſt: ita ⁊ ſeruitꝰ eiꝰ triplex. Eſt .n. peccatū mortale: qd̓ ꝑfecte facit hoīeꝫ ſeruū pctī: ⁊ diaboli ꝑfecte .i. cōpiete: iuxta illud petri. Aquo qͥs vicieſt ei ſeruus additꝰ eſt Eſt vt dicit. bea. Augꝰ.tot dn̄orū quot vicioꝝ: ⁊ hoc maxīe īpedii aīaꝫne poſſit in via deo vacare. Per originale autpeccatū ſēſus hoīs ⁊ cūcta cogitatio eiꝰ ꝓna ſt̉ad malū ab adoleſcētia ſua: vt dr̄ Gen̄. vi. Necliberat̉ aīa ab īpedimēto talis ſeruitut pugnecarnis ꝯtra ſpiritū. Un̄ nō poteſt ita libere volare ad deū ꝑ ꝯtēplationem: vt vacare diuinis:nec aliquo ſacramēto circūciſiōis vel baptiſmatis vl̓ alteriꝰ liberat̉ a tali ſeruitute: licet ſb̓leuetplus ⁊ minª: ſed ſemꝑ remanet pugna carnis:qͥ aīam captiuā ducit ſub lege peccati ſecūdū īclinatiōeꝫ: ⁊ ſi nō dn̄et̉ oīo. Ueniale ā: tepefacitaīam: ⁊ pigriorē reddit ad aſcēdēdū ī deū: feruorē tollēs ſpiritꝰ. Secūda ſeruitꝰ qͥ ē ꝓpīquorū etiā aīam aliqͣlit̓ tenet captiuā: ne in deū totalit̓ vadat: ſicut patet de illo qͥchriſtū ſeqͥ cupiebat: ſed tamē retinebat̉: ne eū ſequeret̉ dicensPermitte me pͥus ſepelire patrē meū: ⁊ ſeqͣrte. Mat. viij. Cōtra quē defectū ſcilicet nimieaffectiōis ad parētes. Venit dn̄s mittere gladiū ſeparatiōis dicēs: Ueni ſeparare filiū adu̓ſus patrē: ⁊ filiā aduerſus mr̄eꝫ. ſuā ⁊cͣ. Mat.x. Et hoc iō: qꝛ caro ⁊ ſāguis regnū dei nō poſſidebūt ſcd̓ꝫ apoſtolū. Un̄ ⁊ beatꝰ Ambro. hecē vera ſacerdotꝭ fuga: abdicatio domeſticoꝝ: ⁊q̄dā alienatio cariſſimoꝝ vt ſuis ſe abneget quideo ſeruire gliſcit. xij. q. i. cui portio. Tertia ſeruitꝰ qͥ eſt mudialiū rerū: ſpinis ſuis ſolicitudinū aīam ligatā tenet: ne libere deo ſeruire valeat: vt patet de illo qͥ dn̄o ſeruire cupiebat ꝑfecte
habēs multas poſſeſſiones. Cui cū dn̄s interrogāti qͥd ſibi deeſſet ad ꝑfectionē: diceret. Sivis ꝑfectꝰ eē vēde oīa que habes: da pauperibª: ⁊ ſequere me: retroceſſit triſtis diſcēdēs abeo: qꝛ muſtas hēbat poſſeſſiones. Math. xix.Neceſſe eſt gͦ: vt aīa q̄ vult intelligere magnalia dei: ⁊ in ꝯſpectu eiꝰ ſolius ſēper meditari:aiugo cuiuſlibet harū ſeruitutū eē exutā ⁊ lib̓atā. In cuiꝰ figuraꝫ dixit dn̄s abrahe Gen̄. xij.Egredere de terra tua .i. de mūdanis cupiditatibꝰ tuis ⁊ de cognatiōe tua .i. de amicis ⁊ de attinētibꝰ: ⁊ de domo patris tui. .i. de vicijs ⁊ criminibꝰ: ꝑ quē qͥs efficit̉ filiꝰ diaboli: ⁊ de domo.i. familia eiꝰ: iuxta illd̓ Io. viij. Vos ex patrodiaboio eſtis: ⁊ deſideria patris veſtri .i. diabo.li vultiſfacere: ⁊ veni ī terrā quā mōſtrauero tibi. terrā .ſ. ꝯtēplationis ⁊ ſuauis ꝑfectiōis. Hiceſt ēt ꝙ dn̄s volēs oſtēdere viā ꝑfecte ꝯtēplationis aſſūpſit petrū diſcalciatū: ꝯͣ amorē terrenorū: Iacobū ſubplātātē fratrē: ꝯͣ amorē ꝓpinquoꝝ Ioānē gratia. ꝯͣ neqͥtiā peccatoꝝ: q̄ ſūt ēꝯtraria: ⁊ duxit ī mōtē ꝯͣ cupiditatē vallis mudialis: excelſū ꝯͣ iniqͥtatē ꝓfudi infernalis: ſeorſū ꝯͣ vīculū ꝓpinquoꝝ ſeu affectiōis parētaliſ ⁊ibi trāſfiguratꝰ āte eos on̄dit gl̓iā ſua Math̓.xviij. Talis poteſt dici filiꝰ dei renatꝰ nō ex ſāguinibꝰ iniqͥtatū: neqꝫ ex volūtate carnis necſitatū amicoꝝ: neqꝫ ex volūtate viri mūdi vatatū Et talis poteſt dicere aīa mea. Cū autēnullius creaturę pure aīa ſit: q̄ nō fuerit ſubitgata peccato: qͥa ſi dixerimꝰ quiā pctm̄ non hbemꝰ: ip̄i nos ſeducimꝰ: ⁊ veritas ī nobis nōvt dicit Io. ī canonica excepta ſācta v̓gine viait. b. Augꝰ. Et parētū amorē oblita eſt: ſeggata ab eis ī ſua īfātia: ⁊ deo totalit̓ mācipatvt hiſtoria natiuitatꝭ eiꝰ docet: ⁊ ab oī t̓ rena cupiditate elōgata. In cuiꝰ ſignū eſt: qꝛ magnuꝫtheſaurū auri ſibi a magis īpēſi pauꝑibꝰ ꝑ Ioſeph diſpēſatū: ita pauꝑcula remāſit: vt īde acpaucos dies .ſ. ī die purificatiōis agnū emerenō poſſet ad offerēdū ī ſacrificiū: ſed obtulit ſacrificiū pauperū .ſ. par turturū aūt duos pullos columbarū. Lu. ij. Reſtat vt talis virgoab omni iugo ſeruitutis excuſſa totā aīam ſuāpoſſideret: ⁊ dicere ſola potuerit anima mea: ⁊tota cecinerit vſqꝫ in finē. Nos autem id facere nō valemus: ne dum vnum integrum cāticiſed nec vnum feſtinatuꝫ pater noſter: vt habemus exemplū in legenda beati Bernardi: quiaut iugum peccati aut cura rei familiaris: autrepreſētatio alicuius amici vel propinqui mentē intercidat: ⁊ aūt multū aūt paꝝ reuocat. Abhis aūt oībus beata virgo totalit̓ ſemota fuit:nec te moueat ꝙ triū generū peccatorū dixi iugo nō teneri. quaſi in originali non videat̉ eē cōcepta. qꝛ ⁊ ſi in eo cōcepta: tamē ab ipſo totalit̓liberata non ſicut ceteri ſed ſpecia ius: qꝛ in ea