Capitulū. XX.

cordia proprietas regni. Proprie ergo ipſa ēregnū. Cuiꝰ regni potiſſime beata Maria eſtregina. Propͥe igit̉ dicit̉ regina miẜicordie: etmagiſqͣꝫ imperatrix miẜicordie: qꝛ hoc nomenimperator eſt magis nomen timoris ⁊ rigoris.Regina āt eſt magis nomē ꝓuidētie ⁊ eqͥtatisUn̄ nec deus in ſcripturis dr̄ īperator ſed rexItem magis dicit̉ regina miẜicordie: qͣꝫ regīareginaꝝ: vel dn̄a dominarū vel dea deaꝝ. Hecenim ōͣnia īportāt magis dignitatē ⁊ excellētiāreſpectu ſuꝑioꝝ ⁊ īferioꝝ. Si enim diceret̉ deadeaꝝ non videret̉ dea vl̓ regīa ſuꝑ demones vl̓peccatores. Dicit̉ enī cōuēiētiꝰ regina miẜicorqͣꝫ potētie vel ſapīe: qꝛ ī miẜicordia ītelligit̉tētia: ⁊ ſapīa: ſed non ꝯuertit̉. Miẜicordiaenim claudit in ſe illa tria: potētiam ⁊ ſapientiā⁊ iuſticiā. Nec etiā ita ꝓprie diceret̉ regīa pacis ⁊ dilectionis: qꝛ pax ⁊ dilectio nō eſt vniuerſalit̉ ī oībꝰ regni ſui: qꝛ nō ī malis. .§. LIIII.Undecimū priuilegiūē ꝙ fuit ei paſſio chriſti cōmunicata. Un̄ Sycon Luce. ij. Tuam ipſiꝰ animā pertrāſibitlius ſue paſſiōis vt cōmuniter exponitur.¶ Damaſ. dicit: ꝙ dolores partus fueruntei reſeruati in paſſione filij. Vel gladius verbdei ideſt fides fixa ī corde de crucifixo filio ꝙdeus erat. Amnes alij ⁊ alie amiſerūt tūc fidēde ſua diuinitate: qͦniā oēs diſcipuli tūc fugerūteo relicto: non ſolum corpore ſed ⁊ fide: Et ipſaMaria magdalena q̄ plꝰ viſa ē diligere etiā n̄lidit deū: ⁊ ꝓpt̓ea xp̄s reſurgēs cū ei appaait. Noli me tāgere qꝛ nōdū aſcēdi ad patrē meū Io. xxi .ſ. in corde tuo ideſt non credisme eſſe equalē patri. Pro huius maiori declaratiōe dicit Alber. vbi ſupra: ꝙ hoc priuilegiuꝫqd̓ dr̄ cōmunicatio paſſiōis: duo īportat .ſ. fideꝫcrucifixi dei ⁊ hoīs. Et ꝑ ſe paſſionē ex cōꝑaſſionē patientis. Et fuit qͣdruplex diuerſitas repectu dominice paſſiōis. Quidā enī nec habebāt fidē xp̄i: nec cōpaſſionē: ſicut infideles inſutātes: blaſphemātes: irridētes: ⁊ demōes. Quidā habuerūt cōpaſſionē: ſed nō fide̓ .ſ. ꝙ deus eſſet qui patiebat̉ ſic̄ apſtoli quibꝰ xp̄s dixerat.Omnes ſcādalū patiemini in me nocte iſta ⁊cͣMath. xxvi. Scandalum eorum fuit: quia receſſerūt a fide ſue diuinitatꝭ: quā pͥus cōfeſſi fuerāt. Et mulieres ille quibꝰ ait. Filie hieruſaleꝫnolite flere ſuꝑ me ⁊cͣ. Luce. xxiij. Quidā habuerūt fidē vl̓ cognitionē: ſed nō cōpaſſionē: vtangeli ⁊ alij extra ſtatū vie poſiti: vt qui in lībopatrū. Et latro qͥ fidē qͥdē habuit ſue deitatiſ: ſꝫnō cōpaſſionē ꝑ ſe. Et hoc: qꝛ circundatus ipſeſua paſſiōe. Sola autē beatiſſima v̓go fuit: queſimul habuit fidē ⁊ cōꝑaſſionē crucifixi dei ⁊ hominis: ⁊ ex cōpaſſiōe patiētis ꝑ ſe paſſioneꝫ. Etſic ſola fuit cui datum eſt ꝑ priuilegiū cōicatio

paſſiōis. Cui filius vt dare poſſet p̄miū voluitcōmūicare me̓itū paſſiōis: ⁊ vt ipſā faceret ꝑticipem beneficij redēptiōis: quatēus ſic̄ fuit adiutrix redēptiōis ꝑ compaſſionē: ita fieret materōiuꝫ r̄creationū. Et ſicut totus mūdus obligatur deo per ſuam paſſionem: ita ⁊ domine omnium per eius compaſſionē. Unde ⁊ gloſa ſuꝑillud Iſaias. lxiij. Torcular calcaui ſolus: ⁊ degētibus non eſt vir mecū. Torcular .i. tormētapaſſionis: ⁊ alia gloſa. Nec angelus nec archāgelus nec alius celeſtis ſpiritus. Deniqꝫ hūanigeneris nullus gētilis vel iudeus. Solus pugnat ⁊ ſuꝑat. ¶ Sed notādū ꝙ dicit: de gētibꝰnon eſt vir mecū: excludit enī viros non mulieres: qꝛ mulier illa beata Maria que ſtabat iuxta crucē ſecuꝫ fuit ad patiendū ex compaſſioneEt ſicut dicimus de dn̄o ieſu ꝙ habuit ſūmumdolorem in paſſione ⁊ ſummum gaudium. dolorem quidem ſecundum ſenſitiuam: gaudium ſecunduꝫ ītellectiuam: quia vt dicit Damaſ. Unicuiqꝫ ſcilicet pōtentie ꝑmittebat̉ agere queq̄ ꝓpria. Ita de matre domini ꝙ tunc habuit ſummam compaſſionem ⁊ cōgratulationem. Compaſſione quidem exiſtente in natura ſimul: et īratione vt in natura. Congratulationem veroin ratione vt ratione. Et intelligantur hec verba vt in materia dominice paſſionis. Uel dicatur ꝙ ſūmū triſtabile in tali genere eſt accipere dupliciter. Uno modo vt contrarium ſumme appetitui: ⁊ ſic infert ſūmū dolorē. Alio mōprout eſt via ⁊ medium ad ſūmū. delectabile: ⁊ſic infert ſummū gaudium. Sic anima beate v̓ginis apprehendit mortem filij: vt ſumme contrarium appetitui: ⁊ ſic ſummū ei intulit dolorem. Alio modo vt in remedium redemptiōishumani generis. Et ſic intulit ei maximū gaudiū ⁊ delectationē. Et poſſunt hec ſimul eſſe: qꝛvnum ē materia ad alterū. Uel ſecundum alterum modum via in alterum via ē in ipſum. Etꝙ fuerit ī ea ſummus dolor probatur ſic. Qm̄nis dolor ex amore creatur. Eſt autem triplexamor ſcilicet naturalis acquiſitus ⁊ gratuitus.Naturalis fuit in ſummo: quia quanto naturanobilior tāto habet nobilores affectiōes ⁊ oꝑationes. Ipſa aūt habuit naiurā nobiliſſimamvnde ⁊ amorem naturalem ſūme. Item amoracquiſitus fuit in ea in ſummo. Nam oēs cauſe accidentales que inducūt matrem ad diligēdū filiū: fuerūt in ea in ſumme. Nunquam eimfilius aliquis tantum dilexit matrem: tantū honorauit: tantum pro ea ſuſtinuit: tantū ei deditſicut xp̄s pro matre. Et ſic de alijs cauſis accidentalibus amoris acquiſiti. Ergo ī ea amorfuit in ſūmo Itē amor gratuitus. Nunquā .n.aliquis habuit tantā charitatem ad filiuꝫ: ſicutipſa ad ieſū. ergo et hic in ſummo. Si ergo hitres habitꝰ amoris ſcilicet naturalis acqͥſiti: ⁊