Capitulū XX.
virginitatē ⁊ fecunditateꝫ ſeu maternitatē: ſi ſimul haberet ſi ſimul virorem floꝝ cū ꝑte fructificatiōis: quod nō ꝯtingit: vt dicere poſſet flores mei fructus ſicut amigdaluꝫ que virginismatris figura fuit. Hoc etiaꝫ in figura notat̉.Gen̄. xiiij. vbi dr̄ Abrahe. In quarta generatione reuertētur huc .ſ. ad terram ꝓmiſſionis ſe.minis Abrahe ꝓmiſſam. ¶ Quattuor ſūt mōigenerationis hūane ſecundū Anẜ. nec eſt īuenire alium modum. Primus fuit ſine feminaet maſculo: vt adam factus a deo. Secūdus fuit ſine femina ex vrio: vt eua ex coſta ade. Tertius eſt ex muliere ⁊ maſculo: vt eſt communisomnium naturalis generatio. Reſtabat quartus modus ſcilicet ex femina ſine viro. Et hoceſt virginis Marie ſolum: vn̄ mater et virgoqd̓ ē ſīgulare pͥuilegiū. Et per hanc gnationēquartam filij abrahe .i. veri fideles reuertēturad terram fluētem melle ⁊ lacte ꝓmiſſam eis .i.vitam eternam abūdantem dulcedīe dilectiōiset lacte puritatis..§. IX.xtum priuilegiumgratie eſt: ꝙ eſt mater dei. Origen̄. ſuper illud.Cū eſſet deſponſata mater eius Mat. i. Mater vnigeniti dei. Mater creatoris ⁊ plaſmatoris omnium. Mater eiꝰ qui eſt in celis ſine matre: in terris ſine patre: ⁊ hoc eſt ſingulariſſimūomniū pͥuilegioꝝ eius. Figuratum Dan̄. xiiij.in Daniele exiſtente in lacu leonum: cui miſſuseſt Abacuch miniſterio angelo de iuda ī babyloniam cū prandio bono: qui Abacuch ītrauitet exiuit ad Danielē clauſo hoſtio. Nec danieſī aliqno fuit leſus a leonibꝰ ſepteꝫ qͥ deuorabātalios. Daniel .n. qͥ īterp̄tat̉ cā dei: caſtiſſimꝰ: ſapiētiſſimꝰ: cōtemplatiōi deditus ſignificat v̓nem mariā totā virilem: nil femineū in morbus hn̄tem: caſtiſſimā: ſapiētiſſimā ⁊ cōtemplatiuā: que bene dicit̉ cā dei: qꝛ mater d̓i. Mater.n. eſt cā ⁊ origo filij: cuiꝰ filius deus eſt. Abacuch īterp̄tat̉ luctator fortis: ⁊ ſignificat ieſū qͥluctā geſſit cū diabolo non īnaneꝫ. Hic cū prādio bono diuinitatis āgelos ⁊ hoīes reficiētisad danielē ideſt ad v̓gineꝫ miſſus eſt ideſt īcar.natos ex ea angelo nūciante. De iudea que int̓pretat̉ ꝯfeſſio miſſus eſt ī babyloniā: que īterp̄tatur ꝯfeſſio: qꝛ de celo vbi eſt ꝯfuſio diuine laudis: in mūduꝫ plenū cōfuſione erroꝝ ⁊ peccatorum. Intrāte autē ⁊ egrediente abacuch clauſtra non reſerata fuerūt: quia aluus tumeſcitvirginis: clauſtra pudoris ꝑmanēt etiaꝫ ip̄umēti. Leones ſeptē qͥ circueūt q̄ꝛentes queꝫrēt: vniuerſitas ſūt demonū: de ſeptē vicijcapitalibꝰ tētantes: qͥ in nullo potuerūt v̓gineꝫmatrem ledere. Sed alios deuorabāt homīes⁊ beſtias id ē iudeos ⁊ gētiles. Ubi ēt notādūſcd̓ꝫ Alber. ꝙ n̄ pōt ītelligi maior gr̄a pure cre
ature ꝑticipari qͣꝫ eē mr̄em dei Maior .n. eſt qͣꝫfilius adoptiuꝰ per gratiam: vel angelus velfrater dei. Et ratio primi ē: qꝛ īter matrē ⁊ filiūeſt cōiunctio ſubſtātialis. Inter matrē ⁊ filiuꝫadoptiuū eſt participatio accidētalis: gͦ magisē eſſe matrē dei ꝑ naturā qͣꝫ ēe filiū dei per adoptionē: qꝛ ꝑfectior cōiūctio ſubſtātialis qͣꝫ accidētalis. Propterea qd̓ claudit alterū ī ſe: pluſē ⁊ magis eligendū qͣꝫ illud qd̓ nō claudit. Sedeē matrē dn̄i ſecundū naͣm claudit ī ſe eē filiumadoptiuū ꝑ gratiā neceſſario: qꝛ aliter n̄ fieretmater: gͦ plus ē eſſe matrē qͣꝫ filiū adoptiuum:De āgelo ſic ꝓbat. Ad qd̓ ſequit̉ maius bonū: illud ē plus eligēdū. Sꝫ ad eē matrē dei ſequit̉ maius bonū qͣꝫ eē angelū. Nā ex maternitate tali efficit̉ domina oīum angeloꝝ. Et ſi angelus ſecundū naturā ſit nobilior ⁊ perfectiorhōine: tamē ſecundū gr̄am que potior ē naͣ: pōteſſe ꝑfectior: ſicut ē ī beata matre dei De fr̄eſic probat. Cā in quātū cā ē dignior effectu ī qͣꝫtuꝫ effectus. Dignius ē ergo eē cām boni qͣꝫ cocauſatū bono. Sꝫ mater dei eſt cā ⁊ origo dei.ſecundū illud qd̓ natū eſt. Frater āt dei nō ē cā⁊ origo dei: ſed cauſatꝰ ab eadē origīe: ergo plꝰē eſſe mr̄em dei qͣꝫ fratrē dei. In cuiꝰ ēt ſignū ēꝙ dn̄s dedit p̄ceptū de honorādo pr̄em ⁊ mr̄eꝫnō āt de honorādo fratres: qꝛ qͥd maius ē mr̄ qꝫfrater. ¶ Itē cū maius ⁊ dignius ſit eē pr̄eꝫ qͣꝫmatrē: ſi aliqua pura creatura eēt pr̄ dei ſcd̓mhūanitatē: videt̉ tūc plus eē ſcd̓ꝫ eē hōinē pr̄eꝫeē dei qͣꝫ matrē dei: ergo eē matrē dei nō ē maximū priuilegiū: qd̓ poſſit cōmunicari pure creature. Ad hoc rn̄det Alber. ꝙ hoc eē nō pōt: etmulta īdecētia ſequerent̉. Dicit .n. ph̓us. ꝙ maſculꝰ ē qͥ generat ī alio: aut ī ſe ipſo. Si in aliogͦ due eſſet: vnus generās ī alio: ⁊ vnꝰ vel vnagenerās ab alio ſeu altero: gͦ ſibi eēt maſculꝰ etfemīa. Si āt pr̄ generaret ī ſe ip̄o: gͦ nec eēt maſculꝰ nec eēt pr̄. Itē nō eēt rō tūc qͣre magꝭ diceret̉ pater qͣꝫ mater. Itē cū n̄ ſit ī viro locus cōceptiōis: formatiōis: ⁊ nutritōis. Et ſi fieret ſb̓ita formatio: nō eſſet generatio. Itē cū ſit ibi organū partꝰ īdifferēs eēt rō v̓ginitatꝭ: ⁊ ſic n̄ eētfiliꝰ v̓gīs: nec eēt pater nec mater. Itē ſic eēt excluſus ſexus femineus ab īcarnatiōe. Nō .n. incarnatū eēt femina: nec īcarnatꝰ eēt ex femina.Et ſic patet ꝙ maior gr̄a pure creature cōcedinō pōt: qͣꝫ eē matrē dei naͣlē. Nā quod ait xp̄s.Mat. xij. Qui fecerit volūtatē pr̄is mei: ipſemeꝰ frater ſoror ⁊ mr̄ ē: intelligit̉ ſpūaliter iſtaparētela nō naͣliter. Sꝫ beata Maria fuit mater naͣlis vn̄ pͥuilegiū ſīgulare. Itē ꝙ fuerit nutrix dei. Ipſū .n. vt canit eccleſia ſola v̓go lactabat vbere de celo pleno: nō ē ꝑ ſe pͥuilegiū: ſedpars pͥuilegij: que īcludit̉ ī maternitate d̓i. Adintegritatē enim maternitatis ſecūduꝫ. Albertuꝫ exigitur nō tantū prima materia corporis