TitulusXV.

ad. Roma. iij. quod declarat. b. Aug. in lib. denatura ⁊ gr̄a dicēs. Si omnes ſācti ⁊ ſācte duꝫhic viueret īterrogati fuiſſēt vtruꝫ peccatū haberēt: oēs vna voce rn̄derēt id qd̓ Ioānes deſe ⁊ ſocijs dicit. Si dixerimꝰ: qꝛ peccatū nō habemꝰ: ipſi nos ſeducimꝰ: ⁊ veritaſ ī nobis nō ē:excepta ſctā v̓gine maria. Inde ſcimꝰ ei plusgr̄e fuiſſe collatū ad vincendum ex omni parte peccatū: que concipere ⁊ parere eū meruit:quem conſtat nullum habuiſſe peccatum. Eſtigitur hiꝰ priuilegiū ſoli ei collatū reſpectu omniū viatorū. Nā etſi angeli boni nunquā peccauerūt: nō cōputantur ipſi ī numero viatorum.Quod aūt dicit Chryſo. ſuper illud Io. ij.Quid mihi ⁊ tibi eſt mulier: ꝙ aliqͥd hūani paſſa eſt: tūc. b. maria quaſi propter vanitatem voluerit xp̄m īducere ad faciendū miraculū: et iōxp̄s ſic dure videt̉ ſibi locutus: cōcedit ſimpliciter Alber. primā partē .ſ. ꝙ aliquid hūani paſſa ſit vt hō .ſ. cōpatiēs hōibus in defectu vini.Sꝫ ꝙ aliquid paſſa ſit vel egerit vani ꝑ oīa falſū ⁊ ꝯtra. Aug. Unde ꝑ exceſſū locutꝰ ē Chrꝭſo. Uel forte ẜm opinio. aſtantiū dixit quaſi illi hoc extimarēt. Ideo āt nō ponitur pͥuilegiūeiꝰ: ꝙ fuit ſine originali cōcepta: qꝛ iſtud erat impoſſibile: niſi cōciperet̉ de v̓gīe: ⁊ ſic mater ſuaeēt v̓go. Et ſic nō eſſet pͥuilegiū marie: ꝙ eēt ſimul mater et v̓go: vt diceret̉ quia et mater ſuahoc habuiſſet. Priuilegiū ergo chriſti ſolius§. V.fuit concipi ſine originali.Secundum priuilegiūgr̄e ſingularis fuit īpoſſibilitas peccādi in ea.Un̄. b. Ber. in ſermone de natiuitate. Ego puto ꝙ copioſior gr̄a ſcīficatiōis ī ea deſcēderit qͣꝫin alijs in vtero ſāctificatis: q̄ totā vitā eius immunē ab omni pctō efficeret: quod nemini ī natis mulierū credimus eē donatu. Tāta igiturgratia ei īfuſa ē ꝙ peccare nō poterat. Sꝫ cuꝫdamaſ. dicat: ꝙ omne creabile ē vertibile ſecundū eē ⁊ ſecūdū electionē. Secūdū eē vt corporalia: ẜm electionē vt rōalia. Sꝫ beata v̓go fuitcōpoſita ex vtroqꝫ: ergo videt fuiſſe vertibilisvtroqꝫ mō: vn̄ ⁊ ad peccatū. Inſuper gl̓ioſiushētur: qd̓ ex victoria habetur qͣꝫ ſine victoria.Sed vbi nō ē pugna non dr̄ eē victoria. In btāaūt maria fuit nulla pugna fuit gͦ ⁊ nulla victoria. In beata maria fuit ſūma gloria: gͦ ⁊ victoria: gͦ ⁊ pugna Igitur videtur potuiſſe peccare. In laudē quoqꝫ ſcōrū cātatur. Qui potuittrāſgredi ⁊ nō ē trāſgreſſus: facere mala ⁊ nō fecit. Uidet̉ gͦ maxime ⁊ hoc ei conuenire: que ēoī laude digniſſima. Sꝫ ſecūdū rei veritate ip̄aſola īter viatores peccare nō potuit. Inter poſſe .n. peccare: ⁊ poſſe mereri: ⁊ nō poſſe peccar̄:⁊ nō poſſe mereri medium ē nō poſſe peccare ⁊poſſe mereri. Sꝫ pͥmus ſtatus ē cōprehēſorū:

qui nō pōt peccare nec mereri. Secūdus ē viatorū cōmuniter qͥ pōt ⁊ peccare ⁊ mereri. Medius gͦ ſtatꝰ cōuenit. b. marie q̄ fuit ſimplicit̓ viatrix ſecūdū qͥd cōprehēſor: vn̄ ipſa potuit mereri ſꝫ nō peccare: qd̓ ꝑtinet ad ſtatuꝫ mediū.Sciēdū tn̄ ſecūdū Alber. ꝙ nō peccar̄ ꝑ ſe ſedtur naturā inuertibileꝫ. Et hoc mōd̓s trinitasdr̄ non poſſe peccare. b. Hiero. Deus ſolus opotēs dr̄: qͥ cū oīa poſſit: peccare nō pōt: de pedi. ij. c. vlti. Scd̓o mō dr̄ nō poſſe peccar̄: qd̓ habet vnionē ꝑſonalē cū naͣ īuertibili Et hoc mōxp̄s hō peccare non potuit. Un̄ damaſ. dicit.ꝙ impeccabilis erat dn̄s ieſus. Tertio mō dicitur nō poſſe peccare: qd̓ habet cōiunctionē vl̓cōuerſionē totalē ad naturā inuertibileꝫ ꝑ mediū quod ē de ſui natura īſeparabile: vt ē habitus glorie. Et ſic ſācti ī patria nō poſſūt peccre. p̄s. Cōfortauit id ē roborauit ſeras portetuarū .ſ. ſuperne hieruſalē: vt nullus poſſit exire .ſ. peccādo. Quarto mō dr̄ nō poſſe peccar̄:quod habet cōiunctionē ad naturā īuertibilē ꝑmediū: quod ⁊ ſi de ſui naͣ in ſe quidē ē ſeꝑabileſed tamē oīo eſt ſeparatū a cōtrario repugnante vel reſiſtēte vel īpediēte: ⁊ ꝓpter ea ī ſuo ſūmo ē īſeparabile: vt ē plenitudo gr̄e: q̄ fuit ī btāMaria. Et ex hoc peccare n̄ potuit. Un̄ ⁊. b.Ber. de Ioſeph dicit: ꝙ credebat potiꝰ v̓ginēpoſſe parere: qͣꝫ Mariā poſſe peccare. Ex hispatet reſpōſio ad obiecta. Pugnā aūt habuit⁊ ſi nō ab intra extincto ī ea fomite: tn̄ ab extraper tribulationes: vnde ⁊ victoriā. .§. VI.ertium priuilegiumeſt in quolibet opere ſuo meruiſſe. Hortamurvos ait Apoſtolꝰ. ij. Corin. vi. ne ī vacuū gr̄aꝫdei recipiatis. Dai deus gr̄am: vt oꝑando ſecuduꝫ eam acquirat ſibi merita vite eterne. Quiigitur nō operatur cū poteſt: ī vacuū ⁊ fruſtragratiā recepit. Quāuis āt ſācti in multis ⁊ permulta bona oꝑa ſe exercuerīt in gratia: nullustamē fuit: qui ſemꝑ in omni opere ſuo ſecutusfuerit iuſtinctuꝫ gratie: vt ſic ſēper meruerit inoperibus ſuis. Sed hoc fuit priuilegiū ſinglaris gratie in beata v̓gine Maria. ¶ Notedū igitur ſecūdū Alber. ꝙ beata Maria quolibet motū liberi arbitrij ad agendū vel patiendum merebat̉. Unde nō merebat̉ motibus naturalibus in quantū naturalibus: vt oſcitandodiſgerēdo ⁊ huiuſmōi: qꝛ ibi non cōcurrit liberū arbitriū ſed merebat̉ moribus naturalibusgratia īformitatis vnde ⁊ motibus liberi atbitrij gratuit̉ vbi liberū arbitriū ⁊ gratia operabatur: Sed liberū arbitriū vt iumentū: gratiavt ſeſſor ſecūdū Anẜ. Un̄ ⁊ apoſtolus. i. Cori..xv. Nō aūt ego ſed gr̄a dei mecū .ſ. operat̉. Etſic merebatur qͦlibet motū quo contingit mereri in agēdo. In paſſionibꝰ āt in quantum ipſe