Titulus V.

a nō agēdis: ⁊ ſimulata a veris. ¶ Et qꝛ. beatamaria fuit ſpiritualis ſuper omneſ ideo ſuperomnes habuit diſcretionem ſpirituuꝫ Sed ⁊cū. b. Anto. in ſpū vidēs totū mūdum plenumlaqueis ſe īuicē cōnexis exclamaſſet. O qͥs euadet iſtos laqueosʸ Rn̄ſū eſt ei. Sola hūilitas.Btā vero maria ſuꝑ oēs viatores puros fuitſine cōparatiōe hūilis. Iō ipſa ꝑ gratiā iſtā diſcretiōis ſpūuꝫ oēs deceptiōes euaſit. Propͥuꝫē ſpiritꝰ nequā tentare de ſuꝑbia ſpūales. Sꝫnūquā beata Maria hūit ſtimulū ſuꝑbie Sicpaulus apl̓s dicit. ij. Corin. ij. Nō ignoramusaſturias eiꝰ .ſ. diaboli. Cū ipſa ſit pluſquā paulus: multo magꝭ ipſa nō ignorauit: ſed diſcreuit⁊ nūquā ab eo decepta fuit: vn̄ ⁊ ſaluata īſolitomō cogitabat qualis eēt iſta ſalutatio mēte reuoluens: qꝛ aliqn̄ ꝑ laudes hō decipit̉. Et iō cogitabat ⁊ diſcernebat ne forte deciperet̉. Sꝫ recognoſcēs v̓itatē ītellexit nō eē decipiētē miſſūSꝫ oīmodā veritatē explicātē. Un̄ Aue gratia plena diſcretionis ſpirituum. .§. Viij.genusOctaua gratia eNtvariuꝫlinguarū. Loqui .ſ. ſcire et ītelligere idiomatavaria: que quidē nō didicit ꝑ īduſtriā ſꝫ accepita deo ꝑ gratiā. Iō ſpūs ſāctus ī pētecoſte fuitdatꝰ ī ſpecie lingue ignite. Iuxta illud Actuū.ij. Apꝑuerūt illis diſꝑtite lingue tanqͣꝫ ignis:ad īueniēdū ꝙ acceperāt donū linguaruꝫ .i. loqͥad placitū ſuū ī varijs idiomatibꝰ: ebraico: greco: latino: gallico: theutonico: italico et hiꝰ. Etqꝛ beata Maria fuit cū apoſtolis orās: quando receperūt ſpiritū ſanctū credēdū ē ꝙ et hocbonū receperint cū eis. Quāuis nō eſſet deputata a deo ad diſcurrēdū ꝑ mūdū ad p̄dicādū ſicut apoſtoli: tn̄ vt nil boni ſpiritualis et gratieei ſubtrahat̉: decebit eā hac n̄ priuari. Sic necfiliꝰ eiꝰ quāuis nō egeret habere donū linguarū: qꝛ n̄ p̄dicauit niſi iudeis dicēs. Nō ſū miſniſi ad oues iſrael: nō tamē hoc caruit ſecundūbeatū Thomā ī ſūma. Nec fruſtra ipſuꝫ hūit:iāuis eo nō ſit vſus: ſꝫ ad excellentiā eius.Dreterea ip̄a beata maria ⁊ ſi n̄ p̄dicaret: veriſimiliter tamē credēdū ē: quāuis nō ſcriptū ſit:ꝙ multi ex cōuerſis ad fidē de diuerſis nationibus ⁊ linguis audiētes matrē ieſu: deū ⁊ hoīnēpoſt aduētū ſpūs ſācti accedebāt ad eā viſitādāvenerādā: audiendā. Quibꝰ cū plena eēt charitate: nec in loquela poſſet errare: loquebat̉: conſolabatur: reſpondebat̉: inſtruebat varijs idiomatibus: in quibus illi nutriti et edocti erant.Aue igitur ⁊ hac gratia plena..§. IX.Nona gratia diciturinterp̄tatio ẜmonū .i. expoſitio ſcripturarū: nōꝑ exercitiuꝫ habita ex lectionibꝰ doctoꝝ exponētiuꝫ. ſed ꝑ īfuſioneꝫ ſpūs ſācti quā habuerūt

apl̓i: vt patet ī petro ex ēpiſtola ſua. Hāc gr̄amhabuiſſe beatam mariam patet ex hoc: qꝛ dicitamos ꝓpheta. c. iij. Non faciet dn̄s verbū qd̓non reuelet ẜuis ſuis. Sed beata maria ſuperom̄s fuit ācilla dn̄i qͥnīmo mater dn̄i. Un̄ multomagis credēduꝫ ē ꝙ ei reuelata fuerūt occulta myſteria ſcripturaꝝ Habuit quoque ⁊ dignitateꝫ apl̓atꝰ. Nā ⁊ ſi nō fuit de numero. xij.apl̓oꝝ a xp̄o deputatoꝝ: ad p̄dicādum: inſtrudum: ⁊ regendum eccleſiā dei: fuit tn̄ mgr̄a eoEt ideo dr̄ Luce. ij. ꝙ mari a ꝯſeruabat omniaverba hec: vt .ſ. tp̄e ſuo inſtrueret apl̓os ⁊ euāgeliſtas de multis: vt de geſtis in ſuo ꝯceptu etpartu: et infātia ſaluatoris q̄ illi non viderant.Preterea ſi Ioannes baptiſta dicit. Ego ſuꝫvox clamātis ī deſerto. Ioan .i. quaſi dicat: nōtantū p̄dico voce: ſꝫ totus ſū vox exultationis:ita ꝙ oīa mea: vita: victus: veſtitus: ⁊ locus p̄dicāt penitētiā. Ita beatiſſime v̓gini oīa p̄dicantinnocentiā. Si gͦ Ioānes habet donū ⁊ grāmp̄dicatiōis: qꝛ ē vox clamantis ī deſerto: multomagis beata Maria habet hoc donū apoſtolatꝰ: qꝛ ē vox clamantꝭ ī celo. Proprietas apl̓orū īſinuata a xp̄o ē: vos eſtis lux mūdi. Mat..v. Sꝫ multo magis beata maria cuiꝰ vita īclyta vt canit eccleſia: cunctas illuſtrat eccleſias.Pauit ēt: ⁊ paſcit eccleſiā continue benedictofructu vteri ſui: pane angelorū in ipſa formatoin ſacramēto altaris nobis mīſtrato: vt paſtorbonus. Cōcludit igit̉ Alber. vbi sͣ: ꝙ vniuerſitatē gratiarū gratuitarū ⁊ gratis dataꝝ oīfariā hūit. Quāuis enī iſte gratie p̄cipue gratisdate cōiter dētur ad vtilitatē aīarū ⁊ ſui profectū: beate tamē marie fuerūt collate: etſi non habuerit miniſterium in eccleſia vt apoſtoli ad decorandū potentiam: ad nobilitandū naturam:ad honorandū perſonā ſuā: ⁊ ſic ad perfectōis ⁊delectationis augmentum in materiā laudis ⁊omnium bonorum ſpiritualium cōplementumIuxta illud Sapientie. ij. Uenerunt mihi omnia bona pariter cum illa ſcilicet ſapientia diuina: quam alij concipiunt mentaliter: ipſa etiamcorporaliter. Et ideo Aue gratia plena.¶ De gratia priuilegiorum ſingulariuꝫ beatemarie. ¶ Capitulū. xx.Ue gratia plenāHic demum videndum eſt de gratijs ſingularibꝰ ſeu priuilegijs quenon reperiuntur in aliquo ſanctorum. Quodlibet enim beneficium alteri collatū gratis dici conſueuit gratia: ⁊ tanto maior quanto magſingularis. Unde ⁊ eccleſiaſtici dicit̉. Gratiaꝫfideiuſſionis ne obliuiſcaris: id eſt benificium.Et regula iuris ī ſexto. Qd̓ alicui gratioſe cō-