Capitulū. IIII.
vt datas a deo dicet obſeruādas. Et vt dicit̉a Gregorio. vij. de ꝯſecratione diſtīctione. iij.perueni. ¶ Ipſe faciet celebrari a ſuis diemſabbati vt placiat iudeis cū hoc ſit in lege eorum: ⁊ diem dominicā in venerationē ſue nōChriſti reſurrexionis. Dicet enī ſe moriturū⁊ die tertia reſurrecturū. Unde ibi dicitur ꝙfeſtiuantes ſabbatum ⁊ domīcaꝫ ſunt predicatores Antichriſti qui vtrunqꝫ faciet celebrariLocꝰ reſidētie antique dr̄ fore hieroſolyma.¶ Sed predicatores ſuos mittit per orbemſicut Chriſtus miſit apoſtulos ad eū predicādū ⁊ manifeſtādū eſſe Chriſtum. Unde ⁊ aitChriſtus Mathei. xxiiij. Multi pſeudo ꝓphete ſurgent: ⁊ multos ſeducent. Et paulopoſt. ſi dixerint vobis .ſ. pſeudo ꝓphete ideſtp̄dicatores. Ecce ī deſerto ē Chriſtus: noliteexire ſcilicet ad vidēdū eū. Ecce ī penetrabilibus nolite credere. Exponunt aūt eius predicatores ſcripturas fallaciter: ⁊ cū magna eloquētia ⁊ verſutia verboꝝ. Predicatores aūteccleſie tacebūt: vel timore paſſionis: vl̓ amore terrenoꝝ: vl̓ ignorātia ſcripture ſacre: ꝓpt̓nā neſciēt cōfutare expoſitiones extortas ilꝝ. Et ſic implebit̉ illd̓ ſignū ꝓpinqui iudicijdatum a Chriſto Mathei viceſimo quarto.Stelle cadent de celo ideſt doctores decidētab ītellectu ⁊ ſtudio ſcpͥture. Dicit̉ enī Dan̄.xij. Qui ad iuſticiaꝫ erudiunt plurimos quaſi ſtelle. Scriptura dicit̉ celum. Unde zepherinus papa diſtīctōe. xxxviij. Sicut. ait Mētes fideliū īherētes ſacre ſcripture firmamēto ideſt celo: nō obſcurabit mūdana iniquitas¶ Non tamē ex toto ceſſabunt predicatoresveritatis: ⁊ per maxime de paradiſo terreſtrimittentur ī mundum Enochet Helyas quofuerūt tranſlati: vt hr̄ de primo: Gen̄. v. de. ij.iiij. Reguꝫ. ij. ¶Hi predicabunt ꝯtra Antixp̄m de tegentes eius fallaciam. De quibusexponitur communiter illud Apocal̓. ij. Dabo duobus teſtibus meis ⁊ ꝓphetabūt ideſtp̄dicabunt diebꝰ mille ducentis ſexaginta ideſt annis tribus cū dimidio: quāto etiā tēporedurabit p̄dicatio Antichriſti ⁊ perſecutio.¶ Amicti eunt ſaccis: vt dicit̉ ad inducendūexēplo ad penitentiam. Hi ſunt due oliue ſcꝫpleni miſericordia: ⁊ duo cāde labra lucētia ſcꝫdoctrina in cōſpectu dei. ¶ Hi habēt ptātemclaudendi celum ne pluat: ⁊ ptāteꝫ ſuꝑ aquascōuertēdi in ſanguinē: ⁊ ꝑcutere terraꝫ omniplaga. Opinio etiā eſt aliquoꝝ: vt Ioannisdominici: ⁊ Theophili: ꝙ Ioannes euāgeliſta nō ſit adhuc mortuª. ẜm illud Ioannis vl̓timo. Sic eū volo manere donec veniam ſcꝫad iudicium ait xp̄s. In paradiſum ergo terreſtrem ⁊ ipſe trāſlatus veniet: ⁊ ipſe p̄dicaturus ꝯtra legē antixp̄i ⁊ ſuaꝫ doctrinam. Sad
enim videtur iſtis ꝯgruū: ꝙ ſi de tꝑe legis nature mittet̉ vnus teſtis ꝓ xp̄o cōtra antixp̄ifallacem doctrinā ſcꝫ enoch: ⁊ vnus de tꝑe legis moſayce ſcꝫ Helias: etiā ⁊ lex euangelicaq̄ eſt dignior ceteris habeat ſuum teſtem quierit Io. euangeliſta: vt ſit nūs plenus teſtiuꝫſcilicet trinarius. Et tūc cū eis bibet calicempaſſionis ab antixp̄o occidēdi. Ei enim dictūfuit Mat. xx. ſicut ⁊ Iacobo fratri ſuo. Calicem meum bibetis. Quod nondū videt̉ plene impletū in Ioanne cū martyrio non legatur migraſſe./ Secūdo bellabit antixp̄s ꝯtrafideles ꝑ diuitiaꝝ donationē: vnde dicit. Vtſciant gētes quoniā hoīes ſunt: illi ſcilicet quiſuſcipiēt hūc legiſlatoreꝫ ſeu legē eius. hoīesenim tales dicūtur ꝓut homo deriuat̉ ab humo .i. dediti terrenis diuitijs. Et li vt ponit̉cōſecutiue nō cauſatiue. Et hoc enim ꝙ ꝑmittet deus illū antixp̄m dare legem: ⁊ multi eaꝫrecipient: quia terrena cū ea ꝑcipiēt: ſciēt gētes ꝙ tales ſunt homines: nō viri ratiōe vtentes: ⁊ virtute: ſꝫ terrenis deſeruiētes ⁊ ea q̄rētes. Vnde ⁊ dan̄. viij. dicit̉: ꝙ in copia reꝝ omniū occidet plurimos: vt dictuꝫ eſt ſupra. EtDaniel̓. ij. dr̄ ꝙ diuidet terrā gratuito: ⁊ theſauri copioſi ſibi manifeſtabūtur. Et deſcendendo ad practicā: Beatus Uincētius maximꝰ p̄dicator dicit̉ in ſermonibꝰ .ſ. ꝙ predicatores ſui diſcurrentes ꝑ orbem: facient populos congregari: vt zelantes ſalutē eoruꝫ dicētes: vt clare ꝑcipiatis: quia nō querimus vr̄abona: vt fecerūt predicatores xp̄i: ſeductoresmūdi: qͥ vt ſcitis nō vacabāt ad aliud niſi vt acciperēt bona vr̄a: petētes decimas: ⁊ pͥmicias⁊ oblatōes ⁊ elemoſynas auaritie dediti. Nōhͦ q̄rimꝰ a vob̓: ſꝫ vt mādauit nob̓ mgr̄ nr̄ verꝰxp̄s: ſalutē q̄rimꝰ verā: ⁊ ex charitate volumꝰvob̓ ſb̓uenire qͥ indiget̉: veniāt pauꝑes in taliloco ⁊ eis ꝓuidebit̉. Certe attenta cupiditatehoīꝫ qͥ nō q̄rūt niſi terrena: iſta via ē ſufficiēsad ſeducēdū īnumerabiles ppl̓os. Si enī qͦtidie vt videt̉ clare hoīes ꝓ vno floreno īmo etargēto negāt xp̄m oꝑe: qꝛ mēdacia multa dicūt: ⁊ ꝑiuria addūt: quātomagꝭ cū eis magnaquātitas pecūie offeret̉? Un̄. b. Greg. ī penl̓.moral̓. tractās illud Iob. xl. Sub ip̄o leuiathan erūt radij ſol̓: ⁊ ſternet ſibi auꝝ qͣſi lutuꝫdic̄ ꝙ diabolꝰ nūc ꝑ callidas ſuggeſtōēs: tūc .ſ.ī fine mundi ꝑ dānatū illū hoīem .ſ. antixp̄m:quē replet .ſ. malicia: ſol̓ radios ſibi .i. doctosqͦſqꝫ ⁊ fapiētes ſb̓ijcit. Uel auꝝ .i. viros ſcitate vite fulgētes: qͣſi lutū vicijs ſibi ſb̓ſterneret.ſ. ad terrena querenda inducēs. Et habet̉ hͦde peni. di. ij. c. Qui ſeduci. In apocal̓. etiamc. xiij. dicitur ꝙ beſtie aſcendenti de mari habenti ſeptem capita: et decem cornua ſimilileopardo: ſed pedes ſimiles vrſo: os autem